Από τον πύργο της Βαβέλ στο υπερώο της Πεντηκοστής

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή Η΄ από του Πάσχα  31/5/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Κατά τη σημερινή λαμπροφόρο ημέρα της Πεντηκοστής, της γενεθλίου ημέρας της Εκκλησίας, ο ιερός συγγραφέας των Πράξεων εξιστορεί τα γεγονότα τα οποία συνέβησαν στα Ιεροσόλυμα.

            Εκείνη, λοιπόν, την ημέρα όλοι οι πιστοί, ομόψυχοι  βρίσκονταν στο ίδιο γεωγραφικό μέρος. Εκεί ξαφνικά ένας δυνατός ήχος και μια ριπή ανέμου, συνοδευόμενη από δυνατή βοή έφτασε στην οικία όπου βρίσκονταν οι μαθητές του Κυρίου. Και ευθύς από ουρανού φάνηκαν πύρινες γλώσσες να κατακλύζουν τους Αποστόλους και εκείνοι να αρχίζουν να ομιλούν όλες τις τότε γνωστές γλώσσες. Στην πόλη, εκτός των ντόπιων Ιουδαίων, ήταν και διάφοροι άλλοι άνθρωποι με καταγωγή από άλλες όχι μόνον πόλεις, αλλά και χώρες: Αιγύπτιοι, Κρήτες, Καππαδόκες, κάτοικοι της Ασίας, του Πόντου, της Λιβύης κ.ά.. Οι άνθρωποι αυτοί έμειναν έκπληκτοι στο άκουσμα της γλώσσας που ομιλούσαν στις προσωπικές τους πατρίδες.

            Μετά την εις ουρανούς Ανάληψη του Κυρίου οι μαθητές του έθεσαν σε εφαρμογή την προτροπή του Δασκάλου τους, πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη… Στην υλοποίηση αυτού όμως του σχεδίου για τη σωτηρία του ανθρώπου, υπήρχε ένα βασικό εμπόδιο: η έλλειψη της γνώσης των γλωσσών που ομιλούνται σε όλη την τότε ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Αυτή την έλλειψη ήρθε σήμερα η χάρις του Παναγίου Πνεύματος να αναπληρώσει με το χάρισμα της γλωσσολαλιάς, από τους Αποστόλους. Έτσι, λοιπόν, με αφετηρία την ημέρα της Πεντηκοστής, ξεκινάει το ιεραποστολικό έργο των Αποστόλων, σε όλες τις περιοχές της αυτοκρατορίας.

            Αγαπητοί μου, η ημέρα αυτή που έχει χαρακτηριστεί ως η γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας, πενήντα ημέρες μετά την Ανάσταση του Κυρίου μας, έρχεται να αλλάξει τον ρου των πραγμάτων. Πηγαίνοντας αιώνες πίσω, στον καιρό ακόμα της Παλαιάς Διαθήκης, βλέπουμε ότι ο εγωισμός των ανθρώπων τους οδήγησε στην αντίληψη ότι πρέπει να φτάσουν τον Θεό, γι’ αυτό και άρχισαν να χτίζουν τον λεγόμενο πύργο της Βαβέλ, όπως μας τον περιγράφει στο βιβλίο της Γενέσεως. Τότε, λοιπόν, ο Θεός αποφάσισε να φέρει τη σύγχυση των γλωσσών για να αντιληφθούν οι άνθρωποι ότι ο μόνος δρόμος που οδηγεί στον Θεό είναι εκείνος της πίστεως και σε καμία περίπτωση εκείνος του εγωισμού. Σήμερα, ο Θεός αποκαθιστά και αυτό το ζήτημα και η γλώσσα πλέον δίνεται ως πνευματικό εφόδιο στους Αποστόλους, για να μπορέσουν να γνωρίσουν τον αληθινό Τριαδικό Θεό σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως εθνικοτήτων και συνόρων. Η γλώσσα, που κάποτε χώρισε τους ανθρώπους, είναι πλέον εκείνη, που με τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος θα τους ξαναενώσει στον δρόμο προς τη σωτηρία.  Αμήν!