«Τορπίλη» Πατριαρχείου Μόσχας στην Πανορθόδοξη Σύνοδο

Απαντά στο Φανάρι με κωλυσιεργία απαιτώντας πλήρη ομοφωνία

ΜΑΡΙΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ | tovima.gr | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  22:29

Πασχαλινή λειτουργία στον ναό του Χριστού Σωτήρα στη Μόσχα (EPA/SERGEI CHIRIKOV)

Επιμένει στις θέσεις του και στις απόψεις του το Πατριαρχείο Μόσχας. Έτσι παρά την ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με την οποία καλούσε τους προκαθημένους των Ορθοδόξων Εκκλησιών να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ κ. Ιλαρίωνας, «υπουργός Εξωτερικών» του Πατριαρχείου Μόσχας, μιλώντας σε ρωσικό τηλεοπτικό σταθμό είπε ότι η προετοιμασία «της Μεγάλης Συνόδου διήρκεσε 50 χρόνια και δεν έχει ολοκληρωθεί διότι κάποιες Εκκλησίες δήλωσαν τη δυσαρέσκειά τους για κάποια κείμενα.

»Και ήδη μία Ορθόδοξη Εκκλησία, η βουλγαρική, ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετάσχει, ενώ αναμένεται το ίδιο να πράξουν και άλλες δύο Εκκλησίες. Εάν επιλυθούν τα ζητήματα θα προχωρήσουμε, εάν δεν επιλυθούν δεν μπορούμε να προχωρήσουμε...»

«...Υπάρχουν θέματα νομιμότητας, καθώς απαιτείται ομοφωνία στη λήψη των αποφάσεων στη Σύνοδο. Τι ομοφωνία θα υπάρξει αν λείπουν Εκκλησίες;» κατέληξε.

Παρασκήνιο και Γεωστρατηγική με αφορμή την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο στην Κρήτη

Του Δημήτρη Γ. Απόκη* | πηγή: Mignatiou.com

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στο Μέγαρο Μαξίμου. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ

Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι η θρησκεία είναι κάτι το οποίο ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της πίστης, και ουκ ολίγες φορές έχει χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο προώθησης πολιτικών και γεωστρατηγικών συμφερόντων. 

Με δεδομένο μάλιστα τον έντονα συναισθηματικό χαρακτήρα που διακατέχει οτιδήποτε θρησκευτικό, στη διάρκεια των αιώνων οι θρησκευτικές διαφορές και επιδιώξεις έχουν γίνει αιτία για ορισμένες από τις πλέον αιματηρές συγκρούσεις. Ακόμη και στη σημερινή εποχή οι θρησκευτικές διαφορές έχουν γίνει σημαία και χρησιμοποιούνται ως μοχλός προπαγάνδας και προσηλυτισμού τρομοκρατικών και ακραίων οργανώσεων (Αλ Κάϊντα, ISIS) σε παγκόσμια κλίμακα. 

Στην Ευρώπη, με δεδομένο ότι ζούμε ένα κλίμα παρόμοιο με αυτό της προπολεμικής εποχής, οτιδήποτε γύρω από τη θρησκεία αποκτά τρομερή σπουδαιότητα, προκαλώντας έντονο παρασκήνιο και στρατηγική σημασία.

Αυτός είναι και ο λόγος που η διοργάνωση, για πρώτη φορά μετά από σχεδόν μια Χιλιετία, της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου στην Κρήτη το διάστημα 16 με 26 Ιουνίου, αποτελεί ένα τεράστιας σημασίας γεγονός το οποίο ξεπερνά κατά πολύ τα στενά θρησκευτικά όρια του γεγονότος. Το ότι γίνεται σε ελληνικό έδαφος είναι καταρχήν μεγάλη τιμή για τη χώρα μας, αλλά και μια ευκαιρία, που μπορεί χωρίς ερασιτεχνικές και κοντόφθαλμες προσπάθειες πολιτικής και οποιουδήποτε άλλου επιπέδου εκμετάλλευσης, να αναδείξει το ρόλο της Ελλάδας ως λίκνο του πολιτισμού και της Ορθοδοξίας. 

Το γεγονός ότι η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος θα προσελκύσει την παρουσία εκατοντάδων δημοσιογράφων και μέσων μαζικής ενημέρωσης από όλο τον κόσμο, αποτελεί από μόνο του μια τεράστια ευκαιρία για τη χώρα, από τουριστικής, οικονομικής και στρατηγικής άποψης. Σε δύο λοιπόν εβδομάδες από σήμερα το κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός πρόκειται να λάβει χώρα στα Χανιά της Κρήτης, και ήδη το έντονο παρασκήνιο και το γεωπολιτικό παιχνίδι έχουν ξεκινήσει. 

Καταρχήν, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θα ήθελαν να δουν να τορπιλίζεται η διοργάνωση ο καθένας για τους δικούς τους λόγους και τα δικά του συμφέροντα. 

Ο ρόλος και το ενδιαφέρον της Ρωσίας γύρω από τις εξελίξεις και το μέλλον της Ορθοδοξίας, είναι τεράστιος και το προσωπικό ενδιαφέρον του Ρώσου Προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, για όσους γνωρίζουν τα τεκταινόμενα, είναι ιδιαίτερα αυξημένο. 

Ιδιαίτερα καυτό και ευαίσθητο θέμα είναι το μέλλον της Εκκλησίας της Ουκρανίας, με δεδομένη την διαρκή κρίση στις σχέσεις Μόσχας και Κίεβου, μετά και την βίαιη προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, η οποία πέρα από το ότι φούντωσε την κρίση την διεύρυνε εμπλέκοντας και τη Δύση. 

Ο Πατριάρχης Ρωσίας Κύριλλος, στενός συνεργάτης του Βλαντιμίρ Πούτιν, είναι ένας από τους βασικούς παίκτες του παρασκηνιακού παιχνιδιού και σαφώς κατά τη διάρκεια της όλης διαδικασίας, πέρα από τα στενά θρησκευτικά συμφέροντά του, στο κέντρο της στρατηγικής και των κινήσεων του θα έχει τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της Μόσχας. 

Ήδη από την στιγμή που αποφασίστηκε η σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου στην Κρήτη, εξέφρασε τη δυσαρέσκεια του για τον τόπο της διοργάνωσης (αρχικά είχε αποφασιστεί να πραγματοποιηθεί στο ναό της Αγίας Ειρήνης στην Κωνσταντινούπολη) και άρχισε να δημιουργεί προβλήματα μέσω χωροταξικών παραπόνων προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Για παράδειγμα έχει εκφράσει τη δυσαρέσκεια του για την ταξιθεσία των προκαθημένων σε δυο παράλληλες σειρές και όχι σε ένα συνεχόμενο ημικύκλιο, αλλά και για το ότι οι παρατηρητές των ετερόδοξων Εκκλησιών (Ρωμαιοκαθολική, Αγγλικανική, Προτεσταντική, Κοπτική, Συροϊακωβιτική, Αρμενική) δεν θα είναι ξεκάθαρα διαχωρισμένοι χωροταξικά στο χώρο των συνεδριάσεων, ζητώντας παρέμβαση της οργανωτικής επιτροπής. Είναι σαφές ότι μέσω αυτού του παιχνιδιού επιδιώκει να έχει καθοριστική και ηγετική παρουσία στη Σύνοδο. 

Πέρα από την Μόσχα και τα παιχνίδια του Κύριλλου, υπάρχουν και άλλοι παίκτες που προκαταβολικά στήνουν μέσω προβλημάτων τη διαπραγματευτική τους θέση. 

Δύο σημαντικά Πατριαρχεία, της Αντιόχειας και των Ιεροσολύμων, βρίσκονται σε έντονη αντιπαράθεση αναφορικά με τη δικαιοδοσία του εδάφους του Κατάρ. Μετά από πρόσκληση του Εμίρη του Κατάρ, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων εξέλεξε Αρχιεπίσκοπο στο Κατάρ, με αποτέλεσμα να υπάρξει έντονη αντίδραση από το Πατριαρχείο της Αντιόχειας που θεωρεί το Κατάρ δική του δικαιοδοσία. 

Το Φανάρι, προέβη σε μια μεσολαβητική προσπάθεια, προτείνοντας τη σύσταση Επιτροπής υπό τη συντονιστική ευθύνη του με τη συμμετοχή αντιπροσώπων από τα Πατριαρχεία Αντιοχείας και Ιεροσολύμων που σκοπό θα έχει, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, να μελετήσει το ζήτημα της διαφοράς. Αλλά και αυτή η προσπάθεια, προκάλεσε δυσαρέσκεια στην Αντιόχεια, η οποία δεν κάνει πίσω στο κλίμα έντασης με τα Ιεροσόλυμα. 

Η Εκκλησία της Γεωργίας έχει επίσης αντιδράσει διαφωνώντας με το περιεχόμενο των κειμένων της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, κυρίως αυτό για τις σχέσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας με τον λοιπό χριστιανικό κόσμο. Στο θέμα αυτό εμπλέκεται και η Εκκλησία της Ελλάδος, όπου υπάρχουν αντιδράσεις από πολλούς Μητροπολίτες με αποτέλεσμα να υπάρξει και η παραίτηση του Μητροπολίτη Πειραιά, από τις διαδικασίες της Συνόδου. 

Την απειλή να μην συμμετάσχει στη Σύνοδο, εξέφρασε και η παραδοσιακή σύμμαχος της Ρωσίας, Εκκλησία της Βουλγαρίας, ζητώντας αναβολή και υιοθετώντας της θέσεις της Μόσχας. Ζητά να εξεταστούν έξη αιτήματά της, χωροταξία, ετερόδοξοι παρατηρητές, οικονομικό κόστος συμμετοχής της Βουλγαρίας, διαφωνία στα κείμενα που θα συζητηθούν, η συνολική ατζέντα των έξι θεμάτων που θα απασχολήσουν τη Σύνοδο, καθώς και ο τρόπος λήψης αποφάσεων με ομοφωνία. 

Πολλοί αναλυτές μάλιστα συνδέουν την αντίδραση της Σόφιας, με την πρόσφατη επίσκεψη του Πατριάρχη Βαρθολομαίου εκεί, όπου έθεσε θέμα επιστροφής εκκλησιαστικών κειμηλίων που κλάπηκαν από εκκλησίες και μοναστήρια της Μακεδονίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο από τους Βούλγαρους. Ήδη η Ρωσία θέτει θέμα διεξαγωγής της Συνόδου, στην περίπτωση μη συμμετοχής της Βουλγαρίας. 

Είναι σαφές από τα παραπάνω, ότι η διεξαγωγή της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, εξελίσσεται στο παρασκήνιο, σε μια σκληρή και πολύπλοκη παρτίδα σκάκι, η οποία απαιτεί μαεστρία στρατηγικής και υψηλές ικανότητες διπλωματίας. 

Η μέχρι σήμερα πορεία και στρατηγική που έχει ακολουθήσει το Πατριαρχείο και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, το έχει καταστήσει πυλώνα σταθερότητας και μοχλό προώθησης σε παγκόσμια κλίμακα του πνευματικού ρόλου της Ορθοδοξίας, μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες και προώθηση συμφερόντων που υπερβαίνουν τα όρια της θρησκείας. 

Είναι εξαιρετικά σημαντικό αυτός ο ρόλος όχι μόνο να διατηρηθεί, αλλά να διευρυνθεί. 

Μια σειρά κομβικά προβλήματα σε καυτά σημεία του πλανήτη, από τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Πρώην Σοβιετική Ένωση, θα διογκωθούν επικίνδυνα σε βαθμό έκρηξης, εάν αυτός ο ρόλος τεθεί σε κίνδυνο και αλλοιωθεί. 

Η ομαλή διεξαγωγή και επιτυχής ολοκλήρωση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου στην Κρήτη, είναι το όχημα μέσα από το οποίο ο σημαντικός αυτός στόχος θα επιτευχθεί. 

Η δήλωση του εκπροσώπου τύπου του Οικουμενικού Πατριάρχη, π. Ιωάννη Χρυσαυγή, στο έγκυρο ειδησεογραφικό πρακτορείο Associated Press, σύμφωνα με την οποία, «Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνούμε όλοι σε όλα για να συγκληθεί η Σύνοδος», χαρακτηρίζοντας την ενότητα «αργή και επίπονη διαδικασία», προδιαγράφει μια σωστή στρατηγική από την πλευρά του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 

Στη διαμόρφωση αυτής της στρατηγικής αλλά και στη σκληρή δουλειά που γίνεται στο παρασκήνιο, για πάρα πολύ μεγάλο διάστημα, έτσι ώστε να ευοδωθεί ο στόχος και να έχει επιτυχή κατάληξη η Σύνοδος, υπάρχουν πολλοί αφανείς ήρωες μεταξύ των οποίων ο κ. Μάϊκλ Καρλούτσος, που μαζί με τους συνεργάτες του έχει αφιερώσει χρόνο και κόπο για την επιτυχία της Συνόδου στην Κρήτη. 

Είναι κρίσιμο για την Ορθοδοξία και κατ’ επέκταση για την Ελλάδα η Σύνοδος αυτή να στεφθεί με επιτυχία. Οι επόμενες ημέρες και εβδομάδες είναι κρίσιμες. 

* Ο Δημήτρης Γ. Απόκης είναι Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος

Ανδρείο το Ανακοινωθέν του Φαναρίου: "Καλεί άπαντας να αρθούν εις το ύψος των περιστάσεων κατά τας εργασίας της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου" [ελληνικά και αγγλικά]

Ἀνακοινωθέν (06/06/2016)

Συνῆλθε σήμερον ἐκτάκτως, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, εἰς συνεδρίαν, ἡ Ἱερά Ἐνδημοῦσα Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου πρός ἐπισκόπησιν τῆς πορείας τῆς χάριτι Θεοῦ συγκληθείσης καί ἤδη ἐπί θύραις Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ἡ Ἱερά Ἐνδημοῦσα Σύνοδος, μετ᾿ ἐκπλήξεως καί ἀπορίας ἐπληροφορήθη τάς ἐσχάτως ἐκφρασθείσας θέσεις καί ἀπόψεις ἐνίων ἀδελφῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί, ἀξιολογήσασα αὐτάς, διεπίστωσεν ὅτι οὐδέν θεσμικόν πλαίσιον ὑφίσταται πρός ἀναθεώρησιν τῆς ἤδη δρομολογηθείσης συνοδικῆς διαδικασίας. Ὅθεν, ἀναμένεται, οἱ Προκαθήμενοι τῶν Ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, συμφώνως πρός τόν Κανονισμόν Ὀργανώσεως καί Λειτουργίας τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, νά προσκομίσουν τάς τυχόν «προτάσεις τροπολογιῶν, διορθώσεων ἤ προσθηκῶν εἰς τά ὁμοφώνως ἐγκριθέντα κείμενα ὑπό Προσυνοδικῶν Πανορθοδόξων Διασκέψεων καί τῶν Συνάξεων τῶν Προκαθημένων ἐπί τῶν θεμάτων τῆς ἡμερησίας διατάξεως» (βλ. ἄρθρον 11), πρός τελικήν διαμόρφωσιν καί ἀπόφανσιν κατά τάς ἐργασίας τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, τῇ ἐπικλήσει τοῦ Παναγίου καί Τελεταρχικοῦ Πνεύματος.

Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, ὡς πρωτεύθυνος Ἐκκλησία διά τήν διασφάλισιν τῆς ἑνότητος τῆς Ὀρθοδοξίας, καλεῖ ἅπαντας νά ἀρθοῦν εἰς τό ὕψος τῶν περιστάσεων καί νά μετάσχουν εἰς τάς, κατά τάς προκαθωρισμένας ἡμερομηνίας, ἐργασίας τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, ὡς πανορθοδόξως ἀπεφασίσθη καί ὑπεγράφη τόσον ὑπό τῶν Προκαθημένων εἰς τάς Ἱεράς Συνάξεις αὐτῶν ὅσον καί ὑπό τῶν ἐξουσιοδοτημένων ἑκάστοτε Ἀντιπροσωπειῶν καθ᾿ ὅλην τήν μακράν προπαρασκευαστικήν τῆς Συνόδου διαδικασίαν.

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 6ῃ Ἰουνίου 2016

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

Communiqué (06/06/2016)

An extraordinary session of the Sacred Endemousa Synod of the Ecumenical Patriarchate took place today under the presidency of His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew in order to review the progress of the Holy and Great Council to be convened by the grace of God in just a few days.

