Ιδιοκτήτης: π. Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου της Ι. Μ. Ζακύνθου. Είναι e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου. Οι κ.κ. δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα μόνο σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, κατόπιν συνεννοήσεως και πάντως με αναφορά του συγκεκριμένου συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2013

Στο τέλος η νίκη θα είναι δική μας

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
της Κυριακής 6ης Οκτωβρίου 2013
(Β΄ Κορ. 4, 6 – 15)

Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Αναστάσιος Στεργιώτης

Στην σημερινή αποστολική περικοπή ο Απόστολος Παύλος μάς βεβαιώνει –από προσωπική του πείρα– ότι οι θλίψεις έχουν παιδαγωγική αξία για τον άνθρωπο. Για τους άπιστους βέβαια είναι κάτι το φοβερό και ανυπόφορο, που τους οδηγεί σε βαρυγκόμια και απελπισία. Για τους πιστούς όμως είναι μέσα, που υποβοηθούν την πορεία τους στον δρόμο της Πίστεως και της Αρετής. Γι’ αυτό ο Θεός τις επιτρέπει.
            Ο Παντοδύναμος Θεός διέταξε να λάμψει το υπέρλαμπρο φως, το οποίο διέλυσε τα σκοτάδια κατά τον καιρό της Δημιουργίας, όπως αναφέρεται στο πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, στην Γένεση. Τότε όμως έδωσε στο σύμπαν το υλικό φως. Τώρα στέλνει το ολόλαμπρο και ανυπέρβλητο πνευματικό φως, το οποίο είναι ασύγκριτα ανώτερο του υλικού και μας οδηγεί στην Λύτρωση και την Σωτηρία.
            Έχουμε, λοιπόν, ανεκτίμητο πνευματικό φωτισμό μέσα στα πήλινα, εύθραυστα και αδύναμα σώματά μας, όμως το φως αυτό τους δίνει δύναμη να υπερνικούν τα εμπόδια και τις θλίψεις.
            Η δύναμη αυτή προέρχεται όχι από εμάς, αλλά από τον Θεό. Η ίδια δύναμη εμψύχωσε και τον ίδιο τον Παύλο ν’ αντιμετωπίσει τις διώξεις, τις ταλαιπωρίες και τις θλίψεις που υπέστη κατά την διάρκεια του έργου του. Και όχι μόνον αυτό, αλλά τον οδήγησε και σε λαμπρές νίκες. Το παράδειγμα, λοιπόν, του Παύλου είναι παράδειγμα για όλους εμάς.
            Μπορεί να θλιβόμαστε εξαιτίας κάποιων μεγάλων και μικρών δυσκολιών, αλλά ποτέ –χάρη στην Θεία Δύναμη– δεν φθάνουμε σε απελπισία και σε αδιέξοδο. Ο Θεός είναι πάντα δίπλα μας και δίνει λύση στις απορίες και στ’ αδιέξοδά μας. Οι εχθροί μάς νικούν μόνο προσωρινά. Στο τέλος η νίκη θα είναι δική μας.
            Ο αληθινός Χριστιανός παραδίδεται κάθε μέρα στον θάνατο για την δόξα του Ιησού Χριστού, ο οποίος υπέστη τα πάνδεινα και πέθανε για εμάς. Όπως ο Πατήρ και Θεός ανάστησε τον Ιησού Χριστό εκ νεκρών, το ίδιο θα αναστήσει και εμάς για να ζήσουμε αιώνια στη βασιλεία του.
            Ο Παύλος λέει ότι «κάθε θλίψη που συμβαίνει σ’ εμάς τους Αποστόλους είναι για πνευματική ωφέλεια όλων εσάς των πιστών και κάθε ευεργεσία του Θεού για εμάς τους Αποστόλους είναι και για εσάς τους πιστούς». Όμως χρειάζεται πίστη! Η Πίστη είναι αυτή που φωτίζει την διάνοια των ανθρώπων και τους κάνει να καταλαβαίνουν πράγματα που αλλιώς δεν μπορούν να συλλάβουν. Βλέπουν με πίστη και δέχονται με υπομονή και ελπίδα τις θλίψεις. Προοδεύουν σε αρετή και γίνονται παράδειγμα και για τους άλλους.
            Αυτά ας φροντίσουμε όλοι να τηρήσουμε και να βαδίσουμε τον ταπεινό δρόμο που θα μας οδηγήσει στην θέωση και στην λύτρωση!

