Ιδιοκτήτης: π. Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου της Ι. Μ. Ζακύνθου. Είναι e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου. Οι κ.κ. δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα μόνο σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, κατόπιν συνεννοήσεως και πάντως με αναφορά του συγκεκριμένου συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

Πρώτη του Νέου Έτους 2015 στη Βενετία









Η Βενετία, η παγκόσμιος πόλις της ειρήνης, η πρωτεύουσα της cultura και της arte, πλουσιωτάτη εις Βιβλιοθήκας και Αρχεία, με την περίφημον Μαρκιανήν και τα ιστορικά κείμενα και χειρόγραφα και τους παλαιφάτους κώδικας, υπήρξε και χθες –σήμερον- αληθινή Οικουμενική Πόλις, η οποία δέχεται χιλιάδας κόσμου, απ’ όλας τας Ηπείρους, φιλοξενεί και κηρύττει εις όλους οτι εις την πόλιν αυτήν «χωρούν όλοι», και μάλιστα οτι είναι η μοναδική πόλις, η οποία ενθυμίζει Κωνσταντινούπολιν και Ανατολήν πολιτισμένην. Με την διακριτικήν εκκλησιαστικήν τιμήν του τίτλου του «Πατριάρχου», με την αρχοντικήν πορείαν των Δόγηδων, των θαλασσομάχων και των κατακτητων Βενετσιάνων, αποτελούν δι’ αυτήν ένδοξον ιστορίαν και καύχημα τιμής και δόξης, η οποία υμνείται, εγκωμιάζεται και υποστηρίζεται ως οικουμενική ανεπανάληπτη κληρονομία και θησαυρός ανεκτίμητος δια την ανθρωπότητα.

Μέσα εις τας υπερόχους περιόδους της ιστορίας της και της σημερινής αναγνωρίσεώς της με το κοινωνικόν κύρος της και την ἐξοχον παρρησίαν της εις τας διπλωματικάς συναντήσεις, επαφάς και επικοινωνίας της, η Βενετία είναι η πόλις η οποία προτιμάται και προσφέρεται ως ειρηνική, ελευθέρα, ελπίδα, και ειρηνική συμβίωσις λαών και πολιτισμών. Η Βενετία, λοιπόν, με τας χιλιάδας επισκέπτας της, πρώτη εις όλην την Ιταλίαν εις τον αριθμόν αυτών, ο Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων, με το «παράδοξον Καμπαναριόν», και την ωραιότητα των καναλιών, με την «Γέφυρα των Ελλήνων» και το άφθαστον εις τέχνην Εικονοστάσιον, αριστούργημα του διακεκριμένου καλλιτέχνη Μιχαήλ Δαμασκηνού, με τα δύο εις ύψος ουρανίου αίγλης και εξαιρετικής τεχνοτροπίας ψηφιδωτά της Αναστάσεως και της Μεταμορφώσεως, ετελέσθη, μετά την Θείαν Λειτουργίαν της Πρώτης του Νέου Έτους, η «Δοξολογία ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης», αλλά και η «Προσευχή υπέρ της ειρήνης», ενώπιον του θεοτιμήτου και πιστοτάτου λαού του Θεού.

Προς την ευλαβεστάτην ομήγυριν των Ορθοδόξων απευθυνόμενος, και έχων προ οφθαλμών την ζωήν και το θεάρεστον έργον Βασιλείου Ουρανοφάντορος του Μεγάλου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιταλίας και Μελίτης κ. Γεννάδιος είπε προς το πυκνότατον εκκλησίασμα, το οποίον κατέκλυσε την ιστορικήν «Αίθουσαν του Θρόνου» της Μητροπόλεως, με την ευκαιρίαν της κοπής της «Βασιλόπιτας», τα κατωτέρω: «Οι Θεολογικοί Διάλογοι προχωρούν όταν η αγάπη, η ταπείνωσις και ο σεβασμός κυριαρχούν εις την καρδίαν του  λαού του Θεού. Σήμερον, οι Διάλογοι δεν προχωρούν ως θα έπρεπε, διότι δεν γίνεται η κατάλληλη εργασία: Ο άνθρωπος είναι ακατήχητος και δεν ξεύρει να προσεύχεται: Η ευθύνη των ηγετών απέναντι του Θεού είναι μεγίστη. Η Εκκλησία δεν κρίνει, ούτε και καταδικάζει, αλλά αγαπά και σώζει. Τό αυτό έπραξεν ο Αρχηγός της Πίστεώς μας, ο οποίος έγινε άνθρωπος διά να ανέλθη εις τον ουρανόν ο άνθρωπος. Ήλθε διά τον αμαρτωλόν, αλλά θέλει "πάντας σωθήναι". Αυτή είναι η Ορθοδοξία μας, είναι η μοναδική εις σωτηρίαν, αλλά σώζει τους πάντας! Ας σταματήση ο πόλεμος και η καταδίκη, ας μην ομιλούμεν δια λάθη και τα παρόμοια. Ο Θεός είναι μεγάλος και Αυτός θα φωτίση, θα διδάξη και θα καθοδηγήση εις την θεϊκήν και ευπρόσδεκτον συμπόρευσιν: "ίνα πάντες έν ώσιν"».

