Το αληθινό πρόσωπο του Χριστού

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή ΙΒ΄ Λουκά, 18/1/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Σε μια προσπάθεια ο απόστολος Παύλος να διατηρήσει στην ορθή πίστη τους χριστιανούς εξ Ιουδαίων που βλέποντας τις διώξεις να εντείνονται, από φόβο για τη ζωή τους επέστρεφαν σε κάποια από τα ιουδαϊκά έθιμα, γράφει την προς Εβραίους επιστολή. Στόχος του -όπως προείπαμε- είναι οι διωκόμενοι χριστιανοί να συνεχίσουν την πορεία τους στο δρόμο της χάριτος του Χριστού.

            Στο συγκεκριμένο χωρίο βλέπουμε ότι ο Παύλος ξεκινά με την ζωντανή θύμηση που πρέπει να υπάρχει για τους πνευματικούς ηγέτες, οι οποίοι γνώρισαν την διδασκαλία του Ιησού στους ανθρώπους καθώς και τη συνεχή προσπάθεια για μίμησή τους, ως δείγμα ενότητας. Κατόπιν τους προτρέπει να παραμείνουν πιστοί στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, του Οποίου ο λόγος θα παραμείνει διαχρονικός εις τον αιώνα, μάλιστα δε, να μην πλανώνται από διάφορες διδαχές, οι οποίες είναι ελαττωματικές και πρόσκαιρες, στερούμενες ουσιαστικού περιεχομένου. Εδώ μπορούμε να αντιληφθούμε ότι προφανώς αναφέρεται στην ιουδαϊκή πίστη. Τέλος, επισημαίνει ότι η σκέψη κάθε πιστού πρέπει να επικεντρώνεται στη θυσία του ίδιου του Χριστού  και στόχος του να είναι η «μέλλουσα πόλη», η ουράνια βασιλεία.

            Αγαπητοί μου, οι παραινέσεις που κάνει σήμερα ο απόστολος Παύλος στους ιουδαΐζοντες χριστιανούς, οι οποίοι για τον φόβο των διωγμών επέστρεφαν στα ιουδαϊκά έθιμα, θα μπορούσαν να είναι παραινέσεις και για όλους εμάς τους χριστιανούς που, αν και απέχουμε δυο χιλιάδες περίπου χρόνια από τότε που συνέβαιναν όλα αυτά τα γεγονότα, οι κίνδυνοι πάντα παραμονεύουν.

            Σήμερα η πίστη μας δεν διώκεται, τουλάχιστον άμεσα και στη χώρα που ζούμε. Έμμεσα όμως βάλλεται από διάφορες πλευρές, κυρίως μέσα από τα ατυχή παραδείγματα που μας προσφέρει άφθονα η εποχή και η κοινωνία που ζούμε. Τα ατυχή αυτά παραδείγματα, δυστυχώς, πολλές φορές είναι σε θέση να κλονίσουν την πίστη μέσα μας. Εμείς όμως, είναι ανάγκη να έχουμε στον νου και την ψυχή μας το αληθινό πρόσωπο του Χριστού. Εκείνου που μας αγάπησε τόσο μέχρι του σημείου να δώσει τη ζωή του  για να μας λυτρώσει από τη φθορά της αμαρτίας.  Εκείνου, που, όπως λέγει ο Παύλος, ο λόγος παραμένει αναλλοίωτος εις τον αιώνα. Αμήν!