Μία ξεχωριστή έκθεση αφιερωμένη στη βυζαντινή τέχνη και την ελληνορθόδοξη χριστιανική παράδοση εγκαινιάστηκε στο Μουσείο της Βίβλου στην Ουάσιγκτον, υπό τον τίτλο «Αποκαλύπτοντας το αθέατο: Βυζαντινές εικόνες από τη Θεσσαλονίκη και την Πάτμο» (Revealing the Hidden: Byzantine icons from Thessaloniki and Patmos).
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού
Η Θεία Δημιουργία διακρίνεται στην άυλη, την αόρατη και πνευματική και στην ορατή υλική. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι άυλες αγγελικές δυνάμεις. Πρόκειται, σύμφωνα με την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, για αναρίθμητες πνευματικές οντότητες τις οποίες δημιούργησε ο Θεός πριν την υλική δημιουργία (Ιώβ 38,7). Η φύση των αγγέλων, όπως αναφέρεται στην Αγία Γραφή, είναι λίγο ανώτερη από τη φύση των ανθρώπων, ως πνευματικά όντα στερούνται διάκρισης γένους (Ματθ. 22,30) και είναι κατά χάριν αθάνατοι. Άγγελος σημαίνει απεσταλμένος ή αγγελιοφόρος, διότι οι άγγελοι είναι επιφορτισμένοι να διαμηνύουν στους ανθρώπους τη βουλή και το θέλημα του Θεού.
ΟΜΙΛΙΑ
ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Κυριακή
Ζ’ Λουκά, 8/11/2026
Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ
Δυο είναι τα θαυμαστά γεγονότα που μας περιγράφει σήμερα ο ιερός συγγραφέας. Η θεραπεία της γυναίκας που αιμορραγούσε για χρόνια και η ανάσταση της κόρης του Ιαείρου. Τα δυο αυτά γεγονότα αποτελούν σημαντικούς σταθμούς στην πορεία του Ιησού για τον λόγο ότι το πλήθος που τα παρακολούθησε πίστεψε στον Κύριο και τον αναγνώρισε ως τον Μεσσία που ανέμενε.
Του π. Δημητρίου Μπόκου
Η συμπαθέστατη αιμορροούσα, μια απελπισμένη ύπαρξη που στήριξε την τελευταία της ελπίδα στον Χριστό και δεν διαψεύσθηκε, συνεχίζει να μας εμπνέει διαχρονικά και να αποτελεί τύπο και υπογραμμό και για τη δική μας πορεία και προσπάθεια για συνάντηση και σωστή σχέση με τον Χριστό (Κυριακή Ζ΄ Λουκά).
Τί το ξεχωριστό είχε η αιμορροούσα;
Στὴν σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς μᾶς καλεῖ νὰ βαδίσουμε μαζί του ἕναν τραγικὸ δρόμο, ἕναν δρόμο θανάτου. Τελικός σκοπός του, ὅμως, εἶναι νὰ ξεπεράσουμε τὴν λύπη καὶ τὴν ἀπελπισία καὶ νὰ ὁδηγηθοῦμε στὴν αἰσιοδοξία καὶ τὴν ἐλπίδα.
Φωνή Κυρίου, φύλλο 45 (3832), 8 Νοεμβρίου 2026
Ὁ Κύριος, ὅπως ἐξιστορεῖ ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς, μετά τήν θεραπεία τοῦ δαιμονιζομένου τῶν Γαδαρηνῶν, ἐπέστρεψε στήν Γαλιλαία, ὅπου τόν ὑποδέχθηκαν πλήθη ἀνθρώπων. Μεταξύ αὐτῶν τόν περίμενε καί ὁ ἀρχισυνάγωγος, ὁ προϊστάμενος δηλαδή τῆς συναγωγῆς, πού ὀνομαζόταν Ἰάειρος. Μέ πόνο ψυχῆς ἔπεσε στά πόδια τοῦ Ἰησοῦ καί τόν παρακαλοῦσε νά μεταβεῖ στήν οἰκία του, καθότι ἡ περίπου δωδεκαετής μονάκριβη θυγατέρα του ἦταν ἑτοιμοθάνατη. Καί ἐνῶ πορεύονταν πρός τά ἐκεῖ, τούς γνωστοποιεῖται ὁ θάνατός της. Ὁ Κύριος ἀπευθύνεται στόν πατέρα της καί τοῦ λέγει, «μή φοβᾶσαι, μόνο πίστευε καί θά σωθεῖ»· καί ἀφοῦ ἔφθασε στήν οἰκία, ἔδωσε πάλι τήν ζωή στήν νεαρή θυγατέρα τοῦ Ἰαείρου, τήν ἀνέστησε ἐκ νεκρῶν.