Τα παραδοσιακά «Κάλαντα», τα κεράσματα με τον καφέ και τα γλυκά, έκλεισαν την λαμπράν αυτήν εορτήν, επί τω Νέω Έτει, μέσα εις μίαν ατμόσφαιραν πανηγυρικήν, εορταστικήν αι κεχαριτωμένην. Παρόντες ήσαν ο Διευθυντής του Ινστιτούτου καθηγητής κ. Γ. Πλουμίδης, η Πρόεδρος της ιστορικής Κοινότητος των Ορθοδόξων Ελλήνων Βενετίας κ. Κωνσταντίνα Μπαλαφούτη, Καθηγηταί, Διδάσκαλοι, Προσκυνηταί και φίλοι της Μητροπόλεως.

Την Θείαν Λειτουργίαν ετέλεσαν ο Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως, Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου π. Ευάγγελος Υφαντίδης και ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Νικόλαος Μαδάρος, ενώ το Αναλόγιον ελάμπρυνεν ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Ανατόλιος Μπίτκας, με την μελωδικωτάτην φωνήν του, και ο κάλλιστος κ. Γεώργιος Πηλίδης, διδάσκαλος της Κοινότητος και Ιεροψάλτης του Μητροπολιτικού Ναού.

Σε δημόσια λατρεία ξανά το εκ βάθρων αποκατεστημένο Καθολικό της Μονής Προδρόμου στη Λαγκάδα [6.1.2015, 4.30 μ.μ.]


Τήν Τετάρτη, 7 Ἰανουαρίου  2015, Ἑορτή τῆς Συνάξεως τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Προδρόμου, 
 πανηγυρίζει ἡ  Ἱερά Μονή
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΛΑΓΚΑΔΑΣ στα ΧΑΡΤΑΤΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ, 
σύμφωνα μέ τό ἀκόλουθο πρόγραμμα :

Την Τρίτη, 6 Ἰανουαρίου 2015, ἑορτή τῶν Θεοφανίων, ὥρα 4.30 τό ἀπόγευμα, θά τελεσθεῖ ὁ  Ἁγιασμός τῶν Θυρανοιξίων τοῦ ἀνακαινισθέντος Καθολικοῦ τῆς Μονῆς καί στή συνέχεια ὁ Πανηγυρικός Ἑσπερινός.  

Τήν Τετάρτη, 7  Ἰανουαρίου  2015, ὥρα 8.30 τό πρωί, θά τελεσθεῖ ὁ Ὄρθρος καί  στή συνέχεια ἡ  Ἀρχιερατική  Θεία Λειτουργία

Στις παραπάνω Ἱερές Ἀκολουθίες θα προεξάρχει ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ.κ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Δ΄.

Από την Ιερά Μονή 
                   

Πώς θα εορτασθούν τα Θεοφάνια στην πόλη της Ζακύνθου

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 
ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΙΩΝ 
ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΤΗΣ ΚΑΤΑΔΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ


Την 5η Ιανουαρίου 2015, παραμονή της Εορτής των Θεοφανίων,  ώρα 6.30 το απόγευμα, θα τελεσθεί στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Διονυσίου η Ακολουθία του Όρθρου των Θεοφανίων. Μετά το τέλος του Όρθρου, ώρα 8 το βράδυ, ο Σεβ. Μητροπολίτης συνοδευόμενος από τον Ιερό Κλήρο, τις Αρχές και το Λαό, θα μεταβεί επίσημα στο Μητροπολιτικό Μέγαρο, όπου θα ψαλούν, κατά το ζακυνθινό έθιμο, τα «Φώτα» από τη Χορωδία «Η ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ».  Στη συνέχεια ο Σεβ. Μητροπολίτης θα απευθύνει επίκαιρη ομιλία στον Λαό. 

Την 6η Ιανουαρίου 2015, Εορτή των Θεοφανίων, ώρα 8.30 το πρωί, θα τελεσθεί Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου, και ακολούθως η Ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού. Στην συνέχεια, κατά τις 11.15 το πρωί, θα ξεκινήσει Λιτανεία  από τον Μητροπολιτικό Ναό προς την κεντρική αποβάθρα, όπου θα γίνει η τελετή  της  Καταδύσεως του Τιμίου Σταυρού στη θάλασσα και του Αγιασμού των Υδάτων.

Σε όλες τις παραπάνω  θρησκευτικές τελετές καλούνται  να  παραστούν  
Ο     Λ Α Ο Σ     Κ Α Ι     Ο Ι     Α Ρ Χ Ε Σ 
κατά την καθιερωμένη  τάξη. 

Την  πλαισίωση  της Πομπής και τις έξω του Ιερού Ναού  παρατάξεις για την απόδοση των κεκανονισμένων τιμών, θα αποτελέσουν τμήματα των  Προσκόπων, των Οδηγῶν καθώς και η Φιλαρμονική του Δήμου Ζακυνθίων κατά  την καθιερωμένη τάξη. Ο κ. Διευθυντής   της ΕΛ.ΑΣ. και ο κ. Λιμενάρχης  παρακαλούνται να προνοήσουν για την τήρηση της τάξεως, όσο και για τον πανηγυρικό  σημαιοστολισμό της πόλεως και του λιμένος. Εκκλησιαστικούς τελετάρχες ορίζομε τον Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη Δανιήλ Μπιάζη, Ιεροκήρυκα και τον Αιδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερο του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτη Καποδίστρια, Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου. 

Από την Ιερά Μητρόπολη

Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος: "Επισκοπούντες τα γεγονότα του μόλις λήξαντος έτους..."

Ο ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ - ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 2014

Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί,
Ἐντιμότατε κύριε Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες τῆς Μητρός Ἐκκλησίας,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Εἰσελθόντες ἤδη εἰς τόν νέον ἐνιαυτόν τῆς χρηστότητος Κυρίου, ἐν πρώτοις εὐχαριστοῦμεν θερμῶς διά τάς ὑποβληθείσας ἡμῖν εὐχάς καί ἑορτίους προσρήσεις ὑπό τῶν προλαλησάντων Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Νικαίας κυρίου Κωνσταντίνου καί Ἐντιμολογιωτάτου ὀφφικιαλίου τῆς Μητρός Ἐκκλησίας κυρίου Ἰωάννου Δεμιρτζόγλου. Ἐν συνεχείᾳ, αἰσθανόμεθα τήν ἀνάγκην νά ἀπευθύνωμεν ὑμῖν πᾶσιν οὐχί μόνον τάς συνήθεις εὐχάς δι᾿ ὑγείαν καί εὐημερίαν καί ἐκπλήρωσιν πάντων τῶν πρός σωτηρίαν αἰτημάτων ἀλλά κυρίως τόν λόγον καί τήν μαρτυρίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐκφρασθέντα καί τελειωθέντα καί κατά τό παριππεῦσαν ἔτος ὑπό τῆς Μητρός Ἐκκλησίας διά τῆς ἡμῶν Μετριότητος, καί συγχρόνως νά ἀναλυθῶμεν εἰς μελλοντικάς προσδοκίας διά τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί διά τόν λαόν τοῦ Θεοῦ, γνωστάς μόνον τῷ Κυρίῳ «ὡς μήπω πεπραγμένας», τῷ καί τελειοῦντι ἤ ματαιοῦντι διά τῶν παρουσιαζομένων ὑπ᾿ Αὐτοῦ ὁδῶν ἤ προσκομμάτων τούς ἡμετέρους ἀνθρωπίνους σχεδιασμούς καί προγραμματισμούς.

