Ἀφιέρωμα τῆς ἐφημερίδας «Ὀρθόδοξη Ἀλήθεια» στήν Μητρόπολη Ναυπάκτου

Ἡ ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξη Ἀλήθεια» πού κυκλοφόρησε σήμερα, Τετάρτη 10 Ἰουνίου 2026, σέ ὅλα τά περίπτερα τῆς χώρας, ἔχει ὡς κεντρικό θέμα τήν συνέντευξη τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου μέ τίτλο πρωτοσέλιδου «Εὐλογία πού ἔζησα κοντά σέ Ἁγίους!», καθώς καί τό κοινωνικό ἔργο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου.

***

Συνέντευξη τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ Ἱεροθέου στήν Ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξη ἀλήθεια»

Ἐρώτηση: Σεβασμιώτατε, ξεκινώντας αὐτήν τήν συνέντευξη θά ἤθελα νά σταθῶ στό γεγονός τῆς συμπλήρωσης σέ λίγο καιρό 31 ἐτῶν στόν μητροπολιτικό θρόνο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου. Πῶς ἀποτιμᾶτε τήν ἕως τώρα διαδρομή σας σέ αὐτήν τήν θέση; Ποιές εἶναι οἱ πιό χαρακτηριστικές της στιγμές;

Ἀπάντηση: Εὐχαριστῶ πολύ γιά τήν συνέντευξη αὐτή. Πράγματι, ἐφέτος κλείνω 31 χρόνια στήν Μητρόπολη Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου, τήν ἱστορική αὐτή Μητρόπολη, καί δοξάζω τόν Θεό γι' αὐτό. Κατ' ἀρχάς Τόν δοξάζω γιατί μέ ἀνήγαγε διά τῆς Ἐκκλησίας Του στόν Ἐπισκοπικό βαθμό καί ἔπειτα γιατί μοῦ ἐπέτρεψε νά τήν διακονήσω τόσα χρόνια καί νά εἶμαι διάδοχος ἁγίων Ἐπισκόπων τῆς Ναυπάκτου πού συμμετεῖχαν σέ μεγάλες Συνόδους, ὅπως στήν Σύνοδο τῆς Σαρδικῆς τό 343, στίς Γ΄, Δ΄, καί Η΄ Οἰκουμενικές Συνόδους, καί διάδοχος ἄλλων μεγάλων Μητροπολιτῶν, ὅπως τοῦ ἁγίου Δαμασκηνοῦ τοῦ Στουδίτου, τοῦ μεγαλόπνοου Ἰωάννου τοῦ Ἀπόκαυκου κ..ἄ Ἡ ἀποτίμηση τοῦ ὅλου ἔργου μου θά γίνη ἀπό τόν Θεό, κατά τήν ἡμέρα τῆς Κρίσεως, καί ἐλπίζω στήν ἀγάπη Του, στό ἔλεός Του, ἀλλά καί στίς προσευχές ὅλων τῶν ἁγίων καί τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας. Εἴμαστε διαχειριστές καί οἰκονόμοι τῆς θείας Χάριτος καί θά δώσουμε λόγο τῶν πράξεών μας στόν Χριστό. Ἀκόμη, δέν μπορῶ νά ξεχωρίσω μερικές χαρακτηριστικές στιγμές, γιατί κάθε στιγμή κρατᾶ τό βάρος τῆς αἰωνιότητος.

 

Ἐρώτηση: Ὑπῆρξαν στόν ἕως σήμερα βίο σας πρόσωπα πού σᾶς ἐνέπνευσαν, στάθηκαν σημεῖο ἀναφορᾶς, ἀλλά καί ἀρωγοί στό ἔργο σας;

Ἀπάντηση: Ὄντως, μέ ἐνέπνευσαν ἅγιοι ἄνθρωποι. Κατ' ἀρχάς οἱ γονεῖς μου, πού ἦταν εὐλογημένοι ἄνθρωποι, ἔπειτα οἱ κατά καιρούς πνευματικοί μου πατέρες, μεταξύ τῶν ὁποίων ὁ πρῶτος χρονικά ἦταν ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης Σεβαστιανός. Στήν συνέχεια μέ ἀξίωσε ὁ Θεός νά συναναστραφῶ μέ ἁγίους, Κληρικούς καί μοναχούς, ὅπως τόν Γέροντά μου, ἅγιο Καλλίνικο Μητροπολίτη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας, πού μέ χειροτόνησε σέ Διάκονο καί Πρεσβύτερο, καί ἔμεινα μαζί του μέχρι τήν εὐλογημένη κοίμησή του, τόν ἅγιο Σωφρόνιο τοῦ Ἔσσεξ, τόν ἅγιο Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη, τόν ἅγιο Ἐφραίμ τόν Κατουνακιώτη, τόν π. Θεόκλητο τόν Διονυσιάτη, καί ἄλλους Ἁγιορεῖτες μοναχούς μέ τούς ὁποίους συναναστράφηκα καί ὠφελήθηκα. Εἶχα τήν ἐξαιρετική εὐλογία καί εὐθύνη νά συναναστρέφομαι μέ ἁγίους. Ἐπίσης, πολλοί συνεργάτες στό ποιμαντικό μου ἔργο μέ βοήθησαν καί μέ βοηθοῦν ἀποτελεσματικά, στούς ὁποίους ὀφείλω μεγάλη εὐγνωμοσύνη.

 

Ἐρώτηση: Τά βιώματά σας κατά τήν παιδική ἡλικία καί ἀργότερα κατά τήν νεότητα ἐπηρέασαν τίς ἐπιλογές σας ἀπέναντι στήν Ἱερωσύνη;

Ἀπάντηση: Ὅπως γνωρίζετε ἡ παιδική καί νεανική ἡλικία παίζουν σημαντικό ρόλο στήν ἀνάπτυξη τοῦ ἀνθρώπου. Μέ ἀξίωσε ὁ Θεός νά μεγαλώσω ἀπό μικρός σέ μιά εὐλογημένη χριστιανική οἰκογένεια, ἔζησα τήν ἐκκλησιαστική ζωή σέ ὅλους τούς βαθμούς της ἀπό μικρό παιδί στά Ἰωάννινα, στό Ἱερό Βῆμα τῆς Ἐνορίας μου, στό Ἀναλόγιο κλπ. Ἀπό τά νηπιακά μου χρόνια μέ διαπότισε τό ἐκκλησιαστικό φρόνημα, ἡ λατρεία καί ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτό μέ ὁδήγησε προοδευτικά στήν Ἱερωσύνη, κυρίως ἡ γνωριμία μου μέ τόν ἅγιο Καλλίνικο ἀπό τά μαθητικά μου χρόνια στό Ἀγρίνιο, ὅπου περάτωσα τίς γυμνασιακές μου σπουδές. Βέβαια, ἡ ἐπίδραση τοῦ περιβάλλοντος δέν καταργεῖ τήν ἐλεύθερη ἐπιλογή τοῦ ἀνθρώπου. Ἔτσι, βασικό ρόλο στήν ἀπόφαση νά ἱερωθῶ, καί νά μήν ἀκολουθήσω ἀκαδημαϊκή καριέρα, εἶχε ὁ ἅγιος Καλλίνικος μέ τήν δική μου ἐπιθυμία.

 

Ἐρώτηση: Μέ βάση τήν πλούσια ἐμπειρία σας μέ ποιό τρόπο κατά τήν γνώμη σας θά πρέπει νά πορεύεται ἕνας Μητροπολίτης, ἔτσι ὥστε ν' ἀφήση τό στίγμα του στήν Μητρόπολή του;

Ἀπάντηση: Τά βασικά ἐφόδια τοῦ Μητροπολίτου πρέπει νά εἶναι τό ἐκκλησιαστικό φρόνημα, οἱ ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν καί Τοπικῶν Συνόδων, ὅπως τό ὁμολογεῖ κατά τήν χειροτονία του. Ἐπίσης, πρέπει νά παρακολουθῆ καί νά ἐξετάζη τά σύγχρονα ρεύματα πού ἐπηρεάζουν τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας καί νά τά κρίνη μέ βάση τήν θεολογία τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι βασικός πνευματικός νόμος ὅτι ἡ Ἐκκλησία προχωρεῖ στήν ἱστορία μέ τά βήματα τῶν ἁγίων, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ δέκτες, οἱ φύλακες καί οἱ μεταδότες τῆς παράδοσής της. Ὁ Χριστός καί οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τά πρότυπά μας. Συγχρόνως ὁ κάθε Μητροπολίτης πρέπει νά λειτουργῆ ὡς ἕνα «παρατηρητήριο» τῆς κοινωνίας, γιά νά προφυλάσση τούς Χριστιανούς καί νά τούς ποιμαίνη πραγματικά. Αὐτό σημαίνει ὅτι πρέπει νά γνωρίζη τά φιλοσοφικά, ψυχολογικά, κοινωνικά ρεύματα τῆς ἐποχῆς μας, ἀλλά καί τίς σύγχρονες ἀνακαλύψεις στήν Βιοτεχνολογία καί νά ἔχη σοβαρό λόγο γιά νά καθοδηγῆ τούς Χριστιανούς, ὥστε νά μή λατρεύουν εἴδωλα, ἀλλά τόν ἀληθινό Θεό, νά χρησιμοποιοῦν ὅλα τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου χωρίς νά γίνονται δοῦλοι τους.

 

Ἐρώτηση: Ἡ μεγαλύτερη πρόκληση πού ἀντιμετωπίζει σήμερα ἡ Μητρόπολή σας ποιά εἶναι;

Ἀπάντηση: Νομίζω ὅτι, ὅ,τι συνάντησα στήν Μητρόπολή μου, ἰσχύει βασικά, κατά διαφόρους βαθμούς, σέ ὅλες τίς Μητροπόλεις πού δέχονται τίς ἴδιες προκλήσεις καί ἐπηρεάζουν τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Τό κυριότερο πρόβλημα πού βλέπω εἶναι ἡ ἐκκοσμίκευση στήν θεολογία, τήν ἐκκλησιολογία, τήν ποιμαντική, τήν ἐνοριακή καί μοναχική ζωή, πού ἐκφράζεται ποικιλοτρόπως, ὅπως τήν αὐτονομία, τόν παράλογο ἐκσυγχρονισμό. Αὐτήν τήν σύγχρονη νοοτροπία τήν θεωρῶ ὡς τό μεγαλύτερο πρόβλημα στήν ἐποχή μας. Καί τό χειρότερο εἶναι, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ Κληρικός, καί μάλιστα ὁ Ἐπίσκοπος, εἶναι ἐκκοσμικευμένος! Δηλαδή, ὅταν κρίνη τά πάντα ὄχι μέ βάση τήν θεολογία τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά μέ βάση τό τί θέλει ἐπιφανειακά ὁ κόσμος. Ἰδιαιτέρως στήν Μητρόπολή μου, πού εἶναι μικρή, ὑπάρχουν προβλήματα ἀπό τήν συρρίκνωση τοῦ πληθυσμοῦ, τήν ἐρήμωση τῶν ὀρεινῶν χωριῶν καί τήν μείωση τῶν ἱερατικῶν κλήσεων.

 

Ἐρώτηση: Ὁλοένα καί αὐξάνεται καθημερινά ἡ κριτική - συνοδευόμενη συχνά ἀπό ἀμφισβήτηση - πού διατυπώνεται πρός τήν Ἐκκλησία. Ποιά στάση θά πρέπει νά τηρῆ ἡ Ἐκκλησία;

Ἀπάντηση: Οἱ ἄνθρωποι σέ ὅλες τίς ἐποχές, καί μάλιστα ὅταν ἐνεργοῦνται ἀπό τήν λογικοκρατία καί τόν ὀρθολογισμό, κρίνουν τήν Ἐκκλησία. Βέβαια, δέν εἴμαστε ἐναντίον τῆς λογικῆς, ἀλλά ἐναντίον τῆς λογικοκρατίας, οὔτε ἐναντίον τοῦ ὀρθοῦ λόγου, ἀλλά ἐναντίον τοῦ ὀρθολογισμοῦ. Ἡ κριτική καί ἡ ἀμφισβήτηση στήν Ἐκκλησία προέρχεται ἀπό δύο λόγους. Πρῶτον, ἀπό τό ὅτι πολλοί ἄνθρωποι ἀμφισβητοῦν τήν ἴδια τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ὡς δῆθεν πεπαλαιωμένης καί ὅτι πρέπει νά ἀλλάξη. Δεύτερον, ἀπό ἐμᾶς τούς ἴδιους τούς Κληρικούς πού δέν ἐκφράζουμε οὔτε ζοῦμε τήν ἁγία αὐτή παράδοσή της, ἔχουμε τήν ἄποψη ὅτι πρέπει νά βροῦμε νέα ὁρολογία στά θεολογικά θέματα, νά ὑπερβοῦμε τήν ἀποκλειστικότητα. Ὅμως, πρέπει νά κάνουμε καί ἐμεῖς οἱ Ποιμένες, καί κυρίως οἱ Ἐπίσκοποι, τήν αὐτοκριτική μας. Νά μή βλέπουμε τό πρόβλημα ἔξω ἀπό ἐμᾶς, ἀλλά μέσα μας.

 

Ἐρώτηση: Ἡ ὀργάνωση, ἡ διοίκηση καί ἡ λειτουργία τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ἀνταποκρίνονται στίς ἀπαιτήσεις τῆς σύγχρονης ἐποχῆς ἤ θά πρέπει νά σημειωθοῦν κάποιες ἀλλαγές;

Ἀπάντηση: Ἡ Ἐκκλησία πρέπει νά διοικεῖται βάσει τῶν ἱερῶν Κανόνων τῶν Οἰκουμενικῶν καί τῶν Τοπικῶν Συνόδων, καί βάσει τῆς θεολογίας της. Αὐτή ἡ θεολογική παράδοση εἶναι πάντα ἐπίκαιρη, ἐπειδή ἀνταποκρίνεται στίς πνευματικές ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων. Οἱ ὁποιεσδήποτε ἀλλαγές πρέπει νά κινοῦνται στόν ἐξωτερικό χῶρο, στόν τρόπο ἔκφρασης, καί στό πῶς ἀντιμετωπίζονται μέ ὀρθόδοξο τρόπο οἱ σύγχρονες ἀπαιτήσεις τῶν ἀνθρώπων. Μιά γενική ἄποψη πού ἔχω εἶναι ὅτι, ὅσες ἀλλαγές στήν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας ἔγιναν ἀπό ἁγίους, δέν δημιούργησαν πρόβλημα, γιατί αὐτοί εἶχαν φωτισμένο νοῦ καί ἐνεργοῦσαν μέ τήν φώτιση τοῦ Θεοῦ. Ἀντίθετα, ὅσες ἀλλαγές ἔγιναν ἀπό ἐμπαθεῖς ἀνθρώπους, μέ προχειρότητα καί ἰδιοτέλεια, δημιούργησαν σχίσματα καί διαιρέσεις.

 

Ἐρώτηση: Σέ ποιό βαθμό ἔχει καταφέρει ἡ Ἐκκλησία νά προσεγγίση τούς νέους ἀνθρώπους, νά συζητήση μαζί τους καί νά κατανοήση τίς ἀνησυχίες τους;

Ἀπάντηση: Ὅπου ὑπάρχουν εὐαίσθητοι Κληρικοί, μποροῦν νά ἀνταποκριθοῦν πλήρως στήν δίψα τῶν νέων ἀνθρώπων, ἀρκεῖ νά γνωρίζουν αὐτά πού τούς ἀπασχολοῦν καί νά τά ἀντιμετωπίζουν μέσα ἀπό τήν ὅλη παράδοση τῶν ἁγίων Πατέρων, ἀλλά νά τό κάνουν μέ ἔξυπνο τρόπο, δηλαδή νά μιλοῦν τήν γλώσσα τῶν νέων ἀνθρώπων. Μέ προσκαλοῦν στά Σχολεῖα καί συνομιλῶ μέ τούς μαθητές καί βλέπω τό ἐνδιαφέρον τους. Φυσικά, πάντοτε στήν συζήτηση καταλήγω στήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά ἀρχίζω ἀπό τήν Βιολογία, τήν ψυχολογία, τήν κοινωνιολογία, καί τά θέματα μέ τά ὁποῖα ἀσχολοῦνται τά παιδιά. Καί αὐτό τό κάνω πάντοτε μέ διαλεκτικό τρόπο καί μέ τήν γλώσσα πού καταλαβαίνουν.

 

Ἐρώτηση: Πῶς βλέπετε νά ἐξελίσσονται τά πράγματα σχετικά μέ τό θέμα τῆς διδασκαλίας τῶν Θρησκευτικῶν στά σχολεῖα;

Ἀπάντηση: Ἀσχολήθηκα πολύ μέ τό θέμα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν στά Σχολεῖα τήν περίοδο πού ἤμουν Συνοδικός τό 2015-2016. Τότε ἔκανα ἰδιαίτερες προτάσεις, πού ἔγιναν ἀποδεκτές ἀπό τήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί τίς Θεολογικές Σχολές, ὅμως, δυστυχῶς, δέν ὑλοποιήθηκαν ὁλοκληρωτικά. Ἴσως χρειάζεται νά γίνη μιά ἐπιστημονική ἔρευνα γιά τό θέμα αὐτό. Γενικά νομίζω ὅτι τά βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν πρέπει νά κινοῦνται στήν προοπτική τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἀλλά ὁ κυριότερος παράγοντας εἶναι ἡ προσωπικότητα τοῦ ἴδιου τοῦ θεολόγου καθηγητοῦ. Σέ αὐτό ἡ εὐθύνη πέφτει στούς Καθηγητές τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν.

 

Ἐρώτηση: Εἶναι γνωστόν ὅτι παρατηροῦνται σοβαρές ἐλλείψεις Ἱερέων σέ ὅλη τήν Ἑλλάδα. Μέ ποιά κίνητρα θά προσελκυσθοῦν καινούργιοι ἄνθρωποι στήν Ἱερωσύνη;

Ἀπάντηση: Πράγματι, μειώθηκαν οἱ ἱερατικές κλήσεις, ἰδίως στίς μικρές Μητροπόλεις γιά διαφόρους πληθυσμιακούς λόγους. Νομίζω ὅτι ἡ εὕρεση κατάλληλων ὑποψηφίων γιά τήν Ἱερωσύνη προέρχεται ἀπό καλούς καί εὐαίσθητους Κληρικούς πού ἐργάζονται στήν Ἐνορία τους, καί κυρίως μέ τήν συνεργασία Ἐκκλησίας καί οἰκογένειας. Τό παιδί ἀπό τήν μικρή του ἡλικία πρέπει νά συνδεθῆ μέ τήν Ἐκκλησία μέ τήν συμμετοχή του στήν λατρεία, τήν ἐκμάθηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς, τήν ἀγάπη του πρός τήν ἐκκλησιαστική ζωή. Ἔχω μιά βασική ἀρχή ἀπό τόν Γέροντά μου, τόν ἅγιο Καλλίνικο, Μητροπολίτη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας, ὅτι πρέπει νά ἐπιλέγουμε καλούς Κληρικούς, γιατί ὅσοι δέν διαθέτουν τά ἐκκλησιαστικά καί ψυχολογικά προσόντα (δηλαδή νά εἶναι ἰσορροπημένοι), ἄν χειροτονηθοῦν, δημιουργοῦν συνήθως προβλήματα στήν Ἐκκλησία.

 

Ἡ δράση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου τά 30 καί πλέον ἔτη πού ποιμαίνεται ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη της κ. Ἱερόθεο, ἀναπτύσσει ἕνα πολυσχιδές ποιμαντικό, λατρευτικό καί κοινωνικό ἔργο μέ κεντρικό ἄξονα τήν θεολογία τῆς Ἐκκλησίας, τά δόγματα τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, τήν λατρεία, τήν ποιμαντική, ἀλλά καί τήν φιλανθρωπία καί τήν ἀγάπη. Αὐτή ἡ σύνδεση θεολογίας καί πράξης εἶναι σημαντική, διότι ἔργα δίχως πίστη συνιστοῦν ἐκκοσμίκευση, ἀλλά καί «πίστις χωρίς τῶν ἔργων, νεκρά ἐστι» (Ἴακ. β΄, 26).

1. Λειτουργική ζωή

Μέ βάση τήν λαυτρευτική ζωή καί τήν θεία Λειτουργία, πού ἀρωματίζει ὅλες τίς ἄλλες δράσεις της, στήν Ἱερά Μητρόπολη Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου καλλιεργεῖται ἡ λειτουργική συνείδηση μέσα ἀπό τίς καθημερινές ἀκολουθίες, ὅπου αὐτό εἶναι ἐφικτό, τίς ἱερές πανηγύρεις στούς Ἱερούς Ναούς τῆς πόλης ἀλλά καί τῆς γραφικῆς ὀρεινῆς Ναυπακτίας καί τοῦ Ἁγίου Βλασίου, τίς κατανυκτικές ἀκολουθίες πού τελοῦνται ἀνελλιπῶς στίς τρείς Ἱερές Μονές πού τήν πλαισιώνουν (Μονή Τιμίου Προδρόμου Βομβοκοῦς, Ἡσυχαστήριο Γοργοεπηκόου, Μονή Ἀμπελακιωτίσσης), τίς θερινές περιοδεῖες τοῦ Σεβασμιωτάτου καί τῶν Ἱεροκηρύκων στά δυσπρόσιτα χωριά τῆς Ὀρεινῆς Ναυπακτίας καί τοῦ Ἁγίου Βλασίου, μέ τούς δύσκολους δρόμους, τίς συζητήσεις στίς πλατεῖες καί τά καφενεῖα, τίς ἀναβάσεις καί τίς λειτουργίες στό ἀσκητικό σπήλαιο τῆς Βαράσοβας, τῆς Παναγίας τῆς Παναξιώτισσας (10ος αἱ.) καί τοῦ Προφήτη Ἠλία στό κάστρο, τίς γραφικές λιτανεῖες στό ἑνετικό λιμάνι τῆς Ναυπάκτου στίς μεγάλες ἑορτές τῆς πόλης, μέ ἀποκορύφωμα τήν περιφορά τῶν Ἐπιταφίων τήν Μεγάλη Παρασκευή.

Ἰδιαίτερη μνεία γίνεται στήν Περιφορά τῶν Ἐπιταφίων, στό κάτω μέρος τοῦ Βενετικοῦ λιμανιοῦ, μέ εἰδική ἀκολουθία καί σύντομη προσλαλιά, κάτι πού θέσπισε ὁ Σεβασμιώτατος κ. Ἱερόθεος, καί ἔχει κάνει τήν Ναύπακτο πόλο ἕλξης γιά προσκυνητές ἀπό ὁλόκληρη τήν Ἑλλάδα, πού γεμίζουν ἀσφυκτικά τό γραφικό λιμάνι τῆς Ναυπάκτου προκειμένου νά συμμετάσχουν στήν λαμπρή καί κατανυκτική αὐτή λιτανεία. Μέ πρωτοβουλία τοῦ νῦν Μητροπολίτου καθιερώθηκαν καί οἱ ἐκδηλώσεις γιά τήν Ναυμαχία τῆς Ναυπάκτου πού ἀποτελοῦνται ἀπό λατρευτικές ἐκδηλώσεις (Θεία Λειτουργία, Δοξολογία καί μνημόσυνο ὑπέρ τῶν πεσόντων), ἀλλά καί μεγάλη παρέλαση μέ συλλόγους ἀπό ὅλη τήν Ἑλλάδα, ντυμένους μέ παραδοσιακές φορεσιές καί ἀναπαράσταση τῆς Ναυμαχίας στόν λιμένα τῆς πόλης. Παρόμοιες λατρευτικές ἐκδηλώσεις γίνονται καί κατά τήν Ἀπελευθέρωση τῆς Ναυπάκτου ἀπό τόν ὀθωμανικό ζυγό τό ἔτος 1829, ἄλλη μία ἑορτή πού θεσπίσθηκε ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ νῦν Μητροπολίτου.

Μέ μέριμνα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί ἰδιαιτέρως τοῦ Ποιμενάρχου της κ. Ἱεροθέου, οἱ Ἱερές Μονές τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Ἀμπελακιωτίσσης καί τοῦ Τιμίου Προδρόμου Βομβοκούς ἐπανδρώθηκαν κατά τό διάστημα αὐτῶν τῶν 30 ἐτῶν ἀπό ἀδελφότητες πού ἀκολουθοῦν τόν παραδοσιακό μοναχισμό. Ἀνακαινίσθηκαν τά καθολικά καί τά κτήρια τῶν ἱστορικῶν αὐτῶν Ἱερῶν Μονῶν, ἐνῷ παράλληλα ἀνακαινίσθηκε ἐκ βάθρων τό Ἱερό Ἡσυχαστήριο τῆς Παναγίας Γοργοεπηκόου, πλησίον τῆς Ναυπάκτου, πνεύμονες αὐθεντικῆς χριστιανικῆς ζωῆς γιά τούς πιστούς τοῦ τόπου, μιᾶς καί σύμφωνα μέ τόν κ. Ἱερόθεο: «ὁ ὑγιῆς μοναχισμός εἶναι ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας» καί τά παραδοσιακά Μοναστήρια λειτουργοῦν ὡς «πνευματικές ἰατρικές Σχολές τῆς Ἐκκλησίας». Ὁ ἴδιος γνωρίζοντας τόν ὀρθόδοξο μοναχισμό θέλει οἱ Ἱερές Μονές νά λειτουργοῦν βάσει τῶν ἱερῶν Κανόνων ὅλης τῆς ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως καί τούς νόμους τοῦ κράτους.

2. Ἐνοριακή δραστηριότητα – «Σύνδεσμοι Ἀγάπης»

Οἱ Ἐνορίες τῆς πόλεως τῆς Ναυπάκτου, τοῦ Ἀντιρρίου καί τῶν πλησιόχωρων περιοχῶν, πέρα ἀπό τήν καθημερινή λατρευτική ζωή καί τό μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως, λειτουργοῦν γιά τούς ἐνορῖτες τους ὡς χῶροι συνάντησης καί μάθησης, ὡς μία ζωντανή κοινότητα. Μέσα στήν ἐνοριακή δραστηριότητα ξεχωρίζουν οἱ «Σύνδεσμοι Ἀγάπης», πού εἶναι δημιούργημα τῆς ἐπισκοπικῆς μέριμνας τοῦ Σεβασμιωτάτου κ. Ἱεροθέου, καί λειτουργοῦν ἀπό τήν ἀρχή τῆς ἀρχιερατείας του. Σύμφωνα μέ τό καταστατικό τούς ἀποσκοποῦν στή συσπείρωση καί ἐνεργοποίηση ὅλων τῶν γυναικῶν στό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας καί ἐνεργοῦν μέ συνεργασία καί καθοδήγηση ἀπό τούς ἐφημερίους ἱερεῖς μέ πνεῦμα διακονίας. Οἱ «Σύνδεσμοι Ἀγάπης» ἔχουν νά παρουσιάσουν ἕνα σημαντικό ἔργο σέ διάφορους τομεῖς πού ἐν πολλοῖς εἶναι γνωστό στούς ἐνορῖτες πού τό στηρίζουν ἠθικά καί οἰκονομικά καί εἶναι ἐκεῖνοι πού τελικά τό ἀπολαμβάνουν. Δραστηριοποιοῦνται σέ συγκεκριμένους τομεῖς στό ἔργο τῆς ἐνορίας, ὅπως εἶναι ὁ τομές τῆς πρόνοιας, ὁ καλλωπισμός τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, τῆς διοργάνωσης ἐκδηλώσεων, ἐκδρομῶν καί ἑορτῶν καί τῆς μέριμνας τοῦ ἐνοριακοῦ κέντρου.

Σταθερή δραστηριότητα ὅλων τῶν «Συνδέσμων Ἀγάπης» εἶναι ἡ διανομή δεμάτων μέ τρόφιμα σέ ἄπορες οἰκογένειες κατά τίς παραμονές τῶν μεγάλων ἑορτῶν, Χριστουγέννων καί Πάσχα, ἀλλά καί σέ κάθε ἄλλη περίπτωση, ὅταν παρουσιάζεται ἀνάγκη. Καί ἄν ὑπάρχει πιεστικό οἰκονομικό πρόβλημα, τά δέματα συνοδεύονται ἀπό χρηματικά ποσά, πού προέρχονται ἀπό τό Φιλόπτωχο Ταμεῖο τῆς Μητροπόλεως, ἀπό τό Ταμεῖο Εὐποιΐας τοῦ Μητροπολίτου καί ἀπό τά Ταμεῖα τῶν «Συνδέσμων Ἀγάπης». Οἱ δραστηριότητες αὐτές ἔχουν τήν ἐκτίμηση καί τήν ἀποδοχή τῶν ἐνοριτῶν, πού τούς ἐμπνέουν νά δώσουν εὐχαρίστως τήν οἰκονομική ὑποστήριξή τους, ἀφοῦ ἀντιλαμβάνονται τήν ἀποτελεσματικότητα τῆς προσφορᾶς τους καί ταυτόχρονα συνειδητοποιοῦν το πῶς ἡ ἀγάπη στό συνάνθρωπο γίνεται πράξη καί δέ μένει ἕνα ἁπλό κήρυγμα ἀπό ἄμβωνος.

Τά μέλη τῶν «Συνδέσμων Ἀγάπης» ἀντιμετωπίζουν μέ ἰδιαίτερη εὐαισθησία τόν ἀνθρώπινο πόνο, μέ σεβασμό καί ἀγάπη καί προσπαθοῦν ἀθόρυβα νά διακονοῦν χωρίς νά περιμένουν ἀνταλλάγματα. Ἀρκοῦνται στή χαρά τῆς προσφορᾶς καί τήν αἴσθηση πώς ὅ,τι γίνεται δέν εἶναι ἔργο δικό τους, ἀλλά τῆς ἐνορίας. Ὡς κέντρο δράσης οἱ «Σύνδεσμοι Ἀγάπης» ἔχουν τίς Αἴθουσες Ἐκδηλώσεων τῶν Ἱερῶν Ναῶν. Μέ μέριμνα τοῦ Σεβασμιωτάτου, ἀλλά καί τῶν Ἐφημερίων γίνεται προσπάθεια νά δημιουργοῦνται τέτοιες αἴθουσες σέ ὅλες τίς Ἐνορίες τῆς ἐπαρχίας. Στίς αἴθουσες αὐτές φιλοξενοῦνται συχνά ὁμιλητές γιά νά ἀναπτύξουν θέματα ἐπίκαιρα πού ἀφοροῦν τήν οἰκογενειακή ζωή, τήν ἱστορία, τήν τέχνη κ.ἄ.

 

3. Τό Πνευματικό Κέντρο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Τό Πνευματικό Κέντρο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, πού βρίσκεται δίπλα στό λιμάνι τῆς Ναυπάκτου, διαθέτει μεγάλη Αἴθουσα Ἐκδηλώσεων, χῶρο μέ παιχνίδια γιά παιδιά, αἴθουσες γιά διδασκαλία καί χρησιμοποιεῖται ποικιλοτρόπως. Ἐκεῖ, κατ’ ἀρχάς, πραγματοποιοῦνται οἱ ἑβδομαδιαῖες συνάξεις τοῦ Μητροπολίτου κ. Ἱεροθέου, κάθε Δευτέρα ἀπόγευμα, πού ἔχουν καταστῆ θεσμός γιά τήν τοπική Ἐκκλησία καί ἀναλύονται ποικίλα θεολογικά, ἐκκλησιαστικά καί πνευματικά θέματα. Στίς ὁμιλίες αὐτές ἔχει δημιουργηθῆ μία ἄτυπη Θεολογική Σχολή μέ πολλούς φοιτητές-ἀκροατές τοῦ θεολογικοῦ καί πατερικοῦ λόγου, ἀπό τήν Ναύπακτο, τήν Πάτρα καί ἀλλοῦ. Μεταδίδονται καί διαδικτυακά σέ ὅσους ἐπιθυμοῦν. Ὁ ἀριθμός τῶν συνδέσμων πού ἀποστέλλονται διαδικτυακά εἶναι 300, πού μεταφράζεται σέ πολύ περισσότερους ἀποδέκτες. Στήν αἴθουσα ἐκδηλώσεων τοῦ Πνευματικοῦ Κέντρου διοργανώνονται, ἐπίσης, τά ἐτήσια Θεολογικά Συνέδρια τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, τόν Ὀκτώβριο κάθε ἔτους, γιά τά ὁποῖα θά γίνει λόγος στήν συνέχεια. Ἀπό τίς Ἡμερίδες πού κατά καιρούς διοργανώνονται ξεχωρίζουν αὐτές γιά τόν π. Ἰωάννη Ρωμανίδη μέ τίτλο: «Ἔργο & διδασκαλία π. Ἰωάννου Ρωμανίδη» (2011) καί ἡ «Ἐκδήλωση Μνήμης γιά τόν π. Θεόκλητο Διονυσιάτη» (2016). 

