e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Γερασιμάκης, ο προχωρημένος!

Γράφει η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά 

Επειδή προκάλεσα θλίψη σε μερικούς από τους αγαπητούς και εκλεκτούς μου αναγνώστες με τις δυο τελευταίες αναρτήσεις μου, αλλάζω θέμα σήμερα. Χρονιάρες, γιορτινές μέρες έρχονται και είπα να προσπαθήσω να μπω στο πνεύμα των ημερών, με την ελπίδα, να παρασύρω κι εσάς!
Περί Γερασιμάκη, λοιπόν, ο λόγος σήμερα! Ωραίος τύπος, γραφικός θα έλεγα με τα σημερινά δεδομένα, μια και την εποχή που έζησε, δεν υπήρχε τέτοιος όρος στο καθημερινό μας λεξιλόγιο... Αλλιώς τον αποκαλούσαν τότε, αλλά ας αφήσουμε στην άκρη  σουσούμια και παρατσούκλια του χθες, όπου οι Ζακυνθινοί... κρεμούσαν ουρά και στο κολοβό κουνέλι!  Τουλάχιστον, αυτή τη φήμη είχαν και μάλλον όχι άδικα, αφού συστημένο γράμμα έφτανε στον προορισμό του, μόνο με το παρατσούκλι του παραλήπτη!
Τον θυμάμαι πολύ καλά το Γερασιμάκη. Μέτριος στο ανάστημα, ελαφρώς γεματούλης, διατηρούσε ραφείο στη Χώρα του Τζάντε μαζί με τον αδελφό του και ήταν άριστοι τεχνίτες κι οι δυο! Πιστεύω ότι το ραφείο ήταν μεταξύ Ανάληψης και Διοικητηρίου,  μάλλον όχι πολύ μακριά από το Διοικητήριο, κάπου εκεί. Φυσικά μιλάμε για την μετασεισμική Χώρα.
Ιδέα δεν έχω για το επίθετό του ή αν ήταν χωραΐτης ή από χωριό. Οι προσπάθειες μου για  περαιτέρω πληροφορίες, επικοινωνώντας με άτομα από τη Ζάκυνθο, απέβησαν άκαρπες, αφού εγώ θυμόμουν μάλλον περισσότερα από αυτούς. Θυμάμαι πολύ καλά όμως ότι τον συνάντησα και στο Μπανάτο μια-δυο φορές, που έτυχε να βρίσκομαι εκεί, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει τίποτα, αφού, σαν πλασιέ που ήταν, γυρνούσε σε πολλά μέρη προωθώντας την πραμάτεια του.
 Τι πουλούσε, αφού η κύρια ασχολία του ήταν ράφτης; Μα, πουλούσε οικόπεδα στο Φεγγάρι!!! Καλοντυμένος και περιποιημένος πάντα, ευγενέστατος, υποχρεωτικός και ιπποτικός, γυρνούσε με μια μαύρη τσάντα, όπου μέσα είχε... συμβόλαια, σχεδιαγράμματα, χάρτες  κι άλλα χαρτιά έτοιμα για υπογραφή, αφού πίστευε ακράδαντα σε αυτό που έκανε!  Ζητούσε και ενίοτε έπαιρνε από τους μαντσιαδόρους Ζακυνθινούς, προκαταβολή για το οικόπεδο, τις περισσότερες φορές επιταγή χωρίς φυσικά αντίκρισμα, αλλά αυτό δεν τον ενόχλησε ποτέ, αφού δεν πήγαινε να εξαργυρώσει τις επιταγές, τις συγκέντρωνε ώστε να κάνει γερή μπάζα και να πάει για είσπραξη μια και καλή! 
 Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που τον έπαιρναν πολύ στα σοβαρά, τον άκουγαν μετά μεγάλης προσοχής και αφοσίωσης, του υπέβαλαν πολλές ερωτήσεις για τη θέση και το μέγεθος του... δικού τους οικοπέδου, σε σχέση με αυτά που είχε ήδη... πουλήσει, διαπληκτίζονταν μαζί του αν διαπίστωναν πως έκαμε καλύτερη τιμή στο σιορ Νιόνιο, έπεφταν στα παζάρια, ανέβαιναν οι τόνοι και  απειλούσε ο πελάτης ν’ ακυρώσει την πιθανή αγορά, αν δεν του πρόσφερε καλύτερους όρους ο Γερασιμάκης! Σημειωτέον ότι έκανε και διευκολύνσεις στην εξόφληση του οικοπέδου, αφού τα έδινε και με γραμμάτια! Περιττό φυσικά να πούμε πως τον ακολουθούσε πάντα η... μαρίδα κι ότι από όπου περνούσε και προσπαθούσε να εξασφαλίσει πώληση, μαζεύονταν γύρω όχι μόνο περαστικοί χασομέρηδες, αλλά κι όλοι οι μαγαζάτορες από γύρω και το... γλέντι καλά κρατούσε πάντα!
Μιλάμε για εποχές που η κυριότερη, ίσως, ψυχαγωγία των Ζακυθινών ήταν οι μάντσιες που σκάρωναν ο ένας στον άλλον κι αν ήταν κάπως... ελαφρύς κανείς, σαν το Γερασιμάκη, τον περιλάμβαναν και τον αποτελείωναν, ενισχύοντας και τροφοδοτώντας διαρκώς τις όχι και τόσο λογικές σκέψεις / πράξεις του! Όμως, πρέπει να ομολογήσω ότι σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις το τράβαγαν τόσο πολύ, ώστε να βλάψουν με οποιοδήποτε τρόπο ουδένα. Όλα ήταν καλοπροαίρετα και χωρίς ίχνος εσκεμμένης προσπάθειας για προσβολή ή ζημιά. 
Κανένας δε θυμόταν πότε και πώς την ψώνισε ο Γερασιμάκης με το φεγγάρι. Βλέποντας την εξέλιξη των πραγμάτων, θα μπορούσε να θεωρηθεί και ιδιοφυΐα, αφού τόσα χρόνια πριν, οραματίστηκε ότι θα έλθει η μέρα που ο άνθρωπος όντως θα πατούσε το πόδι του στο  φεγγάρι κι όπως πάει το πράγμα, μάλλον ζήτημα χρόνου η... πώληση οικοπέδων εκεί!!!
Το τι σάλος γινόταν με τα οικόπεδα που πουλούσε ο Γερασιμάκης, δε λέγεται! Πολλά μέλη της... υψηλής τότε κοινωνίας έφταναν σε ακρότητες, όπως να φροντίζουν να λαβαίνει τηλεγραφήματα ο Γερασιμάκης, πότε από τη... βασίλισσα, πότε από τον πρωθυπουργό και άλλα εξέχοντα και υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, όπου άλλοτε τον συνέχαιραν για το έργο που επιτελεί, άλλοτε... εκδήλωναν ενδιαφέρον ν’ αγοράσουν κι εκείνοι οικόπεδο στο φεγγάρι και οπωσδήποτε στη γιορτή του λάβαινε σωρηδόν τα συγχαρητήρια τηλεγραφήματα!!!
Κάποιες φορές κατέφθαναν Ζακυνθινοί, δήθεν από το παλάτι που είχαν επισκεφθεί επί τούτου σε πρόσφατο ταξίδι τους στην Αθήνα να του μεταφέρουν προσωπικό μήνυμα από την Αυτού Μεγαλειότητα τον Βασιλέα των Ελλήνων, όπου του έστελνε προσωπική πρόσκληση, με όλα τα έξοδα πληρωμένα, ώστε να συζητήσουν αυτό το τόσο σοβαρό θέμα και να φροντίσουν  να επωφεληθούν αυτού όλοι οι Έλληνες και όχι μόνο οι Ζακυνθινοί! Κι ο καημένος ο Γερασιμάκης  πετούσε στα σύννεφα κι έφτανε ήδη στο φεγγάρι...
Ειλικρινά λυπάμαι που δεν μπόρεσα να βρω πληροφορίες για το πότε αποχώρησε από τον κόσμον τούτο και τράβηξε για το φεγγάρι, πραγματοποιώντας τ’ όνειρό του! Αν υπάρχει κάποιος/α που έχει αυτές τις πληροφορίες ή μπορεί να συμπληρώσει άλλες που δεν θυμάμαι πια εγώ, θερμή παράκληση να τις μοιραστεί μαζί μας!
Με τις καλύτερες των Ευχών μου σε όλους σας για Καλά κι Ευλογημένα Χριστούγεννα, και με την αγάπη μου πάντα,
δ.μ.τ.

10 σχόλια:

Captain I.Leftakis είπε...


Αγαπητη μου Διονυσια,

Οι αδελφοι Θεοδωσατοι δεν ητανε Ζακυνθινοι, ητανε Κεφαλλωνητες και μοναχα ο Θεος ξερει γιατι μετοικισανε στο Τζαντε. Προσεισμικα ειχαν ραφταδικο και καταστημα ετοιμων ενδυματων μαζυ στη Βαγγελιστρα. Η Βαγγελιστρα ητανε μια εκκλησια κοντα εκει που σημερα ειναι το Τυροπιταδικο πρωην Μαρακη, εκει που μεχρι πριν λιγα χρονια ειχε ο Μολοντος το μαναβικο αν Θυμασε. Επισης μετα απο τσοι σεισμουσ δεν εματανοιξανε ραφταδικο δοθλεβανε σε αλλα, κυριως εισ το ραφταδικο των αδελφων Σαββα και Λευτερη Παπανικολαου. Ο Γερασιμακης ητανε μεγαλος μαντσιαδοροσ, εκανε και του κανανε μαντσιες που δεχοτανε αδιαμαρτυρητα. Συνειθως του λεγαμε στο δρομ, ητανε ο τυπικοσ χαιρετισμοσ που του απευθυναμε "Γερασιμακη παμε στον Αρη?" τον πλανητη Αρη και απαντουσε συνειθως" θα μου πλερωσης το εισητηριο? " Θυμαμε καμποσες χαρακτηριστικες μαντσιεσ οπως π.χ. το ετοιμο πανωφορι ποθ οταν το εκανε προβα ο πελατης τουλεγε με μεγαλη πειστηκοτητα και πολυ ευγενικα, "Βγαλτε το σακκακι σας παρακαλω κυριε."

Η συνχεια καπια αλλη φορα.

Captain I.D.Leftakis

Ειρήνη Φανίδου είπε...

Καλή μου Διονυσία,τι μου θύμισες! Είχαμε έναν στην γειτονιά μας στην δεκαετία του 60 που ήθελε να φορά ασπρα κουστούμια ειδικά το καλοκαίρι! Τον βγάλαν λοιπόν το παρατσούκλι ο Σταύρος ο γιατρός ! Τι καζούρα γινόταν μαυτόν άλλο πράγμα! ξεχάσαμε κάν το επίθετό του ! Όλοι τον φώναζαν γιατρέ! και εκείνος χαμογελαστος, μπορεί και να του άρεσε κιόλας ,δεν απαντούσε! Μπογιατζής ήταν το επάγγελμα του! Ηταν και λιγάκι αγαθής ψυχής και η καζούρα πήγαινε σύννεφο!Οπως καταλαβαίνεις και εδω που δεν είχαμε παράδοση στις πλάκες γινόταν κάτι παρόμοιο με τον δικό σου τόπο!Νάσαι πάντα καλά Διονυσσία μουνα μας ξυπνάς αναμνήσεις, και να έχεις καλές γιορτές!

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ Κάπταιν Λεφτάκη,
Πολλές ευχαριστίες όχι μόνο εκ μέρους μου αλλά και εκ μέρους των αναγνωστών της στήλης για τις πολύτιμες πληροφορίες!!!!!
Εκεί στόχευα κι εγώ όταν ζήτησα τη...συνδρομή μνήμης όλων σας!!! Είμαι σίγουρη, ότι θα βρεθούν κι άλλοι που θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα το Γερασιμάκη! Πάντως, από ό,τι θυμάμαι, ήταν πολύ αγαπητός σε όλους!!! Λυπάμαι που λόγω μακρόχρονης απουσίας από το αγαπημένο νησί, 52 συναπτά έτη(!), δεν μπορώ να θυμηθώ αυτή τη στιγμή ούτε πού βρισκόταν η Βαγγελίστρα και φυσικά, ιδέα δεν έχω για το Τυροπιτάδικο που αναφέρετε! Ανάερα θυμόμουν περίπου πού ήταν το ραφτάδικο! Και πάλι ευχαριστώ και σας εύχομαι Υγεία και χαρά για τις γιορτές των Χριστουγέννων!!! δ.μ.τ.

Ανώνυμος είπε...

Ειρήνη μου, χαίρομαι που οι δικές μου θύμησες αναμοχλεύουν και τις δικές σου!!!!
Ναι, σε κάθε τόπο υπήρχε ο...πελός του χωριού! Όμως, καλοπροαίρετα γίνονταν οι καζούρες και οι πλάκες, τουλάχιστον τις περισσότερες φορές!!!
Καλές Γιορτές και σε σένα και την οικογένεια σου με ωραίες δημιουργίες, όπως, μας έχεις συνηθίσει!!!!με αγάπη, δ.μ.τ.

Μαρία Σ είπε...

Διονυσία
Τι καταπληκτική ιστορία μας είπες σήμερα!
Δυστυχώς δεν θυμάμαι αυτόν τον γραφικό τύπο αλλά αύριο κιόλας ξέρω που να ρωτήσω και θα επανέλθω .
πάντως ο Γερασιμάκης ήταν πολύ πρωτοπόρος για την εποχή του!
Πήρε την πρωτιά από αυτούς που πουλάνε οικόπεδα στο φεγγαρι και τα τσεπώνουν καλά από τους αφελείς,τώρα δεν ξέρω κατά πόσο είναι αφελείς!
Καλά να περνάς και πάντα υγεία

Ανώνυμος είπε...

Προφανώς ήταν...προχωρημένος για την εποχή του ο Γερασιμάκης!!! Είχε όραμα, ότι όντως θα έφτανε αυτή η μέρα ή...προφητικός! Μπορούμε και έτσι να τον αποκαλέσουμε! Πολύ θα χαρώ, και δε θα είμαι η μόνη, αν βρεις κι άλλες πληροφορίες! Κάλά να είσαι Μαρία μου γλυκιά και να μας ξεναγείς στα όμορφα μονοπάτια των εξερευνήσεων σου, ώστε να θυμόμαστε και να γνωρίσουμε όλοι μας ομορφιές του νησιού μας που είτε αγνοούσαμε είτε στη βιάση της ζωής ΔΕΝ σταματήσαμε ποτέ να απολαύσουμε! Καλές και Όμορφες Γιορτές να περάσεις! δ.μ.τ.

Ανώνυμος είπε...

Διονυσία εσύ πρόλαβες να αγοράσεις οικόπεδο;;;;; Οι προλαλήσαντες με τις πληροφορίες τους με κάλυψαν πλήρως. Διονυσία να είσαι καλά και να μας γοητεύεις με τις θύμησές σου. Να σου θυμήσω κι εγώ κάποιους ακόμη γραφικούς τύπους της προσεισμικής Ζακύνθου όπως ο Νικολάκης ο μεθύστακας, η Μαρία η αστυνόμενα, ο Πάω κι Έρχομαι..........

Ανδρέας Στ.

Ανώνυμος είπε...

Ανδρέα, σαν καλή φίλη, όταν αγόρασα το δικό μου "οικόπεδο" φρόντισα και για ολίγους και εκλεκτούς φίλους, όπως, το Γιάννη Γ., το Γιάννη Λ., τη Ραλίτσα, κι οπωσδήποτε εσένα το..μεγάλο πειραχτήρι τσι τάξης, κι αγόρασα και για εσάς, ώστε να συνεχίσουμε εκεί να σκαρώνουμε τσι παιδικές μας μάντσιες!!!
Καλά να είσαι πάντα και να συνεχίσεις τις υπέροχες δημοσιεύσεις σου για το αγαπημένο Νησί, ώστε να μην ξεχνάνε οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι! Πολλές Ευχές,
δ.μ.τ.

Ανώνυμος είπε...

Αγαπημενη μου Διονυσια, σου ενημερωνω οτι ειχαμε και εμεις εναν τεοιο εξυπνιακια στη γυτονεια μας (Τηλεμαχο)πουλαγε ελεγε κτηματα ευκαιριας, με τη διαφορα που αυτος πουλαγε οικοπεδα στη θαλασσα. Αλλα να που αυτο το κομματι της θαλασσας αργοτερα, μετα απο μερικα χρονια, το γεμισαν και τα οικοπεδα πουλιωταν στ'αληθεια?????
Μαγδα με αγαπη

Ανώνυμος είπε...

Μάγδα μου, προφανώς αυτοί οι άνθρωποι κάθε άλλο παρά...χρώσταγαν της Μιχαλούς...μάλλον προέλβεπαν όλα αυτά που εμείς οι...φυσιολογικοί δεν μπορούσαμε καν, τότε, να φανταστούμε κι ακριβώς για αυτό το λόγο τους θεωρούσαμε ολίγον τι...μη-φυσιολογικούς!!!
Καλά να είσαι καλή κι αγαπημένη φίλη! Καλή μας δύναμη για το βαρύ Καλοκαίρι!!! Θα αντέξουμε....ελπίζω! δ.μ.τ.