π. Γεωργίου Λέκκα
Υπάρχουν αυτοί που ζουν με κέντρο τον εαυτό τους κι αυτοί που ζουν με κέντρο τον Θεό. Οι πρώτοι είναι δούλοι του εαυτού τους κι οι δεύτεροι είναι τα «παιδιά του Θεού».
Οι άνθρωποι που ζουν με κέντρο τον εαυτό τους υπερεπενδύουν στην θνητή πλευρά τους ωσάν να ήτανε αθάνατη, εκδαπανούν την ενέργειά τους για να συντηρούν το είδωλο του εαυτού τους, ταυτίζονται μαζί του, και καταλήγουν να το προσκυνούν ωσάν να ήταν ο Θεός τους. Ο άνθρωπος που ζει με κέντρο τον εαυτό του καταλήγει, έτσι, ειδωλολάτρης, και μάλιστα στην χειρότερη εκδοχή του, αυτού που λατρεύει το αυτοείδωλό του.
Ο άνθρωπος που ζει με κέντρο τον εαυτό του δεν είναι θύμα των δαιμόνων, αντιθέτως με τα πάθη του αυξάνει τη δύναμη των δαιμόνων κι οπλίζει το χέρι τους για να τον χτυπήσουν. Ο άνθρωπος που ζει με κέντρο τον εαυτό του είναι καταδικασμένος να ζει μέσα στη στέρηση. Η θνητή πλευρά του εαυτού του είναι ανίκανη να του πληρώσει τη βαθιά ανάγκη του για αθανασία και, ακόμα χειρότερα, η θνητή πλευρά του που λατρεύει έχει αναγκαστικά ημερομηνία λήξεως και προορίζεται να χαθεί για πάντα.
Αντίθετα, αυτοί που ζουν με κέντρο τον Θεό βλέπουν κάθε μέρα να ελευθερώνονται λίγο-λίγο από την φυλακή του εαυτού τους, μαθαίνουν να μισούν ό,τι μέσα τους τούς χωρίζει από την Θεϊκή Αγάπη, βλέπουν έκπληκτοι να εισέρχονται ήδη από τώρα στη Θεία Ζωή που δεν έχει τέλος και βιάζονται να μπουν εξ ολοκλήρου στην υπηρεσία του Φωτός που νικά όλα τα σκοτάδια.
Εκτός από τον Θεάνθρωπο Ιησού, το μόνο ανθρώπινο πρόσωπο που έζησε αποκλειστικά προσανατολισμένο στον Θεό είναι η Παναγία. Η Παναγία δεν αποδέχθηκε ούτε μια σκέψη με κέντρο τον εαυτό της, όλη της η ύπαρξη ήταν δοσμένη στην υπηρεσία του Θεού και δεν είχε άλλο θέλημα παρά το δικό Του. Η Παναγία αξιώθηκε να γίνει η Μητέρα του Θεού γιατί, προτού καν συμβεί αυτό, η Παναγία είχε αξιωθεί να γίνει το μόνο τέλειο Παιδί Του. Η ίδια ζούσε ήδη ένα με τον Θεό όπως κανείς άλλος άνθρωπος ποτέ κι ο Θεός την αξίωσε να λάβει Σάρκα από τη σάρκα Της.
Η Παναγία είναι οδοδείχτης. Μάς μαθαίνει πώς γίνεται να γεννηθεί και μέσα μας ο Χριστός. Κι όχι μόνο να γεννηθεί αλλά και να αυξάνεται μέρα με τη μέρα, να κατακλύσει τα σκοτάδια μας με το Φως Του, να θεραπεύσει με την Αγάπη Του τις πληγές μας, να γεμίσει την ύπαρξή μας με τη Ζωή του, ώστε να μάς παραδώσει στον Ουράνιο Πατέρα μας ως παιδιά Του πολυαγαπημένα, επίσημους προσκεκλημένους στο Συμπόσιο της Βασιλείας Του που δεν έχει τέλος.
Κυριακή Θ΄ Λουκά μετά την Εορτή, 22.11.26.
Ο πρωτοπρεσβύτερος δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.