Ιδιοκτήτης: π. Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου της Ι. Μ. Ζακύνθου. Είναι e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου. Οι κ.κ. δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα μόνο σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, κατόπιν συνεννοήσεως και πάντως με αναφορά του συγκεκριμένου συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Η εορτή της Αγίας Ζώνης στην Ενορία μας

Φωτογραφίες: Διονύσης Ν. Κοντονής












Στην Ενορία μας σήμερα και μάλιστα στον Ναό της Παναγούλας μας, τιμήσαμε ευχαριστιακά την εορτή της Αγίας Ζώνης της Θεοτόκου. Σημειωτέον ότι το Μπανάτο τιμά ανέκαθεν τα ιερά Άμφια της Θεομήτορος ("εσθήτα και ζώνην του αχράντου σου Σώματος", κατά την έκφραση του Απολυτικίου της ημέρας), τόσο στον παλαιό ευκτήριο Οίκο της Βλαχέραινας (όπου υπήρχε παλαιή Μονή), όσο και στο ιδιόκτητο παρεκκλήσιο της νέας Βλαχέραινας! Όντας σήμερα Κυριακή, η Ευχαριστιακή Σύναξη έγινε στον κεντρικό Ναό μας και όχι στα παρεκκλήσια. Πλην του οικείου Εφημερίου, έλαβε μέρος ο Διάκονος Δημήτριος Αποστολόπουλος, ενώ συμπροσευχόμενος παρέστη ο συνταξιούχος ιερέας, Οικονόμος Ιωάννης Ζαρκάδης. Στο τέλος ευλογήθηκαν Φανουρόπιτες, τις οποίες προσκόμισαν στην εκκλησία δυο ευλαβείς οικογένειες. 

Ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας, ομιλώντας απ' άμβωνος προς το εκκλησίασμα, ανέφερε μεταξύ άλλων: 
          "Αγαπητοί μου, σήμερα ολοκληρώνεται ένας ακόμα ημερολογιακός κύκλος: είναι η τελευταία ημέρα του εκκλησιαστικού έτους, αύριο δε έχουμε Εκκλησιαστική Πρωτοχρονιά! Έτσι, το επί θύραις νέο Έτος αρχίζει με τη Γέννηση της Παναγίας (στις 8 Σεπτεμβρίου) και ολοκληρώνεται με δύο άλλες θεομητορικές εορτές: Την Κοίμησή Της (στις 15 Αυγούστου) και την Κατάθεση της Αγίας Ζώνης Της (στις 31 Αυγούστου). Με άλλα λόγια, το έτος σπονδυλώνεται από σημαντικούς σταθμούς της θεομητορικής παρουσίας και βιοτής, από τη Γέννησή Της έως τη Θανή και τη Μετάστασή Της. Την τελευταία μάλιστα ημέρα (σήμερα δηλαδή), Εκείνη περιφρουρεί την ανθρωπότητα, εφαπλώνοντας επάνω μας την Ζώνη Της, με άλλους λόγους: τη στοργικότατη Χάρη και την ανύστακτη Πρεσβεία Της! 
          Εμείς εδώ, ως ταπεινή Ενορία του Μπανάτου, έχουμε ευλογηθεί από τον Θεό, να διαθέτουμε πέντε ιερούς ναούς προς τιμήν της πολυαγαπημένης Μητέρας Παναγίας: α) Παναγούλα ή της Κοιμήσεως, β) Φανερωμένη ή των Εισοδίων, γ και δ) δύο Βλαχέραινες και ε) Ευαγγελίστρια. Μπορούμε δηλαδή να ισχυρισθούμε ότι ομοιάζουμε -τρόπον τινά- με ένα καλλίκαρπο "περιβολάκι" της Παναγίας! Τι σπουδαία πραγματικότητα και πνευματική ευκαιρία για τον μικρό τόπο μας! Να τιμάμε την Μητέρα του Θεού εξαιρέτως σε πέντε ιδιαίτερα φροντισμένες ιερές στέγες, κρατώντας βαθιά στην ψυχή μας την πεποίθηση ότι ουδέποτε Εκείνη μας εγκαταλείπει!
          Ευκαιρίας δοθείσης, λοιπόν, εκφράζοντας μάλιστα και τα συναισθήματα των αδελφών συλλειτουργών μου, προσεύχομαι από βάθους αγαλλομένης καρδίας ο Κύριος του Χρόνου και της Ιστορίας να σκέπει και το Νέο Εκκλησιαστιακό Έτος, στην δε διάρκειά του να παράξουμε όλοι κάθε πνευματική και υλική καρποφορία. Γένοιτο!"

Περιβαλλοντική Γιορτή η 1η εκδήλωση του δ΄ κύκλου «Αληθώς»


Το Κέντρο Λόγου της Ενορίας Μπανάτου «ΑΛΗΘΩΣ» συνεχίζει τις μορφωτικές δράσεις του για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά κατά το αρχόμενο ακαδημαϊκό έτος 2014-15.

Η πρώτη σύναξη για φέτος θα επιχειρήσει να συμβάλει στην οικολογική ευαισθητοποίηση και θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014, ώρα 7.45 μ.μ., στον προαύλιο χώρο του ενοριακού Παρεκκλησίου της Παλαιάς Βλαχέραινας Μπανάτου, περιλαμβάνοντας:

α) Αγιασμό, με το Χέρι του Αγίου Διονυσίου, για την έναρξη των συνάξεων του δ΄ κύκλου δράσεων του Κέντρου. 

β) Ειδική Δέηση υπέρ του Φυσικού Περιβάλλοντος, με την ευκαιρία μάλιστα της Εκκλησιαστικής Ημέρας Περιβάλλοντος κάθε 1η Σεπτεμβρίου, την οποία έχει από ετών καθιερώσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο. 

γ) Επίκαιρη Ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Δωδώνης κ. κ. Χρυσοστόμου, με θέμα: «Τα Λείψανα των Αγίων ως ορατά σημεία αφθαρσίας της Κτίσης»

Η παρουσία των φίλων του «Αληθώς» συνιστά εξαιρετική τιμή για τους συντελεστές του Κέντρου Λόγου, οι οποίοι ευχαριστούν όλους εκ των προτέρων!

[Δημιουργία αφίσας: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας]

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Τα ονομαστήρια του Μητροπολίτου Νιγηρίας κ. Αλεξάνδρου

Σήμερα, 30ή Αυγούστου 2014, τελέσθηκε Αρχιερατική Λειτουργία προς τιμήν του Αγίου Αλεξάνδρου στο εν Αθήναις (Κυψέλη) Μετόχιο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, από τον άγοντα τα ονομαστήριά του Σεβ. Μητροπολίτη Νιγηρίας κ. Αλέξανδρο. Παρέστη συμπροσευχόμενος ο Έξαρχος του Αλεξανδρινού Θρόνου στην Αθήνα Σεβ. Μητροπολίτης Γουινέας κ. Γεώργιος.  












Ιησούς Χριστός, ο υπέρτατος, τέλειος, αληθινός και μόνος Αρχιερεύς

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
της Κυριακής 31ης Αυγούστου 2014
(Εβρ. θ’, 1-7)

Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Αναστάσιος Στεργιώτης

Στην περικοπή αυτήν ο Απόστολος Παύλος κάνει αναφορά στα παλαιοδιαθηκικά χρόνια και στη σημασία της λέξεως «Αρχιερεύς» και του ρόλου του στην προχριστιανική και στην μετά Χριστόν εποχή. Ο Αρχιερεύς των χρόνων της Παλαιάς Διαθήκης είναι ο μόνος που μπορεί να μπει μια φορά τον χρόνο στα Άγια των Αγίων της σκηνής του Μαρτυρίου των Εβραίων. Εκεί εφυλάσσοντο η χρυσή στάμνα με το μάννα, η ράβδος του Ααρών και η χρυσή κιβωτός της Διαθήκης με τις πλάκες των Εντολών και με τα χρυσά χερουβείμ και θυμιατήρια.
            Όμως υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ των Αρχιερέων της Παλαιάς Διαθήκης και των Αρχιερέων των οποίων το πρότυπο είναι ο Μέγας Αρχιερεύς, ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Οι Αρχιερείς των Εβραίων της προχριστιανικής εποχής ράντιζαν με αίμα σφαγμένων ζώων τους πιστούς για να τους εξαγνίσουν σαρκικά και εξωτερικά. Οι θυσίες που προσέφεραν ήταν θυσίες προβάτων, μοσχαριών και άλλων ζώων, επομένως ήταν θυσίες αιματηρές, που δεν εξασφάλιζαν την πνευματική καθαρότητα και αναγέννηση του ανθρώπου. Δεν είχε ακόμη το ανθρώπινο γένος την ωριμότητα και δεν είχε έλθει ακόμη το πλήρωμα του χρόνου για την «ἐν Χριστῷ» πνευματική αναγέννηση και σωτηρία.
            Όταν όμως ήλθε η καθορισμένη από τον Θεό ώρα και σαρκώθηκε ο Υιός και Λόγος Του επί της γης, για να διδάξει και να οδηγήσει τους ανθρώπους στην σωτηρία, τότε αυτομάτως καταργήθηκε κάθε υλική και αιματηρή θυσία.
            Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός καθίσταται ο υπέρτατος, ο τέλειος, ο αληθινός και μόνος Αρχιερεύς «κατά την τάξιν Μελχισεδέκ», προσφέροντας θυσία ο ίδιος τον εαυτό του και δίνοντας το τίμιο και ζωοποιό αίμα Του «λύτρον ἀντί πολλῶν». Έτσι καθίσταται το πρότυπο και η αρχή των Χριστιανών Ορθόδοξων Αρχιερέων και γενικά της χριστιανικής ιεροσύνης. Κάθε Αρχιερεύς και Ιερεύς είναι διάδοχος του Ιησού Χριστού. Έχει ύψιστο σημείο αναφοράς τον Χριστό και η θυσία που προσφέρει εντός της εκκλησίας με το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας εις επανάληψιν και ανάμνησιν της αγίας θυσίας του Χριστού αποσκοπεί όχι στον εξωτερικό εξαγνισμό, αλλά στον εσωτερικό αγιασμό και στην θέωση του ανθρώπου.
Αυτό σηματοδοτεί και την «Νέα Διαθήκη», την νέα συμφωνία μεταξύ Θεού και ανθρώπων, στην οποία όλοι καλούμεθα να είμαστε πιστοί για να πετύχουμε έτσι την λύτρωση από τον βούρκο των αμαρτιών και να κερδίσουμε την ουράνια βασιλεία. Γένοιτο!

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Ο Επιτάφιος της Παναγίας στην Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου / Блаженніший Митрополит Онуфрій звершив утреню з чином поховання Плащаниці Пресвятої Богородиці

 Δειλινό 28ης (15ης με το ιουλιανό ημερολόγιο) Αυγούστου 2014, στον πανηγυρίζοντα Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, κεντρικό Ναό της Λαύρας, προϊσταμένου του νέου Μητροπολίτου Κιέβου κ. Ονουφρίου 

















Η Ευχαριστιακή Σύναξη του 15αύγουστου στην Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου [+ video] / У день свята Успіння Божої Матері Блаженніший Митрополит Онуфрій звершив Божественну літургію в Успенському соборі Лаври

 Πρωί 28ης (15ης με το ιουλιανό ημερολόγιο) Αυγούστου 2014, στον πανηγυρίζοντα Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου - κεντρικό Ναό της Λαύρας, προϊσταμένου του νέου Μητροπολίτου Κιέβου κ. Ονουφρίου 












Από τον Gül στον Erdoğan με την παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχου


Τήν μεσημβρίαν τῆς Πέμπτης, 28ης τ.μ. Αὐγούστου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς κ. Δημητρίου, μετέβη, κατόπιν ἐπισήμου προσκλήσεως τοῦ Ἐξοχ. κ. Abdullah Gül, διατελέσαντος ἐπί ἑπταετίαν Προέδρου τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας, εἰς Ἄγκυραν καί ἀνελθών εἰς τό Προεδρικόν Μέγαρον Çankaya παρέστη εἰς τήν τελετήν παραδόσεως ὑπ̉ αὐτοῦ τοῦ ὑπάτου ἀξιώματος τῆς Χώρας εἰς τόν νεοεκλεγέντα ὑπό τοῦ λαοῦ Ἐξοχ. κ. Recep Tayyip Erdoğan, 12ον Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας, ἐν μέσῳ πλήθους προσκεκλημένων ἐντεῦθεν καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐν οἷς καί πλεῖστοι ἀρχηγοί Κρατῶν καί Κυβερνήσεων.

            Ἐπηκολούθησε δεξίωσις  ἐν τοῖς κήποις τοῦ Προεδρικοῦ Μεγάρου, μεθ̉ ἥν ὁ Πατριάρχης καί ἡ Α. Σ. ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἐπέστρεψαν τάς ἑσπερινάς ὥρας ἀεροπορικῶς εἰς τήν Πόλιν. 

Ένα αξιοπρόσεκτο άρθρο του Νίκου Ξυδάκη: "Η Εκκλησία βρίσκει τη φωνή της"

Εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ / ΑΠΟΨΕΙΣ / 29.8.2014 

H απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος σχετικά με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο έφερε ανακούφιση στους χριστιανούς και σε όσους Έλληνες πολίτες αρνούνται να παραδοθούν στο μίσος και τον ρατσισμό. Και είναι πολλοί αυτοί, είναι η πλειονότητα· σιωπηρή ίσως, εν σχέσει με τους υλακτούντες ακροδεξιούς και τους αφρίζοντες ιεράρχες που βάλθηκαν να κανονίσουν τον βίο των συνανθρώπων τους δι’ αποκλεισμών και κολασμών. Η συνοδική ολότης της Εκκλησίας υπερίσχυσε των μεμονωμένων φωνών που θορυβούν στα κανάλια και έδωσε αυτή τον τελικό λόγο. Ως εξής: «Η Εκκλησία της Ελλάδος επί χρόνια τώρα βοηθεί και περιθάλπει χιλιάδες νομίμων και παρανόμων μεταναστών, ανεξαρτήτως θρησκευτικής πίστεως και φυλετικής καταγωγής, ακόμη και σήμερα εν μέσω της οικονομικής κρίσεως. Επιπλέον, διδάσκει όχι απλώς την ανοχή απέναντι στον “άλλον”, όπως επιδιώκεται με το νομοσχέδιο, αλλά –πολύ περισσότερο– την έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον». Θεολογημένα, ήρεμα, ολοκληρωμένα. Και πολιτισμένα.

Η απόφαση της ΔΙΣ, καρπός ασφαλώς λεπτών χειρισμών της εκκλησιαστικής ηγεσίας, αναβαθμίζει την Εκκλησία στα μάτια των καλόπιστων, αλλά επιπλέον προσφέρει πολύτιμη βοήθεια ψυχικής συνοχής σ’ ένα λαό που τη χρειάζεται κατεπειγόντως· προσφέρει μάθημα πολιτικής ωριμότητας σε μια δημόσια σφαίρα κερματισμένη, πλήρη αντινομιών και συγχύσεως. Με την απόφασή της η Διαρκής Ιερά Σύνοδος υπενθυμίζει ότι τα πεδία δράσης κράτους και Εκκλησίας είναι διακριτά: η Εκκλησία δεν νομοθετεί, δεν κανονίζει, δεν αποκλείει. Απεναντίας, ρόλος της είναι η παρηγοριά, η ανακούφιση, η συμπερίληψη, η φιλαλληλία, για όλους, απροϋπόθετα.

Οπως προσφυέστατα το έθεσε ο θεολόγος Χαράλαμπος Βέντης σε σχετικό άρθρο του: «Ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι ο βιβλικός Θεός (σε αντίθεση με τα απειράριθμα είδωλα-κακέκτυπά Του), όπως πολύ ωραία επεσήμανε κάποτε ο Αλβανίας Αναστάσιος, είναι Θεός εκπλήξεων, Θεός ανατροπών - ένας Θεός, ο οποίος μας γνωρίζει όπως ακριβώς μας μνημονεύει η Εκκλησία, δηλαδή με τα κύρια βαφτιστικά μας ονόματα, αδιάφορα από τα φυσικά μας χαρακτηριστικά: εθνικότητα, φυλή, φύλο, χρώμα, ακόμη και σεξουαλικό προσανατολισμό». Και όπως σχολίασε η δραστήρια και μαχητική Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοναζισμού, Νεοφασισμού: «Η σημερινή απόφαση της ΔΙΣ της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι ιστορικής σημασίας. Διαψεύδει τις Κασσάνδρες που έσπευσαν να θεωρήσουν ότι η στάση μιας ελάχιστης ομάδας ιεραρχών θα επικαθορίσει το όλο, ή ότι η Εκκλησία θα παραλλάξει τη φύση της δίνοντας χώρο σε ακραία και μισαλλόδοξα κηρύγματα [...] Είναι μια επιχειρηματολογία γιατί η Εκκλησία είναι θεμελιωδώς αντιρατσιστική, ακολουθώντας τον σταυρωθέντα και αναστηθέντα Λόγο».

Απρόσμενα, λοιπόν, η πιο ζυγισμένη και πολιτική συμβολή στην καυτή συζήτηση για τον ρατσισμό και την ανεκτικότητα, ήρθε από την Εκκλησία, τη συνοδική Εκκλησία εννοείται, και όχι από τους τηλεκήρυκες του μίσους. Σαν πολύτιμο οξυγόνο ηρεμίας προς τη δημοκρατική κοινωνία, σε ώρες που τόσο πολύ το χρειάζεται. Και σαν τροχιοδεικτικό: ιδού μια οδός, από πολλές, για να βγούμε από την πολύμορφη κρίση που μας ταλανίζει: η αγάπη, όχι το μίσος, η φιλαλληλία και όχι η κατάκριση, η ανεκτικότητα και όχι ο αποκλεισμός, η κατορθωμένη και ξανακερδισμένη δημοκρατία, όχι ο ολοκληρωτισμός. Παλαιότατο μάθημα, λησμονημένο. Είναι τα λόγια του προφήτη Ωσηέ, «έλεος θέλω και ου θυσίαν και επίγνωσιν Θεού ή ολοκαυτώματα», ξανακουσμένα στον λόγο του Ιησού, «πορευθέντες δε μάθετε τι εστιν έλεον θέλω και ου θυσίαν, ου γαρ ήλθον καλέσαι δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν» (Ματθ. Θ΄ 13). Έλεος, όχι ολοκαυτώματα.

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Εσπερίζοντας απόψε στο Γαϊτάνι για τη Μετακομιδή του οσίου Ιωσήφ του Σαμάκου από την Κρήτη στη Ζάκυνθο (1669)

 Δειλινό 28ης Αυγούστου 2014, στον Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Γαϊτανίου Ζακύνθου 
Φωτογραφίες: Γιάννης Κλάδης 








































Με κατάνυξη πραγματοποιήθηκε απόψε ο επίσημος Αρχιερατικός Εσπερινός στον Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στην κωμόπολη του Γαϊτανίου Ζακύνθου, όπου θησαυρίζεται το σεπτό Λείψανο του Οσίου Ιωσήφ του Κρητός (+1511). Η τοπική Εκκλησία της Ζακύνθου αναθυμάται λειτουργικά και πανηγυρικά αυτές τις ημέρες την Μετακομιδή του Λειψάνου του Κρητικού Οσίου Ιωσήφ στη Ζάκυνθο από τον Χάνδακα (μετά την πολιορκία και την πτώση του στους Οθωμανούς), που συνέβη στις 29 Αυγούστου 1669, από Κρήτες πρόσφυγες. 

Στην αποψινή σύναξη χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δωδώνης κ. Χρυσόστομος, εκπροσωπώντας τον απουσιάζοντα Μητροπολίτη Ζακύνθου, ενώ έψαλε πολυμελής όμιλος ιεροψαλτών. Τον θείο Λόγο κήρυξε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας, αναφερόμενος στο πώς ο Θεός στέφει με την Χάρη Του όσους με τον αγγελικό βίο και την θεοπρεπή πολιτεία τους αφοσιώνονται σε Αυτόν! 

Σημειωτέον ότι, κατά το έθος, πριν από τον Εσπερινό, πραγματοποιήθηκε η έξοδος του Λειψάνου από το ιερό Βήμα, η λιτάνευσή Του τρις εντός του Ναού, η εναπόθεσή Του στον τόπο του προσκυνήματός Του και Δέηση ενώπιόν Του!


Δεκαπενταύγουστο Κρεμλίνου με τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο [+ video] / Патриаршее служение в праздник Успения Божией Матери в Успенском соборе Московского Кремля

 28/15 Αυγούστου 2014 στον πανηγυρίζοντα Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κρεμλίνου