Το έλεος του Ουρανού στην ανελέητη Γη μας

Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Παράδοξα δρώμενα ξετυλίγονται μέσα στα στιγμιότυπα από τη ζωή και δράση του Χριστού, που χαρακτηρίζουν και νοηματοδοτούν την περιρρέουσα λειτουργική ατμόσφαιρα της Β΄ Κυριακής των Νηστειών. Κάποιοι χεροδύναμοι Ιουδαίοι τολμούν το εξής τρελό: Εξαιτίας της πολυκοσμίας γύρω και μέσα στην οικία όπου βρίσκεται ο Ιησούς και, μη βρίσκοντας άλλη πρόσβαση, τρυπούν τη στέγη για να κατεβάσουν από εκεί με σκοινιά, μπροστά σ’ Εκείνον, το φορείο μ’ έναν παράλυτο συγγενή τους. Έτσι βρίσκουν τρόπο να παρακάμψουν τον συνωστισμό του πλήθους και να πλησιάσουν τον παράξενο εκείνον Δάσκαλο, ο οποίος, περιοδεύοντας σε πόλεις και χωριά, δείχνει με πρωτάκουστα κηρύγματα και πράξεις θαρραλέες και θαυμαστές ότι ο Ίδιος είναι η Αλήθεια και η Ζωή. Τελικά, μέσα από την διήγηση του κατά Μάρκον Ευαγγελίου (2, 1-12), φαίνεται πανηγυρικά ότι ο Ναζωραίος εκείνος πρώην ξυλουργός, στην πραγματικότητα δεν ήταν άλλος από τον πολυαναμενόμενο Μεσσία, τον Ποιητή και Πλάστη και Προνοητή του Κόσμου, τον πριν και μετά από την απειρότητα του χρόνου και της λογικής μας Εξουσιαστή του Σύμπαντος.

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: Η Ησυχία συνομιλούσα με το Φως

Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Η Β΄ Κυριακή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, έναν από τους σπουδαιότερους Πατέρες της Εκκλησίας μας. Η θεολογία του έγινε βίωμα και τρόπος ζωής για όλους όσους αναζητούν την ένωση με τον Θεό. Ο Άγιος διδάσκει ότι η εν Χριστώ ζωή αποτελεί μια συνεχή πορεία κάθαρσης, φωτισμού και θέωσης, που κορυφώνεται στη θέα του ακτίστου φωτός.

Ο λόγος και το θαύμα

«Εἰσῆλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς Καπερναοὺμ, καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι. Καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον» (Μαρκ. 2, 1-2).

«Μπῆκε πάλι ὁ ᾿Ιησοῦς στὴν Καπερναοὺμ καὶ διαδόθηκε ὅτι βρίσκεται σὲ κάποιο σπίτι. ᾿Αμέσως συγκεντρώθηκαν πολλοί, ὥστε δὲν ὑπῆρχε χῶρος οὔτε κι ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα· καὶ τοὺς κήρυττε τὸ μήνυμά του». 

Η φυσική αποκάλυψη

Του π. Δημητρίου Μπόκου

Ποτέ δεν παύει η Εκκλησία να εμφορείται από τη βαθύτατα ορθόδοξη αυτοσυνειδησία της και να τη διακηρύττει όπου δει με πλήρη, ακριβή και ξεκάθαρη επίγνωση.

Πορεία στον δρόμο της σωτηρίας

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή Β΄ Νηστειών (Γρηγορίου του Παλαμά), 8/3/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: Ο θεμελιωτής της ορθοδόξου πνευματικότητος

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού

          Η δεύτερη Κυριακή των Νηστειών είναι αφιερωμένη σε μια από τις μεγαλύτερες πατερικές μορφές της Εκκλησίας μας, στον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης (1347-1359). Ο μεγάλος αυτός άνδρας έζησε σε μια πολύ ταραγμένη ιστορική περίοδο για την Εκκλησία μας, κατά την οποία ο κίνδυνος νοθεύσεως της αλήθειας υπήρξε μεγάλος και όπου η ορθόδοξη πνευματικότητα κινδύνευε να αλωθεί από τον δυτικό σχολαστικισμό και η υπεράσπισή της έλαχε στην μεγάλη αυτή πνευματική μορφή. 

Δεύτερη Κυριακὴ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς

Δεύτερη Κυριακὴ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς σήμερα καὶ ἡ Ἐκκλησία μας θυμᾶται καὶ τιμᾶ τὸν μεγάλο Ἅγιο καὶ κορυφαῖο Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας, Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ. Εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος ἀνακεφαλαίωσε ὅλη τὴν ὀρθόδοξη θεολογία καὶ τεκμηρίωσε μὲ τὸν λόγο, ἀλλὰ κυρίως μὲ τὴν ἁγιότητά του, τὴν διαρκῶς παροῦσα ἄκτιστη ἐνέργεια τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία, ὡς φῶς λαμπρύνει τὸν πνευματικὸ ἀγωνιστὴ καὶ τὸν ὁδηγεῖ στὴ θέωση.

Ησυχασμός: Η κορυφαία έκφραση της ορθόδοξης πνευματικότητας

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού 

Η λέξη Ησυχασμός παράγεται από το ρήμα ησυχάζω που σημαίνει βρίσκομαι σε κατάσταση σιγής, ηρεμίας και αυτογνωσίας. Ο ησυχαστής μοναχός, αλλά και λαϊκός, πλημμυρισμένος από θείο έρωτα, προσπαθεί να αποβάλλει κάθε κοσμική ενασχόληση και σκέψη, αποζητά την ησυχία και επικεντρώνεται στη μνήμη του Θεού, λέγοντας αδιάλειπτα την νοερά προσευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό». Η άσκηση αυτή καθαρίζει την καρδιά από κάθε πάθος και το νου από τους ακάθαρτους λογισμούς, τους οποίους υπαγορεύουν οι δαίμονες. Ο ησυχαστής έτσι αποκτά «νουν Χριστού», όπως είπε ο απόστολος Παύλος. Το μυαλό του, η καρδιά του, οι αισθήσεις του και γενικά ολόκληρη η ψυχοσωματική του υπόσταση γεμίζει από την άκτιστη χάρη και την παρουσία του Θεού, τον καθαρίζει από τους ρύπους της αμαρτίας, τον αγιάζει, τον καθιστά μέτοχο των ακτίστων ενεργειών του Θεού. Με την συνεχή άσκηση ο ησυχαστής αισθάνεται με τις σωματικές του αισθήσεις, βλέπει με τα σωματικά μάτια του το άκτιστο θείο φως, αυτό το φως που είδαν οι άγιοι απόστολοι στο όρος Θαβώρ. 

Η Χάρις του Θεού στην ζωή του πιστού ["Φωνή Κυρίου", 8.2.2026]