Το παράστημα και το παράδειγμα του Αγίου Αχιλλίου Λαρίσης

Γράφει ο π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ 

Η μνήμη του Αγίου Αχιλλίου γεννά στους φιλάγιους εσωτερική αγαλλίαση και προσευχητική διάθεση. Όταν προφέρουμε το όνομά του, τιμάμε δε την πνευματική φυσιογνωμία του, τον αισθανόμαστε φιλικό συνοδίτη μας: πράο, φωτεινό, ικανό να μας εμπνεύσει στοργικά και αποτελεσματικά. Ο Άγιος Αχίλλιος, εκτός από προεστός της Εκκλησίας της παροικούσης εν τη Λαρίση, υπήρξε μυσταγωγός της Αληθείας, εκφραστής της ακένωτης Πίστης, ανύστακτος αγωνιστής, ο οποίος προσευχόταν και πορευόταν με παρρησία, πραότητα και πνευματικό σθένος.

Άγιος Αχίλλιος Λαρίσης

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού 

Ξεχωριστή χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας είναι όσοι έλαβαν μέρος στις Μεγάλες Οικουμενικές Συνόδους, στις οποίες, με την καθοδήγηση και τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, καθόρισαν τα όρια της σωστικής ορθοδόξους πίστεώς μας. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Αχίλλιος, επίσκοπος Λαρίσης, ο οποίος είχε τη δική του συμβολή στις εργασίες της Αγίας Α΄ Οικουμενικής Συνόδου.

Άγιος Παχώμιος ο Μέγας: Ο ιδρυτής του κοινοβιακού Μοναχισμού

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού 

Ανάμεσα στις μεγάλες μορφές του ορθοδόξου μοναχισμού ξεχωρίζει και ο άγιος Παχώμιος, τον οποίο η Εκκλησία μας τον προσαγόρευσε Μέγα, τόσο για την προσωπική του ασκητική οσιότητα, όσο και για την συμβολή του στη διαμόρφωση του κοινοβιακού μοναχικού ιδεώδους.

Άγιος Ανδρέας ο Ερημίτης

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού 

Ο αναχωρητισμός είναι μια διαχρονική πρακτική του ορθοδόξου μοναχισμού.  Μοναχοί επέλεξαν να ζήσουν και να ασκηθούν σε ερήμους, όπου «ενώπιοι ενωπίω» με το Θεό, αγωνίστηκαν να καθαριστούν, να αγιαστούν και να θεωθούν. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Ανδρέας ο Ερημίτης, ο εν Καλάνα του Βάλτου της Ακαρνανίας. Μια μεγάλη ασκητική μορφή, ο οποίος σφράγισε με την πνευματική του ακτινοβολία την ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Ελλάδος.