Ταξίδεψε και γράφει ο π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
Σεπτέμβριος 2013 — Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου. Οι φωτογραφίες αυτές τραβήχτηκαν από τον γράφοντα τον Σεπτέμβριο του 2013, στη Kyiv Pechersk Lavra, τη μεγάλη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, το ιερό μοναστικό κέντρο που επί αιώνες σφράγισε την πνευματική ιστορία της Ανατολικής Ευρώπης.
Τότε, η Λαύρα υπαγόταν εκκλησιαστικά στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία υπό το Πατριαρχείο Μόσχας, με Προκαθήμενο τον Μητροπολίτη Ονούφριο. Για δεκαετίες, η παρουσία της Μόσχας εκεί θεωρούνταν σχεδόν αυτονόητη· ένα ιστορικό δεδομένο που έμοιαζε ακλόνητο.
Κι όμως, οι καιροί άλλαξαν δραματικά. Μετά τον πόλεμο, τις πληγές της Ουκρανίας και τη βαθιά εκκλησιαστική και εθνική ανακατάταξη που ακολούθησε, η Λαύρα άρχισε να περνά σταδιακά στη δικαιοδοσία της αναγνωρισμένης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, υπό τον Μητροπολίτη Επιφάνιο. Από το 2023 τελούνται εκεί επίσημες ακολουθίες της νέας εκκλησιαστικής πραγματικότητας, ενώ το ουκρανικό κράτος τερμάτισε σημαντικές παραχωρήσεις προς τη μέχρι τότε διοίκηση που συνδεόταν με τη Μόσχα.
Γι’ αυτό και οι φωτογραφίες αυτές ξαναβλέπονται σήμερα με άλλο μάτι.
Οι χρυσοί τρούλοι που τότε έμοιαζαν απλώς μέρος μιας μεγάλης προσκυνηματικής εμπειρίας, σήμερα κουβαλούν επάνω τους τη σιωπή ενός πολέμου, το βάρος της ιστορίας και το ερώτημα της ταυτότητας ενός ολόκληρου λαού.
Οι διάδρομοι της Λαύρας, η μοναστική αδελφότητα, οι προσκυνήτριες που βαδίζουν αθόρυβα, τα κεριά μπροστά στα εικονοστάσια, οι τοιχογραφίες που ξεθωριάζουν από τον χρόνο, η θέα προς τον Δνείπερο και το Κίεβο — όλα αποκτούν πλέον χαρακτήρα μαρτυρίας. Μιας εποχής που χάθηκε πριν ακόμη καταλάβει κανείς ότι τελείωνε.
Τότε, το 2013, η Ουκρανία βρισκόταν στο κατώφλι μιας ιστορικής θύελλας. Λίγους μήνες αργότερα θα ξεσπούσε το Euromaidan. Θα ακολουθούσαν η Κριμαία, ο πόλεμος στο Ντονμπάς, και τελικά η μεγάλη ρωσική εισβολή του 2022. Η Λαύρα των Σπηλαίων θα βρισκόταν πλέον στο επίκεντρο όχι μόνο της πίστης, αλλά και της σύγκρουσης μνήμης, ιστορίας και εκκλησιαστικής συνείδησης.
Και έτσι, αυτές οι εικόνες, εκτός από ταξιδιωτικές αναμνήσεις, αποτελούν κι ένα οδοιπορικό σε έναν κόσμο που άλλαξε. Ένα βλέμμα σε μια Λαύρα που παραμένει ιερή, αλλά πλέον διαβάζεται μέσα από τα δάκρυα της ιστορίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου