e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μ. Ζ. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Προσκυνηματική ανάβαση στο Όρος Θαβώρ, τον τόπο της Θείας Μεταμορφώσεως [+video]


Ταξίδεψε και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας 










































Τὸ ὄρος Θαβὼρ ὑψώνεται  ὡς εἷς τεράστιος κωνικὸς ὄγκος  εἰς τὸ βόρειον  ἄκρον τῆς εὐρυχώρου πεδιάδος τῶν Ἐσδραελῶν. Τὸ ὄνομα Θαβὼρ προέρχεται ἀπὸ τὴν σημιτικὴν ρίζαν καὶ σημαίνει ὕψωμα, ὄρος ἢ ὀμφαλός. Ἀπὸ τοὺς  πρώτους χριστιανικοὺς χρόνους, τὸ Θαβὼρ ἐταυτίσθη μὲ τὸ «Ὑψηλὸν Ὄρος», ἐπάνω εἰς τὸ ὁποῖον ἔγινε ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Χριστοῦ. Κατὰ τὸν 6ον αἰῶνα ἐπάνω εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους ὑπῆρχαν τρεῖς ναοί, οἱ ὁποῖοι ἀντιστοιχοῦσαν εἰς τὰς τρεῖς σκηνάς. Τὴν ἰδίαν ἐποχὴν ἀνεκηρύχθη τὸ  Θαβὼρ  ἐπισκοπὴ καὶ προσείλκυσε πολλοὺς Χριστιανοὺς μοναχοὺς καὶ χιλιάδας προσκυνητάς. Τὴν ἐποχὴν τῶν Σταυροφόρων ἐγκατεστάθησαν εἰς τὸ Θαβὼρ Βενεδικτίνοι  μοναχοὶ  καθὼς καὶ Ἕλληνες. Μετὰ τὴν ἐκδίωξιν τῶν σταυροφόρων ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Τόπους, ὁ Σουλτάνος τῆς Δαμασκοῦ Μάικλ ἒλ  Ἀντίλ, τὸ 1211, κατέστρεψε ὅλα τὰ χριστιανικὰ κτίσματα  καὶ ἐπάνω ἀπὸ τὰ ἐρείπιά τους ἀνήγειρε ἰσχυρὸν φρούριον, τὰ ὑπολείμματα τοῦ ὁποίου σώζονται ἕως σήμερον εἰς διάφορα σημεῖα τοῦ ὄρους. Σήμερον ἡ κορυφὴ τοῦ Θαβὼρ εἶναι χριστιανικὴ ἰδιοκτησία καὶ κατέχεται ἀπὸ Ἕλληνας ὀρθοδόξους καὶ Λατίνους μοναχούς. Εἰς τὸ νότιον τμῆμα τῆς κορυφῆς εὑρίσκονται τὸ Ἑλληνορθόδοξον μοναστήριον, ἡ Ἐκκλησία τῆς Μεταμορφώσεως, ἡ ὁποία  ἐκτίσθη τὸ 1862, καὶ τὸ παρεκκλήσιον τοῦ Μελχισεδέκ, ἐνῶ εἰς τὸ βόρειον τμῆμα εὑρίσκονται τὸ μοναστήριον καὶ ὁ ξενὼν τῶν Φραγκισκανῶν καθὼς καὶ μεγαλοπρεπὴς βασιλικὴ ἐκτισμένη ἐπάνω εἰς τὰ ἐρείπια  ἀρχαίας  βυζαντινῆς Ἐκκλησίας.   

Εκεί τη νύχτα της 5ης/18ης προς 6η/19η Αυγούστου κατά τη Θ. Λειτουργία μπροστά σε χιλιάδες πιστούς και άπιστους κατεβαίνει πάνω από το ιερό βουνό ένα σύννεφο.Οι άπιστοι -όπως πολλούς από αυτούς έχω ακούσει- λένε ότι δεν είναι παρά ένα μετεωρολογικό φαινόμενο.Αυτό το σύννεφο όμως είναι πολύ διαφορετικό από τα συνηθισμένα σύννεφα που κατεβαίνουν το πρωί πάνω από τα βουνά μας.

Αρχίζοντας η αγρυπνία βλέπεις στην κορυφή του βουνού,προς τη Ναζαρέτ,μες το σκοτάδι της νύχτας κάτι πορτοκαλί. Αυτό κινείται κάθετα προς την εκκλησία και στέκεται εκεί σαν μία πορτοκαλί γλώσσα μέχρι στις δώδεκα-μία σε μεγάλη απόσταση από το Όρος Θαβώρ.

Και όταν αρχίζει η Θεία Λειτουργία, ειδικά τη στιγμή του Χερουβικού, έρχεται το σύννεφο προς το βουνό και αρχίζει να παίρνει διάφορα σχήματα και τότε αρχίζουν να κόβονται από το σύννεφο κομμάτια στρογγυλά ή μακρόστενα και παίρνουν τη μορφή πουλιών ή αγγέλων και έρχονται πάνω από τον τρούλο της εκκλησίας.

Ταυτόχρονα με αυτό το θαύμα ένα άρωμα εξαίσιο σαν λιβάνι απλώνεται στον αέρα αλλά δεν είναι λιβάνι,σαν ρητίνη αλλά δεν είναι ρητίνη.Είναι ένας συνδυασμός ανατολίτικων κωνοφόρων και λιβανιού.

Εκ της επισήμου ιστοσελίδος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων 


Λόγος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 
 της Κυριακής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος 
 6 Αυγούστου 2017
(Ματθ. ιζ΄ 1- 9 )

Γράφει ο π. Αναστάσιος Στεργιώτης

Μέγιστο γεγονός για την Χριστιανοσύνη αποτελεί ο εορτασμός της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, η οποία έλαβε χώρα στο όρος Θαβώρ ενώπιον των τριών μαθητών Πέτρου, Ιακώβου και Ιωάννη, τους οποίους ο Ιησούς θεώρησε ως πιο έτοιμους και ώριμους, για να παραστούν στο υπερκόσμιο αυτό γεγονός.

Τότε τα ενδύματά Του έλαμψαν σαν το φως και το πρόσωπό Του σαν ήλιος και εκατέρωθέν Του παρουσιάστηκαν οι δύο παλαιοδιαθηκικές μορφές του Μωυσή και του Ηλία. Οι μορφές αυτές δεν είναι τυχαίες. Ο μεν Μωυσής υπήρξε ο μέγας πνευματικός ηγέτης και νομοθέτης, ο οποίος έλαβε στο όρος Σινά τον θείο νόμο και βάσει αυτού καθοδήγησε στον δρόμο της ευσέβειας και του θείου δικαίου τον λαό του. Ο δε Ηλίας υπήρξε ο μέγιστος Προφήτης της Παλαιάς Διαθήκης, που έλεγξε με δριμύτητα και αφοβία τους ασεβείς ηγεμόνες και τυράννους της εποχής του, γινόμενος παράδειγμα και για κάθε εποχή. Δεν δίστασε να επικρίνει σφοδρά τον ασεβή και άδικο Βασιλέα Αχαάβ και την σύζυγό του Ιεζάβελ, κυνηγήθηκε, έζησε στην ερημιά, δίδαξε, θαυματοποίησε και τέλος οδηγήθηκε στον ουρανό μέσα σε φωτεινό άρμα, χωρίς φυσικό θάνατο.

Έτσι, με το γεγονός της Μεταμορφώσεως, όχι μόνον ενώνονται άρρητα οι δύο εποχές, η παλαιά και η νέα, της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, αλλά καθίσταται πλέον δυνατή η μετοχή του ανθρώπου στις άκτιστες θείες ενέργειες και το άκτιστο θείο φως. Δίνεται πλέον το μήνυμα ότι ο άνθρωπος μπορεί να γίνει «κατά χάριν» Θεός και να πετύχει το «καθ’ ομοίωσιν».

Ο Θεός τού αποκαλύπτει ό,τι κρίνει απαραίτητο για την σωτηρία του και τον κάνει μέτοχο, όχι βέβαια της Ουσίας Του -πράγμα αδύνατον, λόγω της θνητότητας και ατέλειας τού ανθρώπου- αλλά των ενεργειών κι εκδηλώσεων της θεότητας. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να δει απ’ ευθείας τον ήλιο διότι τον καίει, μπορεί όμως να μετέχει των ευεργετημάτων, των ακτίνων του φωτός του.

Το θαβώριο άκτιστο φως αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης εκ μέρους των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας και σ’ αυτό θεμελιώθηκε η υψηλή θεολογία των μεγάλων νηπτικών, όπως του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.

Αυτό ας ευχηθούμε να φωτίζει, να κατακλύζει και να καθοδηγεί τις ζωές όλων μας. Γένοιτο!