e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2019

Θυρανοίξια και πάλι... Της ιερατικής διακονίας της πέμπτης δεκαετίας οι απαρχές


ΓΡΑΦΕΙ ο π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

Στ᾿ ἀλήθεια, ἔχουν τὴ σημασία τους καὶ τὸ εἰδικό τους τὸ βάρος οἱ διάφοροι ἐπέτειοι στὴ ζωή καὶ στὴ διακονία μας. Μάλιστα, ὅταν οἱ ἐπέτειοι αὐτὲς πληθύνονται, αὐξάνουν, μαζὶ μὲ τὴν ἡλικία ποὺ σωρεύει ὁ χρόνος, τότε ἀποκτοῦν ὅλο καὶ μεγαλύτερη ἀξία, γιατὶ τὸ ξέρεις: δὲν θὰ ἐπαναληφτοῦν. Δηλαδή, τὸ δέκα μπορεῖ νὰ γίνει εἴκοσι, τὸ εἴκοσι σαράντα, ὅμως, ὅταν σιμώσεις καὶ ξεπεράσεις τὸν ἀριθμὸ σαράντα, τότε ξέρεις ὅτι σιμώνεις στὸ νῆμα ποὺ τερματίζει τὸ ἄθλημα τῆς ἐπίγειας βιοτῆς. Ὁπότε καὶ περιμένεις,  μετρώντας ἕνα-ἕνα τὰ χρόνια ποὺ σοῦ περίσσεψαν πιά. 

Ὅμως γιὰ ἕνα ἱερέα, ποὺ ἔχει διανύσει πολυχρόνιο δρομολόγιο, πέραν τῶν τεσσάρων δεκαετιῶν, ἡ συγκίνηση καὶ ἡ συναισθηματική φόρτιση αὐξάνονται κάτι τέτοιες μέρες  καί,  δικαίως, μάλιστα. Γιατί, ὅταν σιμώσει ἡ ἐπέτειος τῆς εἰς πρεσβύτερον χειροτονίας του, -ἀφοῦ πλέον ἄλλον βαθμό ἱερωσύνης, ὅταν εἶναι ἔγγαμος, δὲν πρόκειται νὰ λάβει- τότε κατανοεῖ πολὺ καλὰ ὅτι ὁ Θεὸς στέκει στοργικὰ  πάνω του, λές καὶ τὸν χρειάζεται ἀκόμα... Μέγιστο, ὄντως, τὸ προνόμιο καὶ ἀκόμα πιὸ μεγαλο τὸ μάθημα ποὺ τὸ διδάσκεται αὐτὸς ὁ παπᾶς αὐτὲς τὶς ὁριακὲς τοῦ βίου του στιγμὲς καὶ μέρες. Ἐπειδὴ ζεῖ κι αὐτὰ τὰ νέα θυρανοίξια πρὸς μιὰ νέα δεκαετία μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ σταθεῖ τὸ ἴδιο συνεπής, ἔντιμος καὶ φιλακόλουθος, ὅπως προσπάθησε ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια ποὺ πέρασαν... Ἔστω κι ἄν χρειαζόταν νὰ στραγγίξει καὶ τὰ ἔσχατα μόρια τῆς δύναμης καὶ ἀντοχῆς του. Ποὺ κάποτε ἔζησε, ἰδίως σὲ στιγμὲς τραγικὲς γιὰ κεῖνον καὶ τὴν ἐνορία του. Καὶ ποὺ δὲν ἦταν καὶ λίγες ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια... Κι ὅμως, ὅταν περνοῦσε κι αὐτὸ τὸ σύννεφο τῆς δοκιμασίας, τότε προσπαθοῦσε νὰ δεῖ καὶ τὴν ἄλλη της ὄψη, ὁπότε καταλάβαινε ὅτι πίσω ἀπ᾿ ὅλα στεκόταν τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ, ποὺ φρόντιζε πάντοτε νὰ γαληνεύει τὰ πάντα. Καὶ κυρίως νὰ παρέχει διδαχὴ ὠφέλιμη, σφραγισμένη μὲ τὴν σοφία καὶ ἀγάπη Του.  Μὲ λίγα λόγια νὰ τοῦ ἀνοίγει σιγά-σιγὰ τὸ βιβλίο τῆς ἀνθρωπογνωσίας καὶ τὸν νουθετεῖ, ὥστε νὰ γνωρίσει καλύτερα καὶ μὲ ὅση γίνεται περισσότερη ἀκρίβεια τοὺς συνανθρώπους του, τὸ ποίμνιό του, γιὰ μπορέσει ἔτσι νὰ στερεώσει καλύτερα τὴν οἰκοδομὴ τῆς ἐνοριακῆς του κοινότητας. Γιατὶ «τὸ ἄρχειν καὶ διακονεῖν  ψυχῶν» εἶναι ὄντως μέγα ἄθλημα καὶ δὲν κατορθοῦται χωρὶς νὰ ὑπάρχει μιὰ σοβαρὴ μελέτη καὶ γνώση τῶν χαρακτήρων τῶν ἀνθρώπων. Ποὺ στὴν οὐσία ὅλοι αὐτοὶ οἱ χαρακτῆρες εἶναι ἕνα μέγιστο ψηφιδωτό, ἀπὸ κάθε λογῆς μορφὲς καὶ συμπεριφορὲς ἀνθρώπων. 

Στ᾿ ἀλήθεια, μέσα στὸ πέρασμα τῶν τεσσάρων δεκαετιῶν ποιμαντικοῦ βίου καὶ ἔργου πόσα πρόσωπα δὲ γνωρίζει κανεὶς  καί, κυρίως, μελετᾶ ὡς χαρακτῆρες; Κι αὐτὸ γιὰ νὰ κατορθώνει νὰ ἰσορροπεῖ, νὰ βιώνει -ὅσο τοῦ ἦταν βολετό- τὴ «μεσότητα», ποὺ λέει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος. Κι  ὅλ᾿ αὐτὰ στεφανωμενα μὲ τὴν  ὀδύνη, τὸ φαρμάκι καὶ τὴ μοναξιά. 

Μιὰ ἀκόμα ἐπέτειος, λοιπόν, ξημέρωσε. Πασπαλισμένη μὲ μνῆμες ἀχνοφωτισμένες, κυκλωμένη ἀπὸ πρόσωπα νέα τότε καὶ σήμερα γερασμένα ἤ ταξιδεμένα πιά. Ἐπέτειος, ποὺ σημαίνει καὶ μιὰ σύγκριση: Τοῦ τότε μὲ τὸν τωρινὸ ἐνθουσιασμό.  Ποὺ θυμίζει ἐπίσης καὶ τονίζει,  λάθη, παραλείψεις, ἐντάσεις, πικρίες καὶ ἄστοχους ἀνταγωνισμούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι κομμάτια τοῦ μεγάλου «παζλ», τὰ ἀπαραίτητα κομμάτια γιὰ νὰ συμπληρωθεῖ, ἕως ἔλθει τὸ τέλος. Ποὺ ἀσφαλῶς καὶ θὰ φανεῖ κάποτε.

π.κ. ν. κ   Σάββατο, 30 Μαρτίου 2019

Δεν υπάρχουν σχόλια: