Άγιος Νεκτάριος: Από τον πόνο της συκοφαντίας στην δόξα της αγιότητας

Του π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Υπάρχουν άνθρωποι που η ζωή τούς επιφυλάσσει έναν ιδιαίτερα σκληρό σταυρό: Να πληγώνονται από εκείνους που περίμεναν να τους αγαπούν, να αδικούνται από όσους όφειλαν να τους προστατεύουν, να συκοφαντούνται ακόμη και μέσα στον χώρο όπου αφιέρωσαν ολόκληρη την ύπαρξή τους. Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως γνώρισε βαθιά αυτόν τον πόνο. Ίσως γι' αυτό παραμένει τόσο κοντά στον σημερινό άνθρωπο. Η αγιότητά του πέρασε μέσα από τις πιο οδυνηρές εμπειρίες της ανθρώπινης καρδιάς.

Άγιος Νεκτάριος, ο πολύπαθος θαυματουργός Επίσκοπος

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού

Ουδέποτε έλειψαν από την Εκκλησία μας οι άγιοι και αυτό είναι το μόνιμο θαύμα στη δισχιλιόχρονη ιστορική Της πορεία. Οι άγιοι, άνδρες και γυναίκες, είναι τα ορατά σημεία της λυτρωτικής ενέργειας του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο αναγεννά τους ανθρώπους και τους καθιστά θεοειδείς υπάρξεις, εικόνες καθαρές του Τριαδικού Θεού, κατά χάριν θεουμένους.

Ο Άγιος Νεκτάριος συκοφαντούμενος και διωκόμενος

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού

 Το μεγάλο και διαρκές θαύμα στην Εκκλησία μας είναι η αδιάκοπη εμφάνιση αγίων. Ουδέποτε υπήρξε εποχή, στο δισχιλιόχρονο διάβα της ιστορίας της, που να μην υπήρχαν άγιοι. Ουδέποτε έλειψαν από την Εκκλησία μας οι άγιοι και αυτό είναι το μόνιμο θαύμα στη δισχιλιόχρονη ιστορική Της πορεία. Οι άγιοι, άνδρες και γυναίκες, είναι τα ορατά σημεία της λυτρωτικής ενέργειας του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο αναγεννά τους ανθρώπους και τους καθιστά θεοειδείς υπάρξεις, εικόνες καθαρές του Τριαδικού Θεού, κατά χάριν θεουμένους. Ουδέποτε θα υπάρξει εποχή, που να μην υπάρχουν άγιοι στην Εκκλησία. Κάποιος μεγάλος ασκητής έγραψε πως η απουσία αγίων στον κόσμο, θα σημάνει και το τέλος του.