Πρωί Κυριακής, 25ης Ιανουαρίου 2026. Οι Αρχές της Ζακύνθου στεφάνωσαν το Μνημείο των Ομήρων Εφέδρων Αξιωματικών που σκοτώθηκαν στον τορπιλισμό του Ιταλικού καραβιού που τούς μετέφερε στην Ιταλία. Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄, χοροστάτησε στη σχετική Επιμνημόσυνη Δέηση στον Μητροπολιτικό Ναό Ζακύνθου, στο Μνημείο των Ομήρων στη Λεωφόρο Δημοκρατίας και σμετέπειτα στο Σκουλικάδο. Τέλος, ευλόγησε και έκοψε τη Βασιλόπιτα του Συλλόγου εφέδρων Αξιωματικών, σε εστιατόριο στο Βανάτο.
Με αφορμή την επίσκεψή του στη Θεσσαλονίκη την προσεχή Πέμπτη και με φόντο τις τεκτονικές αλλαγές στο μεταπολεμικό γεωπολιτικό οικοδόμημα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος μιλάει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» απευθύνοντας μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση. Αναφορικά με την κατάσταση στην Ουκρανία, ο προκαθήμενος της Ορθοδοξίας, έχοντας εξαρχής σταθεί στο πλευρό, όπως σημειώνει, «του σκληρά δοκιμαζόμενου από τη ρωσική εισβολή ουκρανικού λαού», ξεκαθαρίζει πως δεν πρόκειται για «ιερό πόλεμο» αλλά για έναν πόλεμο επεκτατικό, «απολύτως σατανικό», που είναι «αποτέλεσμα ματαιόδοξων ανθρώπων εθισμένων στο όπιο της εξουσίας».
Τό πρωΐ τῆς Παρασκευῆς, 23ης τ.μ. Ἰανουαρίου (2026), ἡ Α.Θ.Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιδιακόνου κ. Ἀλεξάνδρου, μετέβη στή γενέτειρά του Ἴμβρο καί τήν ἑπομένη, Σάββατο, παρέστη συμπροσευχόμενος κατά τό τριετές μνημόσυνο τῆς ἀδελφῆς του Ζαχαρῶς Ἀναστασιάδη, στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Γεωργίου τοῦ χωριοῦ του, ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κυρίλλου, ὁ ὁποῖος καί ὡμίλησε διά τήν ἀείμνηστον.
Την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026 (ΙΕ΄ΛΟΥΚΑ – του Ζακχαίου), ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός εκ των αγίων Τριών Ιεραρχών και κορυφαίων θεολόγων της Εκκλησίας, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος, ιερούργησε στον Ενοριακό Ιερό Ναό Αγίου Θεράποντος Κάτω Τούμπας.
Τήν Κυριακή, 25 Ἰανουαρίου 2026, ἑορτή τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος τέλεσε τήν θεία Λειτουργία καί τό ἐτήσιο μνημόσυνο τῶν Εὐεργετῶν καί Δωρητῶν τῆς πόλεως τῆς Ναυπάκτου, στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου. Μέ τόν Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν οἱ Ἱερεῖς: π. Θωμᾶς Βαμβίνης, Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος, π. Παναγιώτης Χαντζής, π. Ἀθανάσιος Νικόπουλος καί οἱ Διάκονοι π. Παΐσιος Παρασκευᾶς καί π. Ἱερόθεος Καλλίας.
Μάξιμος Παφίλης, Επίσκοπος Μελιτηνής
Ομιλία στην ευαγγελική περικοπή του Λουκά ιθ´ 1-10.
Η βιβλική αφήγηση της συνάντησης στην Ιεριχώ χαράζει μια από τις πιο βαθιές τομές της θείας οικονομίας μέσα στην ανθρώπινη περιπέτεια. Ενώ συνήθως ψηλαφούμε την περικοπή στην επιφάνεια, εστιάζοντας στη γραφικότητα ενός κοντού ανθρώπου που αναρριχάται σε ένα δέντρο με παιδική ορμή, μας διαφεύγει το ουσιώδες δράμα, χάνουμε την τραγωδία που σιωπά στη ρίζα του δέντρου, ανάμεσα στη σκόνη και τη ματαιότητα του πλήθους. Η αλήθεια είναι ότι η ιστορία αυτή, καίτοι γνωστή και χιλιοειπωμένη, παραμένει τρομακτικά ζωντανή για όλους μας. Ίσως γιατί καθρεφτίζει εμάς τους ίδιους, την αγχωτική μας προσκόλληση στη μορφή του «σωστού» χριστιανού.
Όλοι είμαστε αμαρτωλοί, υπάρχουν όμως αμαρτωλοί που το γνωρίζουν όπως ο Ζακχαίος και αμαρτωλοί που το αγνοούν όπως οι Φαρισαίοι. Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να σώσει κάθε αμαρτωλό αλλά για να γίνει αυτό, ο άνθρωπος πρέπει να έχει επίγνωση της αμαρτωλότητάς του και να θέλει να ελευθερωθεί από αυτήν.
Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας
Η Κυριακή του Ζακχαίου σηματοδοτεί την απαρχή της πνευματικής πορείας που μας οδηγεί προς τη Μεγάλη Σαρακοστή. Η περικοπή του Ευαγγελιστή Λουκά (19:1-10) παρουσιάζει την ιδιαίτερη συνάντηση του Χριστού με τον Ζακχαίο, έναν άνθρωπο κοινωνικά περιθωριοποιημένο λόγω της ιδιότητάς του ως αρχιτελώνη, δηλαδή ενός ανθρώπου που συγκέντρωνε φόρους για λογαριασμό των Ρωμαίων, πολλές φορές με άδικο τρόπο. Παρ' όλα αυτά, ο Ζακχαίος παρουσιάζεται ως υπόδειγμα ειλικρινούς μετάνοιας, κάτι που αξίζει να εμβαθύνουμε.
«Καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν ᾿Ιησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν» (Λουκ. 19, 2-3)
«Ἐκεῖ ὑπῆρχε κάποιος, ποὺ τὸ ὄνομά του ἦταν Ζακχαῖος. ῏Ηταν ἀρχιτελώνης καὶ πλούσιος. Αὐτὸς προσπαθοῦσε νὰ δεῖ ποιὸς εἶναι ὁ ᾿Ιησοῦς· δὲν μποροῦσε ὅμως ἐξαιτίας τοῦ πλήθους καὶ γιατὶ ἦταν μικρόσωμος».
ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Κυριακή ΙΕ΄ Λουκά, 25/1/2026
Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού
Οι Καππαδόκες Πατέρες έβαλαν τη δική τους σφραγίδα στην ανάπτυξη της Θεολογίας κατά τον 4ο μ. Χ. αιώνα στην Εκκλησία. Είναι στην ουσία οι θεμελιωτές του ορθόδοξου δόγματος και της αποκρυστάλλωσης της αυθεντικής διδασκαλίας της Εκκλησίας μας. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, ο αποκαλούμενος και Θεολόγος.
Του π. Δημητρίου Μπόκου
Μια μέρα ο Ζακχαίος, αρχιτελώνης, επίσημος δηλαδή φοροεισπράκτορας του ρωμαϊκού κράτους, συνάντησε για πρώτη φορά στη ζωή του τον Χριστό. Η συνάντηση ήταν στιγμιαία και έγινε κάτω από σχεδόν κωμικές συνθήκες. Μα ωστόσο ήταν τόσο κομβικής σημασίας για τον Ζακχαίο, που σήμανε ριζική αλλαγή στη ζωή του. Ο Χριστός του έριξε ένα βλέμμα μονάχα και του μίλησε σαν να τον ήξερε από πριν. Τον φώναξε με το όνομά του και του είπε ότι σκοπεύει να μείνει στο σπίτι του. Ο Ζακχαίος έτρεξε συγκλονισμένος στην οικία του και τον υποδέχθηκε με ανείπωτη χαρά (Κυριακή ΙΕ΄Λουκά).
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού
(Εισήγηση στην Ι.Μ. Αγίου Θεοδοσίου Αγ. Στεφάνου Αττικής, 28-1-2024)
Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω κατ’ αρχήν την «Εστία Πατερικών Μελετών» για την τιμή που μου έκανε να είμαι εισηγητής στην αποψινή εκδήλωση. Αισθάνομαι ιδιαίτερη χαρά, αλλά και δέος, να μιλήσω για τον Άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο, για έναν μεγάλο άγιο, έναν εν ζωή θεούμενο άνθρωπο, μια κορυφαία εκκλησιαστική μορφή, μια ασυνήθιστα χαρισματική προσωπικότητα, η οποία σπάνια αναφύεται στην ανθρώπινη ιστορία. Για μια από τις ευγενέστερες προσωπικότητες όλων των εποχών. Αισθάνομαι ακόμα τιμή και χαρά, διότι μου δίνεται η ευκαιρία να μιλήσω και για τον προστάτη μου άγιο!
Γράφει ο Σωτήριος Θεολόγου, Μεταπτυχιακός Φοιτητής Θεολογίας
Α.Π.Θ.
Σήμερα, θα ασχοληθούμε με το να αγγίξουμε, με τα πενιχρά μας μέσα, τον λόγο του Αποστόλου Παύλου, στην επιστολή του προς τον μαθητή του, Τιμόθεο.
