νυχθημερόν

Ημερολόγιο Lourenço Marques [3. Προετοιμάζοντας την εορτή των Τριών Ιεραρχών]

2012-01-28T20:00:00.004+02:00

Ενώ ο θερινός ήλιος της Μοζαμβίκης τροφοδοτούσε τον τόπο με τις τελευταίες καυτές ακτίνες του κι ενώ κάποιες πνοές ξεθωριασμένου αέρα έφθανε ώς εμάς, εσπερίσαμε κι απόψε στον ευήλιο και εύηχο Ελληνορθόδοξο Καθεδρικό Ναό του Μαπούτο, προετοιμάζοντας συνάμα την εορτή των Τριών Ιεραρχών, την οποία θα έχουμε αύριο, επειδή μεθαύριο είναι εργάσιμη μέρα και τα παιδιά θα έχουν σχολείο.

Ήδη, με την προτροπή του απουσιάζοντος οικείου Επισκόπου κ. Ιωάννου, από το πρωί -την ώρα του σαββατιάτικου μαθήματος- έγινε προετοιμασία των λιγοστών μαθητών για το ποιοί είναι αυτοί οι άγιοι, που προστατεύουν τα Γράμματα και τους Μαθητές, έγινε μάλιστα προσπάθεια να εκμάθουν το απολυτίκιό τους.

Όλα εδώ είναι συγκινητικά! Κατά συγκυρίαν, απόψε στον Εσπερινό δεν υπήρχε Έλληνας, πλην του λειτουργού, ο οποίος δεν φημίζεται για την γλωσσομάθειά του. Το εκκκλησίασμα περί τα είκοσι άτομα όλων των ηλικιών. Στη λιτή προσκύνησαν με ευλάβεια την εικόνα των Τριών Ιεραρχών. Ακολούθησε το Μυστήριο της Εξομολόγησης για τους περισσότερους. Μα κι εκείνοι δεν μιλούν ελληνικά, αλλά την γλώσσα τους: πορτουγέζικα ή ρώσικα. Κύριος οίδε πώς έγινε πλήρης εξομολόγηση!!! Μπορεί απλώς να αναφερθεί ότι μια Ρωσίδα είχε γράψει πέντε λέξεις σ' ένα κομμάτι χαρτί, στα ελληνικά, ώστε να δει ο λειτουργός τα πταίσματά της!!! "Μέγας ει Κύριε"!!!

Τα παιδιά της Εκκλησίας και του Σχολείου -η Τζέσικα, η Τζόις, ο Μιράλντου- καληνυχτίστηκαν, ανανεώνοντας την συνάντηση κατά την αυριανή Ευχαριστιακή Σύναξη και την σχολική γιορτή τους.

Το σκότος έπεσε πάνω από το Επισκοπείο. Ο γράφων κλειδομαντάλωσε τα πάντα και, μέσω του διαδικτύου, επικοινωνεί με τους ανά τον κόσμο αναγνώστες φίλους του Νυχθημερόν.

Αγαπητοί Φίλοι,

συν Θεώ θα επιστρέψω στα ίδια σε λίγες ημέρες. Εδώ όμως συμβαίνει ένα αναστατικό έργο, όπως και παντού ανά την αφρικανική ήπειρο. Εδώ προΐσταται ένας Επίσκοπος μόνος προς Μόνον, πασχίζοντας να μεταδώσει την Αλήθεια του Ουρανού όπου δει. Γνωρίζω ότι δεν τον πτοεί η μοναξιά, διότι έχει πολύτιμα αποθέματα αγαπητικού πλούτου προς όλους. Αλλά, θεωρώ ταπεινά ότι χρειάζεται βοήθεια. Δεν είναι όμως δυνατόν να διαδοθεί το Ευαγγέλιο -δυνάμει σε 18.000.000 Μοζαμβικανούς, δεδομένου ότι στους πάντες απευθύνεται ο Θείος Λόγος- δίχως την συνεπικουρία ικανού αριθμού ανθρώπων, οι οποίοι θα έχουν την πρόθεση να προσφέρουν το "ζων ύδωρ".

Προσωπικά, ευχαριστώ τον Επίσκοπο Ιωάννη ότι μού έδωσε να ευκαιρία να βγω από τις κατεστημένες βεβαιότητές μου και ν' αφουγκρασθώ τον βηματισμό του Χριστού στις φτωχογειτονιές του Μαπούτο.

Φίλοι, καληνύχτα!

π. Π.

Τιμή στους Τρεις Ιεράρχες από την Μαθητική Μαντολινάτα και Χορωδία Ζακύνθου, με ομιλητή τον Μητροπολίτη κ. Διονύσιο

2012-01-24T10:19:00.000+02:00

Αξίζει -θεωρούμε- τον κόπο, να βρεθεί, όποιος δύναται, στην ανωτέρω σημαντική εκδήλωση προς τιμήν των Τριών Ιεραρχών, την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2011, παραμονή της Σύναξης των Τριών Αγίων Προστατών της Παιδείας Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου, στο Πολιτιστικό Κέντρο Σαρακινάδου, ώρα 7 το βράδυ.

Διοργανώνεται από την Μαθητική Μαντολινάτα και Χορωδία Ζακύνθου και θα ομιλήσει επίκαιρα ο νέος Μητροπολίτης του νησιού κ. Διονύσιος Δ΄, με θέμα την σύζευξη επιστήμης και αρετής, σύμφωνα με την διδασκαλία και το έργο των Τριών Ιεραρχών. Αμέσως μετά, η Μαντολινάτα θα αποδώσει έντεχνα άσματα, τα οποία σε όλους αρέσουν!!!

Σχεδιασμός προγράμματος: Γιάννης Καποδίστριας

Ημερολόγιο Lourenço Marques [2. Η κυριακάτικη Θεία Λειτουργία]

2012-01-22T11:50:00.002+02:00

Πολύ συγκινητικά ήταν σήμερα το πρωί, εδώ στον ναό των Ορθοδόξων στο Μαπούτο. Ικανός αριθμός από διάφορες εθνικότητες (Έλληνες, Ρώσοι, Αιθίοπες και άλλοι) συνάχθηκαν στον ναό και ύστερα στην επέκταση της Αγίας Τράπεζας, στο Επισκοπείο για τον καφέ και τα κεράσματα, ενώ τα παιδιά έκαναν πρόβα μουσικής στο διπλανό σχολείο τους.

Προσωπικά χάρηκα πολύ, διότι διαπίστωσα (ο εγκλωβισμένος εγώ στα "ελληνορθόδοξα" κατεστημένα και ζητούμενα) πόσο αρμονικά έχουν όλοι συνταιριάσει εδώ, υπό τον θεοφ. Επίσκοπό τους κ. Ιωάννη, ο οποίος απ' αρχής δήλωσε ότι η πόρτα του θα είναι ανοιχτή για τους πάντες. Όλοι εδώ έγιναν μια οικογένεια, ένα ευχαριστιακό σώμα και τούτο είναι πασιφανές και διάχυτο μεταξύ των ολίγων Ορθοδόξων της Μοζαμβίκης και δη της πρωτεύουσας.

Κατά την θεία Λειτουργία, το Σύμβολο της Πίστεως και η Κυριακή Προσευχή αναγνώστηκαν στα πορτογαλικά και ρώσικα. Αα, και κάτι επιπλέον: Τιμήσαμε δεόντως τον Όσιο Ιωσήφ τον Κρήτα, του οποίου το Λείψανο μετακομίσθηκε στη Ζάκυνθο κατά την πτώση του Χάνδακα (1669) και σήμερα βρίσκεται στο χωριό Γαϊτάνι της Ζακύνθου. Σε περίοπτη θέση ορθώσαμε για προσκύνηση Εικόνα του Οσίου Πατρός και όλοι ζήτησαν να μάθουν για τη ζωή και το έργο του.

Μακάρι, να δώσει ο Θεός, η "μικρά ζύμη" της Μοζαμβίκης, να ζυμώσει αναγεννητικά "όλον το φύραμα".

Χαίρετε και αγαλλιάσθε!

Από Μαπούτο

π. Π.

Ημερολόγιο Lourenço Marques [1. Εσπερίζοντας απόψε στον Καθεδρικό Ελληνορθόδοξο Ναό της Μοζαμβίκης]

2012-01-21T20:30:00.002+02:00

Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες μας, Σας χαιρετώ από πολύ-πολύ μακριά: Νότια της γης, νοτιοανατολικά της Αφρικής. Σήμερα το απόγευμα, μετά από ένα μακρό ταξίδι μέσω Ντουμπάι και Γιοχάνεσμπουργκ, έφθασα στο πάλαι ποτέ Λορέντζο Μαρκές, δηλαδή το Μαπούτο της Μοζαμβίκης, όπου πρόκειται να παραμείνω -συν Θεώ- περίπου ένα μήνα, από όπου μάλιστα θα τα λέμε διαδικτυακώς για το διάστημα αυτό.

Εδώ βρέθηκα, με πρόσκληση του θεοφ. Επισκόπου Μοζαμβίκης κ. Ιωάννου και την ευχή και ευλογία του σεπτού Προεστώτος του δευτερόθρονου Πατριαρχείου κ.κ. Θεοδώρου, ώστε να κρατήσω για λίγο αναμμένη την λειτουργική λαμπάδα της Ορθοδοξίας (τίποτε περισσότερο) καθ' όν χρόνον ο οικείος Επίσκοπος θα απουσιάσει, δεδομένου μάλιστα ότι δεν υπάρχει ακόμη εδώ ούτε ένας κληρικός. Ο Επίσκοπος έχει βεβαίως δρομολογήσει πράγματα πολλά και ενδιαφέροντα, αλλά όλα θέλουν τον χρόνο τους.

Στη "Χώρα των Αντιθέσεων" βρίσκεις τα πάντα: Πλούτο και μιζέρια, προχθές δυνατές βροχές, σήμερα ήλιο ζεστό, όχι όμως και καύσωνα. Σημειώστε ότι εδώ είναι κατακαλόκαιρο!

Φθάνοντας λοιπόν προσέτρεξα καθηκόντως στον Ελληνορθόδοξο Ναό των Ταξιαρχών για τον Αναστάσιμο Εσπερινό και τον ευπρεπισμό του ιερού χώρου για την αυριανή Θεία Λειτουργία.

Τι ευπρεπισμό όμως! Όλα ήταν εντάξει και απαστράπτοντα, με εντολή του απουσιάζοντος Επισκόπου και την συμμετοχή όλων των Ελλήνων, οι οποίοι έτρεξαν να με καλοδεχθούν με αγάπη και φιλόξενη διάθεση. Εκείνο, που πρωταρχικά διαπίστωσα απόψε είναι η μεγάλη αγάπη που τρέφουν για τον πνευματικό πατέρα τους. Τον θεωρούν απόκτημα για την Ορθοδοξία στον τόπο, όπου μεταλαμπαδεύτηκαν, αλλά και για το μέλλον της Ορθοδοξίας εδώ, άσχετα με την εθνικότητα, τη φυλή και όλα τα άλλα, που μόνο μερισμό προξενούν στο Σώμα της Εκκλησίας.

Σάς καληνυχτώ και καλή αυριανή!

Από Μαπούτο

π. Π.

99 λεπτά συνέντευξης με τον Μητροπολίτη Δωδώνης κ. Χρυσόστομο στο amen.gr και intv.gr

2012-01-19T22:00:00.008+02:00

Τα αίτια πίσω από την απόφαση για την ανάληψη της Πρωτοσυγκελίας της μέχρι πρότινος Μητροπολιτικής επαρχίας του, οι σχέσεις του με τον παλαιό φίλο του Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο καθώς και με τους συνεργάτες του, η υπόθεση της προφυλάκισης του Καθηγουμένου της Ι. Μ. Βατοπαιδίου Αρχιμ. Εφραίμ και η στάση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι μερικά από τα θέματα στα οποία τοποθετείται ο Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος, ο οποίος φιλοξενείται στη διαδικτυακή εκπομπή «διάΛογος» του Amen.gr και του Intv.gr.

Οι δημοσιογράφοι Νίκος Παπαχρήστου και Αντώνης Τριανταφύλλου συναντούν τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο και σε μια ελεύθερη συζήτηση μαζί του, καταγράφουν θέσεις και αντιθέσεις. Παράλληλα επιστρέφουν πίσω στο χρόνο και διατρέχουν την μακρά πορεία διακονίας του Μητροπολίτη Δωδώνης, από την ημέρα που ξεκίνησε το ταξίδι του για το Σινά, τη γνωριμία του με τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, την αντιπαράθεση με τον Μητροπολίτη Νικόδημο (Γκατζιρούλη) και τις σχέσεις του με τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη που θα συζητηθεί…

Παραγωγή: intv.gr - Σκηνοθεσία: Γιώργος Αρβανίτης

Δείτε την μ' ένα κλικ εδώ.

Στιγμές από την συμμετοχή του Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Διονυσίου στην εορτή του Αγίου Αθανασίου στην Αμαλιάδα

2012-01-19T11:37:00.005+02:00

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ηλείας κ. Γερμανός προσκάλεσε τον Σεβ. Μητροπολίτη μας κ. Διονύσιο να συμμετάσχει στις εορταστικές εκδηλώσεις του πολιούχου της Αμαλιάδας Αγίου Αθανασίου. Προχθες το απόγευμα τελέσθηκε Μέγας πανηγυρικός εσπερινός, στον οποίον προεξήρχε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος και συγχοροστάτησαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Καισαριανής κ. Δανιήλ και ο Θεοφ. Επίσκοπος Ωλένης κ. Αθανάσιος. Τον θείο λόγο κήρυξε ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας.

Χθες το πρωί τελέσθηκε η ακολουθία του όρθρου και εν συνεχεία η Πανηγυρική, Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, στην οποία χοροστάτησε ο Σεβ. Καισαριανής κ. Δανιήλ και συλλειτούργησαν οι Σεβ. Μητροπολίτες Ζακύνθου κ. Διονύσιος και ο οικείος ποιμενάρχης Ηλείας κ. Γερμανός, ενώ μίλησε για τον σήμερα εορταζόμενο Άγιο, ο μητροπολίτης Καισαριανής, ο οποίος κατάγεται από την Ηλεία. Ακολούθησε η λιτανεία της Ιεράς Εικόνας στους δρόμους της Αμαλιάδας, με συμμετοχή πλήθους κόσμου.

Στην συνέχεια, με την συμμετοχή των προαναρφεθέντων Αρχιερέων και των Αρχών της πόλης τελέσθηκε τρισάγιο, στο ιστορικό μοναστήρι της Φραγκαβίλας, όπου βρίσκεται ο τάφος του μακαριστού Μητροπολίτη Ηλείας κυρού Αθανασίου. Το τρισάγιο τέλεσε ο εορταζόμενος χθες Θεοφ. Επίσκοπος Ωλένης κ. Αθανάσιος, πνευματικό ανάστημα του μεταστάντος Αρχιερέα. Το μεσημέρι παρατέθηκε πλούσια τράπεζα από τον Δήμαρχο Ήλιδας κ. Ιωάννη Λυμπέρη, ο οποίος προσέφερε δώρα στους φιλοξενούμενους Μητροπολίτες.

Τέλος με την συνοδεία τού Θεοφ. Ωλένης, ο Μητροπολίτης μας κ. Διονύσιος επισκέφθηκε την Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού Αμαλιάδας, όπου έτυχε θερμής υποδοχής από την μοναχή Θέκλα.

Ρεπορτάζ: π. Νικόδημος Κεφαλληνός / Φωτογραφίες: Σπύρος Νέγκας

Το "Λειμωνάριον Λευκάδος και Ιθάκης", με τον κόπο του Διακόνου Ιωαννικίου Ζαμπέλη

2012-01-18T20:48:00.001+02:00

Εντός του 2011 κυκλοφορήθηκε ο μεγάλου μεγέθους και μεγάλης σπουδαιότητας Τόμος "Λειμωνάριον Λευκάδος και Ιθάκης", έκδοση του Ενοριακού Πνευματικού Κέντρου του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας (Μητροπόλεως) της Λευκάδας. Πρόκειται για την αποτύπωση του υμνογραφικού πλούτου της εν λόγω Μητροπόλεως, τον οποίον συγκέντρωσε, επιμελήθηκε και μάς παρουσίασε ο εγκρατής περί τα γράμματα και το υμνογράφειν ιερολογιότατος Διάκονος Ιωαννίκιος Ζαμπέλης.

Στις 496 σελίδες τού ανά χείρας Τόμου εμπεριέχεται όλη η πνευματικότητα και η εκκλησιαστική ιστορία των δύο ωραίων νησιών του Ιονίου, η εκπεφρασμένη σε στίχους, οι οποίοι προήλθαν από ευσεβέστατες γραφίδες μέσα στους αιώνες, μέχρι και σήμερα και αφορούν σε εφέστιες εικόνες (με πρώτη και κορυφαία την περίπυστη Κυρά την Φανερωμένη, προστάτισσα και πολιούχο των Λευκαδίων), διαφόρους εντοπίους αγίους (π.χ. τον άγιο Σωσίωνα, πρώτο επίσκοπο Λευκάδος), κάποιους ιδιαιτέρως τιμωμένους στο νησί αγίους (π.χ. τον Απόστολο Παύλο ή τους αγίους Τιμόθεο και Μαύρα) ή και σημαντικά γεγονότα (π.χ. την απαλλαγή από την σεισμική απειλή του Δεκαπενταύγουστου 2003).

Της κάθε Ακολουθίας προτάσσεται κατατοπιστικό σημείωμα και σε παράρτημα υπάρχει δεκαεξασέλιδο παράρτημα τετράχρωμων εικόνων. Προ της εκτενούς Εισαγωγής δημοσιεύεται Πρόλογος του Σεβ. Μητροπολίτου Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεοφίλου, με την ευλογία του οποίου συντελέστηκε η πολυσήμαντη αυτή έκδοση.

Συγχαίρουμε τον π. Ιωαννίκιο για την τόσο καλαίσθητη και χρηστική παρουσίαση της πολύτιμης συγκομιδής λόγου και πίστης, που μάς προσέφερε, αθανατίζοντας έτσι όλον αυτόν τον θησαυρό βυζαντινότροπης ποίησης και κληροδοτώντας τον στους μεταγενέστερους για λειτουργική χρήση και, κυρίως, ωφέλεια.