Ἡ Αἴθουσα Ἐκδηλώσεων προσφέρεται δωρεάν σέ διαφόρους φορεῖς καί Σχολεῖα τῆς πόλεως γιά Ἡμερίδες καί ἐκδηλώσεις. Τά δύο τελευταῖα χρόνια γίνονται καί κάποιες προβολές ἐπίλεκτων ταινιῶν, τίς ὁποῖες ἀκολουθεῖ σχολιασμός καί συζήτηση ἀπό εἰδικούς τοῦ χώρου. Στίς μικρότερες αἴθουσες γίνονται τά μαθήματα τῆς Σχολῆς Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς πού λειτουργεῖ ἀπό τό ἔτος 1996, ἡ ἐκμάθηση παραδοσιακῶν ὀργάνων καθώς καί οἱ πρόβες τῆς Χορωδίας Παραδοσιακῆς Μουσικῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, μέ σπουδαία παρουσία στά τοπικά μουσικά δρώμενα. Ἀπό τό ἔτος 2010 δάσκαλος καί χοράρχης εἶναι ὁ Παντελῆς Ἀναστασόπουλος, πού διαδέχθηκε τούς Κωνσταντῖνο Λανάρα, Νικόλαο Γκρίζη καί Ἀριστείδη Μπουχάγιερ. Κατά διαστήματα, σέ ἄλλες μικρές αἴθουσες τοῦ Πνευματικοῦ Κέντρου προσφέρονται δωρεάν μαθήματα ἀρχαίων σέ μαθητές ἀπό φιλολόγους, μέ σκοπό τήν ἐξοικείωση τῶν νέων μέ τά ἱερά κείμενα τῆς Ἐκκλησίας μας. Παλαιότερα στήν ὑπόγεια αἴθουσα τοῦ Πνευματικοῦ Κέντρου λειτουργοῦσε ἡ Σχολή Ἁγιογραφίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἡ ὁποία σήμερα στεγάζεται στό Ἱερό Παρεκκλήσιο τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων τῆς Ἐνορίας τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Ναυπάκτου. Ἡ Σχολή λειτουργεῖ, μετά ἀπό διακοπή κάποιων ἐτῶν ἀπό τό ἔτος 2014, μέ δάσκαλο τόν Ἀρχιμ. π. Εἰρηναῖο Κουτσογιάννη.

 

4. Νεότητα

Στίς περισσότερες Ἐνορίες τῆς Μητροπόλεως λειτουργοῦν τά Κατηχητικά Σχολεῖα, στίς μικρές Ἐνορίες μικτά, ἐνῷ στίς μεγαλύτερες τά παιδιά χωρίζονται σέ ἀγόρια καί κορίτσια Δημοτικοῦ, Γυμνασίου καί Λυκείου. Ἀξιοπρόσεκτη εἶναι ἡ Χριστουγεννιάτικη Ἑορτή πού διοργανώνεται ἀπό τούς Κατηχητές, τίς Κατηχήτριες καί φυσικά τά παιδιά, καί ἔχει καταστῆ θεσμός τήν περίοδο τῶν Χριστουγεννιάτικων διακοπῶν. Ἰδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στά θεατρικά, τά ὁποῖα ἔχουν πάντοτε ὡς στόχο νά μεταφέρουν τά μηνύματα τῆς Ἐκκλησίας μέ ἕναν ἁπλό καί εὔληπτο τρόπο γιά τά παιδιά. Ἐνδεικτικοί τίτλοι θεατρικῶν: «Τίμια δῶρα ἤ σ’ εὐχαριστῶ», «Τά Χριστούγεννα τοῦ Παπαχαραλάμπους ἤ Τό λουλούδι τῆς ξενιτειᾶς», «Ἀπορίες πρός τόν Χριστό», «Τό ὄνειρο τοῦ Ὑπουργοῦ», «Ὁ Γέροντας Παΐσιος καί οἱ νέοι», «Τά Χριστούγεννα τοῦ μικροῦ Παΐσιου», «Φῶς ἱλαρόν», «Ἀναζήτηση: Ποῦ εἶναι ὁ Θεός σου;» κ.ἄ.

Διοργανώνονται προσκυνηματικές ἐκδρομές γιά τά παιδιά καί ἐξορμήσεις στίς ἐγκαταστάσεις των Κατασκηνώνσεων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, στόν λόφο τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος, στό Ἀντίρριο. Μία ἀπό τίς σημαντικότερες, λοιπόν, δραστηριότητες τῆς Μητροπόλεως γιά τούς νέους εἶναι οἱ θερινές Κατασκηνώσεις. Βασικό πλεονέκτημα τῆς κατασκηνωτικῆς ἐμπειρίας, ἐκτός ἀπό τό παιχνίδι καί τήν ψυχαγωγία, εἶναι ἡ δυνατότητα πού δίνεται στά παιδιά νά πάρουν πρωτοβουλίες καί νά κοινωνικοποιηθοῦν. Μέσα σέ μία παιδική κοινότητα καί τήν ὁμαδική ζωή, μαθαίνουν πώς ἐκτός ἀπό δικαιώματα ἔχουν καί ὑποχρεώσεις καί πῶς νά ζήσουν τήν ἐκκλησιαστική ζωή. Τά παιδιά γίνονται ἀνεξάρτητα καί δυνατά ἄτομα καί ἀναπτύσσουν τήν κοινωνικότητά τους, ἐνῶ ἔχουν τήν δυνατότητα νά δημιουργήσουν φιλίες πού θά κρατήσουν μία ὁλόκληρη ζωή. Οἱ παιδικές κατασκηνώσεις ἀποτελοῦν ἕναν θεσμό πού ἔχει στήν Ἑλλάδα περισσότερο ἀπό μισό αἰῶνα ζωῆς, ἐνῶ οἱ Ἐκκλησιαστικές Κατασκηνώσεις ἔχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στήν ἀνάπτυξη τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ.

Ὅταν ἐνθρονίσθηκε ὁ νῦν Μητροπολίτης κ. Ἱερόθεος τό 1995, οἱ Κατασκηνώσεις, πού ὑπῆρχαν ἀπό τό 1970, εἶχαν ἀναστείλει τήν λειτουργία τους καί ἔπρεπε νά γίνουν πολλές ἐνέργειες καί μία καλή ἀνακαίνιση γιά νά ἐπαναλειτουργήσουν. Ὁ χῶρος καί οἱ ἐγκαταστάσεις ἀναμορφώθηκαν καί συμπληρώθηκαν, προκειμένου νά ἱκανοποιήσουν τίς ἀπαιτήσεις τοῦ νόμου. Ὅλα αὐτά ἔγιναν, διότι τό νεανικό ἔργο βρίσκεται πάντα σέ προτεραιότητα, καί πρίν συμπληρωθῇ ὁ χρόνος ἦταν ἕτοιμες νά δεχθοῦν καί πάλι κατασκηνωτές. Σήμερα, οἱ ἐγκαταστάσεις, ἀπό τά ὑπνοδωμάτια τῶν παιδιῶν, μέχρι τούς χώρους ὑγιεινῆς καί ἀπό τά γήπεδα μέχρι τήν πυροσβεστική ἀσφάλεια, πληροῦν ὅλες τίς προδιαγραφές ποιότητας καί ἀσφάλειας πού προβλέπει ὁ νόμος γιά τίς «Παιδικές Ἐξοχές» καί λαμβάνουν ἔγκριση ἀπό τό Τμῆμα Κοινωνικῆς Ἀλληλεγγύης τῆς Περιφέρειας Δυτικῆς Ἑλλάδος.

Ἀλλά οἱ ἐγκαταστάσεις εἶναι μόνον μιά πλευρά τοῦ θέματος. Ἐπίσης σημαντικά εἶναι: ὁ σκοπός, τό προσωπικό καί τό πρόγραμμα. Στήν περιοχή Ἀντιρρίου βρίσκεται τό ἀλσύλιο τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος –Ναός πού ὑπάγεται στήν Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ἀντιρρίου– κατάφυτο ἀπό πεῦκα καί εὐκάλυπτους, ὑπερυψωμένο, ἀνάμεσα στούς ἐλαιῶνες καί τούς ἀγρούς. Ἐκεῖ φιλοξενοῦνται οἱ Κατασκηνώσεις τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, σέ μιά ἔκταση δέκα στρεμμάτων. Ἔτσι, ἄν καί ἀπό μακριά τό ἀλσύλιο τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος φαίνεται μιά συστάδα δένδρων, πρόκειται γιά ἕναν καταπράσινο πολυχῶρο, ἕναν μικρό παράδεισο πού ἀφιερώνεται, κατά κύριο λόγο, στά παιδιά. Τό κύριο ἔργο τῶν Κατασκηνώσεων εἶναι ἡ φιλοξενία παιδιῶν μεσαίων τάξεων τοῦ Δημοτικοῦ μέχρι καί Λυκείου, γιά συνολικά ἕνα μῆνα περίπου, ξεχωριστά γιά ἀγόρια καί κορίτσια.

Ὡστόσο, εἶναι ἕνας πολυχῶρος, πού φιλοξενεῖ καί ἄλλες ἐκδηλώσεις τῆς Μητροπόλεως ἀλλά καί ἄλλων φορέων, ἐκκλησιαστικῶν ἤ ἐκπαιδευτικῶν. Γιά παράδειγμα, ἔχουν φιλοξενηθῇ ἐκδηλώσεις ὅπως: –Ἡ λήξη τῶν Κατηχητικῶν Ἱεράς Μητροπόλεως, –Ἡμερήσιες ἐκδρομές ἤ ἐκδρομές λήξεως γιά Δημόσια ἤ Ἰδιωτικά Σχολεῖα τῆς Ἐπαρχίας μας, –Φιλοξενία προσκυνητῶν ἀπό τό ἐξωτερικό –ἡ Ἡμερίδα τῆς Μητροπόλεως γιά Φοιτητές καί Ἀποφοίτους, –ἡ Ἡμερίδα Συνδέσμων Ἀγάπης τῶν Ἐνοριῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, –ἐκδρομές καθ' ὅλη τήν διάρκεια τοῦ ἔτους γιά τά παιδιά τῶν κατηχητικῶν καί τῶν Σχολείων κ.ἄ.

Ἡ Κατασκήνωση, ὡς μιά κυψέλη παιδιῶν, γίνεται καί κέντρο προσφορᾶς καί ἐργασίας ἑνός «στρατοῦ» ἐθελοντῶν ἀπό τήν τοπική Ἐκκλησία καί κοινωνία, πού ἀγαποῦν τό ἔργο αὐτό τῆς διαπαιδαγώγησης καί φροντίδας τῶν νέων καί τῶν παιδιῶν, μέ ἐπί κεφαλῆς τον Σεβασμιώτατο καί τά μέλη τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἱδρύματος: Οἱ ὑπεύθυνοι Ἱερεῖς σέ κάθε περίοδο, τά στελέχη, οἱ ὁμαδάρχες κάθε περιόδου, πού εἶναι συνήθως φοιτητές (θεολογίας, ἰατρικῆς, πολυτεχνείου, βιολογίας κ.ά.), ἀπόφοιτοι, ἀλλά καί ἐργαζόμενοι οἰκογενειάρχες, οἱ ὑπεύθυνοι ἰατροί, οἱ Κυρίες τῶν Συνδέσμων Ἀγάπης τῶν Ἐνοριῶν πού βοηθοῦν στά μαγειρεῖα, τήν τραπεζαρία, τήν καθαριότητα, οἱ ἐξωτερικοί συνεργάτες, ἐκπρόσωποι Ἀρχῶν (π.χ. Πυροσβεστικῆς, Τροχαίας κλπ), ἐπιστήμονες, ἐκπαιδευτικοί, καλλιτέχνες, ἐκπρόσωποι φορέων, πού προσφέρουν τίς γνώσεις τους γιά μαθήματα κάθε εἴδους στά παιδιά, τά μέλη τῶν πολυμελῶν συνεργείων πού κυρίως πρίν τήν ἔναρξη τῆς θερινῆς περιόδου, ἀλλά καί σέ ἄλλες περιπτώσεις, καθαρίζουν τούς ἐξωτερικούς καί ἐσωτερικούς χώρους, κάτι ἰδιαίτερα κοπιαστικό, οἱ Εὐεργέτες καί Δωρητές χάρη στούς ὁποίους γίνονται τά ἔργα ἀνακαίνισης καί συντήρησης, κ.ἄ.

Ἰδιαίτερη μέριμνα ἐπιδεικνύεται προσωπικά ἀπό τόν Σεβασμιώτατο κ. Ἱερόθεο γιά τήν συχνή ἐπίσκεψή του στά Σχολεῖα τῆς ἐπαρχίας καί τήν ἄμεση ἐπικοινωνία του μέ τά παιδιά. Οἱ δάσκαλοι καί καθηγητές τῶν Σχολείων καλοῦν συχνά τον Σεβασμιώτατο σέ ἐκδηλώσεις τους, ὅπου δίνεται ἡ εὐκαιρία στά παιδιά νά ρωτήσουν τόν Ἐπίσκοπό τους γιά ὅ,τι τά ἀπασχολεῖ, μέ εἰλικρίνεια καί εὐθύτητα. Πέρα ἀπό τίς ἔκτατες ἐπισκέψεις, ὁ Σεβασμιώτατος ἔχει καθιερώσει τήν τέλεση τοῦ Ἁγιασμοῦ τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς, τόν Σεπτέμβριο, καθώς καί τήν εὐλόγηση τῆς Βασιλόπιτας κατά τόν μήνα Ἰανουάριο.

Μία ἀκόμα δράση πού ἔχει νά κάνει μέ τούς μαθητές εἶναι καί οἱ ἐτήσιοι Μαθητικοί Διαγωνισμοί, μέ ἀφορμή τήν ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεράρχων, προστατῶν τῆς παιδείας καί τῶν γραμμάτων. Οἱ διαγωνισμοί ἀπευθύνονται στούς μαθητές-μαθήτριες ὅλων τῶν τάξεων τῶν Λυκείων καί τῶν Γυμνασίων (δημόσιων καί ἰδιωτικῶν) τῆς Ναυπακτίας καί τοῦ Ἁγίου Βλασίου (Τριχωνίδος, πρ. Παρακαμπυλίων). Ἀφοῦ ἐπιλεγεῖ τό κεντρικό θέμα τοῦ διαγωνισμοῦ, στήν συνέχεια ἀναρτᾶται σχετικό ὑλικό στήν ἱστοσελίδα τῆς Μητροπόλεως. Ὁ κάθε διαγωνιζόμενος, ἀφοῦ διαβάσει τά βασικά κείμενα τοῦ Διαγωνισμοῦ, μπορεῖ νά ἐμπνευστεῖ καί νά δημιουργήσει ἕνα διήγημα ἤ ἕνα ποίημα. Ὁρισμένες χρονιές ὑπῆρχε βραβεῖο καί γιά ζωγραφική. Οἱ βραβεύσεις γίνονται μετά τό τέλος τῆς ἀκολουθίας τοῦ Ἑσπερινοῦ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν.

5. Θεολογικός λόγος

Ὁ θεολογικός λόγος τῆς Ἐκκλησίας προσφέρεται πλούσια στήν Ἱερά Μητρόπολη Ναυπάκτου. Σημαντικές εἶναι οἱ προαναφερόμενες συνάξεις τῆς Δευτέρας τοῦ Σεβασμιωτάτου κ. Ἱεροθέου, ἀλλά καί τά λειτουργικά κηρύγματα πού γίνονται ἀπό τόν ἴδιο τόν Σεβασμιώτατο, τούς Ἱεροκήρυκες καί τούς θεολόγους Κληρικούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Λόγῳ τοῦ «αὐτόχθονου» θεολογικοῦ ὑλικοῦ, καί μέ τήν ἔντονη προτροπή καί μέριμνα τοῦ νῦν Μητροπολίτου κ. Ἱεροθέου, ἐκδίδεται μηνιαῖα ἐκκλησιαστική ἐφημερίδα ὑπό τόν τίτλο «Ἐκκλησιαστική Παρέμβαση». Ἡ «Παρέμβαση» ἔχει ἤδη κλείσει τά 30 χρόνια παρουσίας της στά ἐκκλησιαστικά δρώμενα καί συνεχίζει. Ἄξια παρατηρήσεως εἶναι ἡ ἄποψη τοῦ νῦν Δημάρχου Ναυπακτίας κ. Βασιλείου Γκίζα, πού δείχνει τόν ἀντίκτυπο πού ἔχει ἡ Ἐφημερίδα στήν τοπική, καί ὄχι μόνον, κοινωνία: «Ἡ "Ἐκκλησιαστική Παρέμβαση" εἶναι ἕνα ἀπό τό ἀξιολογότερα ἔντυπα θεολογικοῦ καί ἐκκλησιαστικοῦ περιεχομένου καί αὐτό γιά τρεῖς κύριους λόγους: πρῶτον, γιά τόν ὑψηλοῦ ἐπιπέδου θεολογικό της λόγο πόύ δίδάσκει μέ διάκριση χώρίς ἠθικολογίες, δέύτερον, γιά τόν σοβαρό τρόπο μέ τόν ὁποῖο διαπραγματεύεται τά ἐκκλησιαστικά θέματα, καί τρίτον, γιά τήν λειτουργία της ὡς ἕνα σημαντικό ὄργανο ἐξωστρέφειας γιά τήν Τοπική Ἐκκλήσία καί κοινωνία, μέ παρουσία ἀκόμα καί στό Ἅγιον Ὄρος, ἀλλά καί στό Ἐξωτερικό».

Στούς μεγάλους Ἐνοριακούς Ναούς τῆς πόλεως διοργανώνονται «Κύκλοι μελέτης τῆς Ἁγίας Γραφῆς» μέ σημαντική προσέλευση. Ἕνας θεσμός πού ἔχει πλέον καθιερωθῆ στήν Τοπική Ἐκκλησία εἶναι καί τά Θεολογικά Συνέδρια. Στά Συνέδρια αὐτά ὁμιλητές εἶναι Μητροπολῖτες, Καθηγητές Θεολογικῶν Σχολῶν, ἀναγνωρισμένοι ἐρευνητές, ἱστορικοί, καθώς καί Κληρικοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ναυπάκτου. Μέχρι στιγμῆς ἔχουν πραγματοποιηθῆ ἕνδεκα (11) Θεολογικά Συνέδρια, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τό ἔτος 2015.

Τά θέματα μέ τά ὁποῖα ἔχουν ἀσχοληθῆ εἶναι: «Θεολογία καὶ Ποιμαντικὴ» (2015), «Θέματα Ἐκκλησιολογίας» (2016), «Δυτικὴ Θεολογία: Θεωρία καὶ Πράξη» (2017), «Ἡ Θεολογία στήν Τουρκοκρατία» (2018), «Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης∙ φορέας τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Παραδόσεως» (2019), «Ἅγιος Διονύσιος Ἀρεοπαγίτης, βίος, ἔργο καί θεολογία» (2020), «Ἡ Ἐκκλησιαστική Παράδoση στά κείμενα καί τά ἔργα τῶν πρωτεργατῶν τῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ 1821» (2021), «Ἐκκλησιαστική παράδοση καί πολιτισμός τῆς Μικρᾶς Ἀσίας» (2022), «Ὁ Ναυπάκτιος π. Θεόκλητος Διονυσιάτης» (2023), «Ἡ ἀνθρωπολογία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (2024), «30 χρόνια "Ἐκκλησιαστικὴ Παρέμβαση"» (2025). Σημαντικό εἶναι ὅτι ὅλα τά Συνέδρια, πέραν τοῦ ὅτι μεταδίδονται ραδιοφωνικά, τηλεοπτικά καί διαδικτυακά, ἐκδίδονται καί σέ ἔντυπα Πρακτικά, κάτι πού τά καθιστᾶ χρήσιμα σέ ὅλους τούς θεολόγους, ἐντός καί ἐκτός Ναυπάκτου.

Δυτικά τῆς Ναυπάκτου σέ ἕναν ὄμορφο καταπράσινο λόφο εἶχε ἀρχίσει ἀπό τόν Μητροπολίτη Ἀλέξανδρο, μετέπειτα Μητροπολίτη Μαντινείας, ἀνέγερση Ἱεροῦ Ναοῦ καί κτηριακοῦ συγκροτήματος, πρός τιμήν τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ τοῦ Γέροντος, τοῦ ἐν Εὐβοίᾳ (+1589). Ὁ ὅσιος Δαυΐδ εἶναι ἕνας ἐκ τῶν τοπικῶν ἁγίων τῆς Μητροπόλεως. Ἦταν ὑποτακτικός τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἄρτης Ἀκακίου τοῦ Α΄ καί διετέλεσε ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Βαρνακόβης, ἡ ὁποία τότε ὑπήγετο στήν Ἱερά Μητρόπολη Ναυπάκτου καί Ἄρτης, ἐνῶ στόν βίο του διασώζονται περιστατικά πού συνέβησαν στήν Ναύπακτο.

Μέ τόν νῦν Μητροπολίτη κ. Ἱερόθεο ὁ Ναός καί τό κτήριο νομιμοποιήθηκαν, ὁλοκληρώθηκαν καί εἶναι ἐν ἐνεργεἰᾳ λειτουργικά. Τά Ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ ἔγιναν στίς 25 Μάΐου 2024. Ὁ Ναός ἔχει ἁγιογραφηθῆ ὁλόκληρος μέ τεχνική al secco (ἀπ’ εὐθείας στόν τοῖχο) καί βρίσκεται πλέον σέ λειτουργία. Ἀποτελεῖ ἕνα ὄμορφο πνευματικό καταφύγιο γιά τούς κατοίκους τῆς Ναυπάκτου. Στόν ἴδιο χῶρο ἔχει ἀνεγερθῆ κτήριο μέ βιβλιοθῆκες, ἀρχονταρίκι, ξενῶνες καί Παρεκκλήσιο πρός τιμήν τοῦ ἁγίου Καλλινίκου, Ἐπισκόπου Ἐδέσσης τοῦ Αἰτωλοῦ (+1984). Στό ἰσόγειο τοῦ κτηρίου φυλάσσεται πλούσια θεολογική βιβλιοθήκη, ἀπαρτιζόμενη ἀπό παλαιά βιβλία τῆς Μητροπόλεως καί κυρίως ἀπό τά προσωπικά βιβλία τοῦ νῦν Μητροπολίτου. Σκοπός τοῦ Μορφωτικοῦ Ἱδρύματος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως εἶναι, σύμφωνα μέ τό Καταστατικό του:

• -Ἡ ἔρευνα, μελέτη καί παρουσίαση θεμάτων πού ἔχουν σχέση με:
  • α) τόν χῶρο τῆς Ναυπακτίας καί τοῦ Ἁγίου Βλασίου, 
  • β) τόν βυζαντινό πολιτισμό μας, 
  • γ) τήν Τουρκοκρατία καί τούς νεώτερους χρόνους, 
  • δ) τήν ἱστορία, ὀργάνωση καί δράση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ναυπάκτου.
• -Ἡ διοργάνωση καί ὑλοποίηση διαφόρων πολιτιστικῶν καί πολιτισμικῶν ἐκδηλώσεων, οἱ ὁποῖες θά στοχεύουν στήν ἀναβάθμιση τοῦ πολιτιστικοῦ καί πνευματικοῦ ἐπιπέδου τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς.

6. Ἱδρύματα τῆς πόλης ὑπό τήν προεδρία τοῦ Μητροπολίτου καί δράσεις τους

Ὁ Σεβασμιώτατος κ. Ἱερόθεος, ἀπό τήν πρώτη στιγμή τῆς ἐνθρονίσεώς του στή Ναύπακτο, δέν περιορίσθηκε μόνο στό καθαρῶς ἐκκλησιαστικό καί ποιμαντικό ἔργο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἀλλά ἀνέλαβε μέ αἴσθημα εὐθύνης καί τό κοινωνικό ἔργο πού συνδεόταν μέ τά Ἱδρύματα καί τά Κληροδοτήματα τῆς πόλεως. Διαπιστώνοντας ὅτι ὁ ἑκάστοτε Μητροπολίτης ἦταν, σύμφωνα μέ τήν θέληση τῶν Εὐεργετῶν καί Δωρητῶν, Πρόεδρος αὐτῶν τῶν Ἱδρυμάτων, θεώρησε χρέος του νά σεβασθῆ τήν ἐπιθυμία τους καί νά ἐργασθῆ γιά τήν ὀρθή λειτουργία τους. Παρά τίς δυσκολίες, τά παράπονα καί τίς ἐπιφυλάξεις πού ὑπῆρχαν τότε στήν τοπική κοινωνία, ὁ Μητροπολίτης δέν ἀπέφυγε τήν εὐθύνη. Ἀντιθέτως, ζήτησε πλήρη ἐνημέρωση, μελέτησε τούς φακέλους, μετέφερε τά ἀρχεῖα στήν Ἱερά Μητρόπολη καί ἐπεδίωξε νά θέση τάξη, διαφάνεια καί ὑπευθυνότητα στή διαχείριση τῶν Ἱδρυμάτων. Ἡ διαχείριση αὐτή θεωρεῖται ἀπό τούς ἁρμόδιους ὑπόδειγμα γιά ὅλα τά Ἱδρύματα τῆς χώρας.

Μέ τόν τρόπο αὐτό ἔδειξε ὅτι ἡ Ἐκκλησία δέν ἀδιαφορεῖ γιά τήν κοινωνική ζωή τῆς πόλεως, ἀλλά μπορεῖ νά συμβάλη οὐσιαστικά στή χρηστή διοίκηση, στήν ἀξιοποίηση τῶν δωρεῶν καί στήν ἐκπλήρωση τῶν σκοπῶν τῶν Εὐεργετῶν. Ἰδιαίτερη σημασία ἔχει ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος καθιέρωσε δημόσιο ἀπολογισμό τοῦ ἔργου τῶν Ἱδρυμάτων καί Κληροδοτημάτων, ὥστε οἱ πολῖτες τῆς Ναυπάκτου νά ἐνημερώνονται ὑπεύθυνα γιά τήν λειτουργία τους. Παράλληλα, μέσα ἀπό τά Ἱδρύματα χορηγοῦνται ὑποτροφίες σέ μαθητές καί φοιτητές, τιμῶνται οἱ Εὐεργέτες τῆς πόλεως καί καλλιεργεῖται πνεῦμα ἐμπιστοσύνης, συνεργασίας καί κοινωνικῆς προσφορᾶς. Ἔτσι, ἕνα θέμα πού παλαιότερα προκαλοῦσε ἀντιπαραθέσεις καί πολιτικούς ἀνταγωνισμούς μετατράπηκε σέ πεδίο ἑνότητας καί κοινῆς ὠφέλειας.

Μέσα ἀπό αὐτή τήν δράση φαίνεται ὅτι ὁ Μητροπολίτης κ. Ἱερόθεος ἐνεργεῖ ὡς πνευματικός πατέρας, ἀλλά καί ὡς ὑπεύθυνος κοινωνικός λειτουργός τῆς τοπικῆς κοινωνίας. Μεριμνᾶ ὄχι μόνο γιά τήν λατρευτική καί πνευματική ζωή τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά καί γιά τίς πρακτικές ἀνάγκες τους, ἰδίως τῶν νέων, τῶν μαθητῶν καί τῶν φοιτητῶν. Ἡ μέριμνά του γιά τά Ἱδρύματα φανερώνει μιά Ἐκκλησία πού τιμᾶ τήν παράδοση τῶν Εὐεργετῶν, διαχειρίζεται μέ εὐθύνη τήν περιουσία πού τῆς ἐμπιστεύθηκαν καί ἐργάζεται γιά τό κοινό καλό τῆς πόλεως.

Τά Ἱδρύματα εἶναι τά ἑξῆς:

• Γαβριήλ Οἰκονόμου,
• Δημητρίου Ἀσημακοπούλου,
• Ἀνδρέα Κοζώνη,
• Γεωργίου καί Μαρίας Ἀθανασιάδη Νόβα,
• Δημητρίου καί Βασιλικῆς Παπαχαραλάμπους,
• Γεωργίου Καπουρδέλη – Ἰωάννου Ξύκη,
• Γιάννη Βαρδακουλᾶ,
• Δημητρίου Πλούμη,
• Λεωνίδα Κολοκυθᾶ.

Κάθε χρόνο δίνονται ὑποτροφίες σέ μαθητές καί φοιτητές. Τό συνολικό πόσο μέχρι στιγμῆς ἔχει φτάσει τό 1.500.000 εὐρώ. Ἰδιαίτερη ἀναφορά πρέπει νά γίνη στήν Παπαχαραλάμεπιο Αἴθουσα Ἐκδηλώσεων, ἡ ὁποία συντηρεῖται ἀπό τό Ἵδρυμα Παπαχαραλάμπους καί ἀποτελεῖ τήν μοναδική Αἴθουσα Ἐκδηλώσεων τῆς πόλης, μαζί μέ αὐτήν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Ἐπίσης, στήν Παπαχαραλάμπειο Φιλαρμονική πού συνοδεύει γιά πάνω ἀπό 30 χρόνια ὅλες τίς κοινές ἐκδηλώσεις τῆς πόλεως.

Τέλος, ἀξίζει ἰδιαίτερη μνεία στήν ἵδρυση τοῦ μοναδικοῦ Γηροκομείου στήν εὐρύτερη περιοχή, πού στεγάζεται στό κτήριο τοῦ Ἱδρύματος ΜΟ.Φ.Η. Γεωργίου Καπουρδέλη – Ἰωάννου Ξύκη. Πρόκειται γιά μιά ἐπιθυμία τοῦ Σεβασμιωτάτου πού ἔγινε πράξη μετά ἀπό πολλές δυσκολίες καί ἀποτελεῖ σταθμό γιά τήν τρίτη ἡλικία τοῦ τόπου. Τό κτήριο ὁλοκληρώθηκε περίπου τό ἔτος 2010 καί τό ἔτος 2024 ἔγινε δημοπρασία γιά μακροχρόνια μίσθωση, τήν ὁποία ἔλαβε ἡ ἑταιρεία «Ἐνήλιον». Ἡ Μονάδα Φροντίδος Ἡλικιωμένων «Ἐνήλιον», ὑπό τήν ἰδιοκτησία τοῦ κ. Νικολάου Τάτση, ξεκίνησε τήν λειτουργία της πρίν ἕνα χρόνο μέ τά ἀποτελέσματα καί τά ὀφέλη στήν τοπική κοινωνία νά εἶναι ἤδη ὁρατά.

Ἡ δράση αὐτή τοῦ Σεβασμιωτάτου μέσα ἀπό τά Ἱδρύματα δέν εἶναι μιά ἁπλή διοικητική δραστηριότητα, ἀλλά προέκταση τῆς ποιμαντικῆς ἀποστολῆς τῆς Ἐκκλησίας. Ὅπως ὁ ἴδιος σημειώνει, ἡ Ἐκκλησία, πέρα ἀπό τό κύριο ἔργο της πού εἶναι ἡ θεραπεία καί ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, ἀσκεῖ καί φιλανθρωπικό καί κοινωνικό ἔργο, βοηθώντας τόν ἄνθρωπο συνολικά. Μέ τόν τρόπο αὐτό, ἡ Ἱερά Μητρόπολη Ναυπάκτου, ὑπό τήν προεδρία καί φροντίδα τοῦ Μητροπολίτου, συμβάλλει οὐσιαστικά στήν πρόοδο, τήν ἑνότητα καί τήν εὐημερία τῆς τοπικῆς κοινωνίας. Ἀκόμη, καθιέρωσε τό Ταμεῖο Εὐποιΐας τοῦ Μητροπολίτου στό ὁποῖο καταθέτει ποσά ἀπό τόν μισθό του καί τίς προσφορές γνωστῶν του γιά τό φιλανθρωπικό καί ἐκκλησιαστικό ἔργο τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας.

Γενικά, στήν Ἱερά Μητρόπολη Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου, παρά τόν μικρό πληθυσμό της καί τά στενά γεωγραφικά ὅριά της, ἀσκεῖται μιά θεολογική ποιμαντική μέ ἔντονες κοινωνικές δράσεις, ἕνας συνδυασμός θεωρίας καί πράξης, θεολογίας καί ἐμπράκτου παραδείγματος, πού δίνει ζωντανή τήν μαρτυρία τῆς Ἐκκλησίας στήν τοπική κοινωνία, ἀλλά καί τόν εὐρύτερο σύγχρονο κόσμο.

Φωτογραφίες