e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Σε ζωντανό χρόνο, ο ΚΥΚΛΩΝΑΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2020

Επαναλειτουργία Ναών στην Τουρκία με συμμετοχή πιστών και υπό όρους από 6.6.2020


Ανακοινωθέν Μ. Πρωτοσυγκελλίας (1 Ιουνίου 2020)

Εὐχαρίστως ἀνακοινοῦται εἰς τό εὐσεβές πλήρωμα τῆς Ἁγιωτάτης Ἀρχιεπισκοπῆς Κωνσταντινουπόλεως καί τῶν ἐν Τουρκίᾳ Ἱερῶν Μητροπόλεων, ὅτι, ἀπό τό προσεχές Σάββατον (τῶν Ψυχῶν), 6ην τρ. μ. Ἰουνίου, καί ἐφεξῆς, ἐν τοῖς  Ἱεροῖς ἡμῶν Ναοῖς θά τελῶνται αἱ Ἱεραί Ἀκολουθίαι μέ τήν συμμετοχήν τῶν πιστῶν, τηρουμένων τῶν προβλεπομένων ὁδηγιῶν ὑγειονομικῆς προστασίας (ἀπόστασις 1,5 μέτρου μεταξύ τῶν ἐκκλησιαζομένων, χρῆσις ἀντισηπτικῶν καί καταλλήλου μάσκας προσώπου, κ.τ.τ.).   

Ὡσαύτως φέρεται εἰς γνῶσιν ὅτι αἱ διοικητικαί ὑπηρεσίαι τῶν Πατριαρχείων θά ἐπαναλειτουργήσουν ἀπό τήν Τρίτην, 9ην Ἰουνίου.

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 1ῃ Ἰουνίου 2020,
Ἐκ τῆς Μεγάλης Πρωτοσυγκελλίας.

Επικοινωνία Οικουμενικού Πατριάρχου με τις Ορθόδοξες Εκκλησίες περί του τρόπου της Θείας Κοινωνίας


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἐπικοινωνία πρός τάς ἄλλας Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ τῆς Μητρός Ἐκκλησίας νά ὑπάρξῃ συντονισμός καί, κατά τό δυνατόν, ὁμοιομορφία μεταξύ τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ὡς πρός τό καίριον θέμα τῆς Θείας Εὐχαριστίας καί τοῦ τρόπου μεταδόσεως αὐτῆς εἰς τούς πιστούς, ἀπέστειλε πρός ἅπαντας τούς ἀδελφούς Του Μακαριωτάτους Προκαθημένους αὐτῶν τό κατωτέρω παρατιθέμενον ἀπό 17ης λήξαντος μηνός Μαΐου Γράμμα:

Άνοιξε από σήμερα για τους προσκυνητές το Άγιον Όρος


Επιτρέπεται από σήμερα η είσοδος στους προσκυνητές του Αγίου Όρους με την επίδειξη των ειδικών διαμονητηρίων αλλά και σε όλους τους εργαζόμενους στις Ιερές Μονές Αγίου Όρους, πάντα σε συνεννόηση με την Ιερά Κοινότητα. Ειδικότερα, επιτρέπονται 15 άτομα ανά Ιερά Μονή, μέχρι 10 άτομα για τις Σκήτες, δύο ανά Κυριακό Ιδιόρρυθμου Σκήτης και ένας ανά Ιερό Καλύβι.

Ζώντων ή κεκοιμημένων;


Σχόλιο του Θεοφ. Επισκόπου Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης κ. Προδρόμου, 1.6.2020

Αναβάσεις, αναβάσεις... Σε όρη, σε οπές της γης, σε καθεδρικούς και σε ξωκλήσια. Το ένα και το αυτό, η Εκκλησία, ως τόπος και τρόπος της όντως εμπειρίας Θεού. Ως συνέλευση και σύγκληση όχι απλώς των αντιθέτων, αλλά του σύμπαντος κόσμου. Ως παρουσία του ζώντος Θεού μετά των κεκοιμημένων αδελφών και του επί γης πληρώματος, ως όντως αρχηγού πνευμάτων και πάσης σαρκός, έμψυχης και άψυχης. 

Φιλία ζωής

Γράφει η ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΜΟΥΣΟΥΡΑ

Τα σπίτια τους δίπλα-δίπλα. Στην ίδια αυλή, σχεδόν ταυτόχρονα πήραν τα πρώτα βήματα, αφού γεννήθηκαν με λίγες εβδομάδες διαφορά. Η Φιορούλα είχε ίσια καστανά προς το ξανθό μαλλιά και ωραία πράσινα μάτια! Της Μαρούλας τα μαλλιά, μαύρα και πολύ σγουρά, παρόμοιο χρώμα και τα μάτια της. Μαζί έπαιζαν, μαζί έπεφταν κι η μια παρηγορούσε την άλλη όταν έκλαιγε.

Μα και οι γονείς τους αγαπημένοι! Πρωτοξάδελφα οι πατεράδες. Η μάνα της Φιορούλας από το διπλανό χωριό και της Μαρούλας από τα ριζοχώρια. Αλλά ταίριασαν από την αρχή και ζούσαν πολύ αρμονικά. Τα σπίτια και των δυονών ευρύχωρα με πολύ μεγάλο περιβόλι, όπου υπήρχαν πολλά καρποφόρα δέντρα και με κήπο που χειμώνα καλοκαίρι έσπερναν κι φύτευαν εποχιακά λαχανικά. Με τις κοτούλες τους, τις κατσίκες τους και τα κουνέλια τους! Καλονοικοκυραίοι με τα όλα τους! Λίγο πιο έξω από το χωριό είχαν ελιές, αμπέλια και χωράφια που έσπερναν σιτάρι και άλλα.

Η ζωή κυλούσε μονότονα, αλλά αρμονικά για τις δύο οικογένειες. Μεγάλωσαν οι μικρές, πήγαν σχολείο,  στην ίδια τάξη στο ίδιο θρανίο. Αχώριστες πάντα. Έτσι μεγάλωσαν. Δεν ήταν πολύ «των γραμμάτων», έτσι μετά το Δημοτικό η Φιορούλα πήγε μαθητευόμενη στην κυρία Τούλα, μια καλή μοδίστρα στο χωριό. Η Μαρούλα, μαθήτευε στην κυρία Πηγή κέντημα και «κοπανέλια».

Δύσκολη και λεπτή τέχνη τα κοπανέλια. Μια μικρή περιγραφή: Πάνω σε μεγάλο τετράγωνο, συνήθως, αλλά όχι πάντα,  μαξιλάρι, έμπηγαν πολλές καρφίτσες σε…στρατηγικές θέσεις  όπου έπιαναν από αρκετές καρφίτσες, ανάλογα με το σχέδιο που θα έφτιαχναν, το πολύ λεπτό νήμα που κατέληγε σε γυαλισμένα ξυλάκια για να δουλεύονται εύκολα και με πολύ μεγάλη μαεστρία και τέχνη έπλεκαν αυτό που ήθελαν. Συνήθως, φαρδιές ή στενές  δαντέλες, για τραπεζομάντηλα καλά, για γιακάδες ή για μαντήλια της κεφαλής ή κασκόλ και άλλα. 

Τους πήρε χρόνια για να τελειοποιήσουν την τέχνη της Μοδίστρας η Φιορούλα και της Κεντήστρας η Μαρούλα. Εξαιρετικά δύσκολη και λεπτή η τέχνη της Κεντήστρας, όχι μόνο στις διάφορες βελονιές για ασπρόρουχα, προίκες συνήθως αλλά και το μετρητό κέντημα! Αν πεις δε για τα κοπανέλια, αυτό πια φοβερά λεπτό και δύσκολο «κέντημα», (μολονότι πλεκόταν) κι ήταν ελάχιστες που κατείχαν την υψηλή αυτή τέχνη όχι μόνο στα χωριά αλλά σε ολόκληρο το Νησί. Επί πλέον, την συμπαθούσαν πολύ όλοι όσοι την γνώριζαν την Μαρούλα. Ήταν σεμνό κορίτσι, πολύ υπεύθυνη στη δουλειά της με τον καλό το λόγο για όλους και με το γλυκό χαμόγελο πάντα  στο ωραίο της πρόσωπο.