ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Κυριακή Ε΄ Νηστειών (Μαρίας οσίας της Αιγυπτίας) 29/3/2026
Γράφει ο π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΠΟΜΟΝΗΣ
Το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα το οποίο αποτελεί τμήμα της προς Εβραίους επιστολής του Παύλου, έχει ως κύριο θέμα του το πρόσωπο του Κυρίου, την είσοδό Του στην ανθρώπινη ιστορία και την δωρεά του προς τον άνθρωπο.
Του π. Δημητρίου
Μπόκου
Στο εκπνοή της Μεγάλης Σαρακοστής και προ της Μεγάλης Εβδομάδας η Εκκλησία θέτει ενώπιόν μας το τρανταχτό «υπόδειγμα μετανοίας» της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Η πνευματική μας μάχη εν όψει του Πάσχα πλησιάζει στο τέλος της, το αποτέλεσμα για κάποιους πιθανόν να είναι νικηφόρο, για πολλούς ίσως αμφίρροπο, για άλλους όμως, τους περισσότερους μάλλον από μας, απογοητευτικό, ή, στην καλύτερη περίπτωση, απλώς στάσιμο (Κυριακή Ε΄ Νηστειών).
Του ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού
Η περίοδος του Τριωδίου και ιδιαίτερα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, είναι για την Αγία μας Εκκλησία η ιερότερη χρονική διάρκεια του ενιαυτού. Είναι το νοητό στάδιο όπου ο κάθε πιστός καλείται να δώσει τον προσωπικό του αγώνα για την ψυχοσωματική του κάθαρση από τους ρίπους της αμαρτίας. Να βιώσει την ορθόδοξη πνευματικότητα, η οποία ταυτίζεται με την ανάκτηση της αυθεντικής του φύσεως, από τη φθορά και την αμαρτία, «εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (Εφ. 4,13). Η προπαρασκευή μας για τον εορτασμό του Πάσχα είναι ταυτόσημη με την πνευματική μας προαγωγή και ωρίμανση, ώστε να καταστούμε «σύμμορφοι της εικόνος του Υιού (του Θεού)» (Ρωμ. 8,29). Ολόκληρο το πνευματικό κλίμα, οι ιερές ακολουθίες, τα τιμώμενα πρόσωπα και οι μνήμες γεγονότων είναι ένα συνεχές και κραυγαλέο κάλεσμα να έρθουμε «εις εαυτόν» (Λουκ. 15,17).
Βρισκόμαστε λίγο πρὶν τὸ τέλος τοῦ ὑπέροχου καὶ κατανυκτικοῦ σταδίου τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἡ κατάνυξη, ἡ μετάνοια καὶ ἡ συντριβὴ τὴν ὁποία βιώσαμε καθ΄ὅλη τὴν σταυροαναστάσιμη αὐτὴ περίοδο τῆς χαρμολύπης, ὅπως τὴν χαρακτηρίζουν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, κορυφώνεται καθὼς βαδίζουμε πρὸς τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα. Ὁ δρόμος ὁλοκληρώνεται, τὸ κενὸ μνημεῖο εἶναι πλέον ὁρατό. Ἀπὸ ἐκεῖ θὰ ἐκτιναχτεῖ τὸ ἄκτιστο καὶ ὑπερκόσμιο φῶς τῆς Ἀναστάσεως, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς λαμπρύνει καὶ θὰ ἀνανοηματοδοτήσει ὁλόκληρη τὴν ὕπαρξη μας.
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού
Μια από τις ηρωικότερες χρονικές περιόδους της Εκκλησίας μας είναι η, σύντομη ευτυχώς, βασιλεία του Ιουλιανού του Παραβάτη (361-363), κατά την οποία αναδείχτηκαν πλήθος ομολογητών και μαρτύρων. Η απέλπιδα προσπάθεια του ανεδαφικού νεαρού, άπειρου και θρησκομανή αυτοκράτορα να νεκραναστήσει την θνήσκουσα αρχαία ειδωλολατρική εθνική θρησκεία, τον οδήγησε σε πράξεις ανείπωτης θηριωδίας κατά των Χριστιανών. Χιλιάδες Χριστιανοί μάρτυρες έχυσαν το αίμα τους και έδωσαν τη ζωή τους τη φοβερή εκείνη περίοδο.
