Από το Ελσίνκι στην Καρδιά της Κοινωνίας: Όταν η Χριστιανοφοβία Φοράει Ράσα

Ανταπόκριση στο ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ από Ελσίνκι: 

Μητροπολίτης Ζάμπιας και Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης

Στην 33η Γενική Συνέλευση της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας στο Ελσίνκι αναδείχθηκε μια οδυνηρή πραγματικότητα: οι απειλές κατά του Χριστιανισμού δεν προέρχονται μόνο από εξωτερικούς διώκτες, αλλά και από πρακτικές που αναπτύσσονται μέσα στον ίδιο τον χριστιανικό κόσμο.

Η κατάσταση που βιώνει σήμερα το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας στην Αφρική δεν μπορεί να περιγραφεί απλώς ως αντικανονική «εισπήδηση». Πρόκειται για οργανωμένη παρέμβαση σε ξένη εκκλησιαστική δικαιοδοσία, με προσπάθεια προσέλκυσης κληρικών, κατάληψης εκκλησιαστικών δομών και υπονόμευσης έργων που δημιουργήθηκαν με θυσίες δεκαετιών. Πρόκειται για μια μορφή γεωπολιτικής επιρροής που χρησιμοποιεί την Εκκλησία ως εργαλείο εξυπηρέτησης αλλότριων σκοπών.

Παράλληλα, αναδύεται μια άλλη μορφή χριστιανοφοβίας: η χριστιανοφοβία των «αδελφών». Εκδηλώνεται όταν ζητείται από τοπικές Εκκλησίες να αποσιωπήσουν διωγμούς, να λησμονήσουν τη μαρτυρία και την ιστορία τους ή να αποδεχθούν ως κανονικότητα πρακτικές που αντιστρατεύονται την εκκλησιαστική τάξη.

Στο Ελσίνκι τέθηκε ένα κρίσιμο ερώτημα: πώς πρέπει να αντιδρά η διεθνής κοινότητα όταν δεν έχουμε απλώς αντικανονική παρέμβαση, αλλά οργανωμένη υπονόμευση της κανονικής τάξης μέσα στην ίδια την Ορθόδοξη οικογένεια; Όταν αρπάζονται ναοί, ιδρύματα και ποιμαντικό έργο που οικοδομήθηκαν από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, πώς ονομάζεται αυτή η πράξη; Εισβολή!!! Θα έλεγα εγώ.

Το ερώτημα αυτό παρέμεινε ουσιαστικά αναπάντητο. Και η σιωπή των θεσμών απέναντι σε τέτοια φαινόμενα γεννά εύλογο προβληματισμό.

Το χρέος μας είναι να ονομάζουμε τα πράγματα με το όνομά τους. Η αλήθεια δεν διαπραγματεύεται, η ιστορική μνήμη δεν πωλείται και η κανονική τάξη δεν μπορεί να υποτάσσεται στη δύναμη του ισχυρού. Γιατί όταν σιωπούμε απέναντι στην αδικία, την ενισχύουμε· και όταν ανεχόμαστε τη δίωξη του αδελφού από τον αδελφό, τραυματίζουμε το ίδιο το σώμα της Εκκλησίας.