Γράφει ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΦΛΕΜΟΤΟΜΟΣ
Ο Άγιος Τρύφωνας, που η μνήμη του τιμάται την πρώτη μέρα του
Φλεβάρη, είναι ο προστάτης των κηπουρών, αλλά περισσότερο των αμπελουργών. Ούτε
στο βίο του, ούτε στα γνωστά του θαύματα, που μας έχουν σωθεί στα διάφορα
συναξάρια του, υπάρχει αναφορά, η οποία να δικαιολογεί αυτήν του την ιδιότητα.
Επίσης δεν φαίνεται να έχει σχέση η ζωή ή η λατρεία του με τόπους
οινοπαραγωγικούς ή καθαρά γεωργικούς.
Σύμφωνα με τα όσα
έχουν διασωθεί γι’ αυτόν καταγόταν από την Λάμψακο και έζησε στα χρόνια των
βασιλέων Γορδιανού, Φιλίππου και Δεκίου. Ήταν φτωχικής καταγωγής και γι’ αυτό
το λόγο, όταν ήταν παιδί και για κάποιο χρονικό διάστημα, αναγκάστηκε να βόσκει
χήνες, για μπορέσει να ζήσει. Έτσι εξηγείται γιατί πολλές από τις εικόνες του
τον παριστάνουν να τις βοσκά ή να κρατά μιαν από αυτές στο χέρι του. Λέγεται
πως όταν βοσκούσε τα ζώα αυτά, μελετούσε συγχρόνως και την Αγία Γραφή. Γι’ αυτό
σιγά –σιγά, όχι μόνο γνώριζε πολλά ο ίδιος, από την χριστιανική πίστη, αλλά
μπορούσε να τα διδάξει και σε άλλους. Παράλληλα είχε αποκτήσει και την
θαυματουργική χάρη, να θεραπεύει ασθενείς. Ο βασιλιάς Γορδιανός μάλιστα τον
κάλεσε κοντά του, για να κάνει καλά την άρρωστη κόρη του. Η ίαση
πραγματοποιήθηκε και ο δυνατός την εποχή του άνδρας πρόσφερε στον Άγιο τιμές
και αξιώματα. Αυτός τα αρνήθηκε και έφυγε ευγενικά. Την εποχή όμως του Δεκίου
συνελήφθη. Δεν δέχθηκε να απαρνηθεί την πίστη του και γι’ αυτό το λόγο αρχικά
υπέστη πολλά βασανιστήρια και τέλος αποκεφαλίσθηκε.
.jpeg)