Σύντομη στάση στη Μονή του Αγίου Θεοδοσίου - Κίεβο / Церковь Феодосия Печерского, Киев

Φωτογραφίζει και παρουσιάζει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας


Ο ναός - μοναστήρι του Αγίου Θεοδοσίου βρίσκεται έξω από τα τείχη της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου, διακόσια μόλις μέτρα μακριά. Ένας δρόμος μόνον βρίσκεται ανάμεσά τους. Λέγεται μάλιστα ότι, αν η Λαύρα αποτελούσε ξεχωριστό πλανήτη, η Μονή Αγίου Θεοδοσίου θα την συντρόφευε! 

Παλαιότερα, έως το 1830, η Μονή, στην οποία βρισκόμαστε, εθεωρείτο και ήταν προέκταση της Λαύρας, σήμερα όμως τους χωρίζει ένα μεγάλο και σχεδόν ανυπέρβλητο Σχίσμα: Ενώ η Λαύρα ανήκει στην επίσημη Εκκλησία (Μητρόπολη Κιέβου, υπαγόμενη στο Πατριαρχείο της Μόσχας), η Μονή του Αγίου Θεοδοσίου ανήκει στο αυτοανακηρυχθέν Πατριαρχείο Ουκρανίας υπό τον Φιλάρετο. Οπότε, κατανοείτε ότι το χάσμα είναι βαθύ και πολύ δύσκολα θα επουλωθεί... 

Ενδεικτικό είναι το περιστατικό, που βιώσαμε εμείς οι ίδιοι: Επισκεπτόμενοι το Καθολικό της Μονής και περιεργαζόμενοι τα αναμνηστικά εικονίδια, τα οποία επωλούντο στο παγκάρι - μαγαζάκι, δίχως να ρωτήσουμε ή ζητήσουμε κάτι, μάς πρόλαβε η μαντηλοδεμένη κυρία, λέγοντάς μας ότι δεν πρόκειται να μας πωλήσει οτιδήποτε, διότι ως ιερείς δεν ανήκουμε στην "κανονική" (γι' αυτήν) Εκκλησία, αλλά στους άλλους, τους αιρετικούς... Τουτέστιν, αϊκιού επιπέδου δαπέδου, που λένε... Για να είμαστε δίκαιοι με την συνομιλήτριά μας, πρέπει να πούμε ότι μας επέτρεψε μόνον να αγοράσουμε κεράκια για ν' ανάψουμε... 


Αν και -όπως προαναφέρθηκε- δεν έχουν σήμερα καμία σχέση εκκλησιαστική με την Λαύρα, ως οικοδόμημα και τέχνη ανήκει στα Μνημεία της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουκρανίας ως φυσική συνέχεια ή εξάρτημα της γειτονικής Λαύρας. Σημειωτέον ότι κτιριακώς είναι σε πολύ καλή κατάσταση και εδώ μπορεί να διαπιστώσει ο υποψιασμένος επισκέπτης βαθιά ίχνη του λεγόμενου ουκρανικού (κοζάκικου) μπαρόκ.




Εκείνο, εξάλλου, που μας προξένησε εντύπωση από τα τεκταινόμενα στη Μονή είναι ότι σε ένα από τα κτίρια του περιβόλου της, στεγάζονται τα... Ηνωμένα Έθνη! Η εντόπια ξεναγός μας κάτι ψιθύριζε για την παρουσία τους στην Ουκρανία και μάλιστα για την φιλοξενία τους από τους Σχισματικούς, αλλά αυτά είναι αλλουνού παπά...

Το περιοδικό "ΣΤΙΓΜέΣ" για το περί Λάγιου Γ2 "Αληθώς"


Ο δημοσιογράφος Γιώργος Γεωργιάδης έκαμε ειδική αναφορά στο αφιέρωμα του Κέντρου Λόγου της Ενορίας μας "Αληθώς" στον Δημήτρη Λάγιο, μες από το εβδομαδιαίο περιοδικό ποικίλης ύλης της Ζακύνθου ΣΤΙΓΜέΣ, στη χθεσινή έκδοσή του (Παρασκευή 4/10/2013, τεύχ. 267, σ. 18). 
Τον ευχαριστούμε, διότι πάντοτε, με ευπρέπεια και γαλαντομία, καλύπτει τις δραστηριότητές μας!