e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.
Τρεις συνεικόνες για τον Ανδρέα Κάλβο
-
[Πρωτοδημοσιεύτηκαν στο Περιοδικό *Επτανησιακά Φύλλα* 29 (2009) 418, 420
και 422,συνοδευόμενα από ποιήματα και αναφερόμενα στον Ποιητή των* Ωδών*.]
*Τώρ...
Την ερχόμενη Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2018, ημέρα κατά την οποία η Ορθοδοξία τιμά την ιερή μνήμη του νέου Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου, εορτάζουμε κι εμείς, εδώ στο Μπανάτο Ζακύνθου, την κορυφαία αυτήν και αγιασμένη προσωπικότητα της εποχής μας, αφιερώνοντας την Αναστάσιμη Ευχαριστιακή Σύναξή μας, στον Ναό της Παναγούλας μας, σε Αυτόν!
Από τις 8 έως τις 10 το πρωί, θα λάβουν χώραν ο Όρθρος, η Αρτοκλασία και η Θεία Λειτουργία. Στο μέσο της Συνάξεως θα υπάρχει καλαίσθητο Εικόνισμα του Οσίου Πατρός, διά χειρός Αναργύρου Σκαλιώτη!
Σάββατο εσπέρας, 1ης Δεκεμβρίου 2018, στον Ναό της Αγίας Τριάδος Σταυροδρομίου έγινε Αναστάσιμος Εσπερινός, χοροστατούντος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου Α΄.
Έψαλε η Χορωδία του Συνδέσμου Μουσικοφίλων Πέραν, υπό την διεύθυνση του Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Μ.τ.Χ.Ε. Παναγιώτου Νεοχωρίτου, και η Χορωδία του εν Αθήναις Συλλόγου Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως, υπό την διεύθυνση του Άρχοντος Μουσικοδιδασκάλου της Μ.τ.Χ.Ε. κ. Δημοσθένους Παϊκόπουλου.
Ακολούθησε επετειακή εκδήλωση, για τα 70 χρόνια του Συνδέσμου Μουσικοφίλων Πέραν, αφιερωμένη στη μνήμη του αοιδίμου Μητροπολίτου Πέργης κυρού Ευαγγέλου Γαλάνη, πάλαι ποτέ Επίτιμος Πρόεδρος του Συνδέσμου.
Την επίκαιρη ομιλία έκανε ο Μέγας Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου π. Γεώργιος Τσέτσης.
Ακολούθησε απονομή τιμητικών πλακετών και χαιρετισμός του Βαρθολομαίου, η δε εκδήλωση έκλεισε με τον Πολυχρονισμό του Πατριάρχου.
Στον Θεό πρέπει να μιλάς με θάρρος και παρρησία, όχι συμφεροντολογικά και με υποκρισία. Η πίστη σου στον Θεό γεννά αυτό το θάρρος. Του μιλάς ευθέως, ξεκάθαρα, χωρίς υπεκφυγές, άνετα, απλά και κατανοητά.
Ο Θεός περιμένει να τον φωνάξεις. Σέβεται την ελευθερία, που σου έχει δώσει, δεν επεμβαίνει, αν δεν Τον φωνάξεις. Απλά σε περιμένει, περιμένει να επικοινωνήσεις μαζί Του, να Τον γνωρίσεις. Η επικοινωνία αυτή γίνεται μέσω της προσευχής.
Η προσευχή είναι η επικοινωνία με τον Θεό και η επικοινωνία μαζί Του είναι ο παράδεισος. Σου δίνει, δηλαδή, το δικαίωμα ο Θεός, μέσω της προσευχής, να ζεις τον παράδεισό σου από εδώ στην γη!
Όταν όμως δεν έχεις επικοινωνία μαζί Του, Τον έχεις βγάλει τελείως από την ζωή σου, δεν ενδιαφέρεσαι γι' Αυτόν, τον θυμάσαι μόνο στιγμιαία, στην δύσκολη στιγμή που θα βρεθείς. Του ζητάς βοήθεια μόνο την στιγμή που θα νιώσεις αδύναμος να λύσεις το πρόβλημά σου. Δεν Του ζητάς πραγματικά, όμως, αλλά απαιτείς εγωιστικά να επέμβει και να σε βγάλει από την αδύναμη θέση «εδώ και τώρα», χωρίς καθυστέρηση, άμεσα.
Πόσο αναιδής και αυθάδης γίνεσαι, όταν απαιτείς από κάποιον, που δεν Τον θέλεις στην ζωή σου και δεν Τον γνωρίζεις, από κάποιον που θυμάσαι ευκαιριακά και που, αν δεν σου κάνει αυτό που ζητάς αμέσως, με ευκολία τα βάζεις μαζί Του! Πώς απαιτείς, λοιπόν, από κάποιον Άγνωστο; Τον ξέρεις; Γνωρίζεις την ανάσα Του; Γνωρίζεις την σκέψη Του; Γνωρίζεις τον τρόπο που ενεργεί; Γνωρίζεις πώς κινείται; Τι γνωρίζεις, λοιπόν, απ' Αυτόν και απαιτείς; Αφού σου είναι τελείως άγνωστος, γιατί Του εναντιώνεσαι αμέσως;
Αν, τελικά, μέσα στα τόσα προβλήματα, που σε πνίγουν, Αυτός είναι η μόνη σου ελπίδα, γιατί την κόβεις, αν και Τον θυμήθηκες την τελευταία στιγμή; Αφού δεν Τον γνωρίζεις, το σίγουρο είναι ότι δεν θα γνωρίζεις αν όντως ενεργεί και σ' ακούει, αλλά εσύ τελικά Τον σταματάς και γίνεσαι ο ίδιος «δήμιος» του εαυτού σου...
Ας γνωρίσουμε τον Θεό! Είναι το μόνο σταθερό που έχουμε στην ζωή μας. Αυτή η γνωριμία θα μας δώσει το δικαίωμα να μιλάμε άνετα και με παρρησία μαζί Του, ακόμη και να απαιτήσουμε κάποτε. Η γνωριμία είναι η ασφάλεια και η βεβαιότητα που νιώθουμε στην σχέση μας μαζί Του. Η προσευχή είναι το μέσο για να βρούμε πάλι το λιμάνι μας, εκεί που χάνεται η ταραχή και επικρατεί η γαλήνη και η χαρά. Τι ωραιότερο, άραγε, υπάρχει στην ζωή μας από αυτήν την γνωριμία;
Έτσι απλά!
+Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος, Καθηγούμενος Ι.Μ. Εσφιγμένου Αγίου Όρους
Από το Γραφείο Τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο είχε σήμερα, Σαββάτο, 1η Δεκεμβρίου, στο Φανάρι, η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, κυρία Φώφη Γεννηματά.
Η κυρία Γεννηματά, που συνοδευόταν από τους βουλευτές Κώστα Σκανδαλίδη και Θεόδωρο Παπαθεοδώρου, είχε την ευκαιρία να συζητήσει με τον Παναγιώτατο θέματα που άπτονται των σχέσεων Πολιτείας-Εκκλησίας στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της προωθούμενης από την Κυβέρνηση Συνταγματικής αναθεώρησης, καθώς και της προτεινόμενης συμφωνίας που περιλαμβάνει σχέδιο και μεταρρύθμισης της μισθοδοσίας του εφημεριακού κλήρου.
Κατά τη συνάντηση, στην οποία παρέστησαν ο Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως Αμφιλόχιος, Διευθυντής του εν Αθήναις Γραφείου Εκπροσωπήσεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου, και ο Καθηγητής Κωνσταντίνος Δεληκωσταντής, Διευθ. του Α’ Πατριαρχικού Γραφείου, υπογραμμίσθηκε, μεταξύ άλλων, το ζωηρό ενδιαφέρον του Οικουμενικού Πατριαρχείου για τα ζητήματα του εφημεριακού κλήρου.