* Μια άλλη βιβλιοπαρουσίαση του "Λειμωναρίου", δημοσιεύσαμε στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη μας, εδώ.

Παραθρησκευτικές οργανώσεις, νεοεποχίτικα σχήματα και σέκτες εν Ζακύνθω σήμερα

2012-01-16T21:10:00.019+02:00

Διάλεξη του Αρχιμανδρίτου ΔΑΝΙΗΛ ΜΠΙΑΖΗ – Ιεροκήρυκα Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου,

στο Επιμορφωτικό Σεμινάριο του ΑΛΗΘΩΣ, του Κέντρου Λόγου Ενορίας Μπανάτου

(Ναός Παναγούλας Μπανάτου, 15 Ιανουαρίου 2012)

Αγαπητοί Πατέρες, Kυρίες και Kύριοι,

Σήμερα εδώ στο Μπανάτο, με την ευλογία του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη μας κ. Διονυσίου, η Ιερά Μητρόπολή μας και το υπεύθυνο Γραφείο επί των Αιρέσεων και της Παραθρησκείας, μαζί με το νεοσύστατο Κέντρο Λόγου ΑΛΗΘΩΣ της Eνορίας Μπανάτου, διοργανώνουν την αποψινή Εσπερίδα ως Επιμορφωτικό Σεμινάριο για τους Κληρικούς μας, αλλά και για όλους, όσοι είναι ευαίσθητοι για τα θέματα αυτά, στο οποίο θα γίνει προσπάθεια, κατά το δυνατόν, να Σας ενημερώσουμε σχετικά με τις αιρέσεις και τις παραθρησκευτικές οργανώσεις, που δρουν στο νησί μας τα τελευταία χρόνια.

Βασιζόμαστε στο φιλοκαλικό «όταν άνθρωπος άνθρωπον ωφελήσει εν λόγοις ή πράγμασι, Θεού είναι την χάριν νοείτωσαν αμφότεροι» (Φιλοκαλία Α100 οδ΄). Σκοπός της συνάντησής μας αυτής είναι, να οριοθετήσουμε την Ορθόδοξη Πίστη μας, σε σχέση με τις αιρετικές κακοδοξίες και να βοηθηθούμε εμείς και να βοηθήσουμε άλλους στον κίνδυνο, την αβεβαιότητα και την σύγχυση που διατρέχουν οι αστήρικτες συνειδήσεις πολλών ανθρώπων γύρω μας.

Ήρθαμε για ένα έργο. Έργο πίστης. Έργο ευθύνης έναντι του Κυρίου, του Χριστού. Ήλθαμε να συμμετάσχουμε στην εσπερίδα αυτήν, όχι μόνο για να αποκτήσουμε κάποιες γνώσεις, αλλά πρώτα και κύρια, για να αποσαφηνίσουμε για τον εαυτό μας, αν έχουμε την σωστή γνώση και τη σωστή πρόσβαση σε αυτή τη γνώση.

Μας χρειάζεται ένας τέτοιος προβληματισμός. Και όσο πιο βαθύς γίνει, τόσο πιο καλά θα είναι για μας. Δεν αρκεί να λέμε: «Είμαστε Ορθόδοξοι». Δεν αρκεί να λέμε: η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η μία αγία Εκκλησία. Όπως όλοι μας γνωρίζουμε, η ανύστακτη αγωνία της Εκκλησίας για την σωτηρία του ανθρώπου είναι διαρκής. Η Εκκλησία, δηλαδή ο Χριστός, δια των ποιμένων της, «ζητεί τού σώσαι το απολωλός», δηλαδή προσπαθεί να βρει κάθε ανθρώπινο πρόσωπο που έχει αποσκιρτήσει από την σωστική σκέπη της και να το επαναφέρει «εις νομάς σωτηρίους».

Η ραγδαία εξάπλωση των ποικιλώνυμων αιρέσεων και παραθρησκευτικών ομάδων, η αυξημένη δραστηριότητά τους και τα πολλαπλά ποιμαντικά και όχι μόνο προβλήματα που δημιουργούν, μας αναγκάζουν να ενσκήψουμε και να εξετάσουμε την δική μας ποιμαντική δραστηριότητα και να επαναξιολογήσουμε τα νέα δεδομένα. Πρέπει εμείς οι ποιμένες, που ο Αρχιποιμένας Χριστός μάς ανέθεσε τις ψυχές των ανθρώπων, να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να προσαρμόσουμε την ποιμαντική μας στις σημερινές ανάγκες, ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τα δικά μας ποιμαντικά κενά ή λάθη και να μας βοηθήσει στην ορθή αντιμετώπιση των παραθρησκευτικών φαινομένων. Διότι εκείνο που απουσιάζει από την ποιμαντική δραστηριότητά μας είναι η ποιμαντική αγωνία. Όχι η απόγνωση. Όχι υστερικές και φανατικές ενέργειες, αλλά ποιμαντική αγωνία και o αγώνας για την εκκλησιοποίηση του ανθρώπου.

Η Εκκλησία είναι σώμα ανθρώπων, που κοινωνούν με τον Θεό. Γι’ αυτό θα πρέπει να αγωνιούμε ως ποιμένες για τα μέλη του Σώματός μας. Κυρίως όμως, να αγωνιούμε για τα μέλη εκείνα, που έχουν πέσει θύματα από τις ιδιοτελείς διακηρύξεις διαφόρων αιρετικών.

Ο σύγχρονος άνθρωπος, είναι γεγονός ότι ζει και κινείται μέσα σε μια πλουραλιστική - πολυπολιτισμική κοινωνία, στην οποία η προσωπική εμπειρία του «μυστηρίου», του άγνωστου, έχει μεγάλη ζήτηση. Οι προκλήσεις από όλους τους τομείς αυξάνονται. Οι προσφορές και η ζήτηση όλο και αποκτούν μεγαλύτερες διαστάσεις. Και ο Ορθόδοξος χριστιανός βρίσκεται και ζει σε μια τέτοια κοινωνία που βάλλεται ποικιλοτρόπως, συνεχώς και ανηλεώς από τα πνευματικά πυρά αναρίθμητων ομάδων, οργανώσεων, ατόμων ποικίλης ιδεολογικής προέλευσης, οι οποίες είναι έτοιμες να προσφέρουν «λύσεις» εμπειρικές στους αναζητητές.

Οι αιρέσεις και οι παραθρησκευτικές ομάδες επιχειρούν να διαβρώσουν το Ορθόδοξο φρόνημα των πιστών της Εκκλησίας μας. Είναι πληγές απειλητικές για το Σώμα της Εκκλησίας και όχι μόνο αυτής. Προκαλούν, με την δραστηριότητά τους προβλήματα στα πρόσωπα, στις οικογένειες, στην κοινωνία, στο έθνος. Παλαιές αιρέσεις αναβιώνουν με προσωπεία και με ονόματα διαφορετικά «εν πανουργία προς την μεθοδείαν της πλάνης» (Εφεσ. δ΄, 14), εμφανίζονται νεότερες με παραπλανητικό προσωπείο, ακόμη και ορθόδοξο και απειλούν με διάβρωση όλους τους τομείς της ζωής.

Ο άνθρωπος αναζητά αγάπη και ζεστασιά. Επειδή δεν βιώνει αυτήν την αγάπη και ζεστασιά και δεν παίρνει απαντήσεις στις πνευματικές ανάγκες του στο πλαίσιο της εκκλησιαστικής ζωής, ζητά να το κάνει έξω από αυτή. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η προπαγάνδα σχεδόν όλων των κινήσεων αυτών στηρίζεται στο βομβαρδισμό αγάπης και στην αποδοχή του άλλου ως έχει. Τα θύματά τους τα οδηγούν στις συγκεντρώσεις τους, όπου τους γίνεται θερμή, αδελφική και φιλική υποδοχή. Αυτό οφείλεται πολλές φορές στα δικά μας ποιμαντικά σφάλματα και στις δικές μας ποιμαντικές ελλείψεις. Συχνά ακούμε ανθρώπους να λένε: «Πήγαινα στην εκκλησία και αισθανόμουνα σαν ξένος…», «κανένας δεν με συμβούλευσε ποτέ πώς να μελετήσω την αγία Γραφή…», «εγώ εκεί μέσα (στους αιρετικούς) βρήκα την αγάπη…».

Οι ποικιλώνυμες κινήσεις αυτές εκμεταλλεύονται τα κενά αυτά και κατορθώνουν να εξαπλώνονται και να προσελκύουν ανθρώπους κάθε φύλου, κοινωνικής τάξης, ηλικίας και μορφωτικού επιπέδου. Λένε ότι οι παραδοσιακές θρησκείες, όπως κι ο Χριστιανισμός, έχουν αποτύχει να ικανοποιήσουν τις αναζητήσεις του ανθρώπου και γι’ αυτό προβάλλεται η ανάγκη να γνωρίσουν οι άνθρωποι «νέες ιδέες».

Οι ομάδες αυτές, είτε ονομάζονται χριστιανικές (προτεστάντες, ευαγγελικοί, πεντηκοστιανοί, χαρισματικοί κ.λπ.), είτε αυτοαποκαλούνται χριστιανικές χωρίς να πιστεύουν ως Θεό τον Ιησού Χριστό (Χιλιαστές), είτε προέρχονται από τον αποκρυφιστικό χώρο (π.χ. νεοεποχικές), ακόμα και οι ομάδες που προσφέρουν πιο δυναμικές εμπειρίες, τεχνικές και θρησκευτικές συνήθειες (εναλλακτικές θεραπείες, διαλογισμό, γκουρού, γιόγκα, ρέικι, πιλάτες, Αρωματοθεραπεία, Αυτογνωσία - Αυτοβελτίωση, Βελονισμός, Εναλλακτική Γυμναστική, Εναλλακτικές Διακοπές, Ενεργειακό Μασάζ, Κρυσταλλοθεραπεία, Μουσικοθεραπεία, Ομοιοπαθητική, Ρεφλεξολογία, Σιάτσου, Φέγκ-Σούι, τσάνελινγκ κ.λπ.).

Θέλω να σας αναφέρω ότι, όπως καταλαβαίνετε, είναι αδύνατον σε μια μόνο συνάντηση να αναλύσουμε λεπτομερώς τις δοξασίες των παραθρησκευτικών ομάδων που δρουν ανάμεσά μας. Δεν θα κάνουμε δηλαδή καμία αντιπαραβολή χωρίων της Γραφής, διότι είναι τόσο μεγάλο το εύρος των αντιθέσεων και ο αριθμός των ομάδων που δεν μας επιτρέπει ο χρόνος. Θα κάνουμε συνοπτική μόνο αναφορά. Ευελπιστώ να γίνει λεπτομερής ενημέρωση για την κάθε μια ομάδα ξεχωριστά, σε άλλες συναντήσεις μας.

Κατ’ αρχήν θα ήθελα να τοποθετήσουμε σε σωστή βάση τι εννοούμε λέγοντας τη λέξη «αίρεση», διότι σήμερα, κακώς κατά την γνώμη μου, η ελληνικότατη αυτή λέξη έχει παραφθαρεί νοηματικά.

Αίρεση είναι η παρέκκλιση από την επίσημη γραμμή, που χάραξαν οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, δια μέσου των επτά Οικουμενικών Συνόδων, δηλαδή η αλλοίωση και νοθεία της γνήσιας και αυθεντικής χριστιανικής πίστης (η έγκυρη διαδοχή των λόγων του Χριστού από τους Αποστόλους). Είναι «πεπλανημένη διδασκαλία, παρεκκλίνουσα από της γνησίας πίστεως, άμα δε και πάσα ιδιαιτέρα χριστιανική κοινότης, διαφωνούσα προς την δογματικήν διδασκαλίαν της αληθούς Εκκλησίας και αποκοπείσα από της κοινωνίας και ενότητος μετ’ αυτής» (Θ.Η.Ε. τ. 1, 1087).

Τα αίτια των αιρέσεων είναι πολλά. Τα κυριότερα είναι:

Α. Τα ποιμαντικά, προσωπικά, οικογενειακά, κοινωνικά «κενά» των ανθρώπων.

Β. Το έλλειμμα της ποιμαντικής μας (ιδιαίτερα στους νέους, οι οποίοι διακρίνονται για τις έντονες υπαρξιακές αναζητήσεις τους).

Γ. Η δίψα για άσκηση εξουσίας των ηγετών.

1. Για να μην μακρηγορώ, θα ξεκινήσουμε από τους γνωστούς σε όλους μας αυτοαποκαλούμενους «Μάρτυρες του Ιεχωβά». Πρόκειται για μια ομάδα, που εντάσσεται στις Εσχατολογικές Χιλιαστικές Ομάδες. Η παρουσία τους στην Ζάκυνθο γίνεται συχνά-πυκνά αντιληπτή.

Πρόκειται για την «Εκδοτική Εταιρία του Πύργου», μια ιδιωτική επιχείρηση που ίδρυσε ο Κάρολος Ρώσσελ, ένας έμπορος από την Πενσυλβάνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Στη συνέχεια ίδρυσε διάφορες επιχειρήσεις. Μια από αυτές ήταν η εταιρία «Σκοπιά», στην αρχή σαν ιδιωτική επιχείρηση (Σκοπιά 15/6/55, σ.193), ενώ αργότερα (1884) την μετοχική εταιρία «Φυλλαδική Εταιρεία Σκοπιά της Σιών» στο Μπρούκλιν.

Μετά τον θάνατο του Κάρολου Ρώσσελ, τα ηνία ανέλαβε ο Ιωσήφ Ρόδερφορδ (1869-1942), νομικός σύμβουλος του Ρώσσελ, αλλοιώνοντας πολλές από τις διδασκαλίες του πρώτου ιδρυτή και προχωρώντας σε εξωφρενικές οργανωτικές αλλαγές στην κίνηση. Διακήρυξε, κάτι το οποίο είναι βασική πίστη της εταιρίας έως σήμερα, πως η εταιρία «Σκοπιά» είναι το μοναδικό κανάλι που χρησιμοποιεί ο Θεός για να προσφέρει στον κόσμο πνευματική τροφή, ο ορατός εκπρόσωπος του Κυρίου πάνω στη γη και προχώρησε στην ανακήρυξή της σε «Θεοκρατική Οργάνωση». Υποχρέωσε μάλιστα όλους τους οπαδούς να δραστηριοποιηθούν στην «υπηρεσία» της διάδοσης των εκδοτικών προϊόντων της. Αυτό είναι ένα είδος «λατρείας» στο Θεό.

Λόγω των αντιδράσεων που ήγειρε στις Η.Π.Α. και για να κόψει κάθε σχέση με την οργάνωση του προκατόχου του Ρώσσελ, αλλά και για να ενισχύσει την αυτοπεποίθηση των οπαδών του στο προπαγανδιστικό έργο από σπίτι σε σπίτι, άλλαξε το όνομα των αφοσιωμένων στην εταιρία σε «Μάρτυρες του Ιεχωβά» (1931).

Τρίτος πρόεδρος της μετοχικής εταιρίας «Σκοπιά» έγινε ο Νάθαν Νόρρ (1905-1977).

Η σημερινή ηγεσία (το «κυβερνόν σώμα», όπως χαρακτηριστικά το λέγουν) της εταιρίας «Σκοπιά» απορρίπτει όλο το περιεχόμενο της χριστιανικής πίστης. Το Τριαδικό δόγμα, την θεανθρωπότητα του Χριστού, την ανάσταση του Κυρίου, την εν Χριστώ σωτηρία, την αθανασία της ψυχής και την αιώνια κόλαση. Διακρίνει τους οπαδούς της σε δύο τάξεις· οι «όχλοι» των οπαδών δεν σώζονται «εν Χριστώ», αλλά μέσω του «έργου» και μέσω της «οργάνωσης» των «κεχρισμένων 144.000 αδελφών του Χριστού». Στη θέση της λατρείας του Θεού τίθεται η διάθεση των προϊόντων της «Σκοπιάς», ένα νέο είδος ειδωλολατρείας. Όποιος δεν υπακούει στις εντολές της εταιρίας, κηρύσσεται «αντάρτης εναντίων του Ιεχωβά» και πετάγεται έξω από το «καταφύγιο», στην «οργάνωση του Σατανά». Έχουν αλλοιώσει εντελώς αμέτρητα χωρία της Αγίας Γραφής και έχουν εκδώσει δική τους, τη λεγόμενη «Μετάφραση του Νέου Κόσμου».

Συγκεφαλαιώνοντας, θα πω ότι, σε καθόσον αφορά την «κορυφή της πυραμίδος» της «Σκοπιάς», δεν πρόκειται για αίρεση ή για θρησκεία, αλλά για οικονομική - πολιτική επιχείρηση.

2. Η δεύτερη αντορθόδοξη ομάδα, που εντοπίζουμε στο νησί μας, είναι η αποκαλούμενη «Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής».

Ανήκει στις ελληνικές νεοπεντηκοστιανικές ομάδες. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ομάδα στη χώρα μας, η οποία προήλθε από διάσπαση της λεγόμενης «Αποστολικής Εκκλησίας της Πεντηκοστής». Ιδρυτής της ο Λεωνίδας Φέγγος, γιατρός στο επάγγελμα (1966). Η ομάδα αυτή χαρακτηρίζει την αγία Γραφή «καταστατικό χάρτη» και απορρίπτει κάθε τι που δεν συμφωνεί «με το ευαγγέλιο». Δέχεται κατά γράμμα δηλαδή το ευαγγελικό κείμενο, απορρίπτοντας την Ιερά Παράδοση.

Η ειδική ιεροσύνη (κλήρος) απορρίπτεται. Ο άρτος και ο οίνος της Ευχαριστίας είναι μόνο ψωμί και κρασί. Η εξομολόγηση απορρίπτεται ενώ παραδέχεται κάποιο είδος ευχελαίου. Τα μνημόσυνα, οι πρεσβείες των αγίων, την Παναγία, η τιμή των εικόνων, του Τιμίου Σταυρού, τα μυστήρια, ο νηπιοβαπτισμός, δεν γίνονται αποδεκτά. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, κατά τους ισχυρισμούς του Λ. Φέγγου, αποστάτησε δύο ή τρεις αιώνες μετά τους αποστόλους και μεταβλήθηκε σε «πόρνη»· κάθε εκκλησία που ξεφεύγει από το «λόγο του Θεού», δηλαδή από της δοξασίες της ομάδας «είναι θυγατέρα της βαβυλώνος». Τα ιερατικά άμφια μάλιστα χαρακτηρίζονται «πορφύρα της πόρνης» και το ιερό δισκοπότηρο «χρυσό ποτήρι της μεθυσμένης πόρνης».

Χαρακτηριστικό γνώρισμα της ομάδας αυτής είναι οι ενθουσιαστικές τάσεις, που καλλιεργούνται στις συνάξεις τους. Το προφητικό χάρισμα και το χάρισμα της γλωσσολαλιάς (της ομιλίας σε ξένες γλώσσες) είναι σε πρώτο πλάνο! Πιστεύουν ότι για τη σωτηρία είναι απαραίτητη η ακρόαση του κηρύγματος και η παραδοχή του, η μετάνοια, το βάπτισμα στο νερό και η αναγέννηση του ανθρώπου με απαραίτητο το κατά την εκδοχή τους «βάπτισμα του αγίου Πνεύματος». Όποιος δεν βαπτιστεί με «πνεύμα άγιο» δεν έχει δυνατότητα σωτηρίας.

Η ομάδα αυτή περιμένει την «αρπαγή» της εκκλησίας· ο Αντίχριστος έχει γεννηθεί και είναι Έλληνας. Θα ακολουθήσει το «δέσιμο του σατανά» και η χιλιετής βασιλεία του Χριστού και της εκκλησίας στη γη.

Εκδίδει την εφημερίδα «Χριστιανισμός» και έχει πανελλήνιας εμβέλειας ραδιοφωνικό σταθμό.

3. Η τρίτη ομάδα, που εντοπίζουμε στο νησί μας, είναι η αυτοαποκαλούμενη «Βιβλική Βαπτιστική Εκκλησία Ζακύνθου», η οποία σύμφωνα με τα γραφόμενά της «ξεκίνησε» το 1997.

Πρόκειται για παρακλάδι των λεγόμενων «Ελεύθερων Εκκλησιών» των ευαγγελιστών προτεσταντικής προέλευσης. Κηρύττουν την αυτονομία κάθε κοινότητας και τονίζουν ότι η «αποστασία» της Εκκλησίας συνδέεται με το ότι οι εκκλησιαστικές κοινότητες έπαψαν να είναι αυτόνομες, δημιουργήθηκαν ιεραρχικές δομές, συνεκλήθησαν Οικουμενικές Σύνοδοι, Κανόνες και Σύμβολα Πίστεως. Υποστηρίζουν την λεγόμενη «Ελευθερία των ψυχών», ότι κάθε ανθρώπινη ψυχή είναι υπόλογη μόνο στο Θεό και μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις σε θέματα πίστης χωρίς την επιβολή υποχρεωτικών διατάξεων από κάποιο επίσημο θρησκευτικό φορέα.

Οι Βαπτιστές πιστεύουν πως το βάπτισμα στο νερό πρέπει να γίνεται σε πιστούς (οπότε απορρίπτεται ο νηπιοβαπτισμός). Με τον όρο «Βαπτιστικός» μπορεί επίσης να περιγραφεί μία εκκλησία, ένα δόγμα ή μία ομάδα που μοιράζεται τις ίδιες πεποιθήσεις σχετικά με το βάπτισμα.

Βασικές πεποιθήσεις τους είναι ότι δέχεται κατά γράμμα το ευαγγελικό κείμενο απορρίπτοντας την Ιερά Παράδοση. Κάθε πιστός είναι ελεύθερος να ερμηνεύσει την Αγία Γραφή προσωπικά, χρησιμοποιώντας τα καλύτερα εργαλεία μαθητείας και βιβλικές μελέτες που έχει στη διάθεσή του.

Η ειδική ιεροσύνη (κλήρος) απορρίπτεται. Οι «πρεσβύτεροί» τους αυτοαποκαλούνται «ποιμένες». Ο άρτος και ο οίνος της Ευχαριστίας είναι μόνο ψωμί και κρασί. Η εξομολόγηση γίνεται κατευθείαν στο Θεό ενώ παραδέχεται κάποιο είδος ευχελαίου. Τα μνημόσυνα, οι πρεσβείες των αγίων, την Παναγία, η τιμή των εικόνων, λειψάνων, του Τιμίου Σταυρού, τα μυστήρια, ο νηπιοβαπτισμός, δεν γίνονται αποδεκτά.

Στη Ζάκυνθο εκδίδουν την εφημερίδα «Φάρος της Ζακύνθου» και συχνά-πυκνά κάνουν διανομή φυλλαδίων και εντύπων στην πόλη μας.

4. Η τέταρτη ομάδα, που δρα στο νησί μας, είναι η λεγόμενη «Εκκλησία της Σαηεντολογίας».
Η οργάνωση αυτή ιδρύθηκε από τον Αμερικανό Lafayette Ron Hubbard (1911-1986). Στη χώρα μας ξεκίνησε ως "Κέντρο Εφηρμοσμένης Φιλοσοφίας Ελλάδος", (ΚΕΦΕ), διαλύθηκε με δικαστική απόφαση, στη συνέχεια εμφανίζεται ως "Φιλοσοφικό Κέντρο Αθηνά".

Βασική πίστη της κίνησης σύμφωνα με τον ιδρυτή της είναι «εφηρμοσμένη θρησκευτική φιλοσοφία ή διδασκαλία για το πνευματικό ον και η προώθηση του πνευματικού όντος στις σχέσεις του με τον εαυτό του, με το σύμπαν και με τα λοιπά όντα» (L.Ron Hubbard, Das Handbuch fϋr den ehrenamtlichen Geistlichen, New Εra Publications, Kopenhagen 1983). Πρόκειται δηλαδή για μια «Θρησκεία» ή «φιλοσοφία» αυτοεξέλιξης του ανθρώπου.

Η κίνηση χρησιμοποιεί και τους όρους Thetan και Clear. Θήταν, από το ελληνικό γράμμα Θήτα, σημαίνει κατά τον Hubbard «την πηγή της ζωής και την ίδια τη ζωή», αλλά και τη «ζώσα μονάδα». Clear είναι «ένας Θήταν που μπορεί να είναι αιτία ενσυνείδητα και κατά βούληση υπεράνω διανοητικής μάζας, ενέργειας, χώρου και χρόνου, όσον αφορά το πρώτο Δυναμικό (επιβίωση του εγώ)». Αυτό σημαίνει ότι στόχος της κίνησης είναι η κατασκευή του υπεράνθρωπου! Ο «υπεράνθρωπος» βρίσκεται κατά την Σαηεντολογία μέσα στον άνθρωπο και μπορεί να «ελευθερωθεί» με την τεχνική της κίνησης, τη λεγόμενη Dianetik.

Η κίνηση χρησιμοποιεί ατελείωτη σειρά σεμιναρίων, με σκοπό να «απελευθερώσει» τον «υπεράνθρωπο» μέσα στον άνθρωπο και να κάνει ολόκληρο τον κόσμο Clear, εγκαινιάζοντας μια «Νέα Εποχή». Έτσι ο άνθρωπος θα αποκτήσει απεριόριστη δύναμη: «Φαντάσου τον εαυτό σου σαν να μπορείς να έχεις όλη την υφήλιο στην αγκαλιά σου, στην πραγματικότητα την αγκαλιάζεις με θήταν - χέρια» γράφουν σε βιβλίο τους.

Η κίνηση υποστηρίζει πως οι Σαηεντολόγοι σαν ομάδα μπορούν ν' αντιμετωπίσουν την «κατάσταση Γη» και να κατορθώσουν να δημιουργήσουν ένα Καθαρό Πλανήτη και ένα Νέο Πολιτισμό. Η κίνηση υποστηρίζει πως βρήκε το μυστικό του ανθρώπου και του σύμπαντος και κηρύττει τη διδαχή της ως θρησκευτική αλήθεια. Οι «υπεράνθρωποι» της «νέας φυλής», που κατασκευάζει η Σαηεντολογία αναμένεται να μεταβάλλουν την τύχη του πλανήτη μας και να εξασφαλίσουν την επιβολή ενός νέου πολιτισμού, που θα λειτουργεί χωρίς κανένα πρόβλημα.

Για να μην μακρηγορήσω και άλλο στην ομάδα αυτήν, απλώς Σάς αναφέρω ότι η Ελληνική Δικαιοσύνη εξέδωσε καταδικαστική ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΗ απόφαση (10493/1997 του Εφετείου Αθηνών) εναντίον της Σαηεντολογίας, τονίζοντας ότι «...ενώ ενεργεί ελεύθερα και μόνον κατ επίφαση προκειμένου και αποκλειστικά να προσελκύσει μέλη, τα όποια στη συνέχεια υφίστανται, με όλες τις προαναφερθείσες διαδικασίες και θεωρίες, πλύση εγκεφάλου, με ανώτερο σκοπό τη δημιουργία κατευθυνόμενου τρόπου σκέψης, αλλά και την ελαχιστοποίηση των αντιρρήσεων (βασικές θέσεις των θεωριών του ιδρυτή), έτσι ώστε να βρισκόμαστε πλέον ενώπιον άβουλων όντων, τα όποια έχουν χάσει τη δυνατότητα λήψεως αποφάσεων ως καταστάλαγμα της ελεύθερης βούλησης τους, εφόσον έχουν ήδη περάσει από όλα τα στάδια των διδασκαλιών της και με την κατάλληλη περαιτέρω επεξεργασία γίνονται πλέον δεκτικά στις "αλήθειες", πού εφαρμόζει, χωρίς όμως, να έχουν τα κίνητρα για να τις εξετάσουν και αξιολογήσουν…», ενώ η εν λόγω οργάνωση διώκεται σε όλα σχεδόν τα ευρωπαϊκά κράτη (Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία κ.ά.) ως επικίνδυνη σέκτα.

5. Να προχωρήσουμε και στην πέμπτη και τελευταία ομάδα, που δρα στο νησί μας και η οποία αυτοαποκαλύφθηκε, όταν στις αφίσες που τοιχοκολλά, διαφημίζοντας τα «σεμινάρια» που πραγματοποιεί, ευθαρσώς ανέγραψε την ιστοσελίδα της οργάνωσης «Νέα Ακρόπολη».

Η κίνηση αυτή παρουσιάζεται στον Ελλαδικό χώρο ως «Φιλοσοφικό Κέντρο Νέα Ακρόπολη». Ιδρύθηκε το 1981 από τον Γ. Α. Πλάνα, αλλά πρόκειται για οργάνωση του Αργεντινού Jorg Livranga Rizzi. Είναι, σύμφωνα με τον π. Αντώνιο Αλεβιζόπουλο, ολοκληρωτική και επικίνδυνη για τον άνθρωπο. Η «Νέα Ακρόπολη», όπως η ίδια υποστηρίζει, «θέλει να κατασκευάσει ένα Νέο Άνθρωπο, μια Νέα και καλύτερη νοοτροπία για ένα Νέο και Καλύτερο για όλους κόσμο. Ο νέος κόσμος θα γίνει αφού δημιουργηθεί ο νέος άνδρας και η νέα γυναίκα, που θα αρμόζουν στην εποχή του Νέου Αιώνα», ο «Νέος Άνθρωπος, ο αληθινός άνθρωπος».

Η οργάνωση αυτή έχει ως σκοπό της «να δημιουργήσει τη νέα φυλή, την τάξη της εξουσίας». Σ’ αυτή φτάνει κάποιος με τη διαδικασία της αυτοεξέλιξης. Στον «Νέο Κόσμο» θα αναγνωριστούν ως πολίτες μόνο όσοι κατορθώσουν να βγουν από την «άρρωστη πνευματική νηπιότητα», οι ευθύνες που θα αναλάβουν θα είναι «ανάλογες με το βαθμό εσωτερικής εξέλιξης κάθε ατόμου» (Ο Αγγελιοφόρος, πολυγρ. Εκδ. Της Νέας Ακρόπολης, σ. 3, Τι είναι Νέα Ακρόπολις).

Πρόκειται για ομάδα που ασπάζεται τον Αποκρυφισμό και τον Εσωτερισμό της «Νέας εποχής». Ο Εσωτερισμός αυτοπαρουσιάζεται σαν μια «μυστική γνώση, μη κοινοποιήσιμη στους αμύητους. Αποκτάται με διαδοχικές μυήσεις, που τάχα επιτυγχάνονται με αυτονομημένες τεχνικές, οι οποίες σκοπό έχουν να ενεργοποιήσουν δήθεν κρυμμένες εσωτερικές δυνάμεις του ανθρώπου… Ξεκινάει με βάσεις παγανιστικές συνδεδεμένες με ειδωλολατρικές θρησκείες και καταλήγει να εντάσσεται στο ευρύτερο σύστημα του Αποκρυφισμού, με πιο ισχυρή επάνω του την επίδραση του θεοσοφικού κινήματος». (Πορίσματα ΙΘ΄ Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως, Εύβοια, 1997).

Η ομάδα αυτή αρνείται την μοναδική αυθεντία μιας συγκεκριμένης θρησκείας, καλλιεργεί την πίστη ότι όλες οι θρησκείες οδηγούν στην ίδια «εσωτερική αλήθεια». Ο θρησκευτικός συγκρητισμός σε όλο του το μεγαλείο!

Είναι πνευματικό κίνημα ανθρωποκεντρικό. Αρνείται το Θεό ως Πρόσωπο παντοδύναμο, Δημιουργό και Σωτήρα του κόσμου. Κυρίαρχο δόγμα του Εσωτερισμού αλλά και γενικότερα του κινήματος της «Νέας Εποχής» είναι ότι Θεός, ουράνια, επίγεια, όλα στον κόσμο είναι ομοούσια. Τα πάντα είναι «Ένα», μία «Παγκόσμια Συμπαντική Ενέργεια». Δεν υπάρχει δημιουργία, όλα, Θεός και ύλη είναι άχρονα και αΐδια. Ο Διαλογισμός και άλλες βοηθητικές «τεχνικές» υπηρετεί και βοηθά στην ένωση του ανθρώπου με την «Ενέργεια» αυτή.

Αυτές είναι εν πολλή συντομία οι ομάδες που εντοπίζουμε μέχρι στιγμής στο νησί μας και οι οποίες δρουν ανάμεσά μας και των οποίων τη δράση αυτή ίσως στον κοινωνικό μας περίγυρο κληθούμε κι εμείς να αντιμετωπίσουμε.

Ποια θα πρέπει να είναι η στάση όλων εμάς των Ορθοδόξων έναντι των αιρετικών;

Αυτή καθορίζεται από το τρίπτυχο:

Α. ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ απέναντι στη αίρεση. Διακρίνουμε τους αιρετικούς από την αίρεση. Αποστρεφόμαστε τις πλάνες και τα ψεύδη των ομάδων αυτών. Είμαστε συμπαθείς απέναντί των πλανεμένων.

Β. ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ των αιρετικών και των δοξασιών τους. Μελέτη Αγίας Γραφής και Πατερικών κειμένων.

Γ. ΕΛΕΓΧΟΣ τους με σκοπό την επιστροφή των πλανεμένων και όχι την καταδίκη τους.

Ιδιαίτερα για εμάς τους Πατέρες, που παρακολουθούμε την εν είδει σεμιναρίου εκδήλωση αυτήν, ίσως τεθεί το ερώτημα: Πώς μπορούμε να οργανώσουμε τον αγώνα μας εναντίoν των ομάδων αυτών στην ενορία μας; Θα σας απαντήσω επιγραμματικά, αλλά απολύτως κατανοητά:

Α. Ενημέρωσή μας για τις αιρέσεις.

Β. Καταρτισμός και αξιοποίηση στελεχών της ενορίας μας.

Γ. Επαγρύπνηση για την δραστηριότητα αιρετικών στην ενορία.

Δ. Διανομή ενημερωτικών φυλλαδίων.

Ε. Επισκέψεις και διάλογος με τους πλανεμένους.

ΣΤ. Επανένταξή τους στο Σώμα της Εκκλησίας.

Σας ευχαριστώ όλους για την αθρόα προσέλευση και την υπομονή Σας!

Βιβλιογραφία:

π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου, Εγχειρίδιο αιρέσεων και παραχριστιανικών ομάδων, Αθήνα 1994.

Ιδίου, Αντιμετώπιση των αιρέσεων και της παραθρησκείας, Αθήνα 1996.

Μοναχής Αντωνίας, Νεοπεντηκοστιανοί στην Ελλάδα, Αθήνα 1999.

Πτυχές της «Νέας Εποχής», Πρακτικά ΙΖ΄ Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως, εκδ. Συνοδική Επιτροπή επί των Αιρέσεων, Αθήνα 2007.

Εσωτερισμός, Πρακτικά ΙΘ΄ Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως, εκδ. Συνοδική Επιτροπή επί των Αιρέσεων, Αθήνα 2008.

Σύγχρονες Αιρέσεις, Πρακτικά ΚΑ΄ Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως, εκδ. Συνοδική Επιτροπή επί των Αιρέσεων, Αθήνα 2011.

Δανιήλ Πουρτσουκλή, Μητρ. Καισαριανής, Ποιμαντικοί τρόποι αντιμετωπίσεως των νεοφανών αιρέσεων, Εισηγήσεις ΙΔ΄ Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως, εκδ. Αποστολικής Διακονίας, σ. 37.

Ιστοσελίδες, www.oodegr.com και www.egolpion.com

Επιτυχώς η 7η δράση του "Αληθώς", με διάλεξη του π. Δανιήλ Μπιάζη περί νέων θρησκευτικών κινημάτων

2012-01-15T22:20:00.010+02:00

Το "Αληθώς", το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου της Ενορίας Μπανάτου, πραγματοποίησε απόψε την 7η εκδήλωσή του, στην έδρα του, τον ναό της Παναγούλας μας, με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη και νέο ιεροκήρυκα της Μητροπόλεως Ζακύνθου π. Δανιήλ Μπιάζη, ο οποίος ανέπτυξε με επάρκεια και επιχειρήματα το ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα: «Παραθρησκευτικές οργανώσεις, νεοεποχίτικα σχήματα και σέκτες εν Ζακύνθω σήμερα».

Τους παρευρισκόμενους χαιρέτησε ο υπεύθυνος του "Αληθώς" π. Παναγιώτης Καποδίστριας, ο οποίος μετέφερε τις θερμές ευχές και την ευλογία του Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Διονυσίου, ο οποίος έπρεπε να ταξιδέψει στην Αθήνα κι έτσι δεν παραστάθηκε απόψε στην σύναξη αυτήν.

Ο π. Δανιήλ έκανε συνοπτική αναφορά στα αίτια των Αιρέσεων και εστίασε στα κινήματα που δρουν σήμερα στο κοσμοπολίτικο νησί της Ζακύνθου, πασχίζοντας να αλιεύσουν ανύποπτους προσήλυτους. Γι' αυτό ακριβώς και η αποψινή σύναξη: Για να γίνει ενημέρωση του λαού, ώστε να μην πέφτουν οι συντοπίτες μας Χριστιανοί στις πνευματικές παγίδες των διάφορων νεφελωδών ομάδων, οι οποίες πολλές φορές είναι απαγορευμένες από την Πολιτεία ως επικίνδυνες για την ψυχοσωματική υγεία του λαού, όπως π.χ. η Σαηεντολογία. Σε κάθε περίπτωση δηλώθηκε ότι η προσπάθειά μας δεν είναι εχθρική προς τους συνανθρώπους μας αυτούς, αλλά ενημερωτική προς τον λαό για το τι στην πραγματικότητα συμβαίνει γύρω μας.

Μετά την μεστή σε νοήματα και μηνύματα διάλεξη του π. Δανιήλ έγινε προβολή ενός ενημερωτικού ντοκιμαντέρ, στο οποίο παρουσιάστηκαν πολλά και διάφορα παραθρησκευτικά σχήματα, που δραστηριοποιούνται ανά τον κόσμο, προσελκύοντας πλήθη οπαδών.

Το 7ο "Αληθώς" παρακολούθησαν ευάριθμοι ακροατές, ιδίως επιστήμονες, με επικεφαλής τον Πρόεδρο Μπανάτου κ. Χαράλαμπο Δ. Κοντονή, πάμπολλοι Ιερείς της Ζακύνθου, αλλά και κάποια μέλη των περί ών ο λόγος θρησκευτικών ομάδων.

Σημείωση: Το κείμενο της διάλεξης του π. Δανιήλ θα δημοσιευτεί σε κάποια επόμενη ανάρτησή μας!

* Ανάλογο φωτορεπορτάζ του Γιάννη Καποδίστρια, δείτε στον ίσκιο του Ήσκιου, εδώ.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος Ιωάννης, τραγικό θύμα του Εθνοφυλετισμού των Σκοπίων

2012-01-15T11:44:00.001+02:00

Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της εκκλησιαστικής ζωής και των διαχριστιανικών σχέσεων αποτελεί ο Ενθοφυλετισμός, η πρόθεση δηλαδή ορισμένων Εκκλησιών να εκτείνουν (ή, μάλλον, να επεκτείνουν) την δικαιοδοσία τους, όχι με γεωγραφικά, αλλά με φυλετικά κριτήρια, τουτέστιν το ομόγλωσσο και το ομόφυλο του λαού. Η ιστορία πάντως έχει εν τοις πράγμασιν αποδείξει ότι η ανάρμοστη αυτή συμπεριφορά οδηγεί κατευθείαν στην «μωρία», όπως με έμφαση αποκαλεί την ύπαρξη «σχίσματος στην Εκκλησία, και μάλιστα εκείνων των σχισμάτων που έγιναν με εθνοφυλετικά κίνητρα», ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος και Μητροπολίτης Σκοπίων Ιωάννης, ο οποίος πολλά δεινά έχει υποστεί εξαιτίας αυτής της βορβορώδους κατάστασης στην περιοχή του, μαχόμενος υπέρ της κανονικότητας και της ενότητας. Ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός, εξάλλου, κατά την Β΄ Επισκοπική Συνέλευση της Ωκεανίας (Σίδνεϊ, 16 Οκτωβρίου 2011) αποκάλεσε τον εθνοφυλετισμό «επάρατον νόσον».

Ενώ λοιπόν στην Ελλάδα γίνεται τόσος λόγος για την προφυλάκιση του Βατοπαιδινού Ηγουμένου π. Εφραίμ, έξω από τα βόρεια σύνορά μας, στα Σκόπια, ο κανονικός Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος διώκεται και φυλακίζεται ξανά και ξανά, καθώς έχει πέσει θύμα του επάρατου Εθνοφυλετισμού, που έχει από πολλών δεκαετιών υπερισχύσει στην περιοχή των Βαλκανίων και δη στο κράτος των Σκοπίων.

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αχρίδος και Μητρόπολις Σκοπίων περιέλαβε πρόσφατα το ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ στους αποδέκτες των δελτίων Τύπου για την μαρτυρική ζωή του Σεβ. κ. Ιωάννη και τους εν φυλακαίς ηρωικούς αγώνες του υπέρ της ταλαίπωρης Κανονικότητας. Θεωρούμε ηθική υποχρέωση την δημοσίευση τους, ώστε οι απανταχού Ορθόδοξοι να πληροφορηγθούν (ΚΑΙ μέσω ημών) τι συμβαίνει δίπλα μας, ενώ εμείς κωφεύουμε ή επαναπαυόμαστε.

13.01.2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η σχισματική οργάνωση στη ΠΓΔΜ, λεγόμενη «μακεδονική ορθόδοξη εκκλησία», φανερά επηρεάζει την δικαιοσύνη στη ΠΓΔΜ, σε βάρος των δικαιωμάτων του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αχρίδος και Μητροπολίτη Σκοπίων Ιωάννη. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει φυλακισμένος στην ΠΓΔΜ, που ήταν καταδικασμένος ερήμην και να μην του χορηγείται το δικαίωμα να καταδικαστεί, καθώς για αυτό υπάρχουν προϋποθέσεις προβλεπόμενες από το νόμο.

Η σχισματική εκκλησία ενεργεί με σκοπό να μην δοθεί στον Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη το δικαίωμα να έχει ξανά δικαστήριο με την φυσική του παρουσία, παρ’ όλο που αυτός ήταν καταδικασμένος ενώ απουσίαζε από την δίκη. Τώρα εκπληρώνει τις προβλεπόμενες από το νόμο προϋποθέσεις, για επανάληψη της διαδικασίας. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης ήδη είναι ένα μήνα στην φυλακή Ιντρίζοβο στην ΠΓΔΜ, και από εκεί ζητάει να του δοθεί το δικαίωμα αυτό, επειδή υπάρχει απόδειξη ότι τήρησε τον όρο εντός ενός έτους από την στιγμή που πληροφορήθηκε την ετυμηγορία, να έχει επανάληψη της δίκης. Και επειδή όλες οι προϋποθέσεις ήταν εκπληρωμένες, το Πρωτοδικείου των Βελεσσών έκανε επείγουσα διαδικασία, αλλά σε αυτή την απόφαση η σχισματική εκκλησία έδωσε καταγγελία μέσω του Γενικού Εισαγγελέα. Η καταγγελία της σχισματικής εκκλησίας δεν αφορά την απόφαση, ο Αρχιεπίσκοπος να υπερασπίζεται έξω από την φυλακή, αλλά ήταν αίτημα να μην υπάρχει δυνατότητα να γίνει η δίκη με την παρουσία του. Το Δευτεροβάθμιο δικαστήριο στα Σκόπια επέστρεψε την υπόθεση για νέα δίκη στο δικαστήριο των Βελεσσών και τώρα υπάρχει μία πιθανότητα το δικαστήριο του Βέλες να μην επιτρέψει να δικασθεί εκ νέου ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης με την παρουσία του. Έτσι αυτός θα είναι το πρώτο και μοναδικό παράδειγμα στην ΠΓΔΜ να μην έχει το νόμιμο δικαίωμα να παραστεί στην δίκη και να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Γι' αυτή τη δικαστική υπόθεση, για την οποία απαιτείται η επανάληψη της διαδικασίας, ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης ήδη είχε αθωωθεί δύο φορές, όταν είχε την δυνατότητα να υπερασπίζεται τον εαυτό του.. Την τρίτη φορά το δικαστήριο αποφάσισε ερήμην και τον καταδίκασε. Έτσι, ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης σαν να μην είχε δικαίωμα να υπερασπιστεί, και τελικά τον καταδίκασαν. Τώρα, η σχισματική, λεγόμενη «μακεδονική ορθόδοξη εκκλησία» απαιτεί κάτι που είναι εντελώς παράνομο, να αναγκασθεί ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης να παραμείνει στην φυλακή σύμφωνα με την δικαστική διαδικασία στην οποία αυτός δεν είχε δυνατότητα να υπερασπισθεί τον εαυτό του.

Γνωρίζοντας πόσο παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδιαίτερα τα θρησκευτικά δικαιώματα στη ΠΓΔΜ και δεδομένου ότι όλες οι προηγούμενες δικαστικές διαδικασίες εναντίον του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη ήταν πολιτικές, το αίτημα του Δημόσιου Κατήγορου αν και παράνομο, δεν προκαλεί έκπληξη. Παράδοξο είναι που αυτό ξεκίνησε και υποστηρίζεται από την σχισματική εκκλησία, λεγομένη «μακεδονική ορθόδοξη εκκλησία». Παρά το γεγονός ότι η λεγόμενη «εκκλησία» της ΠΓΔΜ είναι σε σχίσμα με όλες τις ορθόδοξες εκκλησίες, ταυτόχρονα είναι και μια θρησκευτική οργάνωση. Για οποιαδήποτε θρησκευτική οργάνωση, αλλά κυρίως για τους Χριστιανούς, ουσιώδες είναι να σταθούν στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων και θρησκευτικών δικαιωμάτων, ακόμα και να είναι ελεήμονες σε όσους παραβίασαν κάποιο νόμο. Αλλά, η σχισματική εκκλησία κάνει το παν να καταργήσει πλήρως τα ήδη περιορισμένα ανθρώπινα και θρησκευτικά δικαιώματα του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη. Όταν το 2005 ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης καταδικάστηκε για υποκίνηση εθνικού και θρησκευτικού μίσους και ήταν στην φυλακή, ένας από τους επισκόπους της σχισματικής εκκλησίας, ο οποίος αποκαλούσε τον εαυτό του ως αγιορείτης (ήταν επτά έτη στο Άγιον ¨Όρος), ζήτησε από την τότε κυβέρνηση της ΠΓΔΜ να καταδικασθεί ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης για προδοσία του κράτους και να καταδικασθεί ισόβια. Τις τελευταίες 30 μέρες, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος παραμένει στην φυλακή, εμφανίστηκαν με δημόσιες δηλώσεις και δύο από τους παλαιότερους επισκόπους της σχισματικής εκκλησίας ζητώντας από το κράτος, ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης να παραμείνει στην φυλακή και να μην του επιτραπεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του αυτοπροσώπως.

Τέτοιες ενέργειες και δηλώσεις από τους επισκόπους της σχισματικής, λεγόμενης μακεδονικής εκκλησίας, δεν είναι να τις σχολιάσει κανείς επειδή η αναισχυντία τους και ιδιαίτερα η μη χριστιανική αιτιολόγηση είναι άμεσα εμφανής. Ήδη, όλοι οι ορθόδοξοι, και ευρύτερα, αναγνωρίζουν τον Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη για σύγχρονο ομολογητή της πίστεως, αλλά το ερώτημα που τίθεται είναι: πως η σχισματική εκκλησία με μια τέτοια συμπεριφορά και πλήρως μη χριστιανική νοοτροπία, σκέφτεται ότι μπορεί να ενταχθεί στην ενότητα και σε κοινωνία με τις άλλες Ορθόδοξες εκκλησίες; Είναι προφανές ότι δεν έχει ειλικρινή πρόθεση να είναι μια αληθινή εκκλησία και να βγει από το σχίσμα, αλλά για να μην αντιμετωπίζεται ως αιρετική οργάνωση, αυτή θέλει στο κοινό και στον λαό να αφήσει την εντύπωση ότι ενδιαφέρεται να επιλύσει την κατάσταση του σχίσματος στην οποία βρίσκεται.

Αλλά, η Εκκλησία είναι μία οικογένεια η οποία αναγνωρίζει τους οικείους της.

Από το Γραφείο Τύπου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αχρίδος και Μητροπόλεως Σκοπίων

Ξεδιακρίνοντας τον Αθέατο

2012-01-14T18:17:00.002+02:00

Οι ανωτέρω εικόνες περιΐπταντο πριν από μισή μόλις ώρα πάνω από το Μπανάτο, πάνω από τον ναό μας, καθώς τέλειωσε ο Εσπερινός της αυριανής Κυριακής!

Συλλογίζομαι: Πόσοι κοιτάμε, μα δεν βλέπουμε...

Τελικά, όλα είναι θέμα όρασης.

Δεν έχουμε παρά να (προσ)ευχόμαστε και να πασχίζουμε να ν' αποκτήσουμε την αρμόδια όραση, ώστε να βλέπουμε τα θαυμάσια της Κτίσης και πίσω απ' όλα τούτα τον ίδιο τον αθέατο Κτίσαντα, ο οποίος αναμένει το δικό μας Ολίγο, για να μάς χαρίσει με το δικό Του Παν!

π. Π. Κ.

Παρακλάδι της Οργάνωσης «Νέα Ακρόπολη» δρα στη Ζάκυνθο

2012-01-14T13:32:00.000+02:00

Η Ιερά Μητρόπολη Ζακύνθου κάνει γνωστό στους πιστούς χριστιανούς, ότι τον τελευταίο καιρό δραστηριοποιείται στην πόλη της Ζακύνθου και στην περιοχή του Αγίου Παύλου, παρακλάδι της παραθρησκευτικής οργάνωσης - ομάδας «Νέα Ακρόπολη». Είναι αυτή που και στον ημερήσιο τύπο, αλλά και με εντυπωσιακά έντυπα και αφίσες διαφημίζει «Σειρά μαθημάτων εσωτερικής φιλοσοφίας και ψυχολογίας», σεμινάρια, διαλέξεις, δωρεάν μουσικά μαθήματα, εκδρομές κλπ.

Η κίνηση αυτή παρουσιάστηκε στον ελλαδικό χώρο το 1981 ως «Φιλοσοφικό Κέντρο Νέα Ακρόπολη» και πρόκειται για οργάνωση προερχόμενη από την Αργεντινή.

Η διδασκαλία της οργάνωσης αυτής είναι ολοκληρωτική και επικίνδυνη για τον άνθρωπο. Σε εσωτερικό βιβλίο της οργάνωσης καθορίζεται και ο τρόπος δράσης της και πληροφορούνται τα μέλη της ότι «η προπαγάνδα πρέπει να προσφέρει εικόνα που προσελκύει, εικόνα προσωπικής ευχαρίστησης, χωρίς να υποψιάζεται κανείς πως οι άνθρωποι καλούνται ν’ αλλάξουν τρόπο ζωής και πως επιφορτίζονται με μεγάλες θυσίες ή προσπάθειες».

Η «Νέα Ακρόπολη», όπως υποστηρίζει, «θέλει να κατασκευάσει ένα Νέο Άνθρωπο, μια νέα και καλύτερη νοοτροπία για ένα Νέο και Καλύτερο για όλους κόσμο. Ο νέος κόσμος θα γίνει, αφού δημιουργηθεί ο νέος άνδρας και η νέα γυναίκα που θα αρμόζουν στην εποχή του Νέου Αιώνα», ο «Νέος Άνθρωπος, ο αληθινός άνθρωπος». Η οργάνωση αυτή έχει ως σκοπό της να «δημιουργήσει την νέα φυλή, την τάξη της εξουσίας», με την διαδικασία της αυτοεξέλιξης. [Βλ. σχετικά: π. Αντ. Αλεβιζοπούλου, Νεοφανείς αιρέσεις - Καταστροφικές λατρείες, σ. 121].

Κατά συνέπειαν, οι διδασκαλίες της ομάδας αυτής στηρίζονται στις διδασκαλίες της «Νέας Εποχής», γι’ αυτό η «Νέα Ακρόπολη» έχει ενταχθεί από την 7^η Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ιερών Μητροπόλεων στις ομάδες τις ασυμβίβαστες και ξένες με την Ορθόδοξη πίστη μας (1995). Είναι αξιοσημείωτο ότι η Γαλλική Εθνοσυνέλευση, σε έκθεσή της, εντάσσει την «Νέα Ακρόπολη» στον κατάλογο των σεκτών, δηλαδή των ολοκληρωτικών παραθρησκευτικών ομάδων.

Προτρέπουμε λοιπόν όλους τους πιστούς Χριστιανούς της Μητρόπολής μας, να απέχουν από τέτοιες ξένες διδασκαλίες και να μην παρασύρονται από τα ποικίλα προσωπεία τέτοιων προπαγανδιστικών ομάδων, αλλά να ακολουθούν την ανόθευτη Διδασκαλία και Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, η οποία είναι ο φύλακας και η κιβωτός της σωτηρίας.

[Εικαστικό σχόλιο: Κώστας Ακριθάκης]

Διάλεξη - ενημέρωση για τα νεότερα εν Ζακύνθω θρησκευτικά κινήματα, η 7η δράση του Κέντρου Λόγου Μπανάτου «Αληθώς»

2012-01-12T21:10:00.000+02:00

Το «ΑΛΗΘΩΣ», το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου της Ενορίας Μπανάτου, συνεχίζοντας τις δράσεις του, διοργανώνει συνάντηση, για να ενημερωθούν οι ενδιαφερόμενοι περί των θρησκευτικών κινημάτων, που έχουν αναφανεί στη Ζάκυνθο.

Η εκδήλωση πρόκειται να πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012, ώρα 6:30 το βράδυ, στον ναό της Παναγούλας Μπανάτου και θα περιλαμβάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα διάλεξη του Αρχιμανδρίτη ΔΑΝΙΗΛ ΜΠΙΑΖΗ, Ιεροκήρυκα της Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου, με θέμα:

«Παραθρησκευτικές οργανώσεις, νεοεποχίτικα σχήματα και σέκτες εν Ζακύνθω σήμερα».

Η διάλεξη θα συνοδευτεί από προβολή πλούσιου εποπτικού υλικού, ενώ, αμέσως μετά, θα υπάρξει δυνατότητα συζήτησης.

Η παρουσία Σας θα προσδώσει μεγάλη χαρά στους συντελεστές του «ΑΛΗΘΩΣ», οι οποίοι μάλιστα Σάς ευχαριστούν εκ των προτέρων!

Σχεδιασμός αφίσας: Γιάννης Καποδίστριας

Η Χειροτονία σε Πρεσβύτερο του π. Χρήστου Γκούσκου, η πρώτη χειροτονία του Μητροπολίτου κ. Διονυσίου ως Ζακύνθου

2012-01-08T21:58:00.001+02:00

Το ανωτέρω πλούσιο φωτογραφικό υλικό πεοέρχεται από την χειροτονία του Διακόνου Χρήστου Γκούσκου σε Πρεσβύτερο, η οποία τελέσθηκε σήμερα το πρωί στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου στο ομώνυμο χωριό της Ζακύνθου από τον Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Διονύσιο Δ΄.

Παραβρέθηκε, συμπροσευχόμενος στο Ιερό Βήμα, ο Σεβ. Μητροπολίτης Δωδώνης κ. Χρυσόστομος. Στον νέο ιερέα απηύθυνε νουθεσίες πατρικής αγάπης ο Σεβ. Διονύσιος, ο οποίος επεσήμανε αφενός μεν την σημασία της αποστολής που αναλαμβάνει από σήμερα ο νεοχειροτονηθείς, αφετέρου δε το γεγονός ότι αποτελεί την πρώτη χειροτονία του ως Ποιμενάρχου της Ζακύνθου, ενώ στο τέλος εγκατέστησε το νέο ιερέα στην ενορία και προέτρεψε τους ενορίτες να τον υποδεχτούν και να τον αγκαλιάσουν ως πνευματικό πατέρα τους.

Εκκλησιάστηκαν πάμπολλοι ενορίτες και περίοικοι, ενώ ο π. Χρήστος μοίρασε το αντίδωρο. Μετά το πέρας της λειτουργίας ακολούθησε κέρασμα σε παρακείμενο κατάστημα.

Φωτογραφίες για το Νυχθημερόν: Κωνσταντίνος Αναστασιάδης.

ΘΕΟΦΑΝΙΑ: Αγιασμός του οικοσυστήματος, πανηγύρι συμπαντικό

2012-01-07T22:17:00.014+02:00

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

«Σήμερον ἡ κτίσις φωτίζεται·

σήμερον τά πάντα εὐφραίνονται,

τά οὐράνια ἅμα καί τά ἐπίγεια».

(Ἀπό τή Λιτή των Θεοφανίων)

Καταιγισμός Χάριτος ἐπί τῆς ὕλης

Ἄν -ὡς ὑπόθεση ἐργασίας- θεωρήσουμε, ὅτι τά Θεοφάνια εἶναι μιά γιορτή τοῦ Σύμπαντος, ἕνα πανηγύρι συμπαντικό, δέν θά εἴμαστε πολύ μακριά ἀπό τήν πραγματικότητα. Καί νά, γιατί: Ὅλες οἱ λατρευτικές ἐκδηλώσεις τῶν Φώτων πραγματοποιοῦνται μέσα σ' ἕνα περιβάλλον καθαγιασμένο.

Ἤδη ἀπό τό πρωί τῆς παραμονῆς, μέ τή λιτάνευση τοῦ Σταυροῦ ἀπό σπίτι σέ σπίτι, ὁτιδήποτε ὑλικό μᾶς περιβάλλει (ἄνθρωποι, κατοικίες, ζῶα, ἐργαστήρια, ἀγροί καί θάλασσες), δέχονται ὅλα -δίχως φειδώ ἤ ἀποκλεισμούς- τή θεία Χάρη διά τοῦ ἁγιασμένου ὕδατος. Τίποτα δέ μένει ἀμέτοχο τῆς μεγάλης αὐτῆς Χαρᾶς. Τίποτα δέν ἐξαιρεῖται ἀπό τόν ἀνεπανάληπτο αὐτόν καταιγισμό Χάριτος ἐπί τῆς ὕλης πού μᾶς περιβάλλει καί πού πολύ συχνά (εἶναι ἀλήθεια) ἀσφυκτιοῦμε ὡς ὑπάρξεις ἐντός της. Αὐτήν ἀκριβῶς τή χαρμονή τῆς ὕλης προσωποποιεῖ ποιητικά ὁ Σωφρόνιος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων:

«Σήμερον ῥείθροις μυστικοῖς πᾶσα ἡ κτίσις ἀρδεύεται...
Σήμερον λαμπαδοφεγγεῖ πᾶσα ἡ κτίσις ἄνωθεν...
Σήμερον τά ἄνω τοῖς κάτω συνεορτάζει καί τά κάτω τοῖς ἄνω συνομιλεῖ...
Σήμερον γῆ καί θάλασσα τήν τοῦ κόσμου χαράν ἐμερίσαντο καί ὁ κόσμος εὐφροσύνης πεπλήρωται».

Ὁ ἀφθαρτισμός τοῦ Περιβάλλοντος

Τό δεύτερο Πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδας, ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, ἔχοντας ἤδη δανεισθεῖ πρίν ἀπό λίγες μόλις μέρες (τά Χριστούγεννα, δηλαδή) τή φθαρτή τῶν ἀνθρώπων ὑπόσταση («ἵνα τήν πόρνην παρθένον εἰργάσηται», κατά τόν Ἅγ. Ἰωάννη Χρυσόστομο), προχωρεῖ τώρα σέ μιά νεότερη κίνηση Ἀγάπης. Χρησιμοποιεῖ καί πάλι τήν ὕλη, τά νερά τοῦ Ἰορδάνη ποταμοῦ ἐν προκειμένῳ, γιά νά βαπτισθεῖ ἁγιάζοντάς τα, προσδίδοντάς τους ταυτόχρονα ἀξία καί διάρκεια, ἐπιθυμώντας πάνω ἀπ' ὅλα νά ὑπογραμμίσει, ὅτι Ἐκεῖνος, ὁ ἴδιος ὁ ποιητής καί κυρίαρχος τῆς ὕλης, τελεσιουργεῖ διά τῶν (πεπερασμένων, μετά τήν προπατορική παρακοή) κτισμάτων Του τό μέγιστο Μυστήριο τοῦ ἀφθαρτισμοῦ τοῦ περιβάλλοντος, τῆς ἐπανόδου στήν προ-πτωτική κατάσταση ἀθωότητας τῶν σήμερα φθαρτῶν καί μέ ἡμερομηνία λήξης κοσμικῶν πραγμάτων! Καί μάλιστα δωρεάν, ἐξ ἀγάπης πολλῆς! Σέ αὐτή Του τήν κίνηση, «λειτουργούς τοῦ μυστηρίου» (ἐπειδή περί μυστηρίου πρόκειται) χρησιμοποίησε, γράφει ὁ ὑμνογράφος Ἰωάννης ὁ Μοναχός,

«ἐκ τῶν Ἀγγέλων τόν Γαβριήλ,

ἐκ τῶν ἀνθρώπων τήν Παρθένον,

ἐκ τῶν οὐρανῶν τόν Ἀστέρα

καί ἐκ τῶν ὑδάτων τόν Ἰορδάνην».

Κι ἐξηγεῖ Κοσμᾶς ὁ Μοναχός τή βαθύτερη αἰτία, γιά τήν ὁποία δέχεται νά περιβληθεῖ ἀνθρωπίνως τά ὕδατα τοῦ Ἰορδάνη Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος ἀνάγκη δέν εἶχε -ἀσφαλῶς- λουτροῦ καθαριότητας: «Οὐκ αὐτός τούτων πρός κάθαρσιν δεόμενος, ἀλλ' ἡμῖν ἐν ἑαυτῷ οἰκονομῶν τήν ἀναγέννησιν».

Ἐδῶ ἀκριβῶς βρίσκεται τό ἑρμηνευτικό κλειδί τῆς συμπαντικῆς γιορτῆς τῶν Φώτων: Καταδέχεται, ἀξιοποιεῖ καί νοηματοδοτεῖ τελικά τήν ὕλη ὁ Θεάνθρωπος, ἐνδύεται ὁ ἴδιος τήν ὕλη, γιά νά οἰκονομήσει τελικά μέ τόν ἀπροσδόκητο αὐτό τρόπο τήν ἀναγέννηση τοῦ Σύμπαντος. Ἡ φανέρωση μάλιστα τῶν τριῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος κατά τή βάπτιση τοῦ Χριστοῦ (ἐξ οὗ καί ἡ λέξη «θεοφάνια») εἶναι δηλωτική τῆς ἐξαιρετικῆς αὐτῆς τιμῆς, πού ἐπιφυλάσσεται στό φυσικό-ὑλικό μας περιβάλλον: Τά πάντα, λογικά καί ἄλογα, ὁρατά καί ἀόρατα, τό οἰκοσύστημα ὁλόκληρο, κατακλύζονται ἀπό τήν εὐεργετικά φωτιστική ἐπίσκεψη τοῦ ἄδυτου Ἥλιου! Τά πάντα γίνονται καινούργια! Ἀναγεννῶνται! Μέ τήν πεποίθηση μάλιστα, ὅτι μέσα στόν λειτουργικό χῶρο βιώνουμε τά παρελθόντα καί τά μέλλοντα ὡς ἕνα διαρκές παρόν, μές ἀπό τήν ἀναγέννηση αὐτή τῶν κτισμάτων διά τῶν Θεοφανίων, μᾶς δίνεται ἡ εὐκαιρία νά μετάσχουμε στήν ἐσχατολογική ἐκείνη πραγματικότητα, τήν ὁποίαν ὁ προφητικός Ἰωάννης ὁ ἐν Πάτμῳ ἀποτυπώνει μέ τούς λόγους: «Ἰδού καινά ποιῶ πάντα» (Ἀπ 21,5).

Κάτι νέο, φωτεινό καί ἀδιάπτωτο

Ἄρα, τό πανηγύρι τοῦ Σύμπαντος, ὅπως χαρακτηρίσαμε παραπάνω τή γιορτή τῶν Φώτων, ἀποτελεῖ τό σύνορο ἀνάμεσα σέ δύο ἀντιτιθέμενες ἐποχές, χαρακτηριζόμενες ἔτσι ὄχι τόσο χρονικά, ὅσο τροπικά. Παραπέμποντας μάλιστα στήν πολλά διδάσκουσα ρωμαίϊκη Παράδοσή μας, θά διαπιστώσουμε ὅτι ὁ λαός μας, ἁπλοϊκά σκεπτόμενος, ἀλλά συλλαμβάνοντας ἐπακριβῶς τό βαθύτερο νόημα τῆς κοσμικῆς αὐτῆς ἀναγέννησης μές ἀπό τήν πανηγυρική ἀτμόσφαιρα τῆς μεγάλης γιορτῆς, θεωρεῖ τήν πρίν τοῦ Ἁγιασμοῦ φάση, ως ἐποχή τοῦ Κακοῦ, τῶν «Καλλικάτζαρων», ἐνῶ τόν ραντισμό τῆς φύσης διά τοῦ Ἁγιασμοῦ, ως ἀπαρχή εὐλογιῶν, ὁπότε ὑποχωροῦν οἱ ὁποιεσδήποτε δυνάμεις τοῦ Σκότους. Κάτι νέο, φωτεινό καί ἀδιάπτωτο παίρνει τή θέση τοῦ παλαιοῦ, σκοτεινοῦ καί ὑπερφίαλου. «Ἦλθεν ἐφάνη, τό φῶς τό ἀπρόσιτον... Ἐπεφάνη ὁ Σωτήρ» (Ἐξαποστειλάριο τῶν Φώτων), θ' ἀναφωνήσει θαυμαστικά ὁ ἐκκλησιαστικός ποιητής!!!

Ἡ ταπεινή, πλήν ὅμως καίρια, εἴσοδός Του στόν ὑλικό χωροχρόνο ἐξαλείφει τά γηρατειά τῶν πραγμάτων καί τῶν εἰδῶν, τοῦ γύρω καί τοῦ μέσα μας Κόσμου. Τό Σύμπαν ἀποκτᾶ στό ἑξῆς λειτουργικό λόγο ὕπαρξης καί συνέχειας, ὁπότε «οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα» (Ψαλμ 18,2).

----------------------------------------------------------

* Αναδημοσίευση από το βιβλίο του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, Κεφάλαια Θεολογίας του Περιβάλλοντος, εκδ. Ιερά Μητρόπολις Zακύνθου, Ζάκυνθος 2006, σσ. 51-54].

"Επεφάνης σήμερον, Κύριε" και στο Μπανάτο!

2012-01-06T12:55:00.011+02:00

Ευφρόσυνη ήταν σήμερα το πρωί η εορτή των Φώτων στην Ενορία μας! Αν και ο καιρός ήταν ανάστατος, εντός του ναού της Παναγούλας μας όλα ήταν απαστράπτοντα! Από τον καλλιτεχνικό διάκοσμο, τις εόρτιες διακοσμήσεις έως τα ήρεμα πρόσωπα των εκκλησιαζόμενων!

Επικεφαλής του λαού ήταν ο Αντιδήμαρχος κ. Διονύσιος Φ. Τουρκάκης (συνενορίτης και εκκλησιαστικός σύμβουλος) και ο Πρόεδρος Μπανάτου κ. Χαράλαμπος Δ. Κοντονής, ο οποίος μάλιστα ανέγνωσε το "Πιστεύω"!

Ο Εφημέριός μας, στο τέλος του Μεγάλου Αγιασμού επί του παραδοσιακού πάλκου της Βάπτισης, απηύθυνε ευχές, στις οποίες αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα της επικράτησης του φωτός των Φώτων στην ζωή και τα έργα μας, ως μόνης ουσιαστικής κι ελπιδοποιού φυγής από την Κρίση.

Φωτογραφίες - βίντεο: Γιάννης Καποδίστριας

Η εθιμική βραδιά της παραμονής των Φώτων στη Ζάκυνθο

2012-01-05T22:27:00.005+02:00

Επίσημη ήταν η βραδιά απόψε στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου των Ξένων και ύστερα στο Μητροπολιτικό Μέγαρο Ζακύνθου.

Κατά την τοπική εκκλησιαστική τάξη, κάθε παραμονή των Φώτων, ο Όρθρος της Εορτής ψάλλεται αφ' εσπέρας και στην Δοξολογία, ο οικείος Επίσκοπος, ως "εις τόπον και τύπον" του Επιφανέντος Χριστού, μεταβαίνει λιτανευτικά στο Μητροπολιτικό Μέγαρο. Έτσι λοιπόν ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄, συνοδευόμενος από τον Γέροντά του Μητροπολίτη Δωδώνης κ. Χρυσόστομο (ήδη Πρωτοσυγκελλεύοντα Ι. Μ. Ζ.), τον Δήμαρχο Ζακυνθίων κ. Στέλιο Μποζίκη και όλες τις λοιπές Αρχές, έφθασε στο Μέγαρο. Εκεί, στη Σάλα του Θρόνου η Χορωδία "Φανερωμένη", υπό τον Μαέστρο κ. Νίκο Ζαχαρόπουλο, έψαλε τα ειθισμένα "Κάλαντα του Δεσπότη", τα τονισμένα παλαιόθεν σύμφωνα με το ζακύνθιο ύφος της εκκλησιαστική μουσικής.

Αμέσως μετά ο Μητροπολίτης κ. Διονύσιος, από τον εξώστη του Μεγάρου απηύθυνε επίκαιρη ομιλία προς τους παρευρισκόμενους Ζακυνθινούς, οι οποίοι ανέμεναν ν' ακούσουν τον νέο Πνευματικό Πατέρα του νησιού, κατά την πλέον βαρυσήμαντη ομιλία της χρονιάς, όπως μάλιστα επιτάσσει τη Τοπική Τάξη! Ο Σεβ. Διονύσιος συνέδεσε άριστα την εορτή των Φώτων με την σύγχρονη οικονομική (κατά βάσιν ηθική) Κρίση και ανέδειξε τον Επιφανέντα Χριστό ως την μοναδική διέξοδο της κοινωνίας μας!

Η βραδιά έληξε με τον πολυχρονισμό του Μητροπολίτη, τον εθνικό ύμνο και την απόλυση του Όρθρου. Αμέσως μετά ο λαός ανέβηκε στη Σάλα, όπου ευχήθηκε στον κ. Διονύσιο "να ζεις, να λαμπρύνεις τη χαρά μας, θεία Φώτα να υμνείς"!

Ρεπορτάζ - βίντεο: π. Παναγιώτης Καποδίστριας / Φωτογραφίες: Κίμων Μπάστας

Επέτειος

2012-01-05T18:50:00.002+02:00

Γράφει η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά από την Μελβούρνη

Μια γυναικοπαρέα εν πλω στο υπερωκεάνιο «Πατρίς» προς την Αυστραλία . Από το βιβλίο-λεύκωμα για τους Λέσβιους μετανάστες «Η Πατρίδα μου: Λέσβος».

Επετειακός μήνας ο Γενάρης! Αρκετά σημαντική για μένα επέτειος, αφού σε λίγες μέρες, συγκεκριμένα στις 30 του Γενάρη μετά από 38 ολόκληρες μέρες και νύχτες που βολοδέρναμε στους ωκεανούς μέσα στο υπερωκεάνιο «Πατρίς», φτάσαμε στο λιμάνι της Μελβούρνης ξημερώματα, ημέρα Τρίτη του 1968!

Όπως και αλλού αναφέρθηκα, σε τούτη εδώ τη στήλη, αναχωρήσαμε από Πειραιά παραμονή Χριστουγέννων του 1967, Κυριακή απόγευμα γύρω στις 4.00 μ.μ.!

Γύρω στις 4 σήκωσε άγκυρα το «θεριό» και τα δάκρυα όλων μας έσμιγαν με τον απόηχο από τις γλυκύτατες καμπάνες που σήμαιναν τον Χριστουγεννιάτικο Εσπερινό και το «Καλήν Εσπέραν Άρχοντες» που τραγουδούσαν αθώες παιδικές φωνούλες στο λιμάνι ξεπροβοδίζοντας μας για το άγνωστο...

Στοιβαγμένοι στις στενές καμπίνες και φοβισμένοι, πολλοί μάλιστα μετανιωμένοι ήδη για την απόφαση, προσπαθούσαμε ν΄ αντέξουμε στις φοβερές θαλασσοταραχές και τα υπόγεια ρεύματα που σκαμπανέβαζαν το «θεριό» σαν ακυβέρνητη βαρκούλα σε μεγάλη φουρτούνα.

