Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου για την Πρωτοχρονιά 2026

 Ναύπακτος, Πρωτοχρονιά 2026

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἐπικοινωνῶ μαζί σας αὐτήν τήν μεγάλη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τήν ἀρχή τοῦ νέου πολιτικοῦ ἔτους μέ τήν ἑορτή τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, καί σᾶς ἀπευθύνω θερμές εὐχές γιά καλή χρονιά μέ ὑγεία, σωματική καί ψυχική καί κάθε ἀγαθό ἀπό τόν Θεό, εὐάρεστο καί τέλειο. Αὐτήν τήν ἡμέρα ἡ Ἐκκλησία καθόρισε νά διαβάζεται, κατά τήν διάρκεια τῆς θείας Λειτουργίας, ἕνα ἀνάγνωσμα ἀπό τήν πρός Κολοσσαεῖς Ἐπιστολή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, πού ἀναφέρεται στήν διαφορά μεταξύ τῆς φιλοσοφίας τοῦ κόσμου αὐτοῦ καί τῆς θεολογίας, πού ἔχει μεγάλη καί κεντρική σημασία στήν ζωή μας (Κολ. β΄, 8-12).

Ἡ φιλοσοφία χαρακτηρίζεται ὡς «κενή ἀπάτη», ὡς «παράδοση τῶν ἀνθρώπων» καί ὡς «τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου» καί «οὐ κατά Χριστόν».  Πάντοτε ὁ ἄνθρωπος ἔβλεπε τόν ὑπάρχοντα κόσμο καί ἤθελε ἀφ’ ἑνός μέν νά τόν ἑρμηνεύση γιά τό τί εἶναι, δηλαδή ποιά εἶναι ἡ ὀντολογία του, γιατί ὑπάρχει, καί τελικά πῶς ἔγινε ἤ ποιός τόν δημιούργησε. Ἔτσι, ἀπό τήν ἀρχαία Ἑλλάδα ἀναπτύχθηκαν διάφορες φιλοσοφικές σχολές, πρό καί μετά τόν Σωκράτη, ἀλλά καί μετά τόν Πλάτωνα καί τόν Ἀριστοτέλη, μέχρι τίς ἡμέρες μας. Κέντρο τῆς φιλοσοφίας εἶναι ἡ λογική τοῦ ἀνθρώπου μέ τούς συλλογισμούς καί τήν φαντασία, μέ τήν ὁποία συμπληρώνονται τά κενά τῶν συλλογισμῶν.

Ἐπειδή ἡ φιλοσοφία εἶναι ἀνθρωποκεντρική, γι’ αὐτό καί διατυπώνεται μέ τήν σκέψη καί τούς συλλογισμούς κάθε ἀνθρώπου, καί εἶναι, κατά τόν Ἀπόστολο Παῦλο, «κενή ἀπάτη», διότι δέν μπορεῖ νά ἀνταποκριθῆ στήν πλήρη ἀλήθεια. Γι’ αὐτό συνιστᾶ στούς Χριστιανούς τῶν Κολοσσῶν νά προσέχουν γιά νά μή τούς ἐξαπατήση κανείς μέ αὐτήν τήν ψεύτικη σοφία καί τούς ἀπομακρύνει ἀπό τόν Χριστό. Ἡ θεολογία ἀναφέρεται στόν Χριστό, ὁ ὁποῖος εἶναι Θεός καί ἔγινε ἄνθρωπος καί ἀποκαλύφθηκε στούς ἀνθρώπους. Ἐάν ἡ φιλοσοφία εἶναι «κενή ἀπάτη» καί «πιθανολογία», πού σημαίνει διατυπώνεται μέ ἀνθρώπινους συλλογισμούς, προερχομένους ἀπό τήν συλλογιζόμενη διάνοια, ἡ θεολογία εἶναι ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Ἴδιου τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο.

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος εἶναι μάρτυρας αὐτῆς τῆς ἀλήθειας, διότι γνώριζε τόν Μωσαϊκό νόμο ὡς Ἑβραῖος, ἐπίσης γνώριζε τήν ἑλληνική φιλοσοφία ὡς ἑλληνιστής καί ἦταν γνώστης τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης καί σκέψεως, ἀλλά μετά ὅταν τοῦ ἀποκαλύφθηκε ὁ Χριστός στό Φῶς, πρό τῆς Δαμασκοῦ, καί τόν εἶδε ὡς Θεάνθρωπο ἔγινε θεολόγος ἐμπειρικός. Δηλαδή, ὡς Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι Φῶς «ὑπέρ τήν λαμπρότητα τοῦ ἡλίου», ἀλλά εἶναι ἑνωμένος μέ τό σῶμα πού προσέλαβε ἀπό τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Γι’ αὐτό ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὡς θεόπτης καί ἐμπειρικός θεολόγος διακήρυσσε ὅτι «ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τό πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς» καί εἶναι «ἡ κεφαλή πάσης ἀρχῆς καί ἐξουσίας», δηλαδή κεφαλή καί τῶν ἀγγέλων καί τῶν ἀνθρώπων.

Αὐτό φανερώνει ὅτι ἡ φιλοσοφία τῶν ἀνθρώπων εἶναι πεπερασμένη, ὅσο πεπερασμένη εἶναι ἡ λογική καί ἡ φαντασία τοῦ κάθε ἀνθρώπου, ἐνῶ ἡ θεολογία εἶναι ἡ φανέρωση τοῦ Ἴδιου τοῦ Θεοῦ πού δημιούργησε ὅλο τόν κόσμο, ὁρατό καί ἀόρατο. Αὐτή, ὅμως ἡ ἀλήθεια δέν εἶναι ἀναπόδεικτη, ἀφοῦ ὑπάρχουν ἀποδείξεις, δηλαδή ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος ἑνώνεται μέ τόν Χριστό καί γνωρίζει ὅτι Αὐτός εἶναι Θεός. Καί, μάλιστα, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος σέ αὐτό τό ἀνάγνωσμα προσδιορίζει τό «πῶς καί κατά τινα τρόπον» ὁ ἄνθρωπος ἑνώνεται μέ τόν Θεάνθρωπο Χριστό, πέρα ἀπό κάθε λογική καί φαντασία.

Ὁ Χριστός περιτμήθηκε, σύμφωνα μέ τόν Μωσαϊκό νόμο, ἐμεῖς δεχόμαστε ἀχειροποίητη περιτομή μέ τό ἅγιο Βάπτισμα, μέ τό ὁποῖο ἀποβάλλουμε τό σῶμα τῶν ἁμαρτιῶν τῆς σαρκός. Ὁ Χριστός ἐνταφιάστηκε καί ἀναστήθηκε, ἐμεῖς ἐνταφιαζόμαστε καί ἀνασταινόμαστε μέ τό ἱερό καί ἅγιο Βάπτισμα, ἀλλά καί τήν ἐν συνεχείᾳ ἀσκητική καί μυστηριακή ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτό φανερώνει ὅτι ἡ χριστιανική ζωή εἶναι ἡ ἐν Χριστῷ ζωή.

Ἀγαπητοί ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἡ φιλοσοφία τοῦ κόσμου ὡς κενή ἀπάτη, δηλαδή ὡς κούφια σοφία, καί ὡς παράδοση τῶν ἀνθρώπων, σύμφωνα μέ τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου τούτου, κυριαρχεῖ στίς ἡμέρες μας, ἀκόμη καί στούς Χριστιανούς. Στήν Εὐρώπη ἀπό πλευρᾶς χριστιανικῆς κυριαρχεῖ εἴτε ὁ σχολαστικισμός τοῦ Θωμᾶ τοῦ Ἀκινάτη πού ταυτίζει τήν φιλοσοφία μέ τήν θεολογία, εἴτε ὁ προτεσταντισμός τοῦ Χένγκελ μέ τόν διαλεκτικό συλλογισμό, ὁ ὁποῖος προτείνει νά ἑρμηνευθῆ ὁ Χριστιανισμός μέ φιλοσοφικούς ὅρους καί νά ἀνταποκριθῆ στίς ἀνησυχίες τῆς παγκόσμιας ἱστορίας. Ἀκόμη, ὑπάρχουν καί οἱ ἄθεοι, οἱ ὁποῖοι πιθανολογοῦν, κατά τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου τούτου.

Μέσα σέ αὐτό τόν ἀντιφατικό καί μεταβαλλόμενο κόσμο καταρτίζεται καί μιά «παγκόσμια ἠθική», χωρίς Χριστό, ἀλλά μέ κοσμικές ἠθικές ἀρχές, ὥστε νά συμφιλιώση ὅλες τίς ποικίλες ἑρμηνεῖες τῶν στοιχείων τοῦ κόσμου, ὁπότε ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος ζῆ καί πολιτεύεται χωρίς φιλοσοφία, μέ τήν ἀρχαιοελληνική ἔννοια τοῦ ὅρου, καί πρό παντός χωρίς θεολογία, καί μάλιστα χωρίς ἐμπειρική θεολογία. Ἀλλά καί ἡ σύγχρονη ψηφιακή τεχνολογία διακρίνεται ἀπό μιά ἰδιαίτερη φιλοσοφία πού ἐμποτίζεται ἀπό τόν μετανθρωπισμό καί τόν ὑπερανθρωπισμό.

Ὡς Χριστιανοί καί μάλιστα ὡς Ὀρθόδοξοι δέν πρέπει νά ἐξαπατόμαστε ἀπό ὅλη τήν ἐκτός Χριστοῦ νοοτροπία, ἀλλά νά παραμένουμε στενά συνδεδεμένοι μέ τόν Χριστό μέσα στήν Ὁρθόδοξη Ἐκκλησία, γιατί σέ Αὐτόν «κατοικεῖ πᾶν τό πλήρωμα τῆς Θεότητος σωματικῶς», καί μέ τήν ἕνωση μαζί Του εἴμαστε «πεπληρωμένοι». Ἔτσι, χρησιμοποιοῦμε τά ἐπιτεύγματα αὐτοῦ τοῦ κόσμου γιά τίς ἀνάγκες μας, ἀλλά δέν γινόμαστε καί ἐμεῖς προϊόντα τῶν σύγχρονων τεχνικῶν μέσων. Δέν θεοποιοῦμε τήν κτίση, ἀφοῦ ἔχουμε «Θεόν ἀληθινόν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ», «φῶς ἐκ φωτός». Μέ αὐτόν τόν τρόπο διασώζουμε καί τήν ἐλευθερία μας καί τήν ἀγάπη μας.
Καί πάλιν εὔχομαι καλή χρονιά μέ εὐλογία Θεοῦ, ἀγάπη καί ἐλευθερία.

Μέ θερμές εὐχές καί πατρική ἀγάπη

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ο ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