e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2019

Μακριά από τον δαίμονα του κέρδους

ΟΜΙΛΙΑ  ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 
της Κυριακής Στ΄ Λουκά 
20 Οκτωβρίου 2019
(Λουκ. η΄ 27-39 )

Γράφει ο π. Αναστάσιος Στεργιώτης


Ο δυστυχής δαιμονισμένος, ο οποίος αποτελούσε δημόσιο κίνδυνο για τους συμπατριώτες του και ο οποίος ρακένδυτος, εξαθλιωμένος και αυτοκαταστροφικός περιφερόταν, γινόμενος ο φόβος και ο τρόμος για τους γύρω του, ξαφνικά, σώφρων και ευπρεπής, κάθεται ευλαβικά στα πόδια του Σωτήρα Χριστού. Πριν από λίγο, με τη δύναμη του Θεού, η οποία ανατρέπει ακόμα και τους φυσικούς νόμους, απαλλάχτηκε οριστικά από τα πονηρά πνεύματα πού τον βασάνιζαν. Όμως, αυτός είχε τουλάχιστον το ελαφρυντικό ότι οι δυνάμεις του κακού τον κατέλαβαν, παρά τη θέλησή του. Έτσι, ακόμη κι αν είχε αποβάλει την ντροπή, την καλοσύνη και τη σεμνότητα, δεν έφταιγε ο ίδιος. Υπό αυτή την έννοια, θα μπορούσε να θεωρηθεί περισσότερο αξιολύπητος παρά αξιοκατάκριτος. 
     Ωστόσο, πολύ πιο αξιοκατάκριτος και καταδικαστέος είναι ο αμαρτωλός άνθρωπος. Αυτός, όσο παράξενο κι αν ακούγεται, βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση από έναν δαιμονισμένο. Γίνεται έξαλλος και κακός θεληματικά, βασανίζει τους γύρω του, παρεκτρέπεται, συκοφαντεί, αδικεί, μισεί και φθονεί. Είναι υποδουλωμένος  στον πλούτο και τις εγωιστικές απολαύσεις. Βυθίζεται καθημερινά, όλο και πιο πολύ, στον βούρκο της αμαρτίας.
     Παράδειγμα τέτοιων ανθρώπων, στην ευαγγελική περικοπή, είναι οι κάτοικοι των Γαδάρων. Αυτοί, παραβιάζοντας απροκάλυπτα και ανερυθρίαστα τον θρησκευτικό νόμο της εποχής τους, έβοσκαν χοίρους (ζώα τα οποία εθεωρούντο  ακάθαρτα για τους Ιουδαίους), για να πουλήσουν το πανάκριβο κρέας τους και να πλουτίσουν ανόμως. Όμως, ο Κύριος, που γνώριζε τις καρδιές τους και τις κατακριτέες πράξεις τους, δεν τους άφησε απαιδαγώγητους. Δεν απείλησε, βέβαια, ούτε έβλαψε τις ζωές τους, αλλά τους χτύπησε παιδαγωγικά εκεί που πονούσαν, απομειώνοντας την περιουσία τους. Και αυτό, για τον άπληστο άνθρωπο, συνιστά τη μεγαλύτερη δοκιμασία και δυστυχία. Βλέποντας τους χοίρους τους, καταλαμβανόμενους από τα δαιμόνια, να γκρεμίζονται και να πνίγονται στη θάλασσα της Τιβεριάδας, καταλήφθηκαν από πανικό και φόβο μέγα.  Όμως, δυστυχώς δεν μετανόησαν. Ο δαίμονας του κέρδους τούς είχε τόσο κυριεύσει, που, όταν συνήλθαν κάπως, μετέβησαν στην πόλη και άρχισαν να συκοφαντούν τον Ιησού και να υποκινούν την δίωξή Του. Γι’ αυτούς, ο Ιησούς ήταν ένας εχθρός, από τον οποίον ήθελαν να απαλλαγούν, καθώς η συναίσθηση της ενοχής τούς ταλάνιζε και τούς έπνιγε.
     Ας μην τους μιμηθούμε, λοιπόν, ώστε η ζωή μας να είναι γεμάτη από την ηρεμία, το φως και τη χαρά του Θεού και ας αφιερώσουμε τον εαυτό μας στη διακονία του πλησίον μας. Γένοιτο!

Δεν υπάρχουν σχόλια: