Όλοι είμαστε αμαρτωλοί, υπάρχουν όμως αμαρτωλοί που το γνωρίζουν όπως ο Ζακχαίος και αμαρτωλοί που το αγνοούν όπως οι Φαρισαίοι. Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να σώσει κάθε αμαρτωλό αλλά για να γίνει αυτό, ο άνθρωπος πρέπει να έχει επίγνωση της αμαρτωλότητάς του και να θέλει να ελευθερωθεί από αυτήν.
Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας
Η Κυριακή του Ζακχαίου σηματοδοτεί την απαρχή της πνευματικής πορείας που μας οδηγεί προς τη Μεγάλη Σαρακοστή. Η περικοπή του Ευαγγελιστή Λουκά (19:1-10) παρουσιάζει την ιδιαίτερη συνάντηση του Χριστού με τον Ζακχαίο, έναν άνθρωπο κοινωνικά περιθωριοποιημένο λόγω της ιδιότητάς του ως αρχιτελώνη, δηλαδή ενός ανθρώπου που συγκέντρωνε φόρους για λογαριασμό των Ρωμαίων, πολλές φορές με άδικο τρόπο. Παρ' όλα αυτά, ο Ζακχαίος παρουσιάζεται ως υπόδειγμα ειλικρινούς μετάνοιας, κάτι που αξίζει να εμβαθύνουμε.
«Καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν ᾿Ιησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν» (Λουκ. 19, 2-3)
«Ἐκεῖ ὑπῆρχε κάποιος, ποὺ τὸ ὄνομά του ἦταν Ζακχαῖος. ῏Ηταν ἀρχιτελώνης καὶ πλούσιος. Αὐτὸς προσπαθοῦσε νὰ δεῖ ποιὸς εἶναι ὁ ᾿Ιησοῦς· δὲν μποροῦσε ὅμως ἐξαιτίας τοῦ πλήθους καὶ γιατὶ ἦταν μικρόσωμος».
ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Κυριακή ΙΕ΄ Λουκά, 25/1/2026
Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού
Οι Καππαδόκες Πατέρες έβαλαν τη δική τους σφραγίδα στην ανάπτυξη της Θεολογίας κατά τον 4ο μ. Χ. αιώνα στην Εκκλησία. Είναι στην ουσία οι θεμελιωτές του ορθόδοξου δόγματος και της αποκρυστάλλωσης της αυθεντικής διδασκαλίας της Εκκλησίας μας. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, ο αποκαλούμενος και Θεολόγος.
Του π. Δημητρίου Μπόκου
Μια μέρα ο Ζακχαίος, αρχιτελώνης, επίσημος δηλαδή φοροεισπράκτορας του ρωμαϊκού κράτους, συνάντησε για πρώτη φορά στη ζωή του τον Χριστό. Η συνάντηση ήταν στιγμιαία και έγινε κάτω από σχεδόν κωμικές συνθήκες. Μα ωστόσο ήταν τόσο κομβικής σημασίας για τον Ζακχαίο, που σήμανε ριζική αλλαγή στη ζωή του. Ο Χριστός του έριξε ένα βλέμμα μονάχα και του μίλησε σαν να τον ήξερε από πριν. Τον φώναξε με το όνομά του και του είπε ότι σκοπεύει να μείνει στο σπίτι του. Ο Ζακχαίος έτρεξε συγκλονισμένος στην οικία του και τον υποδέχθηκε με ανείπωτη χαρά (Κυριακή ΙΕ΄Λουκά).
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού
(Εισήγηση στην Ι.Μ. Αγίου Θεοδοσίου Αγ. Στεφάνου Αττικής, 28-1-2024)
Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω κατ’ αρχήν την «Εστία Πατερικών Μελετών» για την τιμή που μου έκανε να είμαι εισηγητής στην αποψινή εκδήλωση. Αισθάνομαι ιδιαίτερη χαρά, αλλά και δέος, να μιλήσω για τον Άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο, για έναν μεγάλο άγιο, έναν εν ζωή θεούμενο άνθρωπο, μια κορυφαία εκκλησιαστική μορφή, μια ασυνήθιστα χαρισματική προσωπικότητα, η οποία σπάνια αναφύεται στην ανθρώπινη ιστορία. Για μια από τις ευγενέστερες προσωπικότητες όλων των εποχών. Αισθάνομαι ακόμα τιμή και χαρά, διότι μου δίνεται η ευκαιρία να μιλήσω και για τον προστάτη μου άγιο!
Γράφει ο Σωτήριος Θεολόγου, Μεταπτυχιακός Φοιτητής Θεολογίας
Α.Π.Θ.
Σήμερα, θα ασχοληθούμε με το να αγγίξουμε, με τα πενιχρά μας μέσα, τον λόγο του Αποστόλου Παύλου, στην επιστολή του προς τον μαθητή του, Τιμόθεο.
