Υπομονή κι ελπίδα

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή Γ΄ Ματθ.  21/6/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Το σημερινό αποστολικό απόσπασμα από την προς Ρωμαίους επιστολή, έρχεται να συμπληρώσει τον θεολογικό λόγο του αποστόλου των εθνών, περί της δικαίωσης του ανθρώπου μέσα από την πίστη στον Θεό. Αφού έχει ήδη αναπτύξει τον συλλογισμό του στα παραπάνω κεφάλαια, φτάνει τώρα στο σημείο εκείνο να παρουσιάσει  την δικαίωση που πλέον έχει έρθει και τον λυτρωτικό ρόλο του Χριστού στην ανθρώπινη ιστορία.

            Κατά τον ιερό Παύλο έχουμε πλέον ειρήνη με τον Θεό μέσω του Ιησού, διότι μέσω Αυτού ήρθε η δικαίωση στον άνθρωπο. Η δικαίωση όμως δεν αποτελεί πεδίο για καύχηση, αλλά οι θλίψεις. Από την θλίψη προέρχεται το πολύτιμο εκείνο αγαθό που λέγεται υπομονή. Αλλά  και από την υπομονή παράγεται ο καρπός της δοκιμασμένης αρετής και από την δοκιμασμένη αρετή η σταθερή ελπίδα στον Θεό. Η ελπίδα αυτή στον Θεό δεν διαψεύδεται ποτέ, δεν ντροπιάζει και δεν απογοητεύει εκείνον που την διατηρεί. Εκείνος δε που την καλλιεργεί μέσα του, δέχεται την ύψιστη δωρεά της αγάπης του Θεού, μέσω της χάριτος του Παναγίου Πνεύματος.

            Η αγάπη του Θεού υλοποιήθηκε μέσα από τη θυσία του Υιού Του. Ο Χριστός παρέδωσε το πνεύμα του πάνω στον σταυρό, δίνοντας το αίμα του για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Επομένως η δικαίωση πλέον έρχεται στον άνθρωπο μέσα από την πίστη στον τριαδικό Θεό, την αναγνώριση της ευεργεσίας και την προσπάθεια υλοποίησης των ευαγγελικών επιταγών.

            Αγαπητοί μου, βλέπουμε ότι ο απόστολος Παύλος προσπαθεί να εξηγήσει τον τρόπο μέσα από τον οποίο ο άνθρωπος, αφού πλέον έχει δικαιωθεί, οφείλει να διατηρεί άσβεστη την ελπίδα στον Θεό, ζητώντας με κάθε τρόπο την αγάπη Του. Ακόμα και όταν στον δρόμο επιτρέψει ο Θεός να έρθουν θλίψεις, κακουχίες και βάσανα, ακόμα και μέσα από όλα αυτά οφείλουμε να δείξουμε υπομονή, με αναμμένη πάντα την λαμπάδα της ελπίδας. Μη ξεχνώντας την θυσία του Θεανθρώπου, μια θυσία που άλλαξε τον ρου της ανθρώπινης ιστορίας. Αμήν!