e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019

Πατριαρχική και Συνοδική Χοροστασία για την Κυριακή των Βαΐων 2019 στο Φανάρι

ΠΑΝΣΕΠΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑΟΣ

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΧΟΡΟΣΤΑΣΙΑ 


Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, θά χοροστατήσῃ ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ, κατά τόν Μ. Ἑσπερινόν τοῦ Σαββάτου, 20ῆς Ἀπριλίου, καί ὥραν 4ην μ. μ., καί τήν Θείαν Λειτουργίαν τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων, 21ης ἰδίου, ἐν συγχοροστασίᾳ μετά τῶν ἐνταῦθα Συνοδικῶν καί λοιπῶν ἁγίων Ἀρχιερέων. 

Τόν θεῖον λόγον θά κηρύξῃ, κατά τήν τάξιν, ὁ Πανοσιολ. Διάκονος κ. Γρηγόριος, Ὑπογραμματεύς τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου. 

Ωσαννά εν τοις υψίστοις!

«Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος», έψαλε ο λαός!

Περίμεναν τον Μεσσία, αλλά τα μάτια τους ήταν κλειστά και αναζητούσαν έναν Μεσσία με κοσμική δύναμη, που θα τους λύτρωνε από την σκλαβιά των Ρωμαίων. Δεν έβλεπαν ποιον υποδέχονταν, σε ποιον έστρωναν βαΐα φοινίκων, σε ποιον αναφωνούσαν «Ευλογημένος ο ερχόμενος». Δεν έβλεπαν τον Βασιλέα της δόξης που τους προσέφερε την ουράνια βασιλεία, η οποία είναι αιώνια. Προτίμησαν την επίγεια βασιλεία, η οποία έχει τέλος. Γι' αυτό και το «ωσαννά» μετετράπη σύντομα σε «άρον, άρον, σταύρωσον Αυτόν».

Ας ανοίξουμε, αδελφοί μου, τα πνευματικά μάτια μας. Ας υποδεχθούμε τον Βασιλέα της Δόξης. Ας στρώσουμε τα φύλλα της καρδιάς μας, να πατήσει επάνω και να εισέλθει μέσα της. Ας ετοιμάσουμε τον θρόνο Του μέσα στην καρδιά μας! 

Έρχεται να μας κάνει μετόχους της Βασιλείας Του! Έρχεται να παραδοθεί ο Ίδιος, για να μας λυτρώσει από τα δεσμά της αμαρτίας. Έρχεται να πάθει, να πονέσει και να χλευασθεί, για να μας γλυτώσει από τον αιώνιο πόνο και την αιώνια καταδίκη. Έρχεται να σταυρωθεί για να μας γλυτώσει από τον θάνατο. Έρχεται να ταφεί για να μας αναστήσει μαζί Του!

Ας Του φωνάξουμε, τώρα που έρχεται, μέσα από την καρδιά μας: «ωσαννά εν τοις υψίστοις ευλογημένος ο ερχόμενος»!

+Αρχ. Βαρθολομαίος, 
Καθηγούμενος Ι. Μ. Εσφιγμένου Αγίου Όρους

Η Λειτουργία του Πάσχα 2019 των ΡΚαθολικών στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου της Ρώμης [live]




NOW. Pope Francis celebrates the Easter Vigil Mass in St. Peter's Basilica.


Χειροποιήματα Βαγιώνε 2019 από Βαρκελώνη, Τυνησία, Μαρόκο και Ζάκυνθο στην Παναγούλα Μπανάτου


Πρωί Σαββάτου του Λαζάρου, 20ής Απριλίου 2019, στον απαστράπτοντα και ανοιξιάτικο Ναό της Παναγούλας Μπανάτου, συνέβησαν οι πατροπαράδοτες διακοσμήσεις για την αυριανή γιορτή του Βαγιώνε. Φέτος τα χειροποιήματα δεν προήλθαν μόνον από τους καλούς Ενορίτες μας, αλλά και από τη Βαρκελώνη (δώρο φερμένο από την φίλη μας Κλαίρη Σκανδάμη, καθηγήτρια Πανεπιστημίου εκεί), όπως από τη Βόρειο Αφρική (Τυνησία - Μαρόκο), κατασκευασμένα από εντόπιους.























































Πατριαρχική Εγκύκλιος για το Άγιο Πάσχα 2019 | Patriarchal Encyclical for Holy Pascha 2019


B A R T H O L O M E W
By God’s Mercy
Archbishop of Constantinople-New Rome and Ecumenical Patriarch
To the Plenitude of the Church: May the Grace, Peace and Mercy
of Christ Risen in Glory be with you All

Venerable brothers and beloved children in the Lord,

Having run the course of the race of Holy and Great Lent in prayer and fasting, and having reached the salvific passion of Christ God, today we are rendered participants in the joy of His splendid Resurrection.

The experience of Resurrection belongs to the core of Orthodox identity. We celebrate the Lord’s Resurrection not only during the feast of Holy Pascha and the ensuing paschal period, but on each Sunday and at each Divine Liturgy, which is always a luminous festivity. The Christian life in all its dimensions – in divine worship as well as in our life and witness in the world – bears a resurrectional spirit and is shaken by the victory of the risen Christ over death and by the expectation of His eternal kingdom.

Man is unable of itself to handle fear and the inevitability of death, which it confronts throughout and not merely at the conclusion of life. The sense that life is “a journey toward death” – without any hope of escape – does not lead to any humanization of life or enhancement of responsibility and concern for the present and future. On the contrary, humanity recoils and disengages from the essential elements of life, ending up in cynicism, nihilism and despair, in a fabrication of uninhibited self-realization and in the graceless eudemonism of “let us eat and drink, for tomorrow we shall die.” Science, social and political activism, economic progress and prosperity cannot provide a way out of this impasse. Whatever is created by humanity bears the stigma of death, and it does not lead to salvation, because it is itself in need of salvation. The desire for eternity cannot be concealed by worldly goods and cannot be satisfied by the extension of life or the promise of false paradise.

Orthodoxy offers the Truth of the saving Gospel of the Resurrection to the contemporary rationalistic man. For us Orthodox, Pascha is not simply the remembrance of the Lord’s Resurrection, but also the experience of our own regeneration in the Risen Christ; it is the foretaste and conviction of the eschatological fulfillment of the divine Economy. The faithful Christian knows that existential fullness is a gift of divine grace. In Christ, our life is transfigured, transformed into a journey toward deification. For St. Paul, Christians are distinguished from “others,” who “do not have hope” (cf. 1 Thess. 4.13). They hope in Christ, who is “our life and resurrection,” “the first and the last and the living one” (Rev. 1.17–18).

The salvific presence of Christ in our life and the hope of the heavenly kingdom are inseparably linked to our Christian existence, which functions and is realized as a creative and transformative force in the world. It is by no means accidental that, before modern civilization could appreciate and establish man as the maker of history, the faithful were called to become “coworkers of God” (cf. 1 Cor. 3.9). It is a complete misinterpretation of Orthodox self-consciousness as well as of the social and charitable work of the Church to claim that Orthodoxy is introverted, unworldly and indifferent to history and civilization.

Venerable brothers and beloved children,

Pascha is not just the greatest feast and celebration of the Orthodox Church. Resurrection is our entire faith, all of our ecclesiastical life, the whole civilization of Orthodoxy. And from this inexhaustible source, the whole eschatological drive of our Orthodox life and witness derives its origin and nourishment. In the Resurrection and from the Resurrection, we as faithful come to know our eternal destiny; we discern the content and direction of our mission in the world; and we discover the meaning and truth of our freedom. He who descended to the lowest extremities of the earth, abolishing the gates of Hades and power of death, rises from the tomb as the liberator of humankind and all creation. It is this gift of freedom that human beings are called to receive freely, becoming incorporated in the Church as “the community of deification,” where freedom is the foundation, the way and the destination. As a gift from Christ, this freedom is experienced and expressed as “speaking the truth in love” (cf. Eph. 4.15), as an event of communion and solidarity. “For you were called to freedom, brethren; only do not use your freedom as an opportunity for the flesh, but through love be servants of one another” (Gal. 5.13). In the Church, “we exist in the way of the Resurrection,” looking unto the “common resurrection” in the never-ending day of the Kingdom.

With these thoughts, we give with purity of heart, glory to the Risen Lord that “gave rise to life in all,” to God that is “with us” and “for us,” Who has promised to be with us to the end of the ages. And we exclaim the joyous paschal greeting “Christ is Risen!” as we pray to the Maker and Redeemer of the world, the giver of all gifts, to illumine all of our lives through the light of His salvific Resurrection and to grant to all the fulfillment of joy and all His saving gifts, so that His all-holy and supra-celestial name may be praised and blessed.

At the Phanar, Holy Pascha 2019

Bartholomew of Constantinople
Your fervent supplicant to the risen Christ

Νικητές και τροπαιούχοι

ΟΜΙΛΙΑ  ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 
της Κυριακής των Βαΐων 
21 Απριλίου 2019
(Ιωαν. ιβ΄ 1-18 )

Γράφει ο π. Αναστάσιος Στεργιώτης 


Συγκινητική είναι η πράξη της Μαρίας, αδελφής του Λαζάρου, η οποία άλειψε με μύρο τα πόδια του Κυρίου. Εξίσου αξιόλογη και θεσπέσια είναι και η διακονία της αδελφής της, της Μάρθας. Ωστόσο, σε αντίθεση με την ευσέβεια και την βαθιά ευγνωμοσύνη των δύο γυναικών προς τον Κύριο, ο οποίος ανέστησε τον αγαπημένο αδελφό τους τον Λάζαρο, προβάλλει στην σημερινή περικοπή η δολιότητα και το μίσος του μοχθηρού Ιούδα, ο οποίος, παρότι κλέφτης σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, παρίστανε τον φιλάνθρωπο και επέκρινε ως σπατάλη κάθε τιμή προς το πρόσωπο του Θεανθρώπου. Έτσι, το μίσος και ο φθόνος του προς τον Κύριο, επεκτάθηκε και στις μαθήτριές Του.

Όμως ο Κύριος αποστόμωσε τον Ιούδα, λέγοντας ότι πάντοτε θα υπάρχουν φτωχοί, ώστε να τους ευεργετούμε αν πραγματικά είμαστε αληθινοί Χριστιανοί. Όμως ο Ιησούς Χριστός δεν θα είναι πάντα σωματικά παρών ανάμεσα στους ανθρώπους, διότι το εκούσιο πάθος πλησίαζε και εντός ολίγου θα παραδιδόταν στα χέρια των ανόμων για να σταυρωθεί.

Η ενθουσιώδης υποδοχή του Κυρίου που ακολούθησε την είσοδό Του, επί πώλου όνου, στα Ιεροσόλυμα, δείχνει τον στιγμιαίο ενθουσιασμό και την επιδερμικότητα στις εκδηλώσεις των ανθρώπων. Πολλοί εξ αυτών, που ενθουσιώδεις Τον ζητωκραύγαζαν, στρώνοντας χαλιά πολύτιμα για να πατήσει το ζώο που Τον μετέφερε και κουνώντας φοινικόκλαδα για να Τον τιμήσουν ως επίγειο βασιλιά, αργότερα θα φώναζαν με πάθος και μίσος «άρον, άρον, σταύρωσον αυτόν». Και όσοι δεν θα φώναζαν εναντίον Του, δεν θα κινηθούν καθόλου να τον υπερασπιστούν, αλλά θα κρυφτούν φοβισμένοι, προσπαθώντας να διασώσουν τις ζωές τους, αρνούμενοι ότι Τον γνωρίζουν.

Όμως ο Κύριος μπαίνει στα Ιεροσόλυμα «πραΰς και σώζων», δηλαδή πράος, ειρηνικός, γεμάτος υπομονή, καλοσύνη και συγχωρητικότητα. Άλλωστε, η πραότητα χαρακτήριζε ολόκληρη την επίγεια ζωή Του, τόσο προς τους φίλους όσο και προς τους πολεμίους Του. Ήρεμος υπήρξε και απέναντι στον προδότη Ιούδα. Δεν τον επέπληξε, αλλά του μίλησε με γλυκύτητα και καλοσύνη. Το ίδιο έκανε και προς τους ασεβείς δικαστές και βασανιστές Του, παρότι τους απαντούσε πάντα με ευθύτητα και θάρρος.

Ας παραδειγματιστούμε κι εμείς από την δύναμη και την πραότητα του Κυρίου, διότι αυτές οι αρετές θα μας βγάλουν νικητές και τροπαιούχους από την πάλη μας με το Κακό, κατά την διάρκεια του επίγειου βίου μας. Γένοιτο!

Μεγάλη Παρασκευή των ΡΚαθολικών στο Κολοσσαίο | Colosseum. The Way of the Cross [video]




Pope Francis - The Way of the Cross 2019-04-19