Η φιλοσοφική και βιβλική Θεολογία και η ανακάλυψη του ασυνειδήτου: Κάποιες προκαταρκτικές παρατηρήσεις.
π. Stephen Muse, Διευθυντής Εκπαίδευσης Συμβούλων και του Προγράμματος Clergy-in-Kairos του Ποιμαντικού Ινστιτούτου, Columbus, GA, Η.Π.Α.
Η ντροπή και το ξεπέρασμα των αμυντικών μηχανισμών απέναντι στην αμαρτία και το τραύμα: Σκέψεις πάνω σε ψυχαναλυτικά παράλληλα με την πατερική αντίληψη της κενοδοξίας, τη μετάνοια, την εξομολόγηση και την ίαση.
Κλινικές και ποιμαντικές ομοιότητες και διαφορές μεταξύ κλήρου-πνευματικών και ψυχιάτρων-ψυχαναλυτών
Workshop | Psychoanalysis and Orthodox Theology
3rd International Conference | November 29 - December 1, 2018
Athens | National Hellenic Research Foundation
Conference Day 3 | Saturday, December 1, 2018 Το εργαστήριο πραγματοποιείται στα αγγλικά με παράλληλη μετάφραση στα ελληνικά | Ελεύθερη είσοδος
For decades it seemed that polarization and suspicion were the reality that mutually shaped the relationship between psychoanalysis and Christianity. During our research, we came to realize an increasing interest of contemporary Orthodox Christian thinkers in psychoanalytic theory and its interpretation of human self and cultural values. Factors that facilitated such a proximity have been the new challenges that psychoanalysis faces now from neuroscience and technology, which urge it to become more modest and transactional. On the other side, contemporary Orthodox theology has formulated and put forward a relational spirituality promoting real selves and meaningful bond with others and God. Both developments seem to have brought closer the two domains and made them more susceptible to a creative dialogue. Under this perspective of a mutual convergence the workshop aims at answering questions, such as:
What can religion offer to psychoanalysis? Could religion help psychology and psychoanalysis by its understanding of the nature of persons and faith? Could theology assist psychoanalysis discover its own Christian roots and elements? Could hope and resilience inspired by faith facilitate psychoanalytic healing? What can psychoanalysis offer to religion? Could it offer a path to new approaches of morality that will take under consideration psychological integrity? Could it bring new light to religious experience and deepen the meaning of spirituality and the representation of God? Could help face the distortions of morbid religiosity (magic, fanaticism, fundamentalism, indifference), which are closely related to psychopathology and social dysfunction? Issues of theological anthropology are to be explored, such as the soul and its powers (functions), the distinction between psychological and spiritual development, body-mind problems and the psychosomatic unity of the human person, free will and desire, passions and addictive behaviors, emotional control, the meaning of diseases and health as well as the mystical experience, a reconsideration of sexuality etc. The workshop intends to trace areas of convergence and cooperation.
The genealogy of the “religious” into psychic space
Steven-John M. Harris, PhD, Psychologist | Center for Depth Psychology, Inc.
Truth is a Double-Edged Sword: A Brief History of the Dialogue Between Psychoanalysis and Christianity
11:45-13:30 Session 2
Chair: Rev. Vasileios Thermos, Assoc. Professor, University Ecclesiastical Academy of Athens | Child and Adolescent Psychiatrist
Rev. Nikolaos Loudovikos, Professor, University Ecclesiastical Academy of Thessaloniki
Philosophical and Biblical Theology and the Discovery of the Unconscious: Preliminary Remarks
Rev. Stephen Muse, Psychologist | Director of Counselor Training and Clergy-in-Kairos Program of the Pastoral Institute, Columbus, GA
Shame and Overcoming the Mechanisms of Defense in response to sin and trauma: Reflections on psychoanalytic parallels with the Patristic idea of vainglory [kenodoxia], repentance, confession and healing.
