Από μια "Ομιλία" στο Μπανάτο του 1961

Όλοι εν Ζακύνθω γνωρίζουμε την πατροπαράδοτη συνήθεια των "Ομιλιών", οι οποίες χαρακτηρίζουν δημιουργικά τα δρώμενα της περιόδου των Καρναβαλιών και όχι μόνον τότε. Για τους μη γνωρίζοντες, πληροφορούμε ότι πρόκειται για υπαίθριες παραστάσεις λαϊκού θεάτρου, που παίζονται μόνον από άνδρες, αποδιδόμενες σε δεκαπεντασύλλαβο και αποτελούν την κατ' έτος συνήθως πολιτιστική παρέμβαση των προσοντούχων περί τα θεατρικά (απλών και καθημερινών κατά τα άλλα) μελών των μικρών κοινωνιών της Ζακύνθου στον τόπο και στον χρόνο τους. Σχετικά διαβάστε δύο άρθρα στη Βιβλιοθήκη Παραθέματα Λόγου: α) Νίκου Αρβανιτάκη, "Ζακυνθινό Λαϊκό Θέατρο - Ομιλίες" και β) π. Παναγιώτη Καποδίστρια, "Οι ζακυνθινές Ομιλίες ως έκφραση όντως πολιτισμού".

Σήμερα αναθυμούμαστε μια παλαιότερη τέτοια παράσταση, προ 50ετίας: Ήταν 14 Απριλίου του 1961 (μάλλον ημέρα των Βαΐων, οπότε μπορούσε και τότε -κατά το έθος- να παιχτεί μια "Ομιλία") και στο πλάτωμα της Παναγούλας ανεβαίνει το έργο "Στα ύψη του ουρανού", στην οποία συμμετέχουν -είτε ως ηθοποιοί, είτε ως θεατές- πλείστοι όσοι Μπανατιώτες. Στην δημοσιευόμενη φωτογραφία έχει αποτυπωθεί ο συντοπίτης μας Βασίλης Ζαρκάδης του Παναγιώτη, αδελφός του επαγγελματία ηθοποιού Πέτρου Ζαρκάδη (γνωστού από τις τηλεοπτικές σειρές "Γαλήνη", "Φρουροί της Αχαΐας" κ. ά.) επί το έργον. Ο φίλος Βασίλης είχε την καλοσύνη να ανοίξει το αρχείο των Μνημών και ν' ανασύρει -για λογαριασμό του περιοδικού μας- την ανωτέρω αναμνηστική στιγμή. Τον ευχαριστούμε!