e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Τετάρτη, 7 Απριλίου 2021

ΘΕΩΡΙΑ EL GRECO. 30 πεντάστιχα και 4 κολάζ του π. Παν. Καποδίστρια για τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο

1
Χρώματα λυγμοί
ψυχής αποκόμματα
απολήγουνε
εκεί όπου τ’ Ωραίο
γίνεται Τραγικότης.

2
Χρυσανταύγειες
μαρτυρούν δειλά-δειλά
τα Κρυπτόμενα
των παθών το πέλαγος
των λαθών τις πλεκτάνες.

3
Ό,τι φαίνεται
δεν είναι όλο. Άδης
άδειος αδη-
μονεί να πλημμυρίσει
με φιγούρες άπλαστες.

4
Για ποια μιλάμε
φύση; Τη θεούμενη
απ’  τον Ελ Γκρέκο
ή την απελπισμένη
του κακού μας του καιρού;

5
Δεν έχουν όλες
οι γυναίκες ερμίνα
ούτε ζωγράφο
για να τις αφθαρτίσει.
Γιατί λοιπόν θρηνούνε;

6
Μετανοώντας
στον Δομήνικο μπροστά
πάλι ψεύδεσαι.
Βάλθηκες ν’ αποσπάσεις
του ελέους πινελιές.

7
Κάθε θάνατος
πίνει χρώματα και ζει.
Του Σταυρωμένου
ή του Σεβαστιανού
δείτε τα λογχίσματα.
  

8
Τις αβρότητες
του πράσινου κόκκινου
τις αφές βαφές
προσεταιριζόμαστε
οι προσκλαίοντες όλοι.

9
Θεοβάδιστες
οι σπηλιές κ’ οι σιωπές
των ασωμάτων
στις γωνιές συνωστισμός
στην Αγωνία ουδείς.

10
Υποδόριο
το τι μέλλει γενέσθαι
νέφος τρεχάτο
άστρων αγκομαχητά
ωσάν πληγές πτυχώσεις.

11
Όλ’  ανάστατα
ελπίζοντας ανάσταση
νεκρών χρωμάτων     
του πενθούντος πορφυρού
του δακρυσμένου άσπρου.

12
Τέτοια χρώματα
των πραγμάτων αίματα
θείες ουσίες 
διασπώμενες μορφές
ανεπιστρεπτί γυμνές.

13
Τόσα πρόσωπα
αν και βασιλεμένα
επαίρονται πως
είδαν το Αθέατο
άγγιξαν την Οροφή.

14
Τα τραύματά τους
αναστρέψιμα λέω
πλανιέμαι όμως.
Όσο τ’ αποτυπώνει
πονάνε πολύτερο.


15
Αθανατίζει
όσο ζει της κακίας
τα γεννήματα
έτσι που ακόμη δρουν
πιο φίδια κι απ’ τα φίδια.

16
Ο επί θρόνου
επτάψυχος λογιέται
όμως δεν είναι.
Την κιννάβαρι λίγο
του ξύνεις και ξεπέφτει.

17
Καταλύοντας
το σώμα και το αίμα
των ψευτοθεών
απομένει τ’ αγόρι
με το δαυλί του σβηστό.

18
Πόλεις λυγμικές
τοπία συνένοχα
του Μεσαίωνα-
ένα στιγμιαίο φλας
δεν δίνει αμνηστία.

19
Τις νεροσυρμές
των ψυχών γκρίζο βαθύ
επικαλύπτει.
Φανερός ο πόλεμος
τ’  άλλα υπονοούνται.

20
Γη ο ουρανός 
πατιέται απ’ τις μορφές
τις φωτοφόρες-
δηλώνοντας αθώες
αυτοκαταστρέφονται.

21
Υπογράφοντας
βεβαιοί καταγωγή
και προορισμό
τους νοσταλγικούς σεισμούς
της αφομοίωσής του.


22
Αυστηρός το φως 
ιεροεξεταστής  
ρέει έσωθεν
στιγματίζοντας μορφές
ή λιώνοντας κεράκια.

23
Ο Λαοκόων
προσποιείται πως όλα
τακτοποιούνται.
Απλώς συγκαλύπτονται
ώς την εσχάτη μέρα.

24
Νοιώθω στα πόδια 
φίδια και χταπόδια 
επιθυμιών.
Λύσε τα χρώματά σου 
κι απελευθέρωσέ με. 

25
Κόψε τις αφές 
κάψε τα χρονοβόρα 
κυπαρίσσια σου.
Εκεί θησαυρίζονται 
των ονείρων λείψανα. 

26
Εάν ο κόσμος
των φωτοσκιάσεων
ξαναγινόταν
θα αιχμαλωτίζαμε
ως πολύ το λίγο μας.

27 
Διακηρυγμένη 
αγιότητα λέμε
τέτοιαν ομορφιά. 
Σε τόπους υπο-ήλιου 
ποιος να σε πιστέψει πια;

28
Αποθέωση
μπορεί και να σημαίνει
απογύμνωση
απ’ τις ανθυγιεινές
αγάπες του μυαλού σου.

29
Γαληνότατος
γίνεσαι μόνον αφού
διανείμεις ρούχα
δέρμα αίματα οστά
τ’ όνομά σου με σάρκα.

30
Να γαυγίζεσαι
δεν είναι λύση. Μόνον
αν λύσεις μαλλιά
των αινιγμάτων κόμπους
ίσως να ζωγραφισθείς.

[Δεκέμβριος 2012, Νοέμβριος 2014, Οκτώβριος 2019]

Τα ανωτέρω 30 πεντάστιχα δημοσιεύτηκαν οριστικά στο ποιητικό βιβλίο του Παναγιώτη Καποδίστρια, ΛΕΥΚΟΤΕΡΟΣ ΚΑΙΓΕΣΑΙ, εκδ. Αληθώς, Ζάκυνθος 2019, σσ. 59-70.

Δεν υπάρχουν σχόλια: