Η Παναγία ως Μυροφόρα

Γράφει ο π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Καθώς βιώνουμε ακόμη και ακόμη την χαρά τής εκ νεκρών εγέρσεως του Κυρίου Ιησού, κατά την Κυριακή των Μυροφόρων μνημονεύουμε και τιμάμε, μες από τα τελούμενα της λατρείας μας, τις Ευαγγελίστριες των Ευαγγελιστών, τις γενναίες εκείνες γυναίκες, οι οποίες, αγαπώντας εκ βαθέων τον αυτοθυσιασθέντα Νυμφίο της Εκκλησίας, αξιώθηκαν να μεταδώσουν πρώτες αυτές στους Αποστόλους -και δι' αυτών στην Οικουμένη- το πιο χαρμόσυνο Μήνυμα που υπήρξε ποτέ στην ιστορία του κόσμου μας! 

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ. Σχόλια στην Κυριακή των Μυροφόρων και των 7 Διακόνων

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού 

Την τρίτη Κυριακή από του Πάσχα η Αγία μας Εκκλησία τιμά την σύναξη των αγίων Μυροφόρων, ανδρών και γυναικών και μαζί τη σύναξη των αγίων Επτά Διακόνων. Η μνήμη των δευτέρων φέρνει στο νου μας το αγιασμένο κλίμα της πρωτοχριστιανικής Εκκλησίας, την σημαντικότερη προφανώς ιστορική περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας, καθότι τότε έδυε ένας πεπαλαιωμένος και απόλυτα χρεοκοπημένος κόσμος και ανέτειλε ένας νέος, εύρωστος, ελπιδοφόρος και ανθρώπινος.  

«Καὶ ἀγοράσας σινδόνα»

 «Καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου» (Μάρκ. 15, 46).

«᾿Εκεῖνος ἀγόρασε ἕνα σεντόνι, κατέβασε τὸν ᾿Ιησοῦ, τὸν τύλιξε μ’ αὐτὸ καὶ τὸν τοποθέτησε σ’ ἕνα μνῆμα ποὺ ἦταν λαξεμένο σὲ βράχο· μετὰ κύλησε ἕνα λιθάρι κι ἔκλεισε τὴν εἴσοδο τοῦ μνήματος». 

Στέφανος, Φίλιππος, Πρόχορος, Νικάνωρ, Τίμων, Παρμενάς και Νικόλαος

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή Γ’ από του Πάσχα, των Μυροφόρων γυναικών,  26/ 4/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Κυριακή των Μυροφόρων

Ἀπὸ τὶς πρῶτες κιόλας ἡμέρες τῆς ἱδρύσεώς Της, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ διώκεται, ἄλλοτε μὲ φανερὲς ἐπιθέσεις καὶ ἄλλοτε μὲ τὴν χλεύη, τὴν συκοφαντία καὶ τὶς ἀνυπόστατες κατηγορίες ἐναντίον Της.

Τα βιαστικά συμπεράσματα

Του π. Δημητρίου Μπόκου

Στις δύσκολες ώρες του σταυρικού θανάτου του Χριστού και ενώ οι μαθητές του διασκορπίστηκαν «εις τα ίδια» τρομοκρατημένοι, αναλαμβάνουν δράση και κηδεύουν τον Ιησού οι κρυφοί μαθητές Ιωσήφ και Νικόδημος, συνεπικουρούμενοι από τις πανταχού παρούσες Μυροφόρες, που πλαισίωναν πάντα τη Μητέρα του Κυρίου (Κυριακή των Μυροφόρων).

Το φως της Αναστάσεως ως υπέρβαση του φόβου ["Φωνή Κυρίου" Κυριακής Μυροφόρων, 26.4.26]

«Γυναίκες μετά μύρων θεόφρονες οπίσω σου έδραμον». Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή των Μυροφόρων

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού

Η τρίτη Κυριακή από του Πάσχα είναι αφιερωμένη στους αγίους Μυροφόρους, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι φρόντισαν για την ταφή του ακηράτου σώματος του Κυρίου μας. Θέλοντας έτσι  να τιμήσει την εξαιρετική αφοσίωσή τους στο Χριστό, όπως και τον ηρωισμό τους, καθ’ ότι δεν ήταν εύκολο εγχείρημα να ζητήσουν για ταφή το σώμα ενός καταδικασμένου για το κακούργημα της εσχάτης προδοσίας. Η όποια εκδήλωση συμπάθειας προς τον καταδικασμένο για τέτοιο έγκλημα, έθετε σε κίνδυνο στιγματώσεως αυτόν που θα την εκδήλωνε. Δεν ήταν δύσκολο να θεωρηθεί συνεργάτης του και να έχει την ίδια τύχη με τον νεκρό εγκληματία! 

Άγιος Νικόδημος ο μυροφόρος και κρυφός μαθητής του Χριστού

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού       

Μια από τις πλέον εμβληματικές και συμπαθείς μορφές της Καινής Διαθήκης είναι και ο άγιος Νικόδημος, ο κρυφός μαθητής του Κυρίου και φροντιστής Του κατά την ταφή Του, ο οποίος με τον άγιο Ιωσήφ τον από Αριμαθαίας, αποκαθήλωσαν, φρόντισαν, μύρωσαν και ενταφίασαν το άχραντο σώμα Του.

Οι επτά Διάκονοι και ο κοινωνισμός της Εκκλησίας

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού 

Η Κυριακή των Μυροφόρων είναι αφιερωμένη, εκτός από τους αγίους και τις αγίες Μυροφόρους, οι οποίοι επιμελήθηκαν για την θεόσωμη αποκαθήλωση και ταφή του Κυρίου μας, και στους  επτά Διακόνους της πρώτης Εκκλησίας.