Το θαύμα υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή Δ΄ από του Πάσχα  3/5/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Έργο των Αγίων Αποστόλων, μετά την Ανάσταση του Κυρίου, ήταν -κατά προτροπή του ιδίου του Ιησού- να πορευτούν εις τα έθνη, να κηρύξουν το Ευαγγέλιο και να βαπτίσουν αυτούς που θα πιστέψουν στο όνομα του αληθινού τριαδικού Θεού. Αυτό, λοιπόν, και έπραξαν οι μαθητές και κατόπιν Απόστολοι του Κυρίου. Ακολουθώντας το παράδειγμά Του έσκυψαν πάνω από τον ανθρώπινο πόνο και προσπάθησαν, με τη βοήθεια του Θεού, να τον ανακουφίσουν.

Από το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων, μαθαίνουμε σήμερα για δυο από τα θαύματα που επιτέλεσε ο απόστολος Πέτρος. Ο Πέτρος, φθάνοντας στην περιοχή της Λύδδας, στην πεδιάδα του Σάρωνα, περιοχές της Παλαιστίνης σήμερα, συναντά κάποιον άνθρωπο ονομαζόμενο Αινέα, ο οποίος μαστιζόταν από κάποια ασθένεια που τον είχε καθηλώσει στο κρεβάτι. Αυτόν τον άνθρωπο συμπόνεσε και μέσα από την προσευχή του ήρθε η λύτρωση για τον πάσχοντα αυτόν άνθρωπο, ο οποίος αμέσως σηκώθηκε από την αναπηρική κλίνη του.

Ένα ακόμα θαυμαστό γεγονός συνέβη τις ημέρες εκείνες στην περιοχή τώρα της Ιόπης, μιας περιοχής πλησίον της Λύδδας. Από εκεί φτάνει η είδηση ότι μια από τις μαθήτριες του Κυρίου ονόματι Ταβιθά, ασθενούσε και τελικά απέθανε. Οι οικείοι της, αφού έπλυναν και έντυσαν το σώμα της, το οδήγησαν στο άνω μέρος της οικίας της. Κατόπιν, αφού είχαν την πληροφορία ότι ο Πέτρος βρισκόταν κοντά, έστειλαν δυο άνδρες να του μεταφέρουν το μήνυμα. Μόλις ο Πέτρος έμαθε το γεγονός έσπευσε να δει τη θανούσα, τον οδήγησαν στο υπερώο όπου ευρίσκονταν το σώμα της και, αφού τους έβγαλε όλους έξω, έμεινε μόνος και με όση δύναμη πνευματική είχε προσευχήθηκε στον Κύριο της ζωής και του θανάτου. Μετά από λίγο η Ταβιθά άνοιξε τα μάτια της, έπιασε το χέρι του Πέτρου και προχώρησαν προς τους οικείους της, οι οποίοι, στη θέα της αναστημένης πλέον γυναίκας, πίστεψαν στον ένα, αληθινό, τριαδικό Θεό.

Αγαπητοί μου, η παρουσίαση αυτή σήμερα των δυο παραπάνω θαυμαστών γεγονότων μας δείχνει ότι στη ζωή της Εκκλησίας το θαύμα υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Τα θαυμαστά γεγονότα δεν τελείωσαν με το τέλος της επίγειας παρουσίας του Χριστού. Το θαύμα είναι στοιχείο ζωτικής σημασίας για την Εκκλησία μας, που προϋποθέτει όμως την πραγματική πίστη στον Θεό, την προσευχή και την καθαρή καρδιά. Αμήν!