Η δύναμη που ελευθερώνει τον άνθρωπο

(Ομιλία στην Κυριακή Ε΄ Ματθαίου – Ματθ. 8, 28-34)

Του π. Παναγιώτη Καποδίστρια

Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα μάς μεταφέρει στη χώρα των Γεργεσηνών. Εκεί ο Χριστός συναντά δύο ανθρώπους βασανισμένους από δαιμονικές δυνάμεις. Ζουν ανάμεσα στα μνήματα, μακριά από κάθε ανθρώπινη κοινωνία. Η ύπαρξή τους έχει γίνει συνώνυμη του φόβου, της μοναξιάς και της δυστυχίας.

Με μία μόνο προσταγή, ο Κύριος φανερώνει την απόλυτη εξουσία Του. Τα πονηρά πνεύματα υποχωρούν μπροστά στον Δημιουργό της ζωής. Η παρουσία του Χριστού αποκαθιστά τον άνθρωπο στην αληθινή του αξία. Εκεί όπου κυριαρχούσε η σύγχυση, ανατέλλει η ειρήνη· εκεί όπου βασίλευε η διάλυση της προσωπικότητας, ανθίζει ξανά η ελευθερία.

Το γεγονός αυτό φανερώνει μία μεγάλη αλήθεια: ο Χριστός ήλθε για να λυτρώσει ολόκληρο τον άνθρωπο, σώμα και ψυχή. Η σωτηρία στην Εκκλησία αποτελεί θεραπεία της υπάρξεως, ανακαίνιση του νου, της καρδιάς και της ζωής. Ο άνθρωπος ξαναβρίσκει το πρόσωπό του και αποκτά τη δυνατότητα να αγαπά, να συγχωρεί, να δημιουργεί και να κοινωνεί με τον Θεό και τους αδελφούς του.

Εντυπωσιάζει όμως η στάση των κατοίκων της περιοχής. Αντί να χαρούν για τη θεραπεία των δύο συνανθρώπων τους, κυριαρχούνται από τη στενοχώρια για την απώλεια της αγέλης των χοίρων. Τα υλικά αγαθά βαραίνουν περισσότερο στη σκέψη τους από την αποκατάσταση δύο ανθρώπινων ψυχών. Έτσι παρακαλούν τον Χριστό να απομακρυνθεί από τα όριά τους.

Η εικόνα αυτή επαναλαμβάνεται συχνά και στις ημέρες μας. Ο πολιτισμός μας διαθέτει αφθονία μέσων, γνώσεων και τεχνολογίας. Παράλληλα όμως πολλοί άνθρωποι αισθάνονται εσωτερικά άδειοι, εγκλωβισμένοι σε φόβους, πάθη, εξαρτήσεις και απομόνωση. Η καρδιά διψά για νόημα, για αγάπη, για αλήθεια, για κοινωνία. Η συνάντηση με τον Χριστό εξακολουθεί να αποτελεί τη μόνη αυθεντική απάντηση στη βαθύτερη δίψα του ανθρώπου.

Υπάρχει ακόμη ένα λεπτό αλλά σπουδαίο μήνυμα. Τα δαιμόνια αναγνωρίζουν αμέσως τον Χριστό ως Υιό του Θεού. Η γνώση όμως αυτή μένει άκαρπη, επειδή λείπει η αγάπη και η μετάνοια. Η αληθινή πίστη γεννιέται όταν η ομολογία συνοδεύεται από εμπιστοσύνη, ταπείνωση και έμπρακτη σχέση με τον Κύριο.

Η Εκκλησία μάς προσφέρει αδιάκοπα αυτή τη θεραπευτική πορεία. Το Μυστήριο της Εξομολογήσεως καθαρίζει την καρδιά, η Θεία Ευχαριστία ενώνει τον άνθρωπο με τον Αναστημένο Χριστό, η προσευχή φωτίζει τον νου, η μελέτη του Ευαγγελίου καλλιεργεί τη σοφία του Θεού και η αγάπη προς τον πλησίον γίνεται καρπός της χάριτος.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρατηρεί ότι ο Κύριος επέτρεψε την είσοδο των δαιμόνων στους χοίρους, ώστε να γίνει φανερό το καταστροφικό τους έργο και να γνωρίσουν όλοι πόσο ευεργετική είναι η προστασία του Θεού για κάθε άνθρωπο. Όταν ο Θεός περιφρουρεί τον άνθρωπο με τη χάρη Του, καμία δύναμη του κακού δεν μπορεί να κυριαρχήσει επάνω του.

Αγαπητοί μου,

Ο Χριστός εξακολουθεί να περνά από τη ζωή μας, όπως πέρασε τότε από τη χώρα των Γεργεσηνών. Χτυπά την πόρτα της καρδιάς μας με άπειρη πραότητα. Προσφέρει ειρήνη αντί ταραχής, ελευθερία αντί δουλείας, φως αντί συγχύσεως, ελπίδα αντί απογνώσεως.

Ας Τον υποδεχθούμε με χαρά! Ας Του παραδώσουμε κάθε τραύμα, κάθε φόβο και κάθε βάρος της ψυχής μας! Τότε η ζωή μας θα γίνει τόπος της παρουσίας Του και η καρδιά μας θα ψάλλει καθημερινά το θαύμα της θείας ελευθερίας! Γένοιτο!