Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, χοροστάτησε στη θεία λειτουργία στο Ι. Βατοπαιδινό Μετόχι του Αγίου Ανδρέου, στον Γαλατά, το Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία τιμάται, με το Ιουλιανό ημερολόγιο, η μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου και πανηγυρίζει η ρωσόφωνη παροικία της Πόλεως.
Μια σπάνια και ιδιαίτερα σημαντική τοιχογραφία της πρώιμης χριστιανικής περιόδου, που απεικονίζει τον Ιησού ως «Καλό Ποιμένα», έφερε στο φως αρχαιολογική έρευνα στην Τουρκία.
«Ο άνθρωπος του Θεού δεν συκοφαντεί και δεν διαβάλλει. Διότι η συκοφαντία και η διαβολή είναι η μεγαλύτερη κατάρα που μπορεί να προκαλέσει κάποιος στον εαυτό του. Ο συκοφάντης δεν κάνει τίποτε άλλο από το να εκθέτει την ψυχή του που είναι ένας σκουπιδότοπος. Και αυτό που έχει μέσα, το βγάζει και απ’ έξω. Σας υπενθυμίζω κάτι που είπε κάποτε ένας σοφός: Η συκοφαντία συνήθως χτυπάει τους άξιους ανθρώπους όπως τα σκουλήκια ρίχνονται πάνω στα καλύτερα φρούτα».
Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εικαστική εκδήλωση φιλοξενεί η «Λέσχη ο Ζάκυνθος» (πλατεία Αγίου Μάρκου, στην πόλη της Ζακύνθου) από 13 έως 19 Δεκεμβρίου 2025, δηλαδή την ομαδική έκθεση Αγιογραφίας και Ζωγραφικής των μαθητριών και μαθητών του εικαστικού Νίκου Μπιάζη-Σεντή.
Διανύουμε, είναι η αλήθεια, έναν ακόμη βαρύ χειμώνα. Όμως, αυτό που παγώνει τις ψυχές μας περισσότερο και από το κρύο, είναι το πνευματικό ψύχος της εποχής. Ενώ η Μήτηρ Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, πιστή στον ρόλο της ως θεματοφύλακας της τάξης και της ενότητας, ετοιμαζόταν να γιορτάσει τη μεγάλη επέτειο των 1.700 ετών από την Α’ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας, μαζί με τον Προκαθήμενο της Πρεσβυτέρας Ρώμης και τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας, βλέπουμε με θλίψη κινήσεις που ανακαλούν μνήμες από σκοτεινές, διχαστικές εποχές.
Του Αρχιμανδρίτου του Οικουμενικού Θρόνου Γεράσιμου Φραγκουλάκη, Αννόβερο Γερμανίας
Μία εβδομάδα προτού ο Πρώτος της Εκκλησίας της Δύσεως, ο Επίσκοπος Ρώμης, διαβεί το κατώφλι της Βασιλίδος των Πόλεων για τον εορτασμό των 1.700 ετών από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας, συνήλθε, εν σιωπή και αφανώς, άτυπος σύναξη εκκλησιαστικών παραγόντων εις γη ξένη, στα βάθη των Αραβικών Εμιράτων. Εκεί, όπου ο λόγος του Θεού σβήνει συχνά μέσα στη βοή της ερήμου, ετέθη σε λειτουργία το λεγόμενο «αντι-Βαρθολομαιϊακό» τόξο, με πρωτοστάτη και υποκινητή το Πατριαρχείο Μόσχας, συνεπικουρούμενο από το βαθύ, αθέατο ρωσικό καθεστώς.
Είναι συγχρόνως ευλογία και ευθύνη να στοχαστούμε μαζί πάνω στο ερώτημα που τίθεται ενώπιόν μας σήμερα: Τί καθιστά έναν χώρο ιερό; Πρόκειται για ένα ερώτημα που αγγίζει την ίδια την ουσία του ποιοι είμαστε ως κοινότητες λατρείας – χριστιανικές, ιουδαϊκές και, πράγματι, όλων των ανθρώπων που επιζητούν να προσανατολίσουν τη ζωή τους προς τον Θεό.