The Sacred Endemousa Synod was informed with surprise and wonder of the positions and opinions expressed recently by some sister Orthodox Churches and, after evaluating these, ascertained that no institutional framework allows for the revision of the Synodal process already under way. Therefore, it is expected that the Primates of the most holy Orthodox Churches will bring, in accordance with the Organization and Working Procedure of the Holy and Great Council, any “proposals to amend, correct, or append the Synodal texts that were unanimously approved by the Pan-Orthodox Preconciliar Meetings and by Synaxes of the Primates pertaining to the agenda topics” (see Article 11) for final formulation and decision during the sessions of the Holy and Great Council, with the invocation and inspiration of the All-Holy Spirit.

The Ecumenical Patriarchate, which bears the first responsibility for safeguarding the unity of Orthodoxy, calls all to rise to the occasion and participate, on the pre-determined dates, in the sessions of the Holy and Great Council, as was decided and signed on a pan-Orthodox level both by the Primates during the Sacred Synaxes, as well as by those authorized by each Delegation during the entire lengthy preparatory process of the Council.

At the Ecumenical Patriarchate, on the sixth of June, 2016

From the Chief Secretariat

Η Κυριακή του Τυφλού και η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος 2016 εν Βανάτω Ζακύνθου

Η σημερινή Ευχαριστιακή Σύναξη, στην Ενορία μας, εδώ στο Μπανάτο της Ζακύνθου και μάλιστα στον Ναό της Φανερωμένης μας, είχε χρώματα οικολογικής ευαισθησίας, εξαιτίας της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος κάθε 5η Ιουνίου 2016. [Θυμίζουμε παρενθετικά ότι η εκκλησιαστική Ημέρα αναπέμψεως Ευχών για το Περιβάλλον είναι η 1η Σεπτεμβρίου εκάστου έτους].

          Συλλειτούργησαν ο Εφημέριος π. Παναγιώτης Καποδίστριας με τον Διάκονο Ιωάννη Ρένεση, ενώ στο Ιερό Βήμα παρέστη συμπροσευχόμενος ο π. Ιωάννης Ζαρκάδης, αγαπητός ενορίτης μας και συνταξιούχος Κληρικός της Μητροπόλεώς μας. 

          Σύμφωνα με το πρόγραμμα, ομίλησε ο ελλογιμώτατος κ. Σταμάτιος Ζούλας (καθηγητής Θεολόγος στο Γυμνάσιο Μαχαιράδου), ο οποίος τόνισε τη χρεία ευαισθητοποίησης των σύγχρονων κοινωνιών έναντι του οικολογικών εκτροπών και την ανάγκη επαναθέασης του κόσμου μας ως παραδείσου, επιστροφής δηλαδή στο κατά φύσιν της υπάρξεώς μας. 

          Πριν την απόλυση ψάλθηκε ειδική Ακολουθία υπέρ του Περιβάλλοντος, ποιηθείσα -προ 10ετίας και πλέον- υπό του Εφημερίου μας π. Π. Καποδίστρια, με εντολή του Σεβ. Μητροπολίτου τότε Ζακύνθου (νυν Δωδώνης) κ. Χρυσοστόμου, για να ψάλλεται σε παρόμοιες λειτουργικές συνάξεις. 

          Ακολούθως προσφέρθηκαν καφές και γλυκίσματα στην πατρική οικία του Εφημερίου, δίπλα στον Ναό. 

Το Χρονικό του Πατριαρχικού Προσκυνήματος στην Καππαδοκία (4-5.6.2016)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Καί ἐφέτος, χάριτι Θεοῦ, ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαῖος ἐπραγματοποίησε τό καθιερωμένον, κατά τήν Ἀναστάσιμον περίοδον, προσκύνημα εἰς τήν ἁγιοτόκον Καππαδοκίαν μεταξύ 4-5 Ἰουνίου ἐ.ἔ., συνοδευόμενος ὑπό τῆς Α. Χάριτος, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Καντουαρίας καί Πριμάτου πάσης Ἀγγλίας κ. Justin Portal Welby, ὅστις ἀφίχθη ἐκεῖσε μίαν ἡμέραν ἐνωρίτερον, ξεναγηθείς ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σασίμων κ. Γενναδίου.

Μέλη τῆς Πατριαρχικῆς Συνοδείας ἦσαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Lugansk καί Alchevsk κ. Μητροφάνης, Πρόεδρος τοῦ Τμήματος Ἐξωτερικῶν Σχέσεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, ὁ Πανοσιολ. Δευτερεύων κ. Θεόδωρος, ὁ Αἰδεσιμολ. Πρωθιερεύς κ. Νικόλαος Danilevich, Ἀναπληρωτής Πρόεδρος τοῦ ὡς ἄνω Τμήματος, ὁ Ἱερολ. Διάκονος τῆς Σειρᾶς κ. Γρηγόριος, ὁ Ἐντιμολ. κ. Στέφανος Μπαϊράμογλου, Ἄρχων Καστρίνσιος τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας - Ἐπιχειρηματίας, μετά τῆς συζύγου του Εὐγεν. κ. Ρέας-Ἑλένης, ἐντεῦθεν, καί ὁ Ἐλλογιμ. κ. Ivan Zhelev Dimitrov, Ὁμότιμος Καθηγητής τοῦ Πανεπιστημίου Σόφιας, ἐκ Βουλγαρίας. 

Κατά τήν ἄφιξίν Του εἰς τό ἀεροδρόμιον τῆς Νεαπόλεως (Nevşehir), τήν μεσημβρίαν τοῦ Σαββάτου, 4ης Ἰουνίου, τόν Παναγιώτατον ὑπεδέχθη ἐν τῇ αἰθούσῃ τῶν ἐπισήμων τριμελής Διακοινοβουλευτική Ἀντιπροσωπεία ἐκ προσώπου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ἀποτελουμένη ἐκ τῶν Ἐξοχ. Βουλευτῶν κ.κ. Ἀθανασίου (Νάσου) Ἀθανασίου, Κοσμήτορος τῆς Βουλῆς - Βουλευτοῦ Ἀττικῆς, Μαξίμου Χαρακοπούλου, Βουλευτοῦ Λαρίσης, καί Βασιλείου Κεγκέρογλου, Βουλευτοῦ Ἡρακλείου Κρήτης, ὁμοῦ μετά τοῦ Ἐντιμ. κ. Θεοφάνους Ἰσακίδου, Προέδρου τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Καππαδοκικῶν Σωματείων. 

Ἀκολούθως, ὁ Πατριάρχης ηὐλόγησε τό πρός τιμήν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Καντουαρίας παρατεθέν γεῦμα καί ἐκεῖθεν μετέβη εἰς τό Ξενοδοχεῖον «Hilton Double Tree», ὅπου καί κατέλυσε. 

Τό ἀπόγευμα ἐχοροστάτησε κατά τόν Μ. Ἑσπερινόν ἐν τῷ ἐν Σινασῷ Ἱ. Ναῷ τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης. Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι ὁ Ἐξοχ. κ. Κυριακός Λουκάκης, Πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος ἐν Ἀγκύρᾳ, οἱ προμνημονευθέντες Ἐξοχ. κ.κ. Βουλευταί, ἡ Εὐγεν. κ. Βασιλική Παπαδοπούλου, Πρόεδρος Σινασιτῶν Ἑλλάδος, Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι τοῦ Θρόνου, μεταξύ τῶν ὁποίων καί ὁ ἐκ Σινασοῦ ὁρμώμενος Ἐντιμολ. κ. Γρηγόριος Χατζηελευθεριάδης, ἐφοπλιστής, προσκυνηταί ἐκ Θεσσαλονίκης, Ἀλεξανδρουπόλεως, Σερρῶν καί Βερροίας, ὡς καί Καθηγηταί καί φοιτηταί τῆς Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς Ἀκαδημίας Θεσσαλονίκης, ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβυτέρου κ. Γρηγορίου Σταμκοπούλου, Προέδρου αὐτῆς. 

Μετά τήν ἀπόλυσιν, ὁ Παναγιώτατος ὡμίλησεν ἑλληνιστί καλωσορίσας τούς πιστούς καί ἀναφερθείς εἰς τήν Καππαδοκικήν ἐκκλησιαστικήν καί πολιτιστικήν παράδοσιν, καί ἐν συνεχείᾳ προσεφώνησεν ἀγγλιστί τόν ὑψηλόν ἐπισκέπτην Του. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Καντουαρίας, ἀντιφωνήσας καταλλήλως, ηὐχαρίστησε τόν σεπτόν Προκαθήμενον τῆς Ἐκκλησίας διά τήν τιμητικήν πρόσκλησιν, ἀναφερθείς τοῦτο μέν εἰς τούς ἱστορικούς δεσμούς μεταξύ τοῦ Ἀγγλικανισμοῦ καί τῆς Ὀρθοδοξίας, τοῦτο δέ εἰς τήν ἀπό κοινοῦ διοργάνωσιν κατά τό προσεχές ἔτος, ἐν τῇ Πόλει, Διεθνοῦς Διασκέψεως διά τήν ὑπέρβασιν τῆς ἀνθρωπίνης δουλείας καί τῆς σωματεμπορίας, ἐνῷ δέν παρέλειψε νά ἐκφράσῃ τάς εὐχαριστίας συνόλου τοῦ Χριστιανικοῦ κόσμου πρός τόν Παναγιώτατον διά τάς ἐργώδεις προσπαθείας καί τήν συντονιστικήν μέριμνάν Του ὑπέρ τῆς συγκλήσεως τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἥτις καλεῖται νά ἀναδειχθῇ, κατά τόν Ἀγγλικανόν Προκαθήμενον, εἰς «Σύνοδον ἐλπίδος καί ἀγάπης». 

Ἐν συνεχείᾳ τόν Πατριάρχην προσεφώνησεν ὁ Ἐντιμ. κ. Θεοφάνης Ἰσακίδης καί προσέφερεν Αὐτῷ δῶρα τῶν ἐν Ἑλλάδι Καππαδοκῶν. 

Μετά τό πέρας τοῦ Ἑσπερινοῦ, ὁ Παναγιώτατος μετά τῶν συνοδῶν Του ἐπεσκέφθησαν τόν ἐν Sahibpaşa σπηλαιώδη Ἱ. Ναόν τῶν Ἁγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, ἐν ᾧ διασώζονται σπάνιαι βυζαντιναί τοιχογραφίαι. 

Τήν ἐπομένην, Κυριακήν τοῦ Τυφλοῦ, 5ην Ἰουνίου, καθ’ ἥν ἐπετελέσθη ἡ μνήμη τῶν 150 Θεοφόρων Πατέρων, τῶν συνελθόντων ἐν τῇ ἐν Κωνσταντινουπόλει Β’ Ἁγίᾳ Οἰκουμενικῇ Συνόδῳ, ὁ Πατριάρχης προέστη τῆς Θείας Λειτουργίας ἐν τῷ ὡς ἄνω Ἱ. Ναῷ, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Σασίμων κ. Γενναδίου καί Lugansk καί Alchevsk κ. Μητροφάνους. Μετά τήν ἀπόλυσιν ὁ Παναγιώτατος ἐτέλεσε Τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν πάντων τῶν ἐν Καππαδοκίᾳ ἀναπαυομένων πατέρων καί ἀδελφῶν ἡμῶν, τῶν τε εἰρηνικῶς κοιμηθέντων καί τῶν μαρτυρικῶς τελειωθέντων. Ἐκκλησιάσθησαν ἅπαντες οἱ καί κατά τήν προτεραίαν προσελθόντες ἐπίσημοι καί προσκυνηταί. 

Εἰς τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας χαιρετισμόν ἀπηύθυναν ὁ Ἐξοχ. κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος καί ἡ Εὐγεν. κ. Βασιλική Παπαδοπούλου. Ἀκολούθως ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὡμίλησε πρός τό ἐκκλησίασμα καί τά μέσα γενικῆς ἐνημερώσεως ἑλληνιστί, ἀναφερθείς εἰς τούς Καππαδόκας Ἁγίους καί εἰς τήν ζωήν καί τήν εὐσέβειαν τῶν Καραμανλήδων, ὡς καί τουρκιστί, εὐχαριστήσας τάς ἐπιτοπίους ἀρχάς διά τήν ἄδειαν τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ ἀπό ἐτῶν καθιερωθέντος Πατριαρχικοῦ προσκυνήματος ἐν τῇ Καππαδοκικῇ γῇ καί εὐχηθείς εἰς τούς Μουσουλμάνους καλόν Ραμαζάνιον. Τέλος, ἐπαρουσίασε διά θερμῶν λόγων τόν ἐπισκέπτην Ἱεράρχην τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἅγιον Lugansk, ὅστις ἀπαντητικῶς ἀπηύθυνεν ἐγκάρδιον χαιρετισμόν πρός τούς πιστούς, εὐχαριστήσας τόν Πατριάρχην διά τήν πρόσκλησιν καί τονίσας τούς δεσμούς, οἵτινες ἀναπτύσσονται μεταξύ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν μέσῳ τοιούτων προσκυνηματικῶν ἐπισκέψεων. 

Τό ἑόρτιον γεῦμα τῆς ἡμέρας παρέθεσεν ἐν τῇ πρό ἔτους ἀνακαινισθείσῃ ἐν Σινασῷ ἐπαύλει αὐτοῦ ὁ Ἐντιμολ. κ. Γρηγόριος Χατζηελευθεριάδης, Ἄρχων Ἀκτουάριος.

Πρό τῆς μεταβάσεως εἰς τό ἀεροδρόμιον, ὁ Παναγιώτατος μετά τῶν συνοδῶν Του προσεκύνησαν εἰς τόν ἐν Προκοπίῳ Ἱ. Ναόν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καί ἐπεσκέφθησαν τήν παρακειμένην οἰκίαν τοῦ ἐν τῇ περιοχῇ ἀσκηθέντος καί διαλάμψαντος Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ρώσσου. 

Αὐθημερόν τό ἑσπέρας ὁ Πατριάρχης καί οἱ συνοδοί Αὐτοῦ ἐπέστρεψαν ἀεροπορικῶς ἐκ Νεαπόλεως εἰς τήν Πόλιν.

Ο Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας Justin Portal Welby προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο

Ἀντιφώνησις τῆς Α. Χάριτος, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Καντουαρίας κ. Justin Portal Welby, 

κατά τόν ἐν τῷ ἐν Σινασῷ Ἱερῷ Ναῷ τῶν Ἁγίων 

Κωνσταντίνου καί Ἑλένης τελεσθέντα Ἑσπερινόν, 

ἐπί τῇ Πατριαρχικῇ Ἐπισκέψει εἰς Καππαδοκίαν 

(4 Ἰουνίου 2016)

Παναγιώτατε καί ἀγαπητέ ἐν Χριστῷ ἀδελφέ,

Μετ’ ἐξιδιασμένης χαρᾶς Σᾶς χαιρετίζω προσωπικῶς, καθώς καί τούς προσκυνητάς πού συνεκεντρώθησαν ἐδῶ σήμερον κατά τήν Ἀναστάσιμον περίοδον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Σᾶς εὐχαριστῶ ἐκ βάθους καρδίας διά τήν πρόσκλησιν πού μοῦ ἀπηυθύνατε νά Σᾶς συνοδεύσω κατά τήν παροῦσαν Πατριαρχικήν ἱεραποδημίαν εἰς τήν Καππαδοκίαν. Μεταφέρω πρός ἅπαντας τούς παρευρισκομένους τόν χαιρετισμόν τῆς Ἀγγλικανικῆς Κοινωνίας.

Διατηρῶ εἰσέτι ζωηράς ἀναμνήσεις ἐκ τῆς πρώτης ἐπισκέψεώς μου εἰς τό Φανάρι τόν Ἰανουάριον τοῦ 2014, γεγονός πού ἀπετέλεσε τήν ἀπαρχήν τῆς φιλίας μας, τήν ὁποίαν διαφυλάσσω ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ. Ἡ ἐγκαρδιότης τῆς ὑποδοχῆς πού μοῦ ἐπεφυλάξατε τότε καί ἡ σημασία τῆς Πόλεως, ἐν τῇ ὁποίᾳ εὑρίσκεται ἡ ἱστορική Σας καθέδρα, Παναγιώτατε, ὡς Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης καί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, μέ ἐνετυπωσίασαν καθώς ἀπετέλεσαν μίαν κατά πάντα συγκινητικήν ἐμπειρίαν. 

Ἔκτοτε, διά μέσῳ μιᾶς σειρᾶς σημαντικῶν ὁροσήμων, ὁ μεταξύ μας σύνδεσμος ἔχει ἀναπτυχθῆ ἔτι περαιτέρω. Διά τῆς συντόμου Κοινῆς Δηλώσεως πού συνεφωνήθη καί συνυπεγράφη ὑπ’ ἀμφοτέρων τῶν Προκαθημένων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τῆς Ἀγγλικανικῆς Κοινωνίας τόν Ἰανουάριον τοῦ 2014, ἐτέθησαν αἱ βάσεις καί τό ὅραμα τῆς μαρτυρίας τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ πρός τήν σύγχρονον δοκιμαζομένην ἀνθρωπότητα. Ἀκολούθως, κατά τήν διάρκειαν τῆς ἀντεπισκέψεώς Σας, Παναγιώτατε, εἰς τό Lambeth Palace (κατά τόν παρελθόντα Νοέμβριον), διετρανώθη τό αἴσθημα τῆς αὐξανομένης ἑνότητος καί τῆς στενωτέρας ἀλληλεγγύης μέσῳ τῆς ἀπό κοινοῦ συμμετοχῆς μας τοῦτο μέν εἰς οἰκουμενικάς ἐκδηλώσεις, μεστάς συμβολικῆς σημασίας, τοῦτο δέ εἰς ἐπίσημα γεγονότα, τά ὁποῖα διωργανώθησαν ὑπό τοῦ Ἱδρύματος «Νikaean Club» καί τῆς ἐν Λονδίνῳ διαβιούσης Ἑλληνικῆς Κοινότητος, ὡς καί μέσῳ τῶν κατ’ ἰδίαν διμερῶν συνομιλιῶν μας. Μέ αἰσθήματα ἀγαλλιάσεως τότε Σᾶς συνεχάρην κατά τήν διάρκειαν ἐκδηλώσεως πού ἐπραγματοποιήθη ἐν τῷ εἰρημένῳ Παλατίῳ, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συμπληρώσεως πέρυσιν 24 ἐτῶν ἀπό τῆς ἐνθρονίσεώς Σας καί τῆς ἀναλήψεως τῶν Πρωθιεραρχικῶν Σας καθηκόντων.

Ἔμπλεοι ψυχικοῦ ἄλγους προσηυχήθημεν τότε διά τούς δοκιμαζομένους, λόγῳ τῶν πολεμικῶν συρράξεων καί τῶν διώξεων,  ἀδελφούς μας, καθώς καί δι’ ὅσους πλήττονται ἀπό τήν κλιματικήν ἀλλαγήν καί τήν προσφυγικήν κρίσιν. Ἐνώπιον τῶν σημαντικῶν τούτων προκλήσεων, συνεφωνήθη ὅπως ἀπό κοινοῦ ἀναλάβωμεν τήν πρωτοβουλίαν διά τήν διοργάνωσιν, ἐν Κωνσταντινουπόλει, Διεθνοῦς Διασκέψεως πρός ὑπέρβασιν τῆς συγχρόνου δουλείας καί τῆς ἀνθρωπίνης σωματεμπορίας• μιᾶς Διασκέψεως, ἡ ὁποία θά γίνῃ κατά τό προσεχές ἔτος. 

Τέλος, κατά τήν ἐν τῷ Ἀββαείῳ τοῦ Westminster διοργανωθεῖσαν οἰκουμενικήν συνάντησιν παρεδόθη ὑπό τῶν Συμπροέδρων τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς ἐπί τοῦ Διεθνοῦς Θεολογικοῦ Διαλόγου μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τῆς Ἀγγλικανικῆς Κοινωνίας πρός τούς δύο Προκαθημένους ἡ εἰς σχετικόν τόμον ἐκδοθεῖσα Κοινή Δήλωσις τῆς εἰρημένης Ἐπιτροπῆς περί τοῦ θέματος «Κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν: Μία ἐλπιδοφόρος Ἀνθρωπολογία». Τοιουτοτρόπως, ἐδόθη ἡ δυνατότης νά ἑορτάσωμεν τήν κοινήν περί τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου ἀντίληψιν πού ἐπιβεβαιώνεται εἰς τήν διδασκαλίαν ἀμφοτέρων τῶν ἐκκλησιαστικῶν παραδόσεων, τῶν Ὀρθοδόξων καί τῶν Ἀγγλικανῶν. Τό ὡς ἄνω ὁρόσημον παρέχει τήν θεολογικήν θεμελίωσιν διά περαιτέρω συζητήσεις ἐπί τῶν πρακτικῶν συνεπειῶν πού ἀπορρέουν ἐκ τῶν κοινῶν ἀρχῶν τῆς θεολογικῆς μας παραδόσεως ἐν ἀναφορᾷ πρός τήν ἐξέτασιν ἐπί μέρους σημαντικῶν θεμάτων, μεταξύ τῶν ὁποίων περιλαμβάνονται ἡ προστασία τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, ἠθικά ἐρωτήματα καί διλήμματα πού σχετίζονται πρός τάς παρεμβάσεις τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης, ὁ θεσμός τῆς οἰκογενείας καί τό κάλεσμά μας πρός καταλλαγήν ἐν τῷ κόσμῳ ὁ ὁποῖος μᾶς περιβάλλει. Ὑμεῖς προσωπικῶς, Παναγιώτατε, ἀποτελεῖτε τόν ἄοκνον ὑπερασπιστήν τῆς εἰρήνης καί τῆς συμφιλιώσεως μέ τόν κόσμον, ὡς ἄλλωστε διεφάνη ἐκ τῆς ἱστορικῆς ἐπισκέψεώς Σας κατά τήν τελετήν ἐνθρονίσεως τῆς Αὐτοῦ Ἁγιότητος, τοῦ Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου.

Ἐξ ἱστορικῆς ἐπόψεως, προσωπικῶς ἐκλαμβάνω τά ἀνωτέρω ἐπιτεύγματα ὡς ἐκδηλώσεις καί σταθμούς ἐμβαθύνσεως τῆς βαθέως ἐμπεδομένης φιλίας μεταξύ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν μας. Ὡς ἤδη ἐπεσημάνθη ὑπό τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος κατά τήν διάρκειαν τῆς προμνημονευθείσης Πατριαρχικῆς Σας ἐπισκέψεως εἰς τό Lambeth Palace, ὁ περί τάς ἀρχάς τοῦ 17ου αἰῶνος πατριαρχεύσας, πρῶτον μέν εἰς Ἀλεξάνδρειαν εἶτα δέ εἰς Κωνσταντινούπολιν, Κύριλλος Λούκαρης ἔσχεν ἐπαφάς μετά τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Κράτους. Ἡ Ἕνωσις τῶν Ἀγγλικανικῶν καί τῶν Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν, διά μέσῳ τῆς Ἀδελφότητος τῶν Ἁγίων Ἀλβανοῦ καί Σεργίου, πού ἱδρύθη τό 1928, ἀνέπτυξε καί συνεχίζει νά προάγῃ τάς οἰκουμενικάς σχέσεις. 

Εἰς μίαν ἐποχήν κατά τήν ὁποίαν, βάσει τῶν διεξαχθεισῶν ἐν τῷ  Βρεταννικῷ Ἡνωμένῳ Βασιλείῳ ἐπιστημονικῶν ἐρευνῶν καί σφυγμομετρήσεων, ἐξάγεται τό συμπέρασμα ὅτι οἱ μή διαθέτοντες θρησκευτικήν πίστιν καί δηλοῦντες ἄθεοι ὑπερτεροῦν ἔναντι ὅσων δηλώνουν χριστιανοί, ἡ μεταξύ ἡμῶν ὁρατή ἔκφρασις τῆς ἀγάπης καί τῆς ἀλληλεγγύης ἀποκτᾶ ἀνεκτίμητον σημασίαν. Καθημερινῶς ἡ ἐν τῷ Lambeh Palace συγκροτηθεῖσα Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ἀνσέλμου προσεύχεται «ὅπως βιώσωμεν τά παθήματα πού προκαλοῦνται ἀπό τάς διαιρέσεις, ὅπως συναισθανθῶμεν τά ἁμαρτήματά μας καί ὅπως ἐναποθέσωμεν τάς προσδοκίας μας εἰς τήν ὄντως Ἐλπίδα». Τό παρόν προσκύνημα μᾶς ὁδηγεῖ ἐγγύτερα πρός τόν Χριστόν καί πρός ἀλλήλους. Ἐνατενίζομεν τά ἀπομεινάρια τῶν Ἱ. Ναῶν καί τῶν Μοναστηριῶν πού ἐρημώθησαν ἐξ αἰτίας τοῦ πολέμου, καθ’ ἥν στιγμήν παρατηροῦμεν ἀφ’ ἑνός μέν τήν ἀπό καιροῦ σημειουμένην παρακμήν καί διολίσθησιν πού ὀφείλεται εἰς τήν ἐκκοσμίκευσιν, μέ ἀποτέλεσμα αἱ Ἐκκλησίαι νά ἐνδίδουν πρός τόν ἀτομικισμόν, ἀφ’ ἑτέρου δέ τήν ἀπουσίαν τῆς ἁγιότητος καί τήν παρουσίαν τοῦ φόβου εἰς τήν καθημερινότητά μας• παρά ταῦτα γνωρίζομεν νά ἐλπίζωμεν. Διατελῶν ἐν κατανύξει, εἶμαι εὐγνώμων διά τήν παροῦσαν ἐκδήλωσιν τῆς οἰκουμενικῆς ἀγάπης, ἡ ὁποία παρέχεται τόσον πρός ἐμέ καί τήν σύζυγόν μου, ὅσον καί πρός τόν Ἐπίσκοπον Jonathan καί τήν συμβίαν του. 

Σήμερον, κατά τήν ἐκκλησιαστικήν σύναξιν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς τελέσεως τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Ἑσπερινοῦ ἐν τῷ ἐν Σινασῷ διατελέσαντι κατά τό παρελθόν Ἱ. Ναῷ τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης, συνεχίζομεν νά κατευθυνώμεθα ὑπό τῆς ἱστορίας. Ὁ Μέγας Βασίλειος, Ἀρχιεπίσκοπος Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας, ὁ σπουδαιότερος Διδάσκαλος τῆς Χριστιανοσύνης πού ἀνέδειξεν ἡ Καππαδοκική γή, «δέν ἀνήκει μόνον εἰς τήν τοπικήν Ἐκκλησίαν τῆς Καισαρείας, οὔτε μόνον εἰς τούς χρόνους πού ἔζησε καί εἰς τούς ἐξ αἵματος συγγενεῖς πού ἐπωφελήθησαν ἐκ τῆς παρουσίας του, ἀλλά μᾶλλον εἰς ὅλας τάς πόλεις καί τάς γεωγραφικάς περιφερείας, ὅπου γῆς, καί εἰς ὅλους τούς ἀνθρώπους τούς ὁποίους εὐηργέτησεν, ἰδίως δέ εἰς τούς Χριστιανούς, πρός τούς ὁποίους ὑπῆρξε καί συνεχίζει νά ὑπάρχῃ ὁ κατ’ ἐξοχήν διδάσκαλος τῆς σωτηρίας». Διά τῶν ὡς ἄνω λόγων ἀναφερόταν εἰς τόν Μέγαν Βασίλειον ὁ σύγχρονός του Ἅγιος Ἀμφιλόχιος, Ἐπίσκοπος Ἰκονίου. Ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Μέγας εἶχεν εἰς ἰδιαιτέραν ὑπόληψιν τόν Ἅγιον Βασίλειον διά τήν εὐλάβειαν, τήν βαθεῖαν γνῶσιν τῶν Ἱερῶν Γραφῶν, τήν σπουδαίαν μόρφωσιν καί τάς προσπαθείας του διά τήν εὐστάθειαν, τήν εἰρήνην καί τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας.                

Παναγιώτατε, ὅπως ἤδη ἀνέφερα κατά τό παρελθόν πρός Ὑμᾶς, ἡ ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας πού ἡγεῖσθε ἔχει ἀναδείξει τό μαρτύριον εἰς τό ὁποῖον ἅπαντες καλούμεθα κατά τάς Γραφάς, τοὐτέστι τό κάλεσμα πρός μαρτυρίαν ἐν λόγοις καί ἐν ἔργοις, εἰς μίαν κλῆσιν πού τυγχάνει περισσότερον σπουδαία καί ἀπό αὐτήν καθ’ ἑαυτήν τήν ἀνθρωπίνην ζωήν. Τό τίμημα τοῦ μαρτυρίου τούτου ἐκδηλοῦται εἰς πλείστας ὅσας περιοχάς ἀνά τήν ὑφήλιον σήμερον. Ὄχι μακρυά ἀπό ἐδῶ συνεχίζομεν νά ἀναζητῶμεν τό ἔλεος τοῦ Χριστοῦ καί τήν μεσιτείαν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, Μητρός τοῦ Κυρίου μας, διά τήν Συρίαν καί τήν Μέσην Ἀνατολήν ἐν γένει, καί ἰδιαιτέρως διά τούς (ἀπαχθέντας) Σεβ. Μητροπολίτας Χαλεπίου Υohanna Ibrahim, τοῦ Συροϊακωβιτικοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας, καί Παύλου Yazigi, τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Πατριαρχείου Ἀντιοχείας. 

Τέλος, ἅπας ὁ Χριστιανικός κόσμος, Παναγιώτατε, γνωρίζει ὅτι περί τά τέλη τοῦ τρέχοντος μηνός θά συνέλθῃ ἐν Κρήτῃ ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Εὑρίσκεσθε εἰς τάς προσευχάς μας, ἰδιαιτέρως κατά τούς τελευταίους μῆνας, κατά τούς ὁποίους συντονίζετε Ὑμεῖς προσωπικῶς καί οἱ συνεργάται Σας τό τελικόν στάδιον τῆς διοργανώσεως τῆς ἐπικειμένης Συνόδου, ἀποβλέποντες εἰς τήν ἀναζήτησιν τρόπων, διά τῶν ὁποίων ἡ Σύνοδος θά καταστῇ ἐμπειρικόν γεγονός καί δι’ ἅπαντας τούς Ὀρθοδόξους πιστούς. Ἡ πρότασις διά τήν σύγκλησιν τῆς Συνόδου ταύτης μετά τήν πάροδον τόσων αἰώνων ἀφορᾷ εἰς τήν ὅλην Ἐκκλησίαν. Πᾶσαι αἱ λοιπαί Χριστιανικαί Ἐκκλησίαι καί Ὁμολογίαι θά ἐνισχυθοῦν καί θά ἐνδυναμωθοῦν, ἀτενίζουσαι εἰς τό παράδειγμα τῆς ἀνανεωμένης καί πλέον ἑνωμένης Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν μέσῳ πάντων ἡμῶν. Ἀπό τό παράδειγμά Σας θά ἀντλήσωμεν τήν εὐλογίαν καί τήν δύναμιν τῆς πίστεως καί τοῦ σκοποῦ. Διό καί προσευχόμεθα ἡ Σύνοδος νά εἶναι πλουσίως εὐλογημένη ὑπό τῆς καθοδηγήσεως τοῦ Παναγίου  Πνεύματος, ὥστε νά καταστῇ κατά τό λόγιόν Σας ὄχι μόνον τό πρῶτον ἀλλ’ ἐπίσης καί «τό ἀποφασιστικόν βῆμα» πού μέ τήν ἐπίνευσιν τῆς Θείας Χάριτος θά δώσῃ εἰς τήν Ὀρθόδοξον μαρτυρίαν τήν ἔγκυρον σφραγίδα τῆς ἑνότητος καί τῆς συνοδικότητος.  

Παναγιώτατε, ἡ ἀνάλογος ἐμπειρία ἡμῶν ὡς Ἀγγλικανῶν κατά τό τρέχον ἔτος (ἐπ’ ἀφορμῇ τῆς Συνάξεως τῶν Προκαθημένων τῆς Ἀγγλικανικῆς Κοινωνίας κατά τόν παρελθόντα Ἰανουάριον), ἄν καί ἐπρόκειτο περί σαφῶς ἀπλουστέρων συναντήσεων, μέ ἐδίδαξε περισσότερον ἀπό ὅλα περί τῆς πολυπλοκότητος πού συνεπάγεται ἡ σύγκλησις μιᾶς τοιαύτης Συνόδου. Μετ’ αἰσθημάτων βαθείας ἀδελφικῆς ἀγάπης Σᾶς διαβεβαιῶ διά τάς προσευχάς μου, καθώς συνεχίζονται αἱ προετοιμασίαι διά τήν σπουδαίαν συνάντησιν ταύτην. Εἴθε τό Πανάγιον Πνεῦμα νά εἶναι παρόν κατά τήν διάρκειαν τῶν συζητήσεων, οὕτως ὥστε ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος νά καταστῇ Σύνοδος τῆς ἐλπίδος καί τῆς ἀγάπης. Προσβλέπω εἰς τήν συνέχισιν τοῦ κοινοῦ μας προσκυνήματος. Εἰς ἕνα κόσμον πού ἐπιζητεῖ τήν λύτρωσιν καί τήν καταλλαγήν, εἶμεθα εἰς θέσιν καί δυνάμεθα νά προσφέρωμεν τήν μόνην αἰώνιον ἐλπίδα καί τόν ἀσύλητον θησαυρόν, καθώς ὁμολογοῦμεν καί δίδομεν τήν μαρτυρίαν τοῦ Χριστοῦ, τοῦ ἀναστημένου Κυρίου καί Σωτῆρος ἡμῶν. 

Στιγμές από την Πατριαρχική Λειτουργία στον Άγιο Κωνσταντίνο Σινασού Καππαδοκίας

Σήμερα το πρωί, Κυριακή του Τυφλού, 5 Ιουνίου 2016, προεστώτος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, κατά το καθιερωμένο ετήσιο προσκύνημά του στην Καππαδοκία.

Η Μουμού, το σκιάχτρο των παιδικών χρόνων

Γράφει η ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΜΟΥΣΟΥΡΑ από τη Μελβούρνη

Σήμερα μπορεί να άλλαξαν τα πράγματα, οι ψυχολόγοι και άλλοι ειδήμονες να μας λένε ότι δεν πρέπει να φοβίζουμε τα παιδιά, δεν πρέπει (καλά, αυτό απαγορεύεται και δια Νόμου) να τους δίνουμε και καμιά στα… ψαχνά, όταν κάνουν σκανταλιές κι είναι ανυπάκουα. Υπάρχουν, μας λένε, άλλοι πιο κατάλληλοι τρόποι πειθαρχίας κ.λπ. κ.λπ.

Φυσικά, δεν υποστηρίζω τη βία και την κακοποίηση, προς Θεού, μακριά από μένα κάτι τέτοια, όμως, τολμώ να πω ότι και σαν Μάνα αλλά και σαν δασκάλα, υπήρξα αυστηρή, αλλά πάντα με αγάπη. Κι ας βρεθεί Μάνα, ακόμα και σήμερα που να ισχυριστεί ότι δεν έδωσε κάνα σκαμπιλάκι ή ό,τι άλλο στα παιδιά της!!! Και στα παιδιά μου, κατά διαστήματα, έριξα και κάνα δυο στα… οπίσθια. Επί πλέον, κάτι για το οποίο με πειράζουν ακόμα και σήμερα που έχουν μεγάλα παιδιά δικά τους, τους έδειχνα την ανοιχτή παλάμη μου κάθετη κι όταν δεν συμπεριφέρονταν σωστά, τους έλεγα: Για κοιτάξτε τι γράφει εδώ: Γράφει πως ο Χαράλαμπος/Αναστασία, θα φάει ξύλο!

Κι εγώ, έτσι μεγάλωσα, με αυστηρότητα μεγάλη και πειθαρχία, αλλά πάντα με αγάπη! Έφτασα σε τόσο προχωρημένη ηλικία και δεν κατέληξα ακόμα, αν το ξύλο βγήκε απ΄ τον παράδεισο ή όχι. Επαναλαμβάνω, ΔΕΝ μιλάμε για κακοποίηση. Η γενιά μου και πάρα πολλές πριν τη δική μου, έτσι μεγαλώσαμε και… μια χαρά άνθρωποι βγήκαμε. Κι από τους γονείς μας χειροτονηθήκαμε αρκετές φορές, αλλά και από τους δασκάλους μας ακόμα περισσότερες.

Σήμερα, η μεγάλη ανεκτικότητα και η έλλειψη αυστηρότητας και πειθαρχίας τόσο από την οικογένεια, όσο και από το Σχολείο, πολύ φοβάμαι πως δεν έχει ωφελήσει και πολύ τις κοινωνίες. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις τα παιδιά δεν έχουν «όρια», μέσα στα οποία πρέπει να κινούνται και μεγαλώνουν πιστεύοντας ότι μπορούν να έχουν ό,τι θέλουν και να κάνουν ό,τι θέλουν, να μιλούν όπως θέλουν, να συμπεριφέρονται όπως θέλουν, χωρίς την παραμικρή επίπτωση σε όλα αυτά και πολλά άλλα, με αποτέλεσμα πολλά από αυτά να παραμένουν ανώριμα και ανεύθυνα ακόμα και σε μεγάλη ηλικία, αφού ΔΕΝ έμαθαν τι σημαίνει πειθαρχία και προ παντός, αυτοπειθαρχία!!!

Όμως, μεγάλο και πολύπλευρο το θέμα για να δοθούν εύκολες απαντήσεις. Ας το αφήσουμε για τους ειδήμονες. Εκείνοι ξέρουν, ή τουλάχιστον έτσι πιστεύουμε!

Στα παιδικά μου χρόνια, λίγο-πολύ, όλο και κάτι υπήρχε για να μας…φοβίζουν οι μεγαλύτεροι. Πολλά παιδιά, φοβόνταν το σκοτάδι και η (πολύ σκληρή) τιμωρία που τους επέβαλαν κάποιοι γονείς, ευτυχώς όχι πολλοί, ήταν να κλείσουν το παιδί στο κατώι, δηλαδή στο υπόγειο του σπιτιού, όπου ήταν σκοτεινά! Άλλα παιδιά φοβόνταν τα σκυλιά κι όταν απαντούσαν σκυλί στο δρόμο, έτρεμαν! Ανήκα και σε αυτή την κατηγορία, γιατί φοβόμουν και το σκοτάδι! Θυμάμαι, όταν έμπαινα άσχημα στη μύτη τής κατά δύο περίπου χρόνια μεγαλύτερης αδελφής μου, με φοβέριζε πως… κάτσε και θα δεις τι θα πάθεις! Αύριο που θα ερχόμαστε από το Σχολείο, όσα σκυλιά απαντήσουμε στο δρόμο θα τα βάλω να σε κυνηγήσουν… Και να φόβο εγώ… εφιάλτες είχα όλη νύχτα κι έτρεμε η ψυχή μου το πρωί. Προσπαθούσα να την καλοπιάσω να το ξεχάσει, αλλά εκείνη το διασκέδαζε…

Πολλά παιδιά, φοβόνταν (ΝΑΙ και του λόγου μου!), τις σαύρες, κατσαρίδες κι άλλα. Λίγους μήνες πριν, θα θυμόσαστε που έγραψα για τον μπούρμπουλα, που τον πέρασα για κατσαρίδα! Να λείπουν τα ειρωνικά μειδιάματα παρακαλώ! Φυσικά, πού να δεις φόβο για τα φίδια. Τα περισσότερα παιδιά, ιδιαίτερα εμείς τα κορίτσια, αλλά και πολλά αγόρια, τα τρέμαμε. Καθώς έτρεχα μια μέρα που παίζαμε κυνηγητό με άλλα παιδιά προσεισμικά στην Μπόχαλη, παρά λίγο να πατήσω ένα ψόφιο φίδι που βρέθηκε εκεί στο δρόμο, ήμουν 5-6 χρονών περίπου και από την τρομάρα μου λιποθύμησα!

Εκείνο, όμως, που έμεινε στην ιστορία της οικογένειας και ούτε που θυμάμαι πώς ξεκίνησε και τίνος φαεινή ιδέα ήταν, το αναφέραμε με την αδελφή μου πρόσφατα σε τηλεφωνική μας συζήτηση σκασμένες στα γέλια, ήταν η Μουμού!... Η Μουμού, ήταν στ' αλήθεια το σκιάχτρο των παιδικών μου χρόνων!!!

Κείνα τα χρόνια, που η Βιοτεχνία της Γούνας άνθιζε στην Καστοριά και όχι μόνο, κάθε σεβόμενη τον εαυτό της κυρία, επιβαλλόταν να διαθέτει τουλάχιστον ζακέτα αν όχι παλτό, έστω και από… κουνέλι, άντε το πολύ αλεπού κι οπωσδήποτε, κασκόλ σαν εσάρπα πολύ μεγάλη από ζώο ολόκληρο… γδαρμένο…

Μια μικρή παρένθεση για να τονίσω ότι τότε αγνοούσα την διαδικασία και τα μαρτύρια στα οποία υπέβαλαν τα φτωχά κι απροστάτευτα ζώα για να ικανοποιείται η ματαιοδοξία των ανθρώπων. Αυτό όμως είναι ΠΟΛΥ μεγάλο θέμα και χρήζει μεγάλης συζήτησης. Ευτυχώς και σήμερα άλλαξαν τα πράγματα.

Πίσω λοιπόν στο θέμα μας! Η Μαμά μου διέθετε τέτοιο κασκόλ-εσάρπα, από ολόκληρο μικρό προφανώς ζώο, αλεπού; Κάτι άλλο; Ιδέα δεν έχω, το μόνο που ξέρω είναι πως το έτρεμα! Περισσότερο έτρεμα να κοιτάξω το κεφάλι του… Με τα γυάλινα παγωμένα μάτια, που ένιωθα να με κοιτούσαν απειλητικά (λες και ζητούσε εκδίκηση γι' αυτά που πέρασε μέχρι να καταλήξει να «στολίζει» για ζεστασιά την εμφάνιση της Μαμάς μου), το μισόκλειστο στόμα, τα πεταμένα αυτιά κι ολόκληρη την έκφραση …

Το φοβόμουν τόσο πολύ, που έτσι κι έκανα καμιά σκανταλιά κι έλεγε η μαμά μου…θα φέρω τη Μουμού, εγώ κατουριόμουνα από το φόβο μου. Έτσι είχε ονομαστεί “Μουμού” και ομολογώ δεν θυμάμαι πού και πώς προέκυψε το όνομα, θυμάμαι μόνο πως όντως ήταν το σκιάχτρο το κακό των παιδικών μου χρόνων, που η θύμηση του και μόνο με τρομοκρατούσε για πολλά χρόνια!

Η δε λάλα μου(!), σκανταλιάρα και θαρραλέα η ίδια που δεν φοβόταν τίποτα, δεν έχανε ευκαιρία ακόμα και να με αιφνιδιάζει με τη Μουμού, όταν απουσίαζαν οι γονείς μας κι εγώ αφοσιωμένη στο διάβασμα ή κάτι άλλο, που μπορεί να έκανα εκείνη τη στιγμή, δεν έπαιρνα χαμπάρι, μέχρι που μου ερχόταν πεταχτή η Μουμού στα μούτρα μου από την Μαντούλα, που ερχόταν σιγά από πίσω μου και την κρατούσε από την ουρά… Δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω πως δεν ήταν παρά αποξηραμένο δέρμα από ζωάκι που δεν μπορούσε να με βλάψει σε τίποτα!

Ακόμα και μεγάλη και μέχρι σήμερα, δεν αντέχω να βλέπω βαλσαμωμένα πουλιά, κεφαλές ζώων και άλλα… τρόπαια, που με «καμάρι» επιδεικνύουν οι κάτοχοι τους εκθέτοντας τα σε περίοπτη θέση στο σαλόνι τους!!! Όχι μόνο γιατί το μυαλό αναπόφευκτα τρέχει στη Μουμού, αλλά θλίβομαι αφάνταστα, αναλογιζόμενη τον τρόμο αυτών των πουλιών και μικρών ή μεγάλων ζώων, που στριμωγμένα και ανυπεράσπιστα αντίκριζαν την κάννη του όπλου των… περήφανων κυνηγών… Ας με συγχωρήσετε οι κυνηγοί, αλλά έτσι νιώθω…

Άλλη τρομακτική έκφραση, ο Μώρος! Ο Μώρος… κατοικούσε σε κάποια σκοτεινή κι ανήλιαγη γωνιά του σπιτιού, του υπόγειου ή της σοφίτας! Υπήρχαν σημεία και γωνιές σε όλα σχεδόν τα σπίτια, που τα παιδιά δεν τολμούσαν να ζυγώσουν, γιατί υποτίθεται ότι από εκεί θα έβγαινε ο Μώρος να τα αρπάξει, να τα φάει ή ό,τι άλλο σκαρφίζονταν οι μεγάλοι, σε μια προσπάθεια να κάνουν τα παιδιά τους να συμμορφωθούν και να συμπεριφέρονται σωστά, ή ακόμα, να φάνε το φαΐ τους! Η έκφραση «κάτσε καλά γιατί θα σε φάει ο Μώρος» ή γιατί θα φωνάξω το Μώρο, στην ημερησία διάταξη σχεδόν κάθε φαμελιάς!

Ποτέ δε μάθαμε τι ακριβώς ήταν ή πού κρυβόταν αυτός ο τρομερός αλλά αόρατος Μώρος! Τι διαστάσεις είχε, αν ήταν ζώο, θηρίο ή ανθρωποειδές τέρας! Ούτε πόσο μεγάλο στόμα είχε και πόσο κοφτερά δόντια ώστε να μας… ξεκοκαλίσει, όπως μας απειλούσαν! Είχε πόδια; Κι αν, ναι, πόσα; Χέρια; Πόσα και πόσο μεγάλα ήταν, ώστε να μας αρπάξει και σύρει στην άγνωστη για εμάς φωλιά του! Κι αν μας άρπαζε, θα μας καταβρόχθιζε έτσι ολόκληρα, μια χαψιά και κάτω ή θα μας έκοβε κομματάκια να μας τρώει από λίγο-λίγο; Είχε φτερά μήπως; Έμοιαζε με αυτά τα τεράστια αρπαχτικά πουλιά που βλέπαμε στα βιβλιαράκια με τα παραμύθια; Θα πετούσε ξαφνικά από πάνω μας, θα μας γράπωνε με τα φοβερά νύχια του και θα έφευγε το ίδιο απότομα και ξαφνικά όπως κατέβηκε χαμηλά; Και η φωλιά του πού βρισκόταν; Θα έτρεχαν μήπως κι άλλα τέτοια φοβερά πουλιά να τραβομαλάνε πότε το χέρι πότε το πόδι μας;;;

Όλες αυτές τις φοβερές σκέψεις κάναμε τα περισσότερα σαν μέναμε μόνα και η φαντασία οργίαζε. Τρέμαμε σαν το φύλλο, ιδιαίτερα εμείς τα πολύ μικρά, που σκόπιμα μας τρόμαζαν τα μεγαλύτερα παιδιά με όλα αυτά! Αναρωτιέμαι, πότε περίπου σταμάτησαν, αν σταμάτησαν αυτού του είδους οι εκφοβισμοί στα μικρά παιδιά.Γεγονός πάντως ότι πολλές γενιές μεγαλώσαμε με το φόβο του Μώρου. Εγώ προσωπικά, είχα επιπρόσθετα το φόβο της Μουμούς… Φυσικά δεν θυμάμαι τι απέγινε η Μουμού! Επί πλέον, πριν γίνω είκοσι χρονών, έφυγα από τη Ζάκυνθο τουτέστιν και από τους γονείς μου που τότε έμεναν ακόμη στη Ζάκυνθο κι αργότερα έφυγα και από την Ελλάδα. Στα λίγα, τότε, σύντομα ταξίδια μου πίσω στην Ελλάδα όσο ζούσαν οι γονείς μου, ποιον να πρωτοδείς και τι να προφτάσεις να πεις… Έτσι, ποτέ δεν τόφερε η κουβέντα να μιλήσουμε για τη Μουμού, μέχρι προχθές, που τη θύμισα στην αδελφή μου και της είπα ότι θα γράψω γι' αυτήν!

Υποθέτω, και η Μουμού, πιθανόν θύμα των καταστρεπτικών σεισμών του 1953, όπου μαζί με τα συντρίμμια και όλα τα άλλα του σπιτιού μας στην Μπόχαλη που καταπλακώθηκαν και καταστράφηκαν, θα πήγε και η περιβόητη Μουμού, το σκιάχτρο των παιδικών μου χρόνων!

δ.μ.