Κι αλλού αναφέρω για τη φοβερή συγκίνηση όλων μας, όταν γύρω στα μεσάνυχτα που οι περισσότεροι προσπαθούσαμε να στεγνώσουμε τα μάτια και να βολευτούμε όπως-όπως στις στενές κουκέτες, ακούσαμε σαν σε όνειρο να ψάλλουν τα Κάλαντα των Χριστουγέννων. Ήταν ο καπετάνιος και η χορωδία του πλοίου, που περνούσαν από όλους τους διαδρόμους και καμπίνες...

Σε κείνο το δρομολόγιο ταξίδευαν πάνω από 300 παιδάκια κάτω των 10 ετών. Λίγες μέρες μετά, ένα από αυτά αρρώστησε με ιλαρά και, όπως ήταν αναμενόμενο, μέχρι να πεις κύμινο, είχαν «κολλήσει» όλα, μαζί τους και τα δυο δικά μου, πέντε και δυόμισι χρονών, εγώ δε, εκτός του ότι με είχε πειράξει πολύ η θάλασσα, να βρίσκομαι με πολύ υψηλό πυρετό από οξεία αμυγδαλίτιδα! Ευτυχώς, έμεινε όρθιος ο σύζυγος! Έτσι άρρωστοι περάσαμε σχεδόν όλο το ταξίδι...

Με έκπληξη και αγωνία μέχρι να το ανοίξω και διαβάσω πήρα το τηλεγράφημα που μου έστειλε ο αγαπημένος μου παπάκης εκ μέρους όλης της οικογένειας για τα γενέθλια μου, λίγες μέρες πριν φτάσουμε Μελβούρνη.

Πώς να μη συγκινηθείς, να μην κλάψεις, να μην πονέσεις, όταν λαβαίνεις τέτοιες αναπάντεχες ευχές μεσοπέλαγα από αγαπημένους, που με σπαραγμό καρδιάς αποχαιρέτησες μόνο βδομάδες πριν που ήδη σου φαίνονται αιώνες...ιδιαίτερα όταν σκέφτεσαι πως δεν ξέρεις αν τους ξαναδείς, πότε και υπό ποιες συνθήκες...

Θυμάμαι τους συνδαιτυμόνες στην τραπεζαρία, που πήγαινα μόνο για να πάρω το φρούτο που μου αναλογούσε και λίγη σαλάτα, αφού λόγω ναυτίας δεν μπορούσα να φάω τίποτα. Μερικοί από το τραπέζι συμμερίζονταν πόσο άσχημα ένιωθα κι έκαναν... έρανο μεταξύ τους, δίνοντάς μου μέρος της σαλάτας τους ή και το φρούτο τους! Ευτυχώς δεν τους έλειπε το χιούμορ και μου έλεγαν γελώντας για να με ενθαρρύνουν:

- Ω κηδεία που θα σου κάνουμε Ζακυνθινιά, μόλις φτάσουμε στη Μελβούρνη, μέχρι δεσπότη θα σου φέρουμε!

Συναντήθηκα τυχαία με κάποιους από αυτούς χρόνια μετά και μου ομολόγησαν ότι δεν πίστευαν πως θα κατάφερνα να βγω ζωντανή από κει μέσα!

Θα ήταν αδικία εκ μέρους μου, αν δεν ανάφερα εδώ σαν μνημόσυνο αποδίδοντας του φόρο τιμής, τον καλό εκείνο άνθρωπο τον καμαρότο της καμπίνας μου, τον έλεγαν Γεράσιμο, ήταν Κεφαλλονίτης κι εκείνο ήταν το τελευταίο του ταξίδι, αφού γυρνώντας Ελλάδα, έβγαινε στη σύνταξη. Γι’ αυτό λέω σαν μνημόσυνο, γιατί τότε ήταν άνω των 60, πρόσθεσε άλλα 44 χρόνια που πέρασαν από τότε, λίγο δύσκολο να βρίσκεται ακόμα στη ζωή.

Με λυπόταν πολύ έτσι που με έβλεπε, ερχόταν και μούπιανε κουβέντα, μου έλεγε τα νέα και τα σχόλια του καραβιού, ερχόταν πάντα μεσημέρι και κάτω από τη ρόμπα του έκρυβε ένα πιάτο σούπα ή ό,τι άλλο μπορούσε να πάρει κρυφά από του καπετάνιου το τραπέζι, που τα φαγητά ήταν πιο προσεγμένα και νόστιμα, μήπως και καταφέρω και φάω κάτι. Πότε- πότε μου έφερνε και ένα κουτί γάλα Νουνού, που το έπαιρνε κρυφά κι εκείνο, με κίνδυνο να χάσει τη δουλειά του...

- .Φάε Ζακυθινιά, μου έλεγε, φάε να αντέξεις. Έχεις δύο μικρά παιδιά και σε περιμένει δύσκολη ζωή. Ντελικάτη και αδύναμη μου φαίνεσαι. Δεν είναι για σένα η Αυστραλία..

Γεράσιμε, καλέ μου φίλε, δεν σε ξέχασα ποτέ... Αν επέζησα, το χρωστάω και σε σένα. Να είσαι καλά, πολύ καλά, εκεί που βρίσκεσαι.

Δύσκολο, πολύ δύσκολο ταξίδι... Θυμάμαι πως σε κάποιο απότομο τράνταγμα του «θεριού», σε ώρα φαγητού που φοβηθήκαμε πως θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη, σωριάστηκαν όλα τα πιάτα, ποτήρια κι έγιναν χίλια κομμάτια. Δεν έμεινε όρθιο τίποτα. Για αρκετές μέρες μέχρι να πιάσουμε στεριά και να γίνει ανεφοδιασμός, είχαμε μόνο χάρτινα πιάτα και ποτήρια...

Τέτοιες ώρες θυμόμουνα με πικρία αυτά που μου έλεγαν πριν φύγω, προφανώς για παρηγοριά επειδή έβλεπαν πόσο φοβισμένη ήμουν, (είχε βουλιάξει και το «Ηράκλειο» στα νερά της Φαλκονέρας εκείνες τις μέρες), αγαπημένες θείες και θείοι στο Μπανάτο και Κουκουναρία, καθώς και γειτόνισσες στο Μπανάτο που είχαν δικούς τους στα ξένα όταν πήγα να τους χαιρετίσω κι εκτός των άλλων εξέφραζα έμμεσα και το φόβο μου για το ταξίδι...

- Μη φοβάσαι μάτια μου, αυτό δεν είναι σαν το παπόρο που πάει Πειραιά-Ζάκυνθο, ούτε το καραβάκι του Ζαμπάζα είναι, αυτό είναι θεριό ψυχή μου, βουνό ολόκληρο, έχεις δει ποτέ σου υπερωκεάνιο; Ούτε που θα καταλάβεις πως είσαι σε θάλασσα, δε πα νάχει όση φουρτούνα θέλει! …

Αγαπημένες και αγαπημένοι όλοι, το κατάλαβα και με το παραπάνω πως βρισκόμουν στη θάλασσα, καρυδότσουφλο το «θεριό» μπροστά στην ανελέητη μανία της φύσης, μα δεν σας το είπα ποτέ... Σε τι θα ωφελούσε;

Με την αγάπη μου σε όλους σας πάντα,

δ.μ.τ.

Οι προετοιμασίες της Ενορίας μας για την γιορτή του Φωτώνε

2012-01-04T17:20:00.004+02:00

Είμαστε ως Ενορία πανέτοιμοι για την εορτή των Φώτων! Το παραδοσιακό πάλκο του Μεγάλου Αγιασμού στήθηκε στο μέσο του ναού της Παναγούλας μας απότους νεωκόρους Σοφία Πετράκη - Γιάννη Κοντονή και διακοσμήθηκε κατά την τοπική συνήθεια, με μπόλικα "σπαθιά" και πορτοκάλια!

Εξάλλου, η πολύτιμη συνεργάτρια του Εφημερίου κ. Γεωργία Δρογγίτη εποίησε (γιατί περί ποιήματος πρόκειται) τις υπέροχες αγιαστήρες της 1ης φωτογραφίας, για τον Μεγάλο Αγιασμό.

Εν τω μεταξύ και η 90χρονη γιαγιά Ελένη (αφοσιωμένη μιαν ολόκληρη ζωή στην υπηρεσία των ναών μας), ασχολήθηκε να συλλέξει ό,τι λουλούδι γλίτωσε από τους πάγους και τις βροχές στον κήπο της, για να κατασκευασθούν κάποιες επιπλέον αγιαστήρες. Την ίδια στιγμή τα γατάκια της απολάμβαναν τον υπέροχο ήλιο του σημερινού παγωμένου απογεύματος!!!

Πρωτοσυγκελλεύων της Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου ο Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος

2012-01-01T22:20:00.003+02:00

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄, επιθυμώντας να εκφράσει την βαθεία ευγνωμοσύνη του στον Γέροντά του Σεβ. Μητροπολίτη Δωδώνης κ. Χρυσόστομο, τον από Ζακύνθου, τού ανέθεσε τα καθήκοντα του Πρωτοσυγκελλεύοντος της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου, ώστε και από την ευαίσθητη αυτή θέση να συνεχίσει να προσφέρει με την πολύχρονη και πολύτιμη πείρα του στην αποδοτικότερη λειτουργία της τοπικής Εκκλησίας.

Αυτό ανακοίνωσε ο Σεβ. Διονύσιος χθες το μεσημέρι στον Γέροντά του, ενώπιον του προσωπικού τού Μητροπολιτικού Γραφείου. Εκείνος απεδέχθη ευχαρίστως την τιμή, δηλώνοντας ότι, ούτως ή άλλως, πάντοτε ήταν και θα είναι στο πλευρό του νέου Μητροπολίτη μας σε ό,τι και αν τον χρειασθεί και από οποιανδήποτε θέση!

Πρωτοχρονιά 2012 στο καλοκαιρινό Maputo της Μοζαμβίκης [πλούσια φωτοθήκη]

2012-01-01T17:32:00.002+02:00

Με επισημότητα κι εγκαρδιότητα εορτάστηκε η Πρώτη του Νέου Έτους, η Περιτομή του Χριστού και η μνήμη του Αγίου Βασιλείου στην έδρα της Επισκοπής Μοζαμβίκης. Ο θεοφ. Επίσκοπος κ. Ιωάννης είχε φροντίσει για όλα! Οργάνωσε μια μεγάλη γιορτή, στην οποία συμμετείχαν αρκετοί Ορθόδοξοι του Μαπούτο, κυρίως τα παιδιά που φοιτούν στο Σχολείο.

Η Αρχιμηνιά και Αρχιχρονιά ξεκίνησε με τα Τίμια Δώρα της Αγίας Τράπεζας και Αρτοκλασία, εις τιμήν και μνήμην του Αγίου Αρχιεπισκόπου της Καισαρείας και υπέρ υγείας του Ιεροψάλτη του Καθεδρικού Ναού κ. Βασιλείου Σπανούδη και συνεχίστηκε στο Επισκοπείο, όπου ευλογήθηκε και κόπηκε η πατροπαράδοτη Βασιλόπιτα. Ο Επίσκοπος είχε έναν καλό λόγο για τον καθένα, έκοψε μάλιστα ιδιαίτερο κομμάτι για τον Μακαριώτατο Πάπα και Πατριάρχη της Αφρικανικής Ορθοδοξίας κ.κ. Θεόδωρο Β΄, καλώντας τούς παρευρισκόμενους να προσευχηθούν για την μακροημέρευσή Του, ώστε να προοδεύει -υπό την άγρυπνη και πολύτιμη καθοδήγησή του- το δυσχερές έργο της Ιεραποστολής. Διένειμε μάλιστα εκ μέρους Του αναμνηστικά δώρα στα παιδιά που είπαν τα Κάλαντα.

Ακολούθησε πλούσια τράπεζα, με άφθονα εδέσματα, στον κήπο του Επισκοπείου, όπου όλοι είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν στην αναβίωση -κατά το δυνατόν- των πρωτοχριστιανικών "Αγαπών", που έχει εισαγάγει στην κατά Κυριακήν λατρευτική - κοινοτική ζωή της τοπικής Εκκλησίας ο οικείος Επίσκοπος. Ανάμεσα στους συμμέτοχους της Εορτής ήταν και ο Επίτιμος Πρόξενος της Κύπρου στη Μοζαμβίκη κ. Άλκης Μακρόπουλος.

Πρώτη του Έτους 2012 στο Μπανάτο

2012-01-01T11:08:00.001+02:00

Μέσα σε κατανυκτικό κλίμα εορτάσθηκε σήμερα η Περιτομή του Χριστού και η μνήμη του Αγίου Βασιλείου, Αρχιεπισκόπου Καισαρείας της Καππαδοκίας και η Πρώτη του Έτους στον ναό της Φανερωμένης μας, εδώ στο Μπανάτο. Μετά το τέλος της Λειτουργίας εψάλη η καθιερωμένη Δοξολογία για την είσοδό μας στο 2012.

Παρέστησαν, από πλευράς Αρχών, ο Αντιδήμαρχος Αρκαδίων Διονύσιος Φ. Τουρκάκης και ο Πρόεδρος του Μπανάτου Χαράλαμπος Δ. Κοντονής, ο οποίος μάλιστα ανέγνωσε το Σύμβολο της Πίστεως.

Ο Εφημέριός μας, αφού εξέφρασε προς όλους θερμές ευχές - προσευχές, προέτρεψε να κάνουμε αγώνα ώστε να εξαγιάζουμε την κάθε ημέρα μας, καλλιεργώντας τις αρετές και τις αγιοπνευματικές δωρεές, ώστε να μην μάς τύπτει η συνείδησή μας, δια της οποίας εκφράζεται ο Θεός της Αγάπης! Δι' αυτής της καθημερινής προσπάθειας, θα έχουμε κατορθώσει να κερδίσουμε μήνες και χρόνια Καλοσύνης κι έτσι θα προσεγγίζουμε θεάρεστα την Δόξα των Μελλόντων!

Πρωτοχρονιάτικο Μήνυμα 2012 του Μητροπολίτου Ζακύνθου Διονυσίου Δ΄

2011-12-31T21:40:00.000+02:00

Προς το Πλήρωμα της τοπικής Εκκλησίας

Ευτυχές το νέον έτος!

Αυτή είναι η ευχή που κυκλοφορεί σε όλα τα χείλη και σε όλες τις καρδιές. Τα παιδιά την λένε στους γονείς, οι γείτονες και οι φίλοι ο ένας στον άλλο. Η ευχή αυτή συγκινεί τόσο ευχάριστα κάθε χορδή της ανθρώπινης ψυχής, ώστε αμέσως αρχίζει να πάλλεται· δημιουργεί ήχο και ηχώ. Συγκινείται, ευχαριστείται και αντεύχεται.

Θα δημιουργήσουμε ήχο, για να απολαύσουμε την ηχώ. Θα ρωτήσουμε όμως, γιατί οι ευχές μάς συγκινούν; Ας τις βάλουμε κάτω από το μικροσκόπιο όχι της μικροβιολογίας αλλά της ψυχολογίας, για να δούμε.

Η επιθυμία τού ανθρώπου να απολαύσει την ευτυχία είναι τόσο μεγάλη, ώστε κάνει ακόμη και τις πιο κενές ευχές ευχάριστες, αρκεί, να μιλούν γι’ αυτή· διότι:

Βγαίνει από τα μυχιαίτατα βάθη τής καρδιάς, η οποία ποθεί την ευτυχία τόσο, ώστε θέλοντας και μη, να πείθει ότι η τάση για την ευτυχία είναι η πιο βαθιά, η πιο ανθρώπινη τάση. Γι΄ αυτό ακριβώς και όλοι περιμένουμε με πεποίθηση ότι θα πραγματοποιηθεί οπωσδήποτε.

«Ανήσυχη θα είναι η καρδιά μας, έως ότου εύρει ανάπαυση στον Θεό», λέει ο Άγιος Αυγουστίνος.

Η καρδιά είναι τόσο μικρή, ώστε χωράει στην χούφτα και τόσο μεγάλη, ώστε όλος ο κόσμος, το σύμπαν, δεν είναι ικανό να ικανοποιήσει την επιθυμία της. Πλήρωμα νόμου η αγάπη. Πλήρωμα της καρδιάς ο Θεός.

Πόσες ευχές για το μέλλον τώρα, πόσες απογοητεύσεις από ανεκπλήρωτες ευχές! Με τι θλιβερά συναισθήματα κοιτάζει ο ώριμος άνθρωπος τα περασμένα χρόνια και αναλογίζεται τις ελπίδες που είχε σ΄ αυτά στηρίξει. Και όμως, ο πόθος δεν σβήνει, η ελπίδα δεν χάνεται.

Αίσιον και ευτυχές το νέο έτος. Ριχνόμαστε στην κατάκτησή του με ορμή. Αποτέλεσμα; Θα ξυπνήσουμε και πάλι το ερχόμενο νέο έτος με την διαπίστωση ότι δεν έγινε τίποτα. Ούτε ο κόσμος άλλαξε, ούτε η ζωή μας.

Και όμως! Η επιθυμία τής ευτυχίας δεν σβήνει. Αντιθέτως· θεριεύει. Από απλή επιθυμία γίνεται στεναγμός. Εκείνο που δεν έγινε, θα γίνει· πιο πολύ από κάθε άλλη φορά σήμερα. Γιατί; Έτσι θέλουμε. Διατάζει η αυτής μεγαλειότης, η καρδιά, ο άνθρωπος.

Ο χρόνος είναι δώρο. «Εμέ δει εργάζεσθαι τα έργα του πέμψαντός με έως ημέρα εστί», λέει ο Κύριος. Η ζωή είναι κεφάλαιο, πρέπει να δώσει τόκο. Ο χρόνος είναι δώρο του Θεού. Οι ανάγκες και η θλίψη είναι για να βοηθούμε ο ένας τον άλλο. Πρέπει λοιπόν να αγρυπνούμε. Ευτυχία είναι ο Θεός. Για να την αποκτήσω «δει εργάζεσθαι τα έργα του Πατρός», να κάνω το θέλημά Του!

Με ολόθερμα εόρτια αισθήματα και πολλή αγάπη από καρδίας

Ο Μητροπολίτης Σας

+ ο Ζακύνθου ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Δ΄

Το περιοδικό "Εφημέριος" για τις 3 πρώτες δράσεις του "Αληθώς"

2011-12-30T21:46:00.000+02:00

Το μηνιαίο περιοδικό της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ, στο τεύχος 10 / Νοέμβριος 2011 και στην στήλη "Μηνολόγιο", που επιμελείται η κ. Λίτσα Ι. Χατζηφώτη, συναντήσαμε θερμή παρουσίαση των τριών πρώτων εκδηλώσεων του ΑΛΗΘΩΣ, του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου Μπανάτου (σελ. 30).

