Προϋπόθεση αιωνιότητας η συμπόρευση με τον πάσχοντα

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή Ε΄ Λουκά  1/11/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Δυο πρόσωπα είναι οι πρωταγωνιστές της σημερινής ευαγγελικής διήγησης. Ο Ιησούς, απευθυνόμενος στο πλήθος που διψούσε να μάθει τις αλήθειες της χριστιανικής πίστεως, παρουσίασε μέσα από τον παραβολικό Του λόγο δυο ανθρώπους. Οι άνθρωποι αυτοί μπορούμε να πούμε ότι συνυπήρχαν υπό διαφορετικούς, όμως, κοινωνικούς και οικονομικούς όρους.

          Πιο αναλυτικά ο λόγος του Κυρίου περιστρέφεται γύρω από τον πλούσιο, το όνομα του οποίου δεν μας γνωστοποιείται, και τον φτωχό Λάζαρο. Ο πλούσιος απολάμβανε κάθε στιγμή της ζωής του, φορούσε ακριβά ενδύματα και υποδήματα, και τα τραπέζια του ήταν πάντα γεμάτα με πλούσια εδέσματα. Από την άλλη ο Λάζαρος, πάμπτωχος, προσπαθούσε να επιβιώσει τρώγοντας τα υπολείμματα των εδεσμάτων του πλουσίου, ενώ παράλληλα υπέφερε από τις πληγές του. Και οι δυο αυτοί άνθρωποι κάποια στιγμή ολοκλήρωσαν τον επίγειο βίο τους και ο μεν πλούσιος κηδεύτηκε και ετάφη με όλες τις τιμές, ενδεχομένως, που όριζε η κοινωνική του θέση. Όμως κατέληξε στον αιώνιο βασανισμό της ψυχής του. Ο δε Λάζαρος δεν έτυχε καμίας επισημότητας, όμως οδηγήθηκε στους κόλπους του Αβραάμ. Ο πλούσιος βλέποντας τον Λάζαρο να χαίρει κοντά στον Αβραάμ του ζήτησε τη βοήθειά του, για να ανακουφίσει τον αιώνιο πόνο του. Τότε ο Αβραάμ του απάντησε ότι ο Λάζαρος γεύτηκε τον πόνο στην επίγεια ζωή του ζωή, ενώ εκείνος την καλοπέραση. Τώρα ο Λάζαρος παρηγορείται, ενώ ο πλούσιος υποφέρει.

          Αγαπητοί μου, ο πάντοτε διαχρονικός και επίκαιρος λόγος του Κυρίου μας αγγίζει σήμερα ένα θέμα τόσο ουσιαστικό για την πορεία του ανθρώπου σε αυτόν τον κόσμο. Αυτό δεν είναι άλλο από την εν Χριστώ συνύπαρξή μας με τους συνανθρώπους μας. Ο πλούσιος της παραβολής δεν έτυχε των αιωνίων βασάνων εξαιτίας του πλούτου του. Η ψυχή του ανθρώπου αυτού έμεινε μακριά από τον Θεό γιατί ο ίδιος έμεινε μακριά από τον συνάνθρωπο. Η συμπεριφορά του απέναντι στον Λάζαρο όρισε την πορεία της ψυχής του μετά τον θάνατο.

Μέσα από τη σημερινή παραβολή μπορούμε να αντιληφθούμε ότι η πορεία της ψυχής μας στην αιωνιότητα και κοντά στον Θεό είναι το αποτέλεσμα της συμπόρευσής μας σε αυτόν τον κόσμο με τον συνάνθρωπο και δη τον πάσχοντα. Ας έρθουμε πιο κοντά στον συνάνθρωπο· μέσω αυτού θα πλησιάσουμε περισσότερο τον Θεό.  Αμήν!