Το Φανάρι στο στόχαστρο της Μόσχας: Πίσω από το μίσος, ένα σχέδιο κυριαρχίας

Άρθρο γνώμης του π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου

Η αντιπαράθεση μεταξύ της Ρωσίας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου δεν είναι ένα πρόσκαιρο φαινόμενο, ούτε μπορεί να εξηγηθεί έτσι απλά μέσα από θεολογικές διαφορές. Στην καρδιά της βρίσκεται μια βαθιά ιδεολογική και γεωπολιτική σύγκρουση που διαμορφώνεται μέσα στους αιώνες και κορυφώθηκε τα τελευταία χρόνια. Η ρωσική θεώρηση περί «Τρίτης Ρώμης» αποτελεί τον θεμέλιο λίθο αυτής της έντασης. Η Ρωσική Εκκλησία, και κατ’ επέκταση το ρωσικό κράτος, θεωρεί τη Μόσχα ως τον φυσικό διάδοχο της Κωνσταντινούπολης και τον πνευματικό καθοδηγητή του ορθόδοξου κόσμου. Αυτή η αντιστόρητη και έωλη θεώρηση δεν αφήνει περιθώριο αναγνώρισης της Κωνσταντινούπολης ως κανονικού και πνευματικού κέντρου της Ορθοδοξίας.

Γέρων Πριγκηποννήσων Δημήτριος και Περιστερίου Γρηγόριος για τη ρωσική επίθεση κατά Φαναρίου

Χρύσα Μακρή | PARAPOLITIKA.GR

Η πρόσφατη ιστορία έχει δείξει ότι η εκκλησιαστική διπλωματία προπορεύεται των γεωπολιτικών εξελίξεων. Όταν το 2018 ο Οικουμενικός Θρόνος παρέδιδε τον Τόμο της αυτοκεφαλίας στην Ουκρανική Εκκλησία, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τη στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία λίγα χρόνια μετά. Οι περισσότεροι, μάλιστα, το θεωρούσαν ευφάνταστο σενάριο.

Ένας λεπτεπίλεπτος αριστοκράτης

Μία από τις πιο συγκινητικές ιστορίες των συναξαριών της Εκκλησίας είναι αυτή του Αγίου Ιωάννου του Καλυβίτου, που γιορτάζει στις 15 Ιανουαρίου. Πατέρας του ο συγκλητικός Ευτρόπιος, ο οποίος του προσέφερε πλούσια μόρφωση. Όταν γνώρισε, σε ηλικία δώδεκα ετών, έναν μοναχό της περίφημης Μονής των Ακοιμήτων στην Κωνσταντινούπολη, ελκύστηκε τόσο από τον μοναχικό βίο, ώστε έφυγε κρυφά από το σπίτι του, με μόνο εφόδιο ένα περικαλλές χειρόγραφο Ευαγγέλιο, που του είχαν κάνει δώρο οι γονείς του για να μαθαίνει γράμματα, όπως συνηθιζόταν εκείνον τον καιρό, με στάχωση επιχρυσωμένη και κοσμημένη με μαργαριτάρια, που βρίσκεται σήμερα στην Μονή Παντοκράτορος του Αγίου Όρους.

Ἐκδήλωσις διὰ τὴν ψαλτικὴν παράδοσιν τῆς Σμύρνης ἐν Ἀθήναις

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΜΥΡΝΗΣ 

Ἐκδήλωσις ἀφιερωμένην εἰς τὴν  ψαλτικὴν παράδοσιν τῆς Σμύρνης ἐπραγματοποιήθη τὴν Κυριακὴν 11^ην Ἰανουαρίου ἐ.ἔ., ἐν Ἀθήναις, ὑπὸ τῆς ἐκεῖσε ἑδρευούσης Ἑνώσεως Σμυρναίων, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Σμύρνης. Εἰς αὐτὴν παρέστη ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης ἡμῶν, Μητροπολίτης Σμύρνης κ. Βαρθολομαῖος, συνοδευόμενος ὑπὸ τῶν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Εὐγενίου Καμπουράκη, Ἱερατικῶς Προϊσταμένου τῆς Ὀρθοδόξου Κοινότητος Σμύρνης, καὶ Μουσικολογ. κ. Ἡρακλέους Μαλανδρίνου, Χοράρχου – Καθηγητοῦ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς, Πρωτοψάλτου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Σμύρνης.

"Σύναξη" Νο 176: Ἐκκλησία καὶ Μεταπολίτευση - Β΄ Λεωφόροι και Παράδρομοι

ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ ...3

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΕΛΛΑΣ

Ἐλευθερία καὶ ἀρχή ...5

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡ. ΥΦΑΝΤΗΣ

Δύο μεταπολιτευτικὲς θεωρήσεις τῶν χριστιανικῶν ἀδελφοτήτων: Γιῶργος Ἰωάννου καὶ Χρῆστος Γιανναρᾶς ...9

Από την μοναχική αφάνεια στην Αρχιερωσύνη ο Επίσκοπος Χααψάλου Δαμασκηνός (Εκκλησίας Εσθονίας) [video]

Η αρχιερωσύνη ήρθε ως μεγάλη έκπληξη. Όχι γιατί ήταν ανεπιθύμητη, αλλά γιατί ποτέ δεν υπήρξε στόχος. Από παιδί υπήρχε μόνο μία επιθυμία: η μοναχική ζωή. Ακόμη και πριν από τη γνωριμία με την Ορθοδοξία, η ασκητική πορεία ασκούσε μια ανεξήγητη έλξη. Όταν ήρθε η πρώτη επαφή με την Εκκλησία, μέσα από τη Φιλοκαλία και το Άγιον Όρος, η κλήση αυτή βρήκε το φυσικό της έδαφος.

Με τον θεοφ. επίσκοπο Χααψάλου κ. Δαμασκηνό, της Αυτόνομης Εκκλησίας της Εσθονίας.