* * *
Ἱερώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρε,
Θεοφιλέστατε Ἐπίσκοπε Ἁλικαρνασσοῦ κύριε Ἀδριανέ, Ἀρχιερατικῶς Προϊστάμενε τῆς Περιφερείας Φαναρίου-Κερατίου Κόλπου,
Εὐλαβέστατοι κληρικοί,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες,
Ἐλλογιμώτατοι Καθηγηταί,
Ἀγαπητοί μας ἱεροσπουδασταί τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Τιμίου Σταυροῦ Βοστώνης,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
Χριστός Ἀνέστη!
Σήμερα εἶναι καί πάλιν Πάσχα, διότι ἑορτάζουμε τήν ἀπόδοσι τῆς μεγάλης Ἑορτῆς τῆς πίστεώς μας. Καί κάθε Κυριακή, ὅμως, στήν Ἐκκλησία μας εἶναι Πάσχα καί ὁ Χριστιανός σέ ὅλη τήν ζωή του βιώνει τό Πάσχα, διότι πιστεύει στόν Ἀναστάντα Λυτρωτή μας. Ὁ θρίαμβος τοῦ Κυρίου κατά τοῦ θανάτου ἀποτελεῖ καί δική μας προσωπική νίκη. Ἡ ἀλήθεια αὐτή σαφέστατα διετυπώθη ἀπό τόν ἴδιο τόν Χριστό, ὁ Ὁποῖος εἶπε: «ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται· καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα» (Ἰωάν. ια´, 25-26).
Πόσο θεμελίωδη σημασία διά τήν πίστιν μας ἔχει ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ! Ἄνευ τῆς Ἀναστάσεως, ἡ πίστις είς τόν Ναζωραῖον θά εἶχε ἤδη ταφῆ κατά τό ἑσπέρας τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς ἐν τῷ τάφῳ μαζί μέ τόν Κύριον Ἰησοῦν. Ὅμως δέν ἐτάφη, δέν ἐξηφανίσθη ἡ πίστις αὐτή, ἀλλά ἐπέκρατησε σέ ὅλο τόν τότε εἰδωλολατρικό κόσμο μέ τίς δεισιδαιμονίες καί τίς προκαταλήψεις του καί διαιωνίσθηκε μέχρι τίς μέρες μας, παρά τήν παρέλευσι εἰκοσί ἑνός αἰώνων κατά τήν διάρκεια τῶν ὁποίων ἡ πίστις μας ἐβίωσε στιγμές δόξης καί ἀτιμίας, δυσφημίας καί εὐφημίας, διωγμῶν καί σκληρᾶς πολεμικῆς, ἀλλά καί μεγαλείου καί ἐγκοσμίου ἰσχύος. Καί αὐτό εἶναι μία ἀπόδειξις καί ἐπιβεβαίωσις κοντά σέ τόσες ἄλλες, ὅτι ἡ πίστις εἰς Χριστόν Ἐσταυρωμένον καί Ἀναστάντα δέν εἶναι «σκάνδαλον» καί «μωρία», ἀλλά «Θεοῦ δύναμις καί Θεοῦ σοφία».
Μέ αὐτή τήν βαθιά πίστι καί βεβαιότητα ἀντιμετωπίζουμε ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί τίς διάφορες στενοχώριες τῆς ζωῆς μας, εἴτε ὡς πρόσωπα εἴτε ὡς Κοινότητες, ὅπως ἡ προσφιλής αὐτή Κοινότητα τοῦ Ἀντιφωνητοῦ, ἡ ὁποία ἐπί δεκαετίες τώρα σηκώνει τόν δικό της Σταυρό, ἀναμένοντας μέ καρτερία καί ἐλπίδα τήν Ἀνάστασί της! Ἐφ᾽ ὅσον μέ τήν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ ἐνικήθη καί αὐτός ὁ ἔσχατος ἐχθρός, ὁ θάνατος, δέν ἔχουμε τίποτε νά φοβηθοῦμε!
Ἄς χαροῦμε καί ἄς εὐφρανθοῦμε σήμερα, ψάλλοντες διά τελευταίαν φοράν ἐφέτος τό «Χριστός Ἀνέστη»! Ἄς μήν εὐχηθοῦμε νά διασκορπισθοῦν καί νά ἐκλείψουν ὡς ἐκλείπει καπνός οἱ ἐχθροί τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου. Ἄς πάρουμε στό χέρι μας τήν ἀναμμένη ἀπό τό ἅγιο φῶς τῆς Ἀναστάσεώς Του λαμπάδα μας γιά νά φωτίσουμε τόν δικό μας δρόμο καί νά μεταδώσουμε τό ἀνέσπερο αὐτό φῶς στούς καθημένους ἐν σκότει καί σκιᾷ θανάτου.
Ἡ νέα κτίσις πού μᾶς χαρίζει ὁ Ἀναστάς Κύριος δέν ἐπιτρέπει μῖσος καί ἐχθρότητα, ἀλλά μόνον ἀγάπη, ἀγάπη ἄνευ ὁρίων, συγκατάβασι καί κατανόησι. Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι εἴμεθα γνήσιοι μαθητές τοῦ Ἀναστάντος, ἐάν ἔχουμε ἀγάπη πρός ἀλλήλους καί πρός πάντας. Καί ἐάν κηρύττουμε πάντοτε καί μόνον τήν εἰρήνη καί τήν συναδέλφωσι μεταξύ τῶν ἀνθρώπων καί τῶν λαῶν, καί ὄχι τόν πόλεμον, βαπτίζοντάς τον, μάλιστα, «ἱερόν», προκειμένου νά γίνουμε ἀρεστοί καί νά κολακεύσουμε μιά αὐταρχική κοσμική ἐξουσία! Δέν ὑπῆρξε ποτέ καί οὔτε βεβαίως θά ὑπάρξῃ «ἱερός πόλεμος»! Ἱερότης καί πόλεμος εἶναι δύο ἔννοιες ἐκ φύσεως ἀντίθετες μεταξύ τους καί ἀλληλοαναιρούμενες, μή δυνάμενες ὑπό οἱανδήποτε μορφήν νά συνυ-πάρξουν!
Εὐχαριστοῦμε θερμῶς γιά τήν ὑποδοχή, ἡ ὁποία μᾶς ἐπεφυλάχθη ἐδῶ. Ἤλθαμε πολύ εὐχαρίστως γιά νά ψάλουμε ὅλοι μαζί τό τελευταῖο «Χριστός Ἀνέστη» τῆς ἐφετεινῆς πασχαλινῆς περιόδου, γιά νά εὐχαριστήσουμε τόν ἀδελφό ἅγιο Ἁλικαρνασσοῦ, ὁ ὁποῖος καταναλίσκεται μέ πνεῦμα θυσίας καί προσφορᾶς στήν ἐξυπηρέτησι αὐτῆς ἐδῶ καί τῶν ἄλλων πέριξ Κοινοτήτων τῆς ἱστορικῆς Περιφερείας Φαναρίου – Κερατίου Κόλπου, γιά νά εὐλογήσουμε τό εὔκαρπον ἔργον τοῦ Αἰδεσιμ. Πρεσβυτέρου κ. Ἀθανασίου Μαμάση καί γιά νά εὐχηθοῦμε σέ αὐτούς καί σέ ὅλους τούς ἐκκλησιασθέντες σήμερα ἐδῶ νά ἀξιωθοῦν ἐν ὐγείᾳ νά ἑορτάσουν πολλές ἀκόμη Ἀναστάσεις στή ζωή τους!
Κατακλείοντες, ἐπιθυμοῦμε νά ὑποδεχθοῦμε ἐγκαρδίως τόν Ἱερώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρον, ἐπί κεφαλῆς πολυμελοῦς ὁμίλου καθηγητῶν καί τελειοφοίτων ἐκ τῆς προσφιλοῦς μας Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς Τιμίου Σταυροῦ Βοστώνης, οἱ ὁποῖοι πραγματοποιοῦν τό ἐτήσιο προσκύνημά τους στήν Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία καί τή Βασιλίδα τῶν Πόλεων, ἀμέσως μετά τήν τελετή ἀποφοιτήσεώς. Ἅγιε ἀδελφέ, ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία, ἡ ἐκθρέψασά σε παιδιόθεν κατά Χριστόν καί ἀγαγοῦσα σε μέχρι τοῦ ἀρχιερατικοῦ ἀξιώματος, οὗτινος ἐφάνης ἄξιος