Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026

Ευαγγέλιο του 1883 αποκτά νέα ζωή και προσφέρεται στην Ενορία Βανάτου

Μια όμορφη πρωτοβουλία στη μνήμη του μακαριστού ιερέα Διονυσίου Μαμφρέδα, με την προσφορά των εγγονών του και την εξαιρετική εργασία του βιβλιοδέτη Ανδρέα Χ. Τανασκίδη

Ένα παλαιό Ευαγγέλιο, τυπωμένο στη Βενετία το 1883, συνδέει με έναν ιδιαίτερο τρόπο το παρελθόν με το παρόν της Ενορίας Βανάτου Ζακύνθου. Έπειτα από προσεκτική συντήρηση και μια περίτεχνη χειροποίητη βιβλιοδεσία, το βιβλίο αποκτά νέα μορφή και πρόκειται να προσφερθεί στην Ενορία, στη μνήμη του μακαριστού ιερέα Διονυσίου Μαμφρέδα, ο οποίος εκοιμήθη το 1993.

Πρόκειται για το «Θείον και Ιερόν Ευαγγέλιον», που εκδόθηκε στο ιστορικό Ελληνικό Τυπογραφείο «Ο Φοίνιξ» της Βενετίας [*]. Το βιβλίο βρισκόταν στην προσωπική κατοχή του π. Διονυσίου, ο οποίος, ολίγα χρόνια πριν από την κοίμησή του, το είχε κληροδοτήσει στο πνευματικό του τέκνο και διάδοχό του στην Ενορία Βανάτου, π. Παναγιώτη Καποδίστρια. Έκτοτε φυλασσόταν με ιδιαίτερη φροντίδα, ως ενθύμιο του Γέροντα και της μακρόχρονης πνευματικής σχέσης που τους συνέδεε.

Καθώς περνούσαν τα χρόνια, οι φθορές του Ευαγγελίου γίνονταν ολοένα πιο εμφανείς. Οι σελίδες του είχαν ταλαιπωρηθεί, με σχισίματα, φθαρμένα περιθώρια και άλλα σημάδια της παλαιότητάς του. Ο σημερινός Εφημέριος Βανάτου σκέφτηκε, λοιπόν, να φροντίσει για την αποκατάστασή του και κατόπιν να το προσφέρει στην Ενορία, ώστε να διατηρηθεί εκεί ως κειμήλιο συνδεδεμένο με τη μνήμη του προκατόχου του.

Για τον σκοπό αυτόν απευθύνθηκε στους απογόνους του μακαριστού ιερέα, οι οποίοι δέχθηκαν με χαρά την πρότασή του. Ο υιός και οι οικογένειες των εγγονών του π. Διονυσίου Μαμφρέδα ανέλαβαν από κοινού τη δαπάνη της καλλιτεχνικής βιβλιοδεσίας, τιμώντας έτσι τον αξιομνημόνευτο ιερέα πρόγονό τους, με μια ουσιαστική προσφορά προς την Ενορία όπου εκείνος είχε διακονήσει επί δεκαετίες (1967-1986).

Αφού προηγήθηκε η απαραίτητη συντήρηση των παλαιών φύλλων, ακολούθησε η καλλιτεχνική βιβλιοδεσία από το εργαστήριο «Καλλιτεχνικές Χειροποίητες Βιβλιοδεσίες – Ανδρέας Χ. Τανασκίδης». Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο και φανερώνει την τέχνη ενός ανθρώπου που γνωρίζει καλά τη δουλειά του και αγαπά το αντικείμενό του.

Ο Ανδρέας Χ. Τανασκίδης έδωσε ιδιαίτερη προσοχή τόσο στη γενική εμφάνιση όσο και στις λεπτομέρειες. Το βαθύ καστανέρυθρο δέρμα, οι ανάγλυφες παραστάσεις από το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού, τα περίτεχνα διακοσμητικά σχέδια και η καλοδουλεμένη ράχη συνθέτουν ένα σύνολο που εντυπωσιάζει με την καλαισθησία και τη φροντίδα της κατασκευής του. Αξίζει να προσέξει κανείς και την εσωτερική επένδυση των καλυμμάτων, όπου διακρίνεται η ίδια επιμέλεια.

Η εργασία του Τανασκίδη αξίζει ιδιαίτερη μνεία. Με μεράκι, υπομονή και εξαιρετική γνώση της παραδοσιακής βιβλιοδεσίας, κατάφερε να δώσει στο παλαιό Ευαγγέλιο μια μορφή αντάξια του εκκλησιαστικού του χαρακτήρα. Η ποιότητα της δουλειάς του φαίνεται σε κάθε λεπτομέρεια, από την επιλογή των υλικών μέχρι την αρμονία των διακοσμητικών στοιχείων. Είναι από εκείνες τις χειροποίητες δημιουργίες που αξίζει να τις παρατηρήσει κανείς από κοντά, για να εκτιμήσει τον κόπο και την τέχνη που κρύβουν.

Το Ευαγγέλιο, 143 χρόνια από την έκδοσή του, συνεχίζει έτσι τη διαδρομή του με μια νέα, καλαίσθητη βιβλιοδεσία, έχοντας διατηρήσει τις παλαιές τυπωμένες σελίδες του. Παράλληλα, η πρωτοβουλία αυτή φέρνει κοντά το πνευματικό τέκνο του μακαριστού π. Διονυσίου και τις οικογένειες των εγγονών του, γύρω από μια κοινή επιθυμία: να τιμήσουν τη μνήμη του και να αφήσουν στην Ενορία Βανάτου ένα όμορφο ενθύμιο της παρουσίας του.

Η προσφορά αυτή, τριάντα τρία χρόνια μετά την κοίμηση του παλαιού ιερέα, αποτελεί ένα ξεχωριστό μνημόσυνο αγάπης. Και η εξαιρετική βιβλιοδετική εργασία του Ανδρέα Χ. Τανασκίδη δίνει στο κειμήλιο την εμφάνιση και τη φροντίδα που του αξίζουν, ώστε να διατηρηθεί για πολλά ακόμη χρόνια.

-----------------------------

[*] Το Βενετσιάνικο «Τυπογραφείον ο Φοίνιξ», με σήμα το ομώνυμο μυθικό πουλί, υπήρξε συνέχεια του περίφημου Τυπογραφείου των Ιωαννιτών Δημητρίου και Πάνου Θεοδοσίου που έκλεισε το 1824, έχοντας εκδώσει περίπου πεντακόσια βιβλία στην εβδομηντάχρονη ζωή του. Η επωνυμία δόθηκε στο Τυπογραφείο (άλλοτε αναφέρεται και ως Ελληνική Τυπογραφία του Φοίνικος) από τον Γεώργιο Διαμαντίδη το 1836, αφού αρχικά είχε αγοραστεί από τους Σπ. Μιλάνο και Νικ. Αναστασίου και πάλι το 1829 από τον Ιταλό εκδότη ελληνικών βιβλίων Francesco Andreola. Το 1901 αγοράστηκε από τον αθηναϊκό εκδοτικό οίκο του Γ. Δ. Φέξη.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ ΤΙΣ ΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΟΥ ΚΕΙΜΗΛΙΟΥ:
























Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.