Ο άγιος Δημήτριος και η τέχνη της αφοβίας

Του π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Υπάρχει ένα παράξενο γνώρισμα στους αληθινά γενναίους ανθρώπους: σπανίως αισθάνονται την ανάγκη να αποδείξουν τη γενναιότητά τους. Η δύναμή τους κατοικεί κάπου βαθύτερα, εκεί όπου οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί και η συνείδηση έχει συμφιλιωθεί με το τίμημά τους. Κάπως έτσι φαντάζομαι τον Άγιο Δημήτριο της Θεσσαλονίκης, τον νέο αξιωματικό που έφθασε να γίνει ένας από τους πιο αγαπημένους μάρτυρες της Εκκλησίας. Έναν άνθρωπο που είχε κατακτήσει την τέχνη της αφοβίας, επειδή είχε προηγουμένως μαθητεύσει στην τέχνη της αγάπης.

Για την εορτή του Αγίου Δημητρίου

Του Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνού

Σ’ ένα τροπάριο της σημερινής Ακολουθίας, ο υμνογράφος απευθύνεται προς τον Άγιο Δημήτριο, «ως τον συμπαθέστατον του Κυρίου μάρτυρα» και αυτός είναι ένας από τους λόγους που θεωρείται από τους πλέον συμπαθείς και λαοφιλείς Αγίους της Εκκλησίας.

Άγιος Δημήτριος: Ο ηρωικός Μεγαλομάρτυς του Χριστού

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού 

Οι Μάρτυρες κατέχουν την πρωτοπορία στη χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας, διότι έδωσαν τη μαρτυρία τους για το Χριστό και την επισφράγισαν με το μαρτύριό τους. Αντάλλαξαν τη ζωή τους με την πίστη στον αληθινό Θεό, δίνοντας έμπρακτα το παράδειγμα του πιο μεγάλου ηρωισμού στην ιστορία του κόσμου, αψηφώντας τους φρικτούς διωγμούς των ειδωλολατρών.