15:00-16:45 Session 3
Chair: Rev. Stavros Kofinas, Coordinator of the Network of the Ecumenical Patriarchate for Pastoral Health Care, Psychotherapist
Πατριαρχική και Συνοδική Θεία Λειτουργία τελέστηκε σήμερα, Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2018, στον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στο Φανάρι, επί τη Θρονική Εορτή της Μητρός Εκκλησίας.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο τιμά πανεπίσημα την πανσεβάσμια μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ιδρυτού της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως.
Κατά την διάρκεια της Ευχαριστιακής Συνάξεως ο προεστός Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος χειροτόνησε Διάκονο τον μόλις χθες καρέντα Μοναχό Ανδρέα Krochak, ουκρανικής καταγωγής, μετονομασθέντα σε Ιάκωβο (τιμώντας τον νέο Άγιο Ιάκωβο τον Τσαλίκη), υιό ιερατικής οικογενείας του Καναδά, ο οποίος πρόκειται να υπηρετήσει στην Πατριαρχική Αυλή.
Σε πανηγυρική ατμόσφαιρα το Οικουμενικό Πατριαρχείο τίμησε τη μνήμη του ιδρυτού του, Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου. Σήμερα, Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου, τελέστηκε Πατριαρχική και Συνοδική Θεία Λειτουργία στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος χειροτόνησε στο βαθμό του διακόνου τον υποδιάκονο Ανδρέα Κρότσακ, ουκρανικής καταγωγής, δίνοντας του το όνομα Ιάκωβος.
Κατά την Θεία Λειτουργία παρέστη αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ρώμης υπό τον Καρδινάλιο Κουρτ Κοχ, Πρόεδρο του Ποντιφικού Συμβουλίου για την Χριστιανική Ενότητα.
Συμπροσευχήθηκαν πολλοί Ιεράρχες του Θρόνου και άλλων Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, Κληρικοί, Μοναχοί και Μοναχές από την Πόλη και την Ελλάδα.
Επίσης, εκκλησιάστηκαν, ο Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας κ. Μάρκος Μπόλαρης, εκπρόσωπος της Ελληνικής Κυβερνήσεως, οι εν Αγκύρα Πρέσβεις της Ελλάδος, κ. Πέτρος Μαυροειδής και της Ουκρανίας, κ. Andrii Sybiha, οι Γενικοί Πρόξενοι της Ελλάδος, κ. Γεωργία Σουλτανοπούλου, της Ουκρανίας, κ. Oleksander Gaman, της Γεωργίας, κ.Inga Kikvadze, ο κ. Rostislav Pavlenko, Σύμβουλος του Προέδρου της Ουκρανίας, διπλωμάτες, Άρχοντες Οφφικιάλιοι της Μεγάλης Εκκλησίας του Χριστού και πλήθος πιστών.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο Επίσκοπος Χριστουπόλεως Μακάριος.
Μετά την απόλυση ο Οικουμενικός Πατριάρχης προσφώνησε την επίσημη Αντιπροσωπεία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Αναφερόμενος στον διεξαγόμενο διάλογο «της αγάπης και της αληθείας» μεταξύ των δύο Εκκλησιών, ο οποίος ξεκίνησε πριν από περίπου μισό αιώνα, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος τόνισε ότι τα νέα υπό εξέταση θέματα θα δώσουν ισχυρά ώθηση στη συνέχιση της προσπάθειας αντιμετώπισης των ζητημάτων που διαιρούν τις δύο Εκκλησίες.
«Ο επίσημος θεολογικός διάλογος είναι ο έτερος πυλών των σχέσεων μεταξύ Ορθοδόξου και Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο οποίος είναι αδιανόητος χωρίς τον παράλληλον διάλογον της αγάπης. Συνεχίζομεν τον «διάλογον της αληθείας», ο οποίος επικεντρούται πλέον εις το θέμα «Πρωτείον και Συνοδικότης κατά την δευτέραν χιλιετίαν και σήμερον».
Είμεθα βέβαιοι, ότι η θεματική αύτη θα δώση ισχυράν ώθησιν και θα τροφοδοτήση θετικώς τον επίσημον ημών διάλογον κατά τα επόμενα έτη. Εξ άλλου, αι δυσκολίαι εις τον θεολογικόν διάλογον συνδέονται με την πολυπλοκότητα των συζητουμένων θεμάτων, τα οποία, επί αιώνας, απησχόλουν και διήρουν τας Εκκλησίας ημών. Η βούλησις διά την συνέχισιν της πορείας προς την ποθεινήν ενότητα δεν έχει εξασθενήσει, ως διεβεβαιώθη, διά την ημετέραν πλευράν, και από την Αγίαν και Μεγάλην Σύνοδον της Ορθοδόξου Εκκλησίας εν Κρήτη».
Στην ομιλία του ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε και σε όλους όσοι μάχονται τον διάλογο μεταξύ των δύο Εκκλησιών. «Εις δε τους εκπροσώπους του αντιοικουμενικού και αντιδιαλογικού φονταμενταλισμού, λέγομεν, μετ᾿ εμφάσεως, ότι όχι μόνον δεν είναι οι αυθεντικοί υπερασπισταί της εκκλησιαστικής παραδόσεως, ως οι ίδιοι θεωρούν τον εαυτόν των, αλλά ότι παρερμηνεύουν και παραποιούν την γνησίαν παράδοσιν, και, διά του ου κατ᾿ επίγνωσιν ζήλου των, διχάζουν τον λαόν του Θεού. Ως απεφάνθη η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, «κοινός» και «ενιαίος» σκοπός εις πάντας τους θεολογικούς διαλόγους, τους οποίους διεξάγει η Ορθόδοξος Εκκλησία, είναι «η τελική αποκατάστασις της εν τη ορθή πίστει και τη αγάπη ενότητος» (Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον, § 12). Το κοινόν ποτήριον της Θείας Ευχαριστίας προϋποθέτει την κοινήν πίστιν, την πλήρη συμφωνίαν εις την ομολογίαν της πίστεως».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην απόφαση της Εκκλησίας της Ρωσίας να διακόψει την ευχαριστιακή κοινωνία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αντιδρώντας στην απόφασή του να εκχωρήσει Αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ουκρανίας.
«Εις την Θείαν Ευχαριστίαν συμπυκνούται το θεανδρικόν μυστήριον της Εκκλησίας και εκφράζεται η ενότης του εκκλησιαστι-κού Σώματος. Ως θεολογεί ο Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας (Εις την Θείαν Λειτουργίαν, PG 150, 452), η Εκκλησία «σημαίνεται εν τοις μυστηρίοις», δηλαδή εν τη Ευχαριστία, και «διά των μυστηρίων τούτων των ιερών, ώσπερ διά θυρίδων, εις τον σκοτεινόν τούτον κόσμον ο ήλιος εισέρχεται της δικαιοσύνης» (Ν. Καβάσιλας, Περί της εν Χριστώ ζωής, PG 150, 504).
Ενώ εις τον θεολογικόν ημών διάλογον, επί της αρχής ταύτης καθορίζεται η σχέσις ενότητος εν τη πίστει και ευχαριστιακής κοινωνίας, δυστυχώς, εις την εν εξελίξει διαδικασίαν χορηγήσεως Αυτοκεφαλίας εις τον εν Ουκρανία λαόν του Θεού εκ μέρους του καθ᾿ ημάς Οικουμενικού Θρόνου, ως εγένετο και κατά το παρελθόν εις αντιστοίχους περιπτώσεις, με σκοπόν να επέλθη ειρήνευσις εν Ουκρανία, να προληφθούν περαιτέρω διασπάσεις, να αναπαυθή ο εμπερίστατος Ουκρανικός λαός και να ενισχυθή η ενότης και η ευστάθεια της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η αδελφή Εκκλησία της Ρωσσίας, αντιδρώσα εις το Ουκρανικόν Αυτοκέφαλον, διέκοψε την ευχαριστιακήν κοινωνίαν μετά του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Εις την περίπτωσιν ταύτην, η Ευχαριστία, το κεντρικόν γεγονός της εκκλησιαστικής ζωής, χρησιμοποιείται, ανεξαρτήτως από την υφισταμένην ενότητα εν τη πίστει, μετά περισσής ευκολίας, ως μέσον διά να ασκηθή πίεσις, δήθεν προς διαφύλαξιν της ενότητος της Ορθοδοξίας, η οποία αποκόπτεται τοιουτοτρόπως από την εν τη πίστει ενότητα, άνευ της οποίας δεν νοείται η κοινωνία «εν τοις μυστηρίοις», και συνδέεται με κοσμικά κριτήρια, τα οποία καθίστανται μέτρον του «ουκ εκ του κόσμου» χαρακτήρος της Εκκλησίας. Η στάσις αύτη του Πατριαρχείου Μόσχας στερείται θεολογικού και εκκλησιολογικού θεμελίου, και αντίκειται προς την Παράδοσιν της Μιάς, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας».
Στην ομιλία του, επίσης, επεσήμανε τη σημασία του διαλόγου μεταξύ Ρωμαιοκαθολικής και Ορθοδόξου Εκκλησίας, ο οποίος διευκολύνει την κοινή χριστιανική μαρτυρία στον σύγχρονο κόσμο, που, μεταξύ άλλων, δοκιμάζεται και από τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό.
«Ο Θεός είναι παρών, όπου υπάρχει αγάπη και αλληλεγγύη. Η γνησία πίστις, η οποία προσεγγίζει τον άνθρωπον επί τη βάσει της θείας αυτού προελεύσεως και εν αναφορά προς τον αιώνιον αυτού προορισμόν, ενισχύει τον σεβασμόν προς τον συνάνθρωπον, το διακονικόν πνεύμα, τον αγώνα διά την ειρήνην και την δικαιοσύνην. Εν τω πνεύματι τούτω, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον επιδιώκει τον διάλογον με τον σύγχρονον πολιτισμόν και τους πολιτισμούς, και εκφράζει την μαρτυρίαν της Ορθοδοξίας έναντι των σημείων των καιρών. Χαιρετίζομεν δε και τας πολλάς αντιστοίχους παρεμβάσεις του Αγιωτάτου Πάπα Ρώμης Φραγκίσκο».
Στη συνέχεια ο Καρδινάλιος Κουρτ Κοχ ανέγνωσε μήνυμα του Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου με το οποίο εξέφρασε τις θερμές ευχές του προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο για την εορτή του προστάτη του, Αγίου Αποστόλου Ανδρέα, και αναφέρθηκε στη σημασία του διαλόγου μεταξύ των δύο Εκκλησιών αλλά και της συνεργασίας τους για την επικράτηση της ειρήνης στον κόσμο. «Η αναζήτηση της αποκατάστασης της πλήρους κοινωνίας είναι πάνω απ’ όλα μια ανταπόκριση προς το θέλημα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος κατά την παραμονή του Πάθους Του προσευχήθηκε οι μαθητές του « Ίνα ώσιν εν ... ».
Ενωμένοι δίνουμε μία περισσότερο αποτελεσματική απάντηση στις ανάγκες τόσων πολλών ανδρών και γυναικών της εποχής μας, ιδιαιτέρως εκείνων που υποφέρουν από την φτώχεια, την πείνα, τις ασθένειες και τον πόλεμο.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να εκφράσω την βαθύτατη ευγνωμοσύνη μου στην Αγιότητά σας για την παρουσία σας στην ημέρα προσευχής για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή, που πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιουλίου στο Μπάρι, παρουσία επικεφαλής Εκκλησιών ή εκπροσώπων τους, από αυτή την πολύπαθη περιοχή. Είναι μια πηγή μεγάλης ανακούφισης να μοιράζομαι με την Αγιότητά σας τις ίδιες ανησυχίες για την τραγική κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι αδελφοί και οι αδελφές μας στην περιοχή. Σε έναν κόσμο πληγωμένο από συγκρούσεις, η ενότητα των Χριστιανών είναι ένα σημάδι ελπίδας που πρέπει η ακτινοβολία του να είναι ορατή περισσότερο από ποτέ».
Ακολούθως στην Αίθουσα του Θρόνου του Πατριαρχικού Οίκου πραγματοποιήθηκε η ομιλία του νεοχειροτονηθέντος διακόνου Ιακώβου, ο οποίος εξέφρασε την υιική ευγνωμοσύνη και αφοσίωσή του προς τον Παναγιώτατο. Στον λόγο του ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έδωσε πατρικές νουθεσίες προς το νέο κληρικό ο οποίος θα διακονήσει στο Σεπτό Κέντρο της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας.
«Αγαπητέ μας πάτερ Ιάκωβε, καλώς μας ήρθες εις την βασιλεύουσαν Πόλιν, εις του Βοσπόρου τα αγιονέρια, εις το Κέντρον της Ορθοδοξίας. Και ήρθες εις αυτό οικειοθελώς, αυθορμήτως, δια να αφιερωθής εις αυτό ψυχή τε και σώματι• εις αυτό και εις την οικουμενικήν διακονίαν και αποστολήν του, ως ένας πιστός υπηρέτης και διάκονός του, μετέχων εις τις χαρές και τις λύπες του, εις την αγωνίαν του και εις την δόξαν του, εις την δυσφημίαν και την ευφημίαν του. Αυτά όλα ήσαν πάντοτε συνυφασμένα εις την ζωήν του μαρτυρικού άμα και θεοδοξάστου Θρόνου μας, ο οποίος παρά τας περιπετείας της «ιδού• ζη» και συν Θεώ θα ζη μέχρι της συντελείας των αιώνων, παρά τας εναντίον του επιβουλάς και τας ασχημίας αλλαχόθεν τε και εκ ψευδαδέλφων. Αυτοί ποτέ δεν έλειψαν από την ζωήν του και μάλιστα μεταξύ των υπ’ αυτού, του Θρόνου, πολλαπλώς ευεργετηθέντων.
Σε ωνομάσαμεν Ιάκωβον, για να έχεις την χάριν και την προστασίαν του νέου Αγίου της Εκκλησίας μας, Ιακώβου του Τσαλίκη, του εκ Λιβισίου της Μάκρης καταγωμένου, από την επαρχίαν του Αγίου Τελμησσού, του γέροντός σου, και δια τούτο φορέως υπάρξαντος όλων των αρετών του Μικρασιατικού ελληνισμού και του πολιτισμού αυτού, τον οποίον και μετεφύτευσεν παντού, όπου αργότερα διηκόνησε», είπε, μεταξύ άλλων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης.
Φωτογραφίες: Νίκος Μαγγίνας, Οικουμενικό Πατριαρχείο και φίλοι του facebook
Πρόκειται για τη συγκεντρωτική έκδοση όλων των ποιητικών συλλογών του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, σ' έναν τόμο 464 σελίδων. Οι φίλοι μπορούν ν' απευθύνονται για παραγγελίες στον Εκδοτικό Οίκο Αντ. Σταμούλη, τηλ. 2310264748, 2310900777, 6946461460. Μ' ένα κλικ στη φωτό διαβάστε μια κριτική παρουσίαση του έργου από τον ποιητή Διονύση Σέρρα.
Ζωντανή ροή γεγονότων από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων