Γράφει η ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΜΟΥΣΟΥΡΑ
Η ηλικιωμένη
κυρία, καλοντυμένη και πολύ περιποιημένη, καθόταν μόνη στο παγκάκι του κήπου,
όπως πάντα.
Κάθε μέρα, την ίδια μεσοπρωινή ώρα γύρω στις 11.00 κατέφθανε στο κηπάριο. Οι υπόλοιποι, έρχονταν σταδιακά, μέχρι που μαζευόταν όλη η παρέα, καμιά δεκαπενταριά άτομα.



