Το "Ναι" της Παναγίας ως ανατολή Χαράς και Χάριτος

Του π. Παναγιώτη Καποδίστρια

Η ευλογημένη ώρα των Χαιρετισμών απλώνει απόψε γαλήνη στις καρδιές και γεμίζει τον ναό με άρωμα προσευχής και κατάνυξης. Η Εκκλησία συγκεντρώνει τα παιδιά της γύρω από τη μορφή της Παναγίας Μητέρας, της Κεχαριτωμένης, και υψώνει προς Αυτήν λόγο τρυφερό, λόγο ευγνωμοσύνης και αγάπης. Μέσα στη σιγαλιά της ακολουθίας η ψυχή αισθάνεται ότι ο ουρανός πλησιάζει τη γη και αγγίζει στοργικά την ανθρώπινη ζωή.

Ο αγγελικός λόγος προς την πάναγνη κόρη της Ναζαρέτ φέρνει φως και χαρά στον κόσμο. Η παρθένος Μαρία δέχεται μέσα της, βαθιά στην εσώτατη ύπαρξή της το μυστήριο της θείας αγάπης και γίνεται μητέρα της Ζωής. Στην πραότητα της καρδιάς της ανθίζει η ελπίδα όλης της ανθρωπότητας. Στο βλέμμα της καθρεφτίζεται η εμπιστοσύνη προς τον Θεό, μια εμπιστοσύνη γεμάτη ειρήνη και γλυκύτητα. Όπως διδάσκει ο άγιος Ειρηναίος Λυώνος, «ὥσπερ διὰ τῆς Εὔας ἐδέθη ὁ ἄνθρωπος, οὕτως διὰ τῆς Μαρίας ἐλύθη» (Κατὰ Αἱρέσεων, Γ΄ 22,4), φανερώνοντας ότι μέσα από την υπακοή της Θεοτόκου ξανοίγεται για την ανθρωπότητα δρόμος ζωής και ελευθερίας.

Η μορφή της Παναγίας στέκει κοντά σε κάθε άνθρωπο σαν φιγούρα μητέρας στοργικής. Αγκαλιάζει τον πόνο, γλυκαίνει τη λύπη, φωτίζει την πορεία της ζωής. Όποιος στρέφει την καρδιά προς Εκείνην αισθάνεται παρηγοριά, σαν παιδί που βρίσκει καταφύγιο στη μητρική αγκαλιά. Η παρουσία της γεννά θάρρος, απαλύνει τις πληγές της ψυχής και καλλιεργεί ελπίδα που ανθίζει σιωπηλά. Ο εκκλησιαστικός ποιητής υμνεί αυτή τη μητρική εγγύτητα λέγοντας ότι η Θεοτόκος έγινε «γέφυρα μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν», εικόνα ζωντανή της συνάντησης Θεού και ανθρώπου.

Οι ύμνοι των Χαιρετισμών κυλούν ως ζεστός ψίθυρος αγάπης. Κάθε λέξη γίνεται προσφορά καρδιάς, κάθε μελωδία γίνεται δάκρυ χαράς. Ο άνθρωπος ανακαλύπτει μέσα σε αυτή τη λειτουργική πορεία μια σχέση ζωντανή, μια συνάντηση γεμάτη οικειότητα και φως. Η Παναγία οδηγεί με αγαπητική αφοσίωση προς τον Χριστό, δείχνοντας τον δρόμο της ειρήνης και της εσωτερικής ανάπαυσης.

Μητέρα του Κυρίου και μητέρα όλων, άκουσε τον παλμό της προσευχής μας. Σκέπασε τη ζωή μας με τη στοργή σου, ζέστανε τις καρδιές με τη γλυκύτητά σου, φώτισε τις σκέψεις με το μητρικό σου βλέμμα. Στάσου κοντά σε κάθε ψυχή που αναζητά ελπίδα και χάρισε ειρήνη βαθιά και αληθινή.

Απόψε η Εκκλησία σε μεγαλύνει με αγάπη παιδική και ευγνωμοσύνη από τα βάθη της ύπαρξης ενός εκάστου. Μέσα στη σιγαλιά των Χαιρετισμών η καρδιά μαθαίνει να αγαπά περισσότερο, να εμπιστεύεται πιο ολοκληρωμένα, να ζει μέσα στο φως της θείας παρουσίας. Και η προσευχή γίνεται ψίθυρος ευχαριστίας που ανεβαίνει απαλά προς τον ουρανό. Χαίρε, η Κεχαριτωμένη!!!