Απεβίωσε η ζωγράφος Μαρία Ρουσέα (1926-2026) | Ψηφιακό αφιέρωμα του "Αληθώς"

Στη μνήμη της Μαρίας Ρουσέα

Με βαθιά συγκίνηση πληροφορηθήκαμε την εκδημία της σπουδαίας Ζακυνθινής ζωγράφου Μαρίας Ρουσέα (+4.10.2026), μιας ξεχωριστής δημιουργού, που υπηρέτησε με συνέπεια και ευαισθησία την Τέχνη και αποτύπωσε στο έργο της, με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο, την αγάπη της για τη γενέτειρά της, τη Ζάκυνθο.

Για την Ενορία Βανάτου και το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου και Τέχνης «Αληθώς», η Μαρία Ρουσέα υπήρξε επιπλέον ένας άνθρωπος οικείος και αγαπητός, καθώς είχε τιμήσει την Ενορία μας και ως δωρήτρια έργων της, αφήνοντας ένα πολύτιμο τεκμήριο της καλλιτεχνικής παρουσίας και της γενναιοδωρίας της.

Με το άκουσμα της εκδημίας της, το «Αληθώς» καλεί τους φίλους του να επισκεφθούν εκ νέου το ψηφιακό αφιέρωμα στη Μαρία Ρουσέα, το οποίο δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 2021, στο πλαίσιο της έκθεσης έργων της που φιλοξενήθηκε στη Βιβλιοθήκη της Ενορίας Βανάτου, από το Σάββατο 31 Ιουλίου έως τις 25 Αυγούστου 2021.

Μέσα από ζωγραφικούς πίνακες, ακουαρέλες, σχέδια, εικονογραφήσεις και εκδόσεις, η έκθεση εκείνη έδωσε στο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει σημαντικές στιγμές από το πολυποίκιλο εικαστικό έργο της Μαρίας Ρουσέα· ένα έργο που συνιστά, στο σύνολό του, ένα βαθιά προσωπικό αφιέρωμα καρδιάς στην αγαπημένη της Ζάκυνθο.

Σήμερα, το ψηφιακό αυτό αφιέρωμα αποκτά αναπόφευκτα και έναν χαρακτήρα μνήμης. Αποτελεί έναν τρόπο να ξανασυναντήσουμε τη Μαρία Ρουσέα μέσα από τα έργα της, να θυμηθούμε τη δημιουργική της πορεία και να κρατήσουμε ζωντανή την καλλιτεχνική παρακαταθήκη που αφήνει στον τόπο της.

Το αφιέρωμα είναι διαθέσιμο στον ακόλουθο σύνδεσμο ΕΔΩ!

Το Μορφωτικό Κέντρο «Αληθώς» και η Ενορία Βανάτου αποχαιρετούν με ευγνωμοσύνη τη Μαρία Ρουσέα και εκφράζουν τα ειλικρινή συλλυπητήριά τους στους οικείους της.

WHO IS WHO

Η Μαρία Ρουσέα γεννήθηκε στη Ζάκυνθο, κόρη του ζωγράφου Χρήστου Ρουσέα και της Μαρίνας (Νίνας) Γιαννιτσάνου και αδελφή της γνωστής ηθοποιού Τζένης Ρουσσέα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, από όπου αποφοίτησε το 1955, ενώ από το 1961 έως το 1965, ως υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, μετεκπαιδεύτηκε στη Ρώμη και το Μόναχο στη συντήρηση και αποκατάσταση έργων τέχνης, την τοιχογραφία και τη συντήρηση βιβλίου και ζωγραφικών έργων.

Μετά την επιστροφή της στην Ελλάδα εργάστηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού, στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών και στη Διεύθυνση Συντήρησης της Ακρόπολης, ενώ δίδαξε στις Σχολές Δοξιάδη. Στη Ζάκυνθο δραστηριοποιήθηκε επί σειρά ετών ως ζωγράφος, εκπαιδευτικός και συντηρήτρια έργων τέχνης, προσφέροντας παράλληλα τις γνώσεις της στο Μεταβυζαντινό Μουσείο Ζακύνθου.

Το εικαστικό της έργο συνδέθηκε στενά με τη Ζάκυνθο, ενώ σημαντική υπήρξε και η παρουσία της στην εικονογράφηση βιβλίων Ζακυνθίων λογοτεχνών και ποιητών, μεταξύ των οποίων οι Μάχη Μουζάκη, Διονύσης Ρώμας, Διονύσης Σέρρας, Διονύσιος Μελίτας, Γιάννης Δεμέτης και π. Παναγιώτης Καποδίστριας.

Υπήρξε μέλος σημαντικών καλλιτεχνικών και επιστημονικών φορέων και συμμετείχε ενεργά στην πολιτιστική ζωή του νησιού, ως ιδρυτικό ή δραστήριο μέλος πολλών συλλόγων και οργανισμών, μεταξύ αυτών της Εταιρείας Ζακυνθινών Σπουδών, της Ζακυνθινής Πολιτιστικής Κίνησης, των Φίλων του Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, της Κινηματογραφικής Λέσχης Ζακύνθου και άλλων πολιτιστικών σχημάτων.