Του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Επανέρχομαι στα "Ουκρανικά Εκκλησιαστικά. Το χρονικό του πολέμου" του φίλου Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου, καθώς η πρώτη ανάγνωσή τους άφησε πίσω της περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα χωρούσαν σε μια πρώτη παρουσίαση. Τώρα, με κάποια απόσταση από τις πολλές ειδήσεις, τα πρόσωπα, τις δηλώσεις και τα γεγονότα που συνωθούνται στις σελίδες του τόμου, μου μένει κυρίως μια λέξη: ισχύς. Ίσως αυτή να αποτελεί ένα από τα κρυφά κλειδιά του βιβλίου.
Του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Πήρα στα χέρια μου το νέο βιβλίο του φίλου Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου, Ουκρανικά Εκκλησιαστικά. Το χρονικό του πολέμου, και από τις πρώτες κιόλας σελίδες είχα την αίσθηση ότι ξαναπερνούσα, αυτή τη φορά συγκεντρωμένα, τέσσερα δύσκολα χρόνια της εκκλησιαστικής μας επικαιρότητας. Κείμενα πολλά από τα οποία διαβάσαμε όταν πρωτογράφτηκαν, τώρα, τοποθετημένα το ένα πλάι στο άλλο, λένε κάτι περισσότερο. Το μεταγενέστερο φωτίζει το προηγούμενο και γεγονότα που κάποτε έμοιαζαν ασύνδετα αποκαλύπτουν τη μεταξύ τους συγγένεια.
Ο πόλεμος του Αυγούστου 2008 προσφέρει ένα εξαιρετικά χρήσιμο συγκριτικό παράδειγμα. Η Ρωσική Ομοσπονδία αναγνώρισε μετά τη σύγκρουση την ανεξαρτησία της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, όμως, δεν ακολούθησε αυτομάτως την πολιτική γεωγραφία του Κρεμλίνου. Διατήρησε την αναγνώριση των δύο περιοχών ως τμημάτων του κανονικού εδάφους της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η απόσταση αυτή ανάμεσα στην κρατική και την εκκλησιαστική γραμμή έχει τεκμηριωθεί τόσο σε πηγές της εποχής όσο και στη νεότερη έρευνα. [1][2]
Ο επίσημος Εκδοτικός Οίκος του Πατριαρχείου Μόσχας παρουσιάζει το βιβλίο ως έργο 240 σελίδων, εκδομένο το 2026 με την ευλογία του ίδιου του Πατριάρχη. Η περιγραφή του δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια παρερμηνείας: αναφέρει ότι το βιβλίο είναι αφιερωμένο στη «μεταφυσική του πολέμου», ότι πραγματεύεται τη «λυτρωτική σημασία» του, τα «μεταφυσικά σύνορα» και τη στοχοθεσία της Ρωσίας, ακόμη και τη «φυλετική διάσταση του πολέμου». Η ίδια επίσημη παρουσίαση δηλώνει ότι την έκβαση του πολέμου την καθορίζει ο Θεός και ότι νικά εκείνος που βρίσκεται «στην πλευρά του φωτός», ενώ στον ρωσικό λαό αποδίδεται «ιστορικό καθήκον» να είναι νικητής. [1]
Η πλήρους κλίμακας ρωσική εισβολή έχει αλλάξει σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής στην Ουκρανία, επηρεάζοντας και τη θρησκευτική πίστη των ανθρώπων.
Της Kateryna Odarchenko*
Το μήνυμα του Δρος. Αντωνίου Λυμπεράκη, Μεγάλου Ακτουαρίου και Εθνικού Διοικητή των Αρχόντων του Οικουμενικού Πατριαρχείου στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι αποκαλυπτικό. Παραπέμποντας στο άρθρο του George Weigel, υπογραμμίζει μία φράση που δύσκολα μπορεί να παρερμηνευθεί: «Οι ηγέτες της ρωσικής Ορθοδοξίας είναι όργανα της ρωσικής κρατικής ισχύος».
Ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος (Γκουντιάγεφ) έφθασε σε νέο σημείο παρακμής, εκδίδοντας δικό του βιβλίο προς υποστήριξη του «ιερού πολέμου» της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας. Το προπαγανδιστικό αυτό έργο φέρει τον τίτλο «Πόλεμος: Πέρα από τα ορατά αίτια και τις συνέπειες» (War: Beyond the Visible Causes and Consequences). Εκδόθηκε από τον επίσημο Εκδοτικό Οίκο του Πατριαρχείου Μόσχας (Μόσχα, 2026, 240 σελ.).
Μία νέα έκδοση του Πατριάρχη Μόσχας Κυρίλλου προκαλεί ήδη έντονες αντιδράσεις στην Ουκρανία και ευρύτερα στον ορθόδοξο κόσμο. Πρόκειται για το βιβλίο του με τίτλο «Πόλεμος: Πέρα από τα ορατά αίτια και τις συνέπειες», το οποίο κυκλοφόρησε από τον επίσημο Εκδοτικό Οίκο του Πατριαρχείου Μόσχας και επιχειρεί να θεμελιώσει θεολογικά και μεταφυσικά τη ρωσική πολεμική προσπάθεια.
Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου δεν σήμανε μόνο την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Σήμανε και την κατάρρευση ενός ολόκληρου ιδεολογικού συστήματος, το οποίο για περισσότερες από επτά δεκαετίες είχε επιχειρήσει να περιθωριοποιήσει τη θρησκεία από τη δημόσια ζωή. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας, η οποία είχε υποστεί σκληρούς διωγμούς κατά τη σοβιετική περίοδο, βρέθηκε ξαφνικά μπροστά σε μια ιστορική πρόκληση: να επαναπροσδιορίσει τη θέση της σε μια κοινωνία που αναζητούσε νέα συλλογική ταυτότητα.
Της Μαρίνας Ζιώζιου
Η πρόσφατη ανακοίνωση των Αρχόντων του Οικουμενικού Πατριαρχείου είναι γροθιά στο στομάχι. Είναι προειδοποίηση. Είναι ευθεία καταγγελία για το βάθος της ρωσικής επίθεσης κατά του Οικουμενικού Θρόνου και, ταυτόχρονα, υπενθύμιση ότι η Ορθοδοξία δεν μπορεί να παραδοθεί στη λογική της κρατικής ισχύος.
Συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο είχε την εβδομάδα που πέρασε ο γνωστός επιχειρηματίας, Άρχων του Οικουμενικού Πατριαρχείου και επίτιμος πρόξενος της Ελλάδας στη Χερσώνα κ. Παντελής Μπούμπουρας.
Ο Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Επιφάνιος εξηγεί στην ATHENS VOICE γιατί η επίθεση στη Λαύρα των Σπηλαίων δεν αφορά μόνο ένα μνημείο, αλλά την ίδια την ιστορική ταυτότητα της Ουκρανίας.
Η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος επικοινώνησε τηλεφωνικώς το απόγευμα της Δευτέρας, 15 Ιουνίου 2026, με τον Εξοχ. Πρόεδρο της Ουκρανίας κ. Volodymyr Zelenskyy, καταδικάζοντας την ρωσσική πυραυλική επίθεση εναντίον της ιστορικής Λαύρας του Κιέβου (Pecherska).
Ο Παναγιώτατος έκανε λόγο για πράξη βαρβαρότητας και ασέβειας, και ζήτησε από τον κ. Πρόεδρο να μεταφέρει την συμπαράστασή του προς τον δοκιμαζόμενο από τον πόλεμο Ουκρανικό λαό.
Επικοινωνία του Οικουμενικού Πατριάρχου με τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ουκρανίας
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο με βαθύτατη θλίψη και απογοήτευση πληροφορήθηκε την απαράδεκτη και βέβηλη πυραυλική επίθεση της Ρωσσικής Ομοσπονδίας εναντίον της ιστορικής Λαύρας του Κιέβου (Pecerska), την οποία και καταδικάζει, όπως και κάθε άλλη παρόμοια επίθεση εναντίον ιερών και εμβληματικών μνημείων της κοινής θρησκευτικής και πολιτισμικής κληρονομιάς του Χριστιανισμού.
Ο Μακαριώτατος Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Επιφάνιος, το πρωί της 15ης Ιουνίου 2026, μετά τη μαζική ρωσική επίθεση κατά της πρωτεύουσας, επισκέφθηκε τον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου, ο οποίος υπέστη σημαντικές καταστροφές εξαιτίας του τρομοκρατικού πλήγματος του επιτιθέμενου.