Ἄλλωστε, διά τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καί διά τούς πιστούς της, ἐν τῇ πραγματικότητι δέν ὑπάρχει χρόνος ἀλλά αἰωνιότης. Παρά ταῦτα ὁ χρόνος εἶναι ἕν δῶρον τοῦ Θεοῦ• εἶναι ἀκτῖνες αἱ ὁποῖαι ἐκχέονται παρά τοῦ Θεοῦ καί διασκορπίζονται εἰς τούς ἀνθρώπους. Εἶναι ἐργαλεῖον τό ὁποῖον παραδίδει ὁ Θεός εἰς τάς ἀνθρωπίνας χεῖρας, διά νά ἐκδηλῶμεν τά συναισθήματα ἡμῶν ἀλλά καί διά νά καλλιεργῶμεν καί νά οἰκοδομῶμεν τόν τρόπον τῆς ζωῆς καί τήν πνευματικότητά μας. Ἐν τελικῇ ἀναλύσει, ὁ ρέων ἄστατος χρόνος καί ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖον τόν διαχειριζόμεθα θά κρίνῃ καί τό μέλλον, καί τήν πορείαν καί τῶν προσώπων τά ὁποῖα βιοῦν τόν χρόνον καί τῶν θεσμῶν, οἱ ὁποῖοι διακονοῦνται ἐν χρόνῳ ὑπό προσώπων, ὑπό ἐχόντων τό αὐτεξούσιον ἀνθρώπων. Ἐκ τῆς χρήσεως, λοιπόν, τοῦ χρόνου καί μόνον, ἀλλά καί ἐκ τῶν ἔργων, κρίνεται ἄν οἱ βιοῦντες τόν χρόνον ἄνθρωποι καθίστανται αἰώνιοι καί καταλείπουν ἴχνη εἰς τούς διακονουμένους θεσμούς. Ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία καί ἡμεῖς προσωπικῶς οὐδέποτε λησμονοῦμεν ὅτι: «ἐάν τε ζῶμεν, τῷ Κυρίῳ ζῶμεν• ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν, τῷ Κυρίῳ ἀποθνήσκομεν... εἰς τοῦτο γάρ Χριστός καί ἀπέθανε καί ἀνέστη καί ἔζησεν ἵνα καί νεκρῶν καί ζώντων κυριεύσῃ» (Ρωμ. ιδ΄, 8-10).

Ἔχοντες, λοιπόν, ὑπ᾿ ὄψει, τό Παυλικόν «οὐδείς γάρ ἡμῶν ἑαυτῷ ζῇ καί οὐδείς ἑαυτῷ ἀποθνήσκει» (ὅ.π. ιδ΄ 7-8), καλούμεθα ὡς Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ὅπως τόν ἀρξάμενον ἐνιαυτόν καταστήσωμεν ἀκτῖνα τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ μέσα εἰς τόν κόσμον, ἔτος ἀγάπης πρός τόν Θεόν καί πρός τόν ἄνθρωπον, ἔτος εὐεργεσίας καί φιλανθρωπίας πρός ὅλους. Καί εἰδικῶς διά τούς Ὀρθοδόξους πιστούς εἶναι ἀπαραίτητον ἡ Ἐκκλησία νά δύναται νά βλέπῃ πρός τόν οὐρανόν πρωτίστως καί εἶτα πρός τόν κόσμον, οὕτως ὥστε νά δίδῃ κατ᾿ αὐτόν τόν τρόπον φῶς καί ἐλπίδα εἰς κάθε ψυχήν, ἡ ὁποία προσέρχεται πρός ἡμᾶς τούς κληρικούς. Ἰδού τό χρέος καί ἡ εὐθύνη τῆς Ἐκκλησίας καί ἡμῶν τῶν κληρικῶν: νά πλησιάσωμεν διά νά σώσωμεν τόν ἄνθρωπον, τόν ἐγγύς καί τόν μακράν καί νά τόν ὁδηγήσωμεν εἰς ἐκκλησιασμόν καί ὄχι εἰς κοσμικισμόν (Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς).

Ἐπισκοποῦντες δέ τά γεγονότα τοῦ μόλις λήξαντος ἔτους, δοξάζομεν τόν Θεόν δι᾿ ὅσα ἐχαρίσατο εἰς τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί εἰς ἡμᾶς καί δι᾿ ὅλας τάς εὐλογίας τάς ὁποίας ἐπιδαψιλεύει ἡμῖν εἰς τήν ἀδιάκοπον νυχθήμερον προσπάθειαν διά τήν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς αὐτοῦ, ἥτις συγκεφαλαιοῦται εἰς τήν διά τῆς ἀγάπης σωτηρίαν «τῶν μικρῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων». 

Ἐπιτραπήτω ἡμῖν σήμερον νά σημειώσωμεν ἐπιγραμματικῶς ἔνια ἐκ τῶν πολλῶν γεγονότων τῆς ἱστορικῆς πορείας τῆς Μητρός Ἐκκλησίας κατά τό παρελθόν ἔτος, τά ὁποῖα ἀπό κοινοῦ, ἀδελφοί, ἐβιώσαμεν, καί φρονοῦμεν ὅτι καταξιώνουν καί τόν διελθόντα χρόνον ἀλλά καί τά διαδραματίσαντα ρόλον κατ᾿ αὐτόν πρόσωπα: 

Πρωτίστως, κατά τόν μῆνα Μάρτιον τοῦ 2014, ἐπραγματοποιήθη ἐπιτυχῶς, πεποίθαμεν, ἡ Σύναξις τῶν Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί ἐδρομολογήθη ἡ ἀπό μακροῦ ἀναμενομένη σύγκλησις τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, χάρις εἰς τάς πρωτοβουλίας τῆς ἡμετέρας Μετριότητος ἐν τῇ ὀφειλετικῇ μερίμνῃ ἡμῶν διά τήν διαφύλαξιν καί διασφάλισιν τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἐπιτυγχάνεται ὄχι μέ προγραμματισμούς μόνον ἀλλ᾿ «ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ». 

Ἡ μετάβασις ἡμῶν ἐν μέσῃ Καθαρᾷ Ἑβδομάδι εἰς Οὑγγαρίαν καί ἡ ὑπογραφή συμφωνίας μεταξύ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τῆς Κυβερνήσεως τῆς Χώρας ταύτης, διά τῆς ὁποίας περιγράφεται σαφῶς ὁ ρόλος τῆς ἐκεῖ ἡμετέρας Πατριαρχικῆς Ἐξαρχίας ἔναντι τοῦ Κράτους καί τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων παρουσιῶν, ὑπῆρξεν ὄχι μόνον ἁπλοῦς σταθμός διά τήν ὀρθόδοξον παρουσίαν καί διά τήν ἐνίσχυσιν αὐτῆς εἰς τήν χώραν ταύτην, ἀλλά γεγονός μέ εὐρυτέρας προεκτάσεις καί ἐπιπτώσεις καί ἐν τοῖς καθ᾿ ἡμᾶς ἐνταῦθα, ἐκκλησιαστικοῖς πράγμασιν. Ἡ γενομένη τιμητική ὑποδοχή τῆς ἡμετέρας Μετριότητος ὑπό τῶν ἀρχῶν τῆς χώρας καί ἡ εὐγενής αὕτη πρωτοβουλία των διά τήν ἀναγνώρισιν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ὡς θεσμοῦ διεθνοῦς δικαίου καταταδεικνύει τήν θετικήν στάσιν τοῦ Κράτους τῆς Οὑγγαρίας ἔναντι τοῦ ἱστορικῶς ἀνεγνωρισμένου θετικοῦ ρόλου τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί εἰς τήν περιοχήν ταύτην τῆς Εὐρώπης. 

Ἀνάλογοι ἦσαν καί αἱ ἐντυπώσεις τάς ὁποίας ἐκομίσαμεν ἐκ τῶν συναντήσεων ἡμῶν μετά τῶν ἀρχῶν τῆς Γερμανίας καί τῆς Αὐστρίας, εἰς τό πλαίσιον τῶν ἐκεῖσε Πατριαρχικῶν καί ἀποστολικῶν ἐπισκέψεων ἡμῶν, ἐπί τῇ συμπληρώσει ἡμίσεος αἰῶνος ἀπό τῆς ἱδρύσεως τῶν ἐν ταῖς χώραις ταύταις Ἱερῶν Μητροπόλεών μας, ἀποδειξασῶν τήν ἐκτίμησιν τήν ὁποίαν τρέφουν διά τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί τήν παράδοσιν, τήν ὁποίαν τοῦτο ἐκπροσωπεῖ, παράδοσιν τήν ὁποίαν καί οἱ λαοί αὐτῶν ἐπί Βυζαντίου εἶχον προσλάβει, διά τῆς παρουσίας τῆς ἐκ Κωνσταντινουπόλεως Ἁγίας Βασιλίσσης Θεοφανοῦς, καί διά τοῦτο αἰσθάνονται, τρόπον τινά, ὅτι εἰς τό πρόσωπον τῆς ἡμετέρας Μετριότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, ἀναγνωρίζουν, τιμοῦν καί ἐνισχύουν τήν παράδοσιν ταύτην.