Θυμίζουμε ότι η πρώτη δραστηριότητα του Κέντρου μας αφορούσε στην Θεοτόκο ως συνεργού στην χριστοποίηση της ύλης (θεολογικο-οικολογικό), η δεύτερη στον επαναπροσδιορισμό του Εγώ και του Εμείς (κοινωνιολογικό) και η τρίτη την αθανασία στα περί θανάτου κείμενα του Οδυσσέα Ελύτη (λογοτεχνικό - μουσικό).

Ευχαριστούμε την ερίτιμη κ. Χατζηφώτη και την διεύθυνση του Περιοδικού για την ευγένεια των αισθημάτων τους!

Το περιοδικό "Στιγμές" για το 5ο "Αληθώς"

2011-12-30T21:34:00.000+02:00

Η 5η εκδήλωση του ΑΛΗΘΩΣ, του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου της Ενορίας μας, παρουσιάσθηκε στην στήλη "Πήγαμε είδαμε" του εβδομαδιαίου καλαίσθητου περιοδικού ποικίλης ύλης της Ζακύνθου ΣΤΙΓΜέΣ, στο τεύχος 174, τής Παρασκευής 16ης Δεκεμβρίου 2011, σελ. 521.

Ευχαριστούμε τους δημοσιογράφους για την παρουσίαση των δραστηριοτήτων μας!

Η εφημερίδα "Ερμής" της Ζακύνθου για το 5ο "Αληθώς"

2011-12-30T21:25:00.001+02:00

Η έγκριτη καθημερινή εφημερίδα της Ζακύνθου ΕΡΜΗΣ της 13ης Δεκεμβρίου 2011, φύλλο 3785, στο "σαλόνι" και στο "Θέμα της ημέρας" (σελ. 8 και 9) έκανε εκτεταμένη αναφορά στην χριστουγεννιάτικη Σύναξη (διάλεξη και συναυλία) του Μορφωτικού Κέντρου της Ενορίας.
Ευχαριστούμε τους συντελεστές της Εφημερίδας για την στήριξη!!!

Στην Κοπή της Κουλούρας του Πολιτιστικού Σωματείου "Υακίνθη"

2011-12-28T22:12:00.006+02:00

Πανηγυρική ήταν η αποψινή βραδιά στο νέο στέκι του Πολιτιστικού Σωματείου "Υακίνθη", στον 1ο όροφο του Γυμνασίου Βανάτου, κατά την κοπή της πατροπαράδοτης Κουλούρας τους. Πλήθος επισήμων κατέφθασαν να συμμετάσχουν στην χαρά του Σωματείου και ν' ανταλλάξουν ευχές με τον δραστηριότατο Πρόεδρό του εκπαιδευτικό και δάσκαλο Χορού Νίκο Αρβανιτάκη.

Προσλαλιά έκαμε ο Δήμαρχος Ζακυνθίων Στέλιος Μποζίκης, όπως και ο Εφημέριός μας και Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος Ι. Μ. Ζ. π. Παναγιώτης Καποδίστριας, ο οποίος έκοψε και την Κουλούρα, μεταχειριζόμενος το κρασί και το λάδι, σύμφωνα με την επιταγή της τοπικής παράδοσης. Και οι δύο ομιλητές μίλησαν με επαινετικά λόγια για την προσπάθεια του Νίκου Αρβανιτάκη και των παιδιών του Σωματείου.

Ακολούθως ακούστηκαν ζακυνθινά τραγούδια από λαϊκούς οργανοπαίχτες και τραγουδιστές, ενώ τα παιδιά χόρεψαν με ιδιαίτερη χάρη και καταχειροκροτήθηκαν.

Φωτογραφίες: Κική Ξανθάκη και Νίκος Αρβανιτάκης

Χριστουγεννιάτικη ερημία

2011-12-28T10:24:00.002+02:00

Η σημερινή Σύναξη προς τιμήν της Παναγίας - Τα ονομαστήρια του Εφημερίου

2011-12-26T11:45:00.011+02:00

Στον ναό των Εισοδίων της Φανερωμένης Μπανάτου πραγματοποιήθηκε σήμερα η Σύναξη προς τιμήν της Παναγίας! Ο καιρός ήταν έξαιρετικά χειμωνιάτικος, το κρύο τσουχτερό, όμως αρκετοί ενορίτες μας κατέφθασαν στον ναό για την Θεία Λειτουργία, αλλά και για να ευχηθούν στον Εφημέριο, ο οποίος σήμερα -κατά την συνήθεια των Ζακυνθινών- άγει τα ονομαστήριά του.

Ο π. Παναγιώτης, ευχαριστώντας το εκκλησίασμα για την αγάπη και τις με πολλούς τρόπους εκπεφρασμένες ευχές του, επεσήμανε για μιαν επιπλέον φορά ότι το κέντρο της ύπαρξης και της ζωής του Χριστιανού είναι ο Χριστός, γι' αυτό και τιμάμε τόσο την Σάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού. Επειδή, δι' αυτής της οδού, χειραγωγείται ο πεπτωκώς άνθρωπος στην σωτηρία και την θέωση, αποκτώντας ελπίδα και παρηγορία στις αλλεπάλληλες τρικυμίες του προσωπικού και κοινοτικού βίου του.

Ακολούθησε δεξίωση στο Πρεσβυτέριο, με γλυκίσματα όλα δια χειρών της Πρεσβυτέρας Φωτεινής! Περάστε από εδώ!!!

Άγια Νύχτα στο Maputo της Μοζαμβίκης

2011-12-25T22:20:00.000+02:00

Χαρά Θεού Σαρκωμένου σήμερα στον Ελληνορθόδοξο Καθεδρικό Ναό των Ταξιαρχών του Maputo. Η χριστουγεννιάτικη Θεία Λειτουργία έγινε τα μεσάνυχτα από τον Επίσκοπο Μοζαμβίκης κ. Ιωάννη, ο οποίος στο τέλος ευλόγησε κι έκοψε την παραδοσιακή των Ζακυνθινών Κουλούρα. Στην διάρκεια της Λειτουργίας το Πατριαρχικό Μήνυμα αναγνώστηκε ελληνικά, πορτουγέζικα, αγγλικά και ρώσικα.

Εθιμοτυπική επίσκεψη, εξάλλου, για την μεγάλη εορτή έκανε στον Ορθόδοξο Επίσκοπο ο Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος της Μοζαμβίκης Dr Dinis Sengulane.

Συναγμένοι για την εορτή των του Χριστού Γενεθλίων

2011-12-25T12:30:00.004+02:00

Στον απαστράπτοντα ναό της Παναγούλας μας συνάχθηκε ευχαριστιακά σήμερα το πρωί η Ενορία μας για την εορτή των Χριστουγέννων. Παρά τα προβλήματα της Κρίσης, όλοι ευφραινόμενοι συμψάλαμε το "Χριστός γεννάται, δοξάσατε...", το "Η Παρθένος σήμερον..." και όλα τα άλλα χαροποιά ψάλματα της μεγάλης ημέρας!

Πλήθος προσήλθε στο Άγιο Ποτήριο, ενώ με πολύ ενδιαφέρον ακούσθηκε το εόρτιο Μήνυμα του νέου Μητροπολίτου μας κ. Διονυσίου Δ΄.

Η ενσάρκωση της Παραμυθίας

2011-12-24T14:54:00.004+02:00

Επίκαιρες σκέψεις του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου

«Πώς εξείπω το μέγα Μυστήριον; ο άσαρκος σαρκούται∙ ο Λόγος παχύνεται∙ ο αόρατος οράται και ο αναφής ψηλαφάται∙ και ο άναρχος άρχεται. Ο Υιός του Θεού, ανθρώπου Υιός γίνεται. Ιησούς Χριστός, χθες και σήμερον ο αυτός, και εις τους αιώνας».

[Στιχηρόν Ιδιόμελον, ποίημα Ιωάννου Μοναχού 26^ης Δεκεμβρίου]

Ο σύγχρονος κόσμος, πτωχός και πένης σε όλα τα επίπεδα του βίου του, καλείται να εορτάσει για μιαν ακόμη φορά την Θεία Γέννα. Το να εορτάζει κανείς στον καιρό και στον τόπο της Κατάθλιψης και του Θυμού αποτελεί άθλο ή και πρόκληση. Στον καιρό της Κρίσης και της κοινωνικο-οικονομικής τρομοκρατίας, που υφιστάμεθα, απαιτείται -λένε πολλοί- να κουρνιάζει κανείς στον εαυτό του, αναμένοντας ιδείν το τέλος…

Και να, εκεί που όλα τα έχει συνθλίψει ο φόβος του τι θα φέρει το αύριο, καλούμαστε να ξαναγιορτάσουμε Χριστούγεννα. Οι πλείστοι δηλώνουν ότι, όχι απλώς μελαγχολούν, αλλά υποφέρουν έως θανάτου, καθώς έχουν εγκλωβισθεί ως κεντρικές ή παράπλευρες απώλειες ενός αιματηρού – αναίμακτου πολέμου, που μαίνεται στα πέριξ κι εντός μας.

Ο εμπερίστατος άνθρωπος πληροφορείται ότι γεννιέται ο Θεάνθρωπος, αλλά τι τον μέλλει αυτόν; Ούτως ή άλλως, τι μπορεί να του προσφέρει πλέον ο Σαρκούμενος; Τα προβλήματά του είναι τέτοια και τόσα, ώστε δεν μπορεί να τού τα ξεμπλέξει ο οποιοσδήποτε, ακόμη κι ένας θεός, μαζί με σύνολη την θρησκεία του…

Μάλλον έχει δίκιο ο θλιμμένος άνθρωπος των εφετινών Χριστουγέννων. Διότι, έχοντας προ πολλού θρησκειοποιηθεί η Εκκλησία του Χριστού, έχοντας εκπέσει από Σώμα Εκείνου σε γραφείο διευθέτησης κοσμικών αναγκών, έχοντας συρρικνωθεί στο ιερατείο μόνον, μιλάμε πλέον για δύο ξεχωριστά μεγέθη: Εκκλησία και Λαό ή Εκκλησία και Πολιτεία ή Εκκλησία και Επιστήμη ή Εκκλησία και ούτω καθεξής…

Έτσι η αφή του Σαρκωμένου Λόγου επί των ανθρώπινων υποθέσεων δύσκολα παρηγορεί. Διότι έχει μάθει ο άνθρωπος να αναμένει από τους φερόμενους ως εκφραστές αυτού του απρεπούς πνεύματος, δηλαδή από το ιερατείο και την εκκλησιαστική διοίκηση, λύσεις απτές, τις οποίες συχνά δεν μπορούν εκείνοι να παρέξουν, για πολλούς και διάφορους λόγους, προφανείς ή υπονοούμενους. Έτσι απογοητεύεται ο άνθρωπος και κλειδομανταλώνεται όλο και περισσότερο στην ιδιωτεία του. Είχε, βλέπετε, κρεμάσει τις ελπίδες του από γοητείες, των οποίων πολύ γρήγορα εξέπεσαν τα προσωπεία και οι κουφότητες…

Είναι καιρός να κατανοήσουμε όλοι και κυρίως οι λεγόμενοι εκκλησιαστικοί ότι το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Υιός και Λόγος του Θεού, με τρόπο ταπεινό και αθόρυβο δρα εξόχως ριζοσπαστικά: Ενδύεται την ανθρώπινη ευτέλεια και χαμέρπεια, όχι για να παρέξει προσποιητούς παραδείσους και με τρόπο μάλιστα μαγικό, αλλά για να σταθεί στο πλευρό ενός εκάστου με τρόπο αγαπητικό, μυστικό και πάντα σιωπηλό! Κάθε φορά που ο Θεός αναφαίνεται μεγάφωνος, ας γινόμαστε επιφυλακτικοί∙ πρόκειται για την τραγική απομίμηση της Αλήθειας Του.

Η εφετινή Θεία Γέννα αφορά στον καθένα μας, όσο ταλαίπωρος και αν είναι. Ο Χριστός επιθυμεί να είναι πρωτίστως η κατεξοχήν Παραμυθία των ανθρώπων, δίχως να τού «πουλάει» κανενός είδους παραμύθια. Επιποθεί να γίνει Παρηγορητής, έστω και με την πολλά ομιλητική σιωπή Του, επειδή είναι ο κατεξοχήν εραστής της ανθρώπινης ψυχής! Η σιωπή, άλλωστε, είναι η αρχαϊκή και η εσχατολογική διάλεκτος της σεμνής αγάπης και του ποιητικού πένθους, της κάθε λατρείας και της κάθε θλίψης, της Χαρμολύπης εντέλει! Ο Χριστός διαβλέπει -εν αγαπητική σιωπή- την Χαρά μας∙ ο Ίδιος μάς παίρνει μια στοργική αγκαλιά -εν παραμυθητική σιωπή- στον καιρό της Λύπης!

Εάν είχε αυτόν τον παραμυθητικό προσανατολισμό το (συχνά άχριστο και ως εκ τούτου άχρηστο) κήρυγμα της Εκκλησίας, θα ήταν ανετότερη η πρόσληψη των πολλαπλών μηνυμάτων της Θείας Επίσκεψης, η οποία συνέβη μεν εφάπαξ πριν δύο χιλιάδες χρόνια, αλλά διαρκεί αδιάλειπτα, μπολιάζοντας με ζωή κι ελπίδα την κάθε πτυχή του ανθρώπινου χωροχρόνου έως το τέλος των αιώνων.

Οι ανωτέρω σκέψεις γράφτηκαν παραμονή των Χριστουγέννων του 2011, προς γνώσιν και συμμόρφωσιν αυτού του ίδιου του γράψαντος. Απλώς, δημοσιοποιούνται, μήπως και συναπαντηθούν με άλλους συναντιλήπτορες και συνοδίτες στην πορεία προς το ποθεινό Σπήλαιο της όντως Γέννησης!

[Ζωγραφικά σχόλια: Χρήστος Μποκόρος]

Μητροπολίτης Ζακύνθου Διονύσιος Δ΄: "Η γέννηση του Χριστού νοηματοδοτεί τη ζωή, ακόμη και τον θάνατο"

2011-12-22T20:19:00.002+02:00

Χριστούγεννα 2011

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Δ΄

Προς το πλήρωμα τής καθ’ ημάς Θεοσώστου Επαρχίας

Μήνυμα ελπίδος εκπέμπει στον ταραγμένο κόσμο μας, στην ταλαιπωρημένη χώρα μας, στην ανήσυχη καρδιά μας, η Γέννηση του Χριστού που σήμερα γιορτάζουμε.

«Έσται η ρίζα του Ιεσσαί και ο ανιστάμενος άρχειν εθνών· επ’ αυτώ έθνη ελπιούσιν», αιώνες πριν είχε προφητεύσει ο Ησαΐας και επαναλαμβάνει ο Απόστολος Παύλος.

Παρόλο που πλήθος γεγονότων σκορπίζουν ανησυχία, αγωνία και συχνά απόγνωση, τα Χριστούγεννα, γαλήνια και εορταστικά, επιμένουν: Υπάρχει ελπίδα. Αυτή δεν βασίζεται σε μια αόριστη αισιοδοξία, σε υποσχέσεις ανθρώπινες, αλλά σε ένα πρόσωπο που ήλθε ήρεμα και ταπεινά, που παραμένει ανάμεσά μας, που θα επανέλθει «εν δόξη», στον Υιό του Θεού που σαρκώθηκε.

Για να δεχθεί όμως ο άνθρωπος το μήνυμα της ελπίδος, που εκπέμπει προς κάθε κατεύθυνση η εορτή των Χριστουγέννων, χρειάζεται τον δέκτη της πίστεως. Και το μεγάλο πρόβλημα στον σύγχρονο κόσμο είναι ότι στις ψυχές μυριάδων ανθρώπων, οι δέκτες έχουν φθαρεί ή λειτουργούν με διαλείψεις αλλοιώνοντας εικόνα, ήχο και νόημα. Ποικίλες δυνάμεις και συμφέροντα θέλησαν να μετατρέψουν αυτή την ουσιαστική ελπίδα των Χριστουγέννων σε πλαστικοποιημένες μικροχαρές και πρόσκαιρη ρομαντική φυγή. Και όμως, ο Χριστός, ο Υιός και Λόγος του Θεού έγινε άνθρωπος, εξακολουθεί να διακηρύσσει η Εκκλησία τούτη τη μέρα ιδιαίτερα. Γεννήθηκε αντικειμενικά στην ανθρώπινη ιστορία. Καιρός να Τον ικετεύσουμε να γεννηθεί και στην δική μας καρδιά. Να Τον ακολουθήσουμε με εμπιστοσύνη. Να Του ζητήσουμε το δώρο της πίστεως, φωνάζοντας με πόθο: «Πιστεύω, Κύριε· βοήθει μου τη απιστία». Αν αυτό γίνει, όλα τα άλλα ακολουθούν. Ακόμη και την τρεμάμενη πίστη και την καλή διάθεση, τις δέχεται ο Θεός και μας πιστώνει σε πολλαπλάσια αξία.

Η εορτή των Χριστουγέννων παρακινεί σε ανανέωση της πίστεως, χωρίς θόρυβο και ηχηρές προτροπές, με γαλήνη στοχαστική. Η γέννηση του Χριστού μένει στους αιώνες μοναδικό γεγονός ελπίδας. Όχι μόνο για μερικούς προνομιούχους, αλλά για ολόκληρη την οικουμένη, για όλους τούς λαούς.

Αδελφοί μου αγαπητοί, το ψέμα, η σκληρότητα και η αδικία του κόσμου, σαν κύματα ωκεανού συχνά ζητούν να μας παρασύρουν στην άβυσσο της απελπισίας. Ο τύπος ζωής και σχέσεων ανθρώπων και λαών, πού διαμορφώνεται μέσα στις νέες συνθήκες και περιπέτειες της παγκοσμιοποιήσεως, η κρίση ηθικών αρχών και αξιών που βιώνει ο σύγχρονος άνθρωπος, η ηθική και υλική ένδεια της εποχής μας, γεμίζει τις καρδιές με ανησυχία και με τον φόβο του αγνώστου. Σ’ αυτό το νέο σκηνικό, η γέννηση του Χριστού γαληνεύει όλες τις τρικυμίες και ρίχνει ένα δυνατό φως στη ζωή μας. Προσφέρει προοπτική ελπίδος στο ταξίδι μας, νοηματοδοτεί τη ζωή, ακόμη και τον θάνατο.

Σας ευλογώ με πατρική αγάπη

† ο Ζακύνθου Διονύσιος Δ΄

Ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης στον Πρωθυπουργό της χώρας Δρ. Aires Ali

2011-12-21T20:04:00.003+02:00

Με τον Πρωθυπουργό της Μοζαμβίκης Δρ. Aires Ali (κέντρο στη φωτό) είχε σήμερα εθιμοτυπική συνάντηση ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης, συνοδεύομενος από τον βουλευτή του Εθνικού Κοινοβουλίου της Μοζαμβίκης κ. Ζαχαρία Magombo.

Του ενεχείρησε αναμνηστικό εκ μέρους του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρου Β΄, μεταφέροντάς του ευχές και ευλογίες για ειρήνη και πρόοδο στην Κυβέρνησή του και στον ευγενικό και αγέρωχο Λαό της όμορφης αυτής χώρας.

Κατά τη συνάντηση τον ενημέρωσε για την επίσημη επίσκεψη του Ορθόδοξου Πατριάρχη της Μαύρης Γης τον επόμενο χρόνο, καθώς και για τις δραστηριότητες και το έργο του σε όλη την Αφρική, για τις δραστηριότητες της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας σε σχέση με την Μοζαμβίκη (με την ιδιότητά του ως συντονιστή της Δ.Σ.Ο. με το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο), καθώς και για το κοινωνικό έργο, τις πρωτοβουλίες και το πρόγραμμα δράσης της Επισκοπής Μοζαμβίκης.

Ο Πρωθυπουργός με τη σειρά του συνεχάρη για τις δημιουγικές πρωτοβουλίες της Επισκοπής, για τις οποίες έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ζήτησε μάλιστα να μεταφέρει τις ευχές για μακροημέρευση στον Μακαριότατο Προκαθήμενο της Αφρικής και τόνισε ότι τον αναμένει να τον υποδεχθεί στη χώρα του με πολλή χαρά.

Η Γιορτή του Χριστόψωμου στην Ορθόδοξη Μοζαμβίκη

2011-12-21T19:46:00.001+02:00

Το πλούσιο ανωτέρω φωτογραφικό υλικό προέρχεται από την γιορτή του Χριστόψωμου, την οποία εμπνεύστηκε και πραγματοποίησε ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης, την περασμένη Κυριακή στον Ορθόδοξο Καθεδρικό Ναό του Μαπούτο, ενόψει της κοσμοχαρμόσυνης επικείμενης πανηγύρεως των Γενεθλίων του Χριστού.

Παράλληλα εψάλησαν τα Κάλαντα των ημερών και αντηλλάγησαν ολόθερμες ευχές με όλους!

Η προετοιμασία του Χριστόψωμου ξεκίνησε την προηγούμενη μέρα στο Επισκοπείο. Οι Ορθόδοξοι νέοι διδάχτηκαν το πώς και το γιατί του ιερού αυτού Ψωμιού του Χριστού και ενθουσιάστηκαν, μόλις πληροφορήθηκαν από τον πνευματικό πατέρα τους κ. Ιωάννη τους συμβολισμούς του.

Και στην Μοζαμβίκη ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ζακύνθω

2011-12-21T19:12:00.001+02:00

Ο Ζακύνθιος Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης θεώρησε χρέος του να μεταλαμπαδεύσει στο εν Maputo ορθόδοξο πλήρωμα, την τιμή προς τον Άγιο Διονύσιο, προστάτη και πολιούχο της γενέτειρά του.

Προς τούτο, την περασμένη Κυριακή έθεσε για προσκύνημα, στο μέσο του Καθεδρικού Ναού, όπου λειτούργησε, εικόνα του Αγίου και ιερή εμβάδα Του, τέλεσε μάλιστα και την Ακολουθία της Αρτοκλασίας.

Ομιλώντας στο εκκλησίασμα, τόνισε με έμφαση τις αρετές της ανεξικακίας και της συγχωρητικότητας, με τις οποίες διακρίθηκε ο Άγιος Διονύσιος. Αρετές, οι οποίες αφορούν σε όλους τους ανθρώπους, όλων των καιρών και όλων των τόπων.

Οι Μοζαμβικανοί έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον με την δύναμη, που επέξειξε ο Άγιος στο να συγχωρήσει και περιθάλψει τον ίδιο τον φονιά του αδελφού του!!!

Φωτοστιγμές και videos από τα "Μπασίματα" του Αγίου Διονυσίου

2011-12-19T17:30:00.001+02:00

Σήμερα, στις 11 το πρωί στην Ζάκυνθο
Μονή Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου

"Ω άγιε Διονύσιε, ψυχή αγνή και θεία..."

2011-12-19T15:29:00.006+02:00

Πανηγυρικό Κήρυγμα

από του άμβωνος της Σταυροπηγιακής και Αυτοκρατορικής Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου,

υπό του Αρχιμανδρίτου ΔΑΝΙΗΛ ΜΠΙΑΖΗ,

Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου,

κατά το Αρχιερατικό Συλλείτουργο των Μπασιμάτων του Αγίου (19.12.2011)

«Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος».

Αυτούς τους όρους που ακροασθήκαμε στην αποστολική προς Εβραίους περικοπή χρησιμοποιεί ο ουρανοβάμων Απόστολος Παύλος για τον μεγάλο Αρχιερέα Ιησού Χριστό. Και εμείς, σήμερα, δεν θα ήταν υπερβολή να τους δανεισθούμε, για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε το «μυστήριο» της εν Χριστώ βιωτής του Πολιούχου μας αγίου Διονυσίου.

Όντως, Σεβασμία των Ιεραρχών χορεία, άγιε Καθηγούμενε, αγαπητοί Πατέρες και φιλάγιοι Χριστιανοί, όντως, λέγω, ο αρχιερεύς Διονύσιος, ο της Ζακύνθου γόνος και της Αιγίνης Ποιμένας και Πρόεδρος έζησε ως Όσιος. Και θα παραμείνει κρυφό «το μυστήριον» της βιοτής του σε όλους εκείνους που με την χρήση της κοσμικής λογικής επεδίωξαν ή θα επιδιώξουν να ερμηνεύσουν την υπέρλογη, ηρωική και ιερή απόφαση του είκοσι ενός ετών αρχοντόπουλου Δραγανίγου Σιγούρου να εγκαταλείψει την πατρική του εστία, να αποδυθεί τον «παλαιόν άνθρωπον» και να ενδυθεί το ασκητικό «μοναχικό τρυβώνιο» στην περιώνυμη και παλαίφατη Σταυροπηγιακή και Πατριαρχική Μονή των Στροφάδων. Μια απόφαση ξεχείλισμα της πνευματικής του ωριμότητας. Αρνήθηκε τον κόσμο και τα του κόσμου με σκοπό να ακολουθήσει τον δρόμο του πνευματικού μαρτυρίου και της εν Χριστώ ηθικής τελειώσεως. Έζησε με ιδιαίτερο τρόπο την πνευματική ζωή του Ευαγγελίου και θεώρησε τα πάντα ως «σκύβαλα, ίνα Χριστόν κερδίση» (Φιλ 3, 8).
Εγκατέλειψε τη λαμπρή αμφίεση της καταγωγής του και ενδύθηκε τα πτωχά και τρίχινα του μοναχού ενδύματα και έγινε «υψηλότερος των ουρανών». Αντιλήφθηκε ότι υπέρτατη αρετή είναι η ταπεινοφροσύνη, η θυσία δηλαδή οποιασδήποτε εγωιστικής αντίληψης για την υπηρεσία του Κυρίου, η θερμή πίστη, ο κατά Θεόν ζήλος και η αγάπη προς Αυτόν. Πέρασε μέσα από την πνευματική πυρά της άσκησης και δια της καθαρτικής Χάριτος του Αγίου Πνεύματος κατόρθωσε την κάθαρση, τον φωτισμό και τον αγιασμό της ψυχής και του σώματός του.

Ο άγιος Διονύσιος δι’ όλου του βίου του αναδείχθηκε «καλός στρατιώτης Ιησού Χριστού». Αγωνίσθηκε τον καλόν αγώνα της πίστεως και με την συνεχή άσκηση, νηστεία και προσευχή αναδείχθηκε μοναδική προσωπικότητα. Ως μοναχός δεν επεδίωξε καμία δόξα. Ζήτησε να βυθισθεί στην αφάνεια της ερημικής ζωής των Στροφάδων. Θυσιάστηκε στο βωμό του καθήκοντος και της αυταπάρνησης. Αλλά οι άνθρωποι του Θεού, όσο κι αν θέλουν να κρυφτούν, τούτο είναι αδύνατον, διότι είναι τα θεία εκείνα φώτα που φωτίζουν μέσα στο ασέληνο σκοτάδι. Ο ίδιος ο Κύριος μας, εξ άλλου, είπε: «Υμείς εστέ το φως του κόσμου, ου δύναται πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη, ουδέ καίουσι λύχνον και τιθέασιν αυτόν υπό τον μόδιον, αλλ’ επί την λυχνίαν, και λάμπει πάσι τοις εν τη οικία», και συνεχίζει ο Κύριος, «ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσι τον πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς» (Μτ 5, 14-16).

Γι’ αυτό, θεία ευδοκία και χάριτι, κλήθηκε να υπηρετήσει ως Ποιμήν αληθινός στη νήσο της Αιγίνης, όπου εκεί «κεχωρισμένος από των αμαρτωλών» συνδύασε άριστα την πνευματική προσφορά με τα έργα της αγάπης και της φιλανθρωπίας. Καθισμένος στο «θρονί» του, έξω από την εκκλησιά της Επισκοπής, νουθετούσε και έτρεφε με τον Ευαγγελικό λόγο το «εμπιστευθέν ποίμνιον». Έγινε «των χηρών αντιλήπτωρ και προμηθεύς των ορφανών». Αναδείχτηκε «βρύσις αέναος, η οποία πότιζε δαψιλώς τους διψασμένους». «Έθυσε» την ψυχή του υπέρ των λογικών προβάτων, υπέρ των οποίων ο Πρώτος και Μεγάλος Αρχιθύτης Ιησούς Χριστός θυσιάστηκε. Έγινε «τα πάντα τοις πάσι ίνα πάντας τινάς σώση», κατά τον Παύλο.

Αλλά, αγαπητοί μου, και των αγίων η ζωή δεν είναι ανθόσπαρτος. Η θλίψη, ο κατατρεγμός και οι δυσκολίες έρχονται να δοκιμάσουν «ως χρυσόν εν χωνευτηρίω» και τη ζωή των αγίων. Για να λάμψει «το φως» τους «έμπροσθεν των ανθρώπων» και να δοξάσουν «τον πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς». Και οι τιμές προς το πρόσωπό του, αλλά και η αγάπη του προς την ιδιαίτερη πατρίδα μας την Ζάκυνθο, τον επαναπάτρισαν. Για να δοκιμάσει και εδώ «ράβδον παιδεύσεως», «εκεί μακρυά στης Παναγιάς το άγιο Μοναστήρι, λιμάνι, κάστρο της ψυχής παράδεισου γεφύρι». Γιατί η αληθινή, γνήσια αρετή, φανερώνεται περισσότερο λαμπρή στις δύσκολες ώρες της ζωής. Και η αρετή της αγάπης και της συγχωρητικότητας είχαν πλημμυρίσει την ψυχή του αγίου Ιεράρχου. Είχε προετοιμάσει σε όλη του την ζωή την προσμονή στον μεγάλο πειρασμό, κρατώντας πάντοτε μέσα του το μεγαλείο της Θείας αγάπης του Μεγαλομάρτυρα Ιησού Χριστού. «Ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ». Και αναδείχθηκε γνήσιος μιμητής και μαθητής του Χριστού, αφού «εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστέ, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις».

Άγιοι Αρχιερείς και λοιποί συνεορταστές,

Σήμερα, μέσα σε μια εποχή που κυριαρχείται από τον φιλοϋλισμό, τον εγωκεντρισμό και χαρακτηρίζεται για την αποξένωση του ανθρώπου από τον συνάνθρωπό του, ο άγιός μας παραμένει η δροσερή όαση μέσα στην οποία ο διψασμένος πνευματικά άνθρωπος βρίσκει την δροσιά της θείας παρηγοριάς και το πρότυπο προς μίμηση.

«Δίκαιοι εις τον αιώνα ζώσι», λέγει η θεία Γραφή. Γι’ αυτό και ο άγιος Διονύσιος δοξάζεται από τον Δωρεοδότη Χριστό μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας Του και η μνήμη του μένει στους αιώνας.

Για εμάς τους Ζακυνθίους, το παράδειγμά του λάμπει περισσότερο στην εποχή μας, η οποία όλο και πιο σπάνια παρουσιάζει ένα τέτοιο μεγαλείο ψυχής. Γι’ αυτό ο άγιός μας έχει μια ιδιαίτερη θέση μέσα στις καρδιές μας. Αποτελεί το καύχημα και το στήριγμά μας. Στις δύσκολες στιγμές του νησιού μας και της ζωής μας στάθηκε ο ακλόνητος πύργος της θείας παρηγοριάς.

Με πίστη και ευλάβεια, λοιπόν, ας επικαλεσθούμε την χάρη του. Με δάκρυα μετανοίας, ας γονατίσουμε μπροστά στο σεπτό του Σκήνωμα και ας παρακαλέσουμε να γίνει ο μεσίτης μας προς Κύριο, ο προστάτης των παιδιών μας, ο ιατρός της υγείας μας, ο παρηγορητής στα προβλήματά μας, ο σκεπαστής και ο βοηθός σε κάθε περίσταση της ζωής μας.

Ας στρέψουμε τα εσώτατα της παρακλητικής μας καρδίας προς Εκείνον και ας του αναφέρουμε με πίστη και προπαντός με εμπιστοσύνη, τα προσευχητικά λόγια του συμπατριώτη μας Διονυσίου Σολωμού:

«Ω άγιε Διονύσιε, ψυχή αγνή και θεία

που σε κρατεί περήφανα της ευσπλαχνίας ο θρόνος,

τούτο το δύστυχο νησί, προστάτεψέ το μόνος

για να μην τύχει πια ποτέ παρόμοια δυστυχία.

Ω Συ, στο θρόνο τ’ Άπλαστου τρέξε σιμά και ειπέ του,

Να μην αφήσει το νησί έρμο τη δυστυχία του

κι ανίσως κι’ η παράκληση δεν φτάνει, θύμισέ Του

πως είχες έναν αδελφό, κι έκρυψες το φονιά του».

Χρόνια πολλά και ευλογημένα!

Φωτολεύκωμα από το Συλλείτουργο για τα "Μπασίματα" του Αγίου Διονυσίου (+2 videos)

2011-12-19T14:54:00.005+02:00

Σήμερα το πρωί στην Ζάκυνθο
Μονή Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου

Φωτορεπορτάζ και videos: Γιάννης Καμπιώτης και π. Π. Καποδίστριας

Ευχές για τα ονομαστήρια του Μητροπολίτου Ζακύνθου Διονυσίου Δ΄

2011-12-17T20:49:00.003+02:00

Για πρώτη φορά φέτος δέχτηκε ευχές από τους Ζακυνθινούς ο νέος Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄, στο Μητροπολιτικό Μέγαρο Ζακύνθου, καθώς κατ' αυτάς άγει τα ονομαστήριά του.

Πάμπολλοι έσπευσαν να εκφράσουν την αγάπη και τον σεβασμό τους στον πνευματικό πατέρα του νησιού, ο οποίος ήδη έχει κατακτήσει τις καρδιές όλων με το πηγαίο χαμόγελο, την πληθωρική καταδεκτικότητα και την ανυπόκριτη σεμνότητά του.

Ανάμεσα στους επίσημους, που κατέφθασαν σήμερα το απόγευμα, ήταν και ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων κ. Σπύρος Σπύρου, ο οποίος προσκλήθηκε επίσημα από τον Σεβ. Μητροπολίτη για τις εορτές του Πολιούχου μας Αγίου Διονυσίου.

Μαζί του ο Αντιπεριφερειάρχης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Μυλωνάς, με πολλά ζακυνθινά μέλη του Περιφερειακού Συμβουλίου Ιονίων Νήσων.

Όλοι είχαν από έναν καλό λόγο τιμής και σεβασμού να εκφράσουν στον κ. Διονύσιο, τού προσέφεραν μάλιστα μια ποιμαντορική ράβδο, με την ευκαιρία τής προ μηνός ενθρόνισής του στον ιστορικό θρόνο της Μητροπόλεως Ζακύνθου.

Το Νυχθημερόν ήταν παρόν και απαθανάτισε τις όμορφες και θερμές αυτές στιγμές, με τον φακό του Γιάννη Καποδίστρια.

"Αγαπήσωμεν αλλήλους' και "Σε υμνούμεν". Δυο στιγμές κατάνυξης από την Ευχαριστιακή Σύναξη για τον Άγιο Διονύσιο [videos]

2011-12-17T15:35:00.000+02:00

Μονή Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου
Ζάκυνθος, σήμερα το πρωί

Εικονοθήκη από το Αρχιερατικό Συλλείτουργο και την Δέηση προς τον Άγιο Διονύσιο

2011-12-17T13:03:00.001+02:00

Μονή Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου
Ζάκυνθος, σήμερα το πρωί

Φωτορεπορτάζ: Γιάννης Καμπιώτης και Κίμων Μπάστας

Ένα νεότερο ποίημα για τον Άγιο Διονύσιο, τον προστάτη των Ζακυνθίων

2011-12-17T06:51:00.001+02:00

Άννα Τσουκαλά-Κουφού

ΤΟ ΘΑΥΜΑ

Προς της λιτής τ' απόβραδο

αργοπατεί στ' Αρχονταρίκι

με βλέμμα φως.

Ολονυκτίς ορθόπρυμνος

στην Αιγιαλείτιδα

αθώρητος μα υπαρκτός!!!

Του καπετάνιου ο γιος

νίκησε το βαρδάρι μεσοπέλαγα

γι' αυτό τα φύκια στην εμβάδα

και τ' ασημένιο πλοίο

μπροστά στην άγια λάρνακα

έρεισμα πολύτιμο της πίστης.