Προς την πληρότητα της εν Χριστώ ζωής

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή ΙΓ΄ Ματθαίου – 30 Αυγούστου 2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Ο σημερινός αποστολικός λόγος αποτελεί το τελευταίο τμήμα της Α΄ προς Κορινθίους επιστολής του αποστόλου Παύλου. Στον επίλογο αυτό ο απόστολος απευθύνει τις τελευταίες πνευματικές του νουθεσίες προς τα μέλη της Εκκλησίας της Κορίνθου και τους μεταφέρει τους εγκάρδιους χαιρετισμούς του.

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, η μακρά αυτή επιστολή πραγματεύεται ποικίλα ζητήματα που απασχολούσαν τη νεοσύστατη Εκκλησία της Κορίνθου. Ο Παύλος γράφει με σκοπό να απαντήσει σε ερωτήματα, να θεραπεύσει προβλήματα και να συμβάλει στην πνευματική οικοδομή μιας ζωντανής και ενωμένης εκκλησιαστικής κοινότητας.

Στα προηγούμενα κεφάλαια είχε αναπτύξει εκτενώς τη διδασκαλία του γύρω από σοβαρά θέματα της εκκλησιαστικής ζωής, όπως οι διαιρέσεις μεταξύ των πιστών, η χριστιανική συμπεριφορά, η αγάπη, η λατρεία και η ενότητα της Εκκλησίας.

Τώρα, στον επίλογο της επιστολής, συνοψίζει με λίγες αλλά ιδιαίτερα ουσιαστικές προτροπές όλα όσα δίδαξε. Προτρέπει τους πιστούς να αγρυπνούν, να μένουν σταθεροί στην πίστη, να ανδρίζονται πνευματικά, να ενδυναμώνονται και κάθε έργο τους να γίνεται με αγάπη προς τον Θεό και προς τον συνάνθρωπο. Παράλληλα, τους υποδεικνύει ανθρώπους που, με τη ζωή και τη διακονία τους, μπορούν να αποτελέσουν πρότυπα χριστιανικής ζωής, ώστε να εμπνέονται από το παράδειγμά τους και να αντλούν πνευματική δύναμη.

Αγαπητοί μου, ο σημερινός λόγος του αποστόλου Παύλου μπορεί να ακούγεται απλός, κρύβει όμως μέσα του ολόκληρη την πρακτική θεολογία της Εκκλησίας. Οι σύντομες αυτές παραινέσεις ήταν απαραίτητες για τους πρώτους χριστιανούς, προκειμένου να παραμείνουν σταθεροί στην πίστη και ενωμένοι μεταξύ τους.

Το ίδιο αναγκαίες παραμένουν και σήμερα. Η πίστη στον αληθινό και Τριαδικό Θεό, η πνευματική εγρήγορση, η αγάπη και η ενότητα εξακολουθούν να αποτελούν τα θεμέλια της ζωής της Εκκλησίας. Παρότι έχουν περάσει δύο χιλιάδες χρόνια από την επίγεια παρουσία του Χριστού, οι ίδιες αυτές αρετές εξακολουθούν να αποτελούν το μεγάλο ζητούμενο της προσωπικής και εκκλησιαστικής μας ζωής.

Οι κατά τόπους Εκκλησίες, όσο οργανωμένες και αν φαίνονται, καλούνται πάντοτε να προοδεύουν πνευματικά και να πορεύονται προς την πληρότητα της εν Χριστώ ζωής. Ας κρατήσουμε, λοιπόν, ζωντανό μέσα στην καρδιά μας τον αποστολικό αυτό λόγο και ας κάνουμε, με τη χάρη του Θεού, καθημερινά μικρά αλλά σταθερά βήματα προς Εκείνον, καλλιεργώντας συγχρόνως την αγάπη και την ενότητα με τους αδελφούς μας.