Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου της Ι. Μ. Ζακύνθου. Είναι e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου. Οι κ.κ. δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα μόνο σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, κατόπιν συνεννοήσεως και πάντως με αναφορά του συγκεκριμένου συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014

Απόγευμα Γενάρη μετά τη βροχή












[Φωτοαποτύπωσε σήμερα το απόγευμα (16.1.2014), στο Μπανάτο της Ζακύνθου, ο π. Π. Κ.]

Στις αυλές της γυναικείας Μονής Αναλήψεως Φλορόφσκι Κιέβου / Свято-Вознесенський Флорівський монастир / Florovsky Monastery - Podil, Kiev

  Ταξιδεύει, φωτογραφίζει και παρουσιάζει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας  






































Η Μονή Αναλήψεως Φλορόφσκι (στα ουκρανικά: Флорівський монастир), στην πόλη του Κιέβου και μάλιστα στη γειτονιά Podil, υπήρχε το 1482. Ένα διάταγμα του Αυτοκράτορα Πέτρου Α΄, που δημοσιεύτηκε το 1711, σηματοδότησε την αρχή της αναδιοργάνωσης Μονής Φλορόφσκι. 
          Το 1718, εξαιτίας μεγάλης πυρκαγιάς, πολλά κτίρια, όπως η εκκλησία των Αγίων Φλώρου και Λαύρου στην αυλή της Μονής, καταστράφηκαν, αλλά χάρη σε δωρεές γρήγορα ξαναχτίστηκε. Ο ναός αυτός των Αγίων Φλώρου και Λαύρου (εξ ού και το όνομα της Μονής) είναι το παλαιότερο κτίριο της ιερής αυτής μάνδρας. 
          Το 1732 ξεκίνησε η κατασκευή του καμπαναριού, που είναι και πύλη σε κλασικό στιλ. Η οικοδόμηση έλαβε χώρα σε διάφορα στάδια και ολοκληρώθηκε μόλις το 1821. 
          Το 1872 θεμελιώθηκε εκκλησία της Θείας Αναλήψεως, που εξακολουθεί να λειτουργεί. Η κατασκευή της διάρκεσε δέκα σχεδόν χρόνια. Η αρχιτεκτονική του καθεδρικού ναού είναι μοναδική. Τα χαρακτηριστικά σταυροειδούς με τρούλο αρμονικά συνδεδεμένου με τη θέση των θόλων στον ίδιο διαμήκη άξονα, είναι χαρακτηριστικά της Ουκρανίας ξύλινης αρχιτεκτονικής.
          Η εν λόγω Μονή του Κιέβου, εκτός από την αρχιτεκτονική αξία της, είναι επίσης γνωστή, διότι ζούσαν εδώ, αφιερωμένες στον Μοναχισμό, διάσημες γυναίκες της Ρωσίας. Μεταξύ αυτών η Πριγκίπισσα Natalia Dolgorukova, μια από τις πρώτες Ρωσίδες συγγραφείς.
          Το 1810, μια τεράστια πυρκαγιά στην περιοχή έφτασε ώς τη Μονή. Ήταν τόσο ισχυρή, ώστε να λιώσει το θόλο. Άρχισε τότε μια μακρά διαδικασία αποκατάστασης. Μάλιστα, δυτικά της εκκλησίας των Αγίων Φλώρου και Λαύρου, το 1824, οικοδομήθηκε ένας ναός - ροτόντα, στο όνομα της Αναστάσεως του Χριστού. 
          Το 1870 η Μονή ίδρυσε ένα σχολείο για να φοιτούν κορίτσια από φτωχές οικογένειες. Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, διοργάνωσε επίσης ένα νοσοκομείο και πτωχοκομείο.
          Η Μονή Φλορόφσκι έκλεισε το 1929 και αναβίωσε το 1941. Διάγοντας τα χρόνια του πολέμου, κατάφερε να επιβιώσει, ανακουφίζοντας με κάθε τρόπο όσους προσέτρεχαν. Εδώ αναφέρονται ότι έχουν συμβεί και θαύματα, όπως η θεραπεία ενός κωφού κοριτσιού.
          Πάμπολλοι είναι οι προσκυνητές και οι τουρίστες, οι οποίοι καταφθάνουν και στις μέρες μας στη Μονή, ώστε στους καταπράσινους τόπους της να βιώσουν την περιρρέουσα πνευματική ατμόσφαιρα. Μεταξύ εκείνων κι εμείς, τον Σεπτέμβριο του 2013!

[Τα ανωτέρω στοιχεία σταχυολογήθηκαν και συντέθηκαν από διάφορους ιστότοπους].