Μετ᾿ αἰσθημάτων συγκινήσεως ἐνθυμούμεθα τάς στιγμάς τάς ὁποίας ἐβιώσαμεν πλησίον τοῦ πολυαρίθμου ποιμνίου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γερμανίας καί δόξαν ἀναπέμπομεν εἰς τόν ἐν Τριάδι Θεόν δι᾿ ὅσα θαυμαστά καί ἐξαίσια ἐκεῖ χάριτι Αὐτοῦ ἐπετελέσθησαν, διό καί ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ ἀποστέλλομεν θερμόν ἑόρτιον καί συγχαρητήριον χαιρετισμόν εἰς τόν ἀδελφόν Ἱερώτατον Μητροπολίτην Γερμανίας κύριον Αὐγουστῖνον.

Ἐκ παραλλήλου, αἱ τρεῖς αὗται ἐπισκέψεις κατέδειξαν καί τάς θετικάς ἐπιπτώσεις, τάς ὁποίας ἔχει διά τάς ἐκεῖσε Ἱεράς Μητροπόλεις καί Ἐξαρχίαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἡ συνεργασία μετά τῶν ἑτεροδόξων• σημειοῦμεν ἰδιαιτέρως τάς παραχωρήσεις Ναῶν καί ἐκτάσεων διά τάς λατρευτικάς ἀνάγκας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ὄχι μόνον. Καί εἰς μέν τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Γερμανίας τό ἔργον εἶναι ἐπιμεμαρτυρημένον καί ἄξιον θαυμασμοῦ -μεγάλου-, διά δέ τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Αὐστρίας ὀφείλομεν καί πάλιν νά ἐξάρωμεν τάς προσπαθείας τοῦ Ἱερωτάτου ἀδελφοῦ κυρίου Ἀρσενίου, ὅστις δυναμικῶς ἐργάζεται διά τήν ὀργάνωσιν τῆς κατ᾿ αὐτόν Ἐπαρχίας, ἔχων ὡς παράδειγμα τά ὅσα εἶδε καί ἐβίωσε κατά τήν διακονίαν αὐτοῦ εἰς τάς Ἱεράς Μητροπόλεις Γερμανίας καί Γαλλίας.

Τήν καλήν αὐτήν συνεργασίαν μετά τῶν ἑτεροδόξων καί δή τῶν ΡΚαθολικῶν ἐνίσχυσε καί ἡ ἀδελφική συνάντησις μετά τοῦ Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου εἰς Ἱεροσόλυμα, ἐξ ἀφορμῆς τῆς συμπληρώσεως πεντηκονταετίας ἀπό τῆς προηγουμένης συναντήσεως εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν τοῦ ἀοιδίμου προκατόχου ἡμῶν Πατριάρχου Ἀθηναγόρου μετά τοῦ Πάπα Παύλου τοῦ Στ΄, τήν ὁποίαν ἠκολούθησε, κατόπιν ἐπί τούτῳ εἰδικῆς τιμητικῆς προσκλήσεως τῆς αὐτοῦ Ἁγιότητος πρός ἡμᾶς, ἡ μετάβασις ἡμῶν εἰς Ρώμην πρός ἐνίσχυσιν τῶν προσπαθειῶν ὑπέρ τῆς εἰρηνεύσεως τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ὁμοῦ μέ τόν προκαθήμενον τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας καί τούς Προέδρους τοῦ Ἰσραήλ καί τῆς Παλαιστινιακῆς Ἀρχῆς. 

Ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ ἐπιθυμοῦμεν νά ἐπισημάνωμεν τήν κεντρικήν σημασίαν, τήν ὁποίαν ἔσχε διά τόν θεσμόν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἡ ἐπίσημος ἐπίσκεψις πρός αὐτό, κατά τήν παρελθοῦσαν Θρονικήν μας Ἑορτήν, τοῦ Ἁγιωτάτου Πάπα Ρώμης καί αἱ ὀργανωθεῖσαι ἐν τῷ Ἱερῷ ἡμῶν Κέντρῳ ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ ἐκδηλώσεις. 

Σύντρεις αἱ κατά τό λῆξαν ἔτος συναντήσεις αὗται τῆς ἡμετέρας Μετριότητος μετά τῆς Αὐτοῦ Ἁγιότητος στόχον καί σκοπόν ἔσχον τήν Χρυσοστομικήν ρῆσιν: «τοῦτο μάλιστά ἐστι χάρις, τό μή διαιρεῖσθαι, ἀλλ᾿ ἐφ᾿ ἑνί κεῖσθαι θεμελίῳ» (Εἰς Α΄Κορινθίους, P.G. 61,72), καθότι «εἰς τήν ἑνότητα ἐκάλεσε τῆς πίστεως, φησίν. Τοὐτέστιν, ἕως ἄν δειχθῶμεν πάντες μίαν πίστιν ἔχοντες. Τοῦτο γάρ ἐστιν ἑνότης πίστεως, ὅταν πάντες ἕν ὦμεν, ὅταν πάντες ὁμοίως τόν σύνδεσμον ἐπιγινώσκωμεν. Μέχρι τότε ἐργάζεσθαι χρή (ἡ ὑπογράμμισις ἡμετέρα)... Ὅταν δέ πάντες ὁμοίως πιστεύωμεν, τότε ἑνότης ἐστίν» (πρβλ. Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, Εἰς Ἐφεσίους ΙΑ΄, P.G. 62,83). 

Ἰδιαιτέραν πνευματικήν χαράν καί συγκίνησιν, πρός τούτοις, προσέφερον αἱ ἐπισκέψεις ἡμῶν τόσον εἰς τήν γενέτειραν ἡμῶν νῆσον Ἴμβρον, ὅσον καί εἰς τάς τέσσαρας Ἱ. Μητροπόλεις τῆς Θράκης, κληρουχίας καί ταύτης τιμίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, κατά τήν ὁποίαν ἐπίσκεψίν μας διεπιστώσαμεν ἰδίοις ὄμμασι τήν ἀγάπην καί τόν σεβασμόν μέ τά ὁποῖα ὁ πιστός λαός αὐτῆς περιβάλλει τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν, πρός τήν ὁποίαν ἔχει πάντοτε ἐστραμμένα τά ὄμματα ὡς πρός τήν πηγήν τῆς ἐκκλησιαστικῆς καί πνευματικῆς ζωῆς αὐτοῦ, τῆς ὁποίας τό διαυγές πνευματικόν καί ζῶν ὕδωρ ἐξέρχεται ἀπό τά βάθη τῶν αἰώνων καί ρέει ποταμηδόν καί σήμερον.

Ὁμοίως, λίαν καρποφόροι ἦσαν καί αἱ Πατριαρχικαί ἡμῶν ἐπισκέψεις εἰς τήν ἱστορικήν νῆσον Κέρκυραν προσφάτως, ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ μεγάλου καί θαυματουργοῦ πολιούχου αὐτῆς Ἁγίου Σπυρίδωνος, κατά Ἰούνιον δέ εἰς Ὕδραν καί εἰς Ἀθήνας, διά τό ἐκεῖ ὀργανωθέν Οἰκολογικόν Συμπόσιον.

Ἰδιαιτέρως ὑπογραμμίζομεν τήν ἐπίσκεψιν τῆς ἡμετέρας Μετριότητος καί τήν ὁμοῦ μετ᾿ ἄλλων ἀδελφῶν Προκαθημένων τέλεσιν τῶν ἐγκαινίων τοῦ μεγαλοπρεποῦς Ἱεροῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἐν Τιράνοις. Ὑπογραμμίζομεν τό γεγονός διά νά σημειώσωμεν ἐμφαντικῶς ὅτι τήν Ἁγιωτάτην Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Ἀλβανίας -ὅπως καί τήν Αὐτόνομον Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Ἐσθονίας- ἀνέστησε κυριολεκτικῶς καί ἄνευ τινός ὑπερβολῆς ἐκ τῆς τέφρας αὐτῶν ὁ Ἁγιώτατος Ἀποστολικός καί Πατριαρχικός Οἰκουμενικός Θρόνος, διά τῆς ἐπιλογῆς καί ἀποστολῆς ἐκεῖσε τῶν πλέον καταλλήλων Ἱεραρχῶν, συγκεκριμένως δέ τῶν ἀδελφῶν Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Τιράνων καί πάσης Ἀλβανίας κυρίου Ἀναστασίου καί Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Ταλλίνης καί πάσης Ἐσθονίας κυρίου Στεφάνου.

Δέν ἐπαύσαμεν καθ᾿ ὅλον τό παριππεῦσαν ἔτος -καί ἀσφαλῶς δέν θά παύσωμεν-, νά διαδηλῶμεν εἰς πᾶσαν κατεύθυνσιν τήν θλῖψιν ἡμῶν διά τάς συνεχιζομένας ἀδίκους διώξεις τῶν χριστιανῶν, ἰδιαιτέρως εἰς τήν Μέσην Ἀνατολήν, ἀλλά καί εἰς ἄλλας περιοχάς τοῦ πλανήτου, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τήν δραματικήν συρρίκνωσιν αὐτῶν εἰς τούς τόπους ἔνθα ἱδρύθη ἡ Ἐκκλησία τοῦ Κυρίου καί ἐβάδισαν οἱ Ἀπόστολοι καί οἱ Ἅγιοι καί οἱ ἀσκηταί τῆς Χριστιανικῆς ἡμῶν πίστεως. Τό μήνυμα τοῦτο, ἄλλωστε, ἀπηυθύναμεν καί διά τῆς ἐπί τοῖς Χριστουγέννοις Πατριαρχικῆς Ἀποδείξεως ἡμῶν, καλέσαντες τούς πάντας εἰς κατάπαυσιν τῆς βίας καί τῆς τρομοκρατίας καί εἰς διάλογον εἰρήνης. Ἐλπίζομεν καί εὐχόμεθα κατά τό νέον ἔτος νά ἀνατείλῃ ὁ ἥλιος τῆς εἰρήνης καί τῆς δικαιοσύνης καί εἰς τάς περιοχάς ταύτας, νά παύσουν οἱ πόλεμοι καί οἱ διωγμοί, νά ἐπιστρέψουν οἱ πρόσφυγες εἰς τάς πατρίδας των καί αἱ διαφοραί νά λυθοῦν μέ διάλογον καί εἰρηνικά μέσα. Πάντως, διαπιστοῦμεν καί σήμερον, ὅτι τό δένδρον τῆς πίστεως συνεχίζει νά ποτίζεται διά τοῦ αἵματος τῶν πιστῶν χριστιανῶν, ἀναδεικνύονται δέ καθ᾿ ἡμέραν νέοι μάρτυρες τῆς ἀγάπης τοῦ Κυρίου. 

Καί διά τό ἀνατέλλον ἔτος προγραμματίζομεν πολλά μέ κεντρικόν στόχον τήν προετοιμασίαν διά τήν σύγκλησιν κατά τό προσεχές ἔτος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν τῷ Ναῷ τῆς τοῦ Θεοῦ Εἰρήνης, ἐν τῷ ὁποίῳ συνῆλθε καί ἡ Β΄ Οἰκουμενική Σύνοδος ὑπό τήν προεδρείαν τοῦ Κωνσταντινουπόλεως Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου.

Σκεπτόμεθα καί ἑτέρας πολλάς ἐκκλησιαστικάς καί πνευματικάς ἐξορμήσεις πρός τήν οἰκουμένην. Ἐπιθυμοῦμεν καί δι᾿ αὐτῶν τήν δόξαν καί μόνον τῆς Ἐκκλησίας καί δι᾿ αὐτήν ἐργαζόμεθα καί κοπιῶμεν μετά τῶν τιμίων συνεργατῶν ἡμῶν «μή διδόντες τοῖς κροτάφοις ἡμῶν ἀνάπαυσιν καί τοῖς βλεφάροις ἡμῶν νυσταγμόν». Ὁ δέ δεσπόζων τῆς Οἰκουμένης Κύριος πεποίθαμεν ὅτι θέλει ἐνεργήσει καί κατά τήν ἡμετέραν καλήν ταύτην πρόθεσιν, κυρίως ὅμως κατά τό πολύ ῎Ελεος καί τήν Χάριν Αὐτοῦ ἐπί τήν Κωνσταντινουπολίτιδα Ἐκκλησίαν. Ὅθεν, Αὐτῷ καί μόνῳ ἡ Δόξα καί τό Κράτος καί ἡ Τιμή καί ἡ Προσκύνησις καί ἡ Εὐχαριστία σήμερον καί πάντοτε καί εἰς τόν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. Ἀμήν.