Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου της Ι. Μ. Ζακύνθου. Είναι e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου. Οι κ.κ. δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα μόνο σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συγκεκριμένου συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

Στάκαμαν και η Μεγάλη Σύνοδος

της Εύης Βουλγαράκη-Πισίνα 
ειδικά για το Νυχθημερόν
Η εικόνα απεικονίζει την Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας. Τοιχογραφία του 18ου αιώνα στον Ορθόδοξο Ναό Σταυροπόλεως στο Βουκουρέστι.
Όταν ήμασταν παιδιά παίζαμε αυτό το παιχνίδι, το στάκαμαν, που έμοιαζε κάπως με το κρυφτό. Μόλις έβλεπες τον συμπαίχτη σου, του φώναζες «στάκαμαν» και έτσι τον ακινητοποιούσες και τον αιχμαλώτιζες. Σαν να μη μεγαλώσαμε ποτέ, ακόμα πολλοί προσπαθούν να ακινητοποιήσουν τη ζωή, να τη συλλάβουν σαν μια φωτογραφία που φυλακίζει μέσα της το χρόνο. Ακόμα μοιάζει σαν να φοβούνται την κίνηση και την εξέλιξη, το ίδιο το διάβα των καιρών, ίσως ακριβώς επειδή ο χρόνος στον χώρο του κτιστού φέρνει μαζί του τον θάνατο.
Ιδιαίτερα συμβαίνει αυτό σε μια κατηγορία πιστών που διακαώς επιθυμούν να ακινητοποιήσουν την Ορθοδοξία σε φωτογραφικό ινσταντανέ, τραβηγμένο κάποια στιγμή μέσα στο χρόνο. Η ακινησία όμως είναι ίδιο των άψυχων αντικειμένων. Όχι των ζωντανών οργανισμών. Και οι όντως πιστοί δεν κοιτούν πώς να αποφύγουν τη ζωή, αλλά πώς να μετέχουν στην όντως Ζωή του αναστημένου Κυρίου.
Γι’ αυτό διάφορες κινήσεις που προσπαθούν να συντηρήσουν μια ταριχευμένη Ορθοδοξία, παρότι βροντοφωνάζουν την υποτιθέμενη πίστη τους, στην πραγματικότητα διαλαλούν την ολιγοπιστία τους. Η εξύμνηση μιας ιστορικής Ορθοδοξίας των 7 Οικουμενικών Συνόδων, δίχως να δέχεται κανείς τον συνοδικό τρόπο για το σήμερα είναι αναμφίβολα στρεβλή. Είναι σαν να ισχυρίζεται κανείς ότι το Άγιο Πνεύμα εξέπνευσε σε κάποιους παλιότερους ιστορικούς χρόνους. Είναι μια άλλη μορφή θρησκείας του θανάτου του Θεού.
Εμείς όμως λατρεύουμε Θεό τον ζωοδότη, τον θανόντα και αναστάντα, το ύδωρ το Ζων, την οδό, την αλήθεια και τη ζωή. Λατρεύουμε τον ζωντανό και παρόντα στην Ιστορία Θεό, και είμαστε κι εμείς ζωντανοί. Στο πλαίσιο αυτό είναι ακατανόητες οι αντιρρήσεις για τη διεξαγωγή της Μεγάλης Πανορθοδόξου Συνόδου. Όλη η επιχειρηματολογία που διακινείται με προκάλυμμα την παράδοση, στην πραγματικότητα ξεθεμελιώνει την παράδοση. Διότι ξεθεμελιώνει την ίδια την ορθόδοξη εκκλησιολογία, την ίδια την έννοια της Εκκλησίας ως συνάξεως και σώματος Χριστού.
Στο ζήτημα της Συνόδου μπορούμε να εκφράζουμε ενστάσεις ή και ανησυχίες για ορισμένα ζητήματα, να διατυπώνουμε διακριτικά κάποιες απόψεις, να συμβάλλουμε εμπλουτίζοντας τη συζήτηση, αλλά δεν μπορούμε επ’ ουδενί να δείχνουμε τόση ολιγοπιστία και να εκφράζουμε δυσπιστία στην ίδια τη συνοδική διαδικασία. Πόσο μάλλον δεν μπορούμε περίτεχνα μεν, απροκάλυπτα δε, να ισχυριζόμαστε ότι το Άγιο Πνεύμα δεν θα υπάρχει στη Σύνοδο αν δεν συμφωνεί μαζί με τις δικές μας θεωρήσεις.
Ακόμα τραγικότερο είναι το φαινόμενο που επαναληπτικά έχει παρουσιαστεί, να βγαίνουν ιερείς και να μιλούν από άμβωνος ή σε παρασυναγωγές και ειδικές εκδηλώσεις εναντίον της Μεγάλης Συνόδου – προσπαθώντας μάλιστα να αποκόψουν το λαό από τους επισκόπους τους και από τις κεφαλές των εκκλησιών τους. Δεν είναι απλά τραγικό. Είναι μια αισχρή και επαίσχυντη στάση που καταλύει όλη την Ορθόδοξη εκκλησιολογία. Η αποτίμηση αυτή ισχύει ανεξάρτητα από τα ζητήματα που μπορεί να υπάρχουν στην ενότητα των επισκόπων μεταξύ τους ή με το λαό τους, ή ακόμα και με τη δυσκολία ή αδυναμία επικοινωνίας κάποιες φορές με τον λαό.
Η ορθόδοξη εκκλησιολογία δεν επικεντρώνεται στο πρόσωπο μεμονωμένων ή συνασπισμένων ιερέων. Οι φίλτατοι μα τόσο πεπλανημένοι αυτοί αδελφοί ας σιωπήσουν πια ή ας αναλάβουν τις συνέπειες των έργων τους. Ας ανοίξουν μια δική τους παρασυναγωγή, γιατί περί αυτού πρόκειται. Είναι ο συνδυασμός μιας ιδέας περί ατομικού αλαθήτου με μια προτεσταντική εκκλησιολογία, με τρόπο που μήτε οι ετερόδοξοι σήμερα θα υπηρετούσαν. Ασφαλώς πρόκεται για μια σχισματική αντίληψη ή για μια προσωπολατρία του ‘Κηφά’ ή του ‘Απολλώ’ και πάντως όχι του Χριστού. Είναι βέβαιο ότι το κίνητρο περί της προστασίας της Ορθοδοξίας είναι απλώς προπέτασμα καπνού. Γιατί δεν απομένει μήτε ίχνος μήτε κέλυφος Ορθοδοξίας σε τέτοιες θεωρήσεις.
Δυστυχώς αυτές τις πρακτικές τις επαναλαμβάνουν οι ίδιοι κύκλοι ξανά και ξανά, επικυρώνοντας διαρκώς την ίδια τους την αισχρότητα. Ψευδώς εξάλλου επικαλούνται ονόματα αγίων, γιατί δεν υπάρχει άγιος του Εικοστού αιώνα που να μην τίμησε επίσκοπο ή Πατριάρχη.
Σήμερα που γράφονται αυτές οι γραμμές τιμά η Εκκλησία μας τη μνήμη του αγίου Κωνσταντίνου και της μητέρας του της αγίας Ελένης. Είναι λοιπόν ευκαιρία περίσκεψης, γιορτής και πανήγυρης και ζωντανής ανάμνησης της Α' Οικουμενικής Συνόδου και της τεράστιας σημασίας της.
Ίσως χρειαζόταν και σήμερα το σθένος και η αγιοσύνη του αγίου Νικολάου, που δεν δίστασε να αστράψει χαστούκι στον Άρειο. Πρέπει όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας καθώς έχει περισσέψει ο μη κατ' επίγνωση σκοτεινός ζήλος και βασιλεύει η αναίδεια κάποιων που δεν συμπεριφέρονται ως ιερείς αλλ’ ως μαινάδες. Διότι η διαρκής διαβολή είναι έργο του διαβόλου.
Και επειδή η πλειονότητα τέτοιων παρασυναγώγων είναι οπαδοί της ακρίβειας, ενώ δεν αναγνωρίζουν την αγάπη ως την κατεξοχήν οντολογία του Τριαδικού Θεού, αλλά την υποβιβάζουν και τελικώς την απορρίπτουν ως συναισθηματικά σάλιατα, οφείλουμε με τη γλώσσα της ακρίβειας να εκφράσουμε την αγάπη μας. Πολύ αυστηρά, όσο είναι καιρός μετανοίας. Με πολλή αγάπη.
Η αυστηρότητα εν προκειμένω δεν αφορά την κριτική προσέγγιση στα όποια τεκταινόμενα, θεμιτή και συζητήσιμη, αφορά ιδίως την εμπάθεια και τη δαιμονική πεποίθηση πως κάποιοι ζηλωτές θα σώσουν την Εκκλησία. Είναι έκκληση να αφήσουν τα υπερφίαλα σχέδια και τους συνδικαλισμούς και να ασχοληθούν με τη δική τους σωτηρία εν Εκκλησία, αφήνοντας ήσυχο αυτό το λαό.
Περίσσεψαν οι οργανώσεις, τα παπαδοσυνδικάτα, οι ομιλίες "διαφώτισης", δηλαδή πλήρους συσκότισης, ο φονταμενταλισμός και το κήρυγμα μίσους που ονομάζουν αρετή. Περίσσεψε η εγωπάθεια και η υπερφίαλη εμμονή στο ίδιον θέλημα.
Ας χαρούμε τη Σύνοδο και την κοινωνία αγάπης των κατά τόπους οικουμενικών Εκκλησιών μας, εμπιστευόμενοι τη διαβεβαίωση του Κυρίου ότι «ὅπου εἰσί δύο ἤ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τό ἐμόν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν» (Ματθ 18, 20).

4 σχόλια:

Δημήτρης Ρόδης είπε...


Μηπως θα μπορουσε η συγγραφεας να μου περιγραψει την Πεντηκοστη; Πως την εχει βιωσει, τι ενιωσε να συντελειται, τι βιωσε; Διοτι απο αυτα που διαβασα, ουτε ελαχιστες ελευσεις τις χαριτος δεν αναγνωριζονται! Απουσιαζουν παντελως οι προυποθεσεις του ορθοδοξως Θεολογειν, και βασιλευει ο στοχασμος, η προσωπικη καθαρα γνωμη και αποψη. Απουσια διακρισεως, και εσφαλμενη κριση στο θεμα.

Charalampos Amerinos είπε...

Χαζέψαμε τον κόσμο, να μην ξέρει τι πιστεύει, να κοιτάει μόνο το πορτοφόλι του και την πάρτυ του.
Και τώρα μπορούν όλοι οι νεωτεριστές να πουλήσουν νέα θεολογία φιλοενωτική με άπασους τους "Χριστιανούς" της Οικουμένης, και όποιος έχει προβληματισμούς ή είναι σκεπτικιστής σε αυτά που αποδέχεστε ότι προωθούνται, να υβρίζεται στο όνομα της αγάπης και να αποκαλείται ζηλωτής.

Κρινιο Μπουμπουλίνα είπε...

Χριστός Ανέστη! Nα αγιασει το στομα σου Ευη μου! Κάποιοι κάνουν τους ειδικούς και υβριζουν με το χειρότερο τρόπο τους Αγίους Πατέρες και αλλα διάφορα που διάβασα αυτο το καιρό για τη Μ Σύνοδο που πρόκειται να γίνει.Και πάλι να γιασει το στομα σου!

Ελένη Ζάχαρη είπε...

Νομίζω πως αυτές οι αντιρρήσεις, διαφωνίες, κλπ υπήρχαν ανέκαθεν στην Εκκλησία και ο αγώνας ήταν να τις ξεπεράσει με τη Χάρι και τον Φωτισμό του Αγ. Πνεύματος.
Παράδοση δεν σημαίνει στατικότητα αλλά και πρόοδος σημαίνει ξεπέρασμα των Επτά Οικουμενικών Συνόδων? Έχουν δημοσιευθεί πολλά κείμενα ένθεν κακείθεν στα οποία επικρατεί πνεύμα φανατισμού. Οποιοσδήποτε δηλώνει επιφυλάξεις είναι φανατικός για τους μεν κι όποιος δηλώνει πως περιμένει να δει τις εξελίξεις, αυτομάτως γίνεται οικουμενιστής!
Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι Οικουμενική γιατί από τη βάση της καταργεί διαφορές ως προς το φύλο, το έθνος, το κράτος κι όλα αυτά που λειτουργούν με την έννοια του θεσμού σε μια κοινωνία! Η Ορθόδοξη εκκλησία είναι αταξική.
Τι γίνεται όμως από τη στιγμή που υπάρχουν ενημερώσεις για δηλώσεις Οικουμενιστικής φύσεως;Κλείνουμε τ'αυτιά και προχωράμε;
Η Α' Οικ. Σύνοδος είχε και πολιτικά κίνητρα και αποτελέσματα. Ο Μέγας Κωνσταντίνος έβλεπε στον Χριστιανισμό το ενωτικό στοιχείο και παρεμβαίνει ως Εξουσία για να σώσει αυτό.
Μήπως το χαστούκι προς τον Άρειο σήμερα θα αφορούσε εκείνους που πολύ ανάλαφρα θέλουν να ακολουθήσουν τα βήματα του Πάπα Ιωάννου 23ου?
Και γιατί το πυρ το εξώτερο αφορά μόνον τους αμφισβητίες? Υπάρχουν άνθρωποι υπέρ της Πανορθοδόξου με θέσεις αμφιλεγόμενες ως προς την ορθοδοξότητά τους!
Δεν είμαστε όλοι αθεολόγητα πρόβατα καθοδηγούμενα κι ετεροπροσδιοριζόμενα. Υπάρχει κριτική σκέψη και άποψη. Αυτή είναι η ευλογία του να είσαι Ορθόδοξος! Να μπορείς να ερευνάς!
Ένα οργισμένο κείμενο δεν κάνει καμία διαφορά απ' αυτά που σωρηδόν κυκλοφορούν.
Ο Τριαδικός Θεός να φωτίσει όσους ιερείς και αρχιερείς λάβουν μέρος γιατί αυτοί φορούν επιτραχήλια. Κάθε συζήτηση, απόφαση, διαφωνία ας είναι για το καλό της Εκκλησίας, του Σώματος του Χριστού δηλαδή!