Ανταλλαγή δώρων

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας

Ο Υιός και Λόγος του Θεού απαρνήθηκε την δόξα Του, έλαβε την ανθρώπινη φύση και γνώρισε την απόλυτη αδοξία πάνω στον Σταυρό. Ο Θεάνθρωπος Ιησούς με τον άδοξο θάνατό Του, κατάφερε καίριο πλήγμα στον περήφανο Θάνατο, παρέκαμψε όλες τις αντίθεες δυνάμεις, κατέβηκε στον Άδη κι ανύψωσε τον πεσμένο άνθρωπο.

Έκτοτε όποιος θέλει να ακολουθήσει τον Θεάνθρωπο Ιησού οφείλει να αρνηθεί, για χάρη Του, τον πεσμένο εαυτό του, να σταυρώσει τα πάθη του και να πάρει τον δρόμο της μετανοίας που τον οδηγεί στα πιο βαθιά σκοτάδια του, εκεί όπου τον περιμένει υπομονετικά ο ταπεινός Κύριος της Δόξας για να τον ανυψώσει στο μακάριο Φως της ατελεύτητης Βασιλείας Του.

Ο άνθρωπος φτιάχτηκε για την Βασιλεία του Θεού και συχνά χωρίς καλά-καλά να το καταλαβαίνει κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να την χάσει. Κινδυνεύουμε να χάσουμε την Ουράνια Βασιλεία όταν στερούμε την ψυχή μας από τον Χριστό και, αντιθέτως, γνωρίζουμε από τώρα την Βασιλεία του Θεού στον βαθμό που παραδίδουμε την ψυχή μας στον Κύριο. Ο άνθρωπος που παραδίνεται στον Κύριο νικά τον κόσμο με τα πάθη του κι αντιθέτως ο άνθρωπος που υποδουλώνεται στον κόσμο κινδυνεύει να χάσει για πάντα τον Κύριο.

Σε κάθε Θεία Λειτουργία ο ιερέας βάζει, με την μορφή μικρών μερίδων ψωμιού, μέσα στο Άγιο Ποτήριο όλα τα μέλη του Σώματος της Εκκλησίας, ζώντα και κεκοιμημένα, ώστε να προσφερθούν στον Κύριο της Δόξας μαζί με τον άρτο και τον οίνο που, κατά την πιο κρίσιμη ώρα της Θείας Λειτουργίας, μεταβάλλονται σε Σώμα και Αίμα του Χριστού, ώστε να τρέφονται όλα τα μέλη της Εκκλησίας Του, ζώντες και κεκοιμημένοι.

Μαζί με τον άρτο και τον οίνο Τού προσφέρουμε έτσι ολόκληρη την ύπαρξή μας ώστε να την αγιάσει, όπως καθαγιάζει τα Τίμια Δώρα, και να  μάς την δώσει πάλι πίσω, αυτή την φορά ως τμήμα του ίδιου Του του εαυτού. Του προσφέρουμε ψωμί και κρασί κι Αυτός μάς τα επιστρέφει ως το Σώμα και το Αίμα Του. Του προσφέρουμε την Λατρεία μας κι Αυτός μάς αντιδωρίζει τον εαυτό Του. Του προσφέρουμε την μικρή θνητή μας ύπαρξη κι Αυτός μάς την δίνει πίσω αθάνατη ως τμήμα της αιώνιας ζωής Του.

Δίνουμε λίγα στον Θεό κι Αυτός μάς ανταμείβει με το πολύ. Καθένας μας είναι μικρός, απειροελάχιστος ενώπιον του Θεού, από την στιγμή όμως που παραδίδεται στον Κύριο, αποκτά προοδευτικά τις διαστάσεις Εκείνου ώστε να χωράει μέσα του τους πάντες και τα πάντα πλην της κακίας. Ως ενεργά μέλη του Σώματος Εκείνου, η χαρά των άλλων είναι η χαρά μας κι ο πόνος των άλλων είναι ο πόνος μας. Ως ενεργά μέλη της Εκκλησίας και θεοί κατά χάρη μάς είναι αδύνατον να ικανοποιηθούμε με οτιδήποτε κατώτερο από την παραδείσια χαρά και την μόνιμη αύξησή μας εν Θεώ τώρα και πάντοτε και εις αιώνα αιώνος.

Κυριακή Μετά την Ύψωση, 20.9.2026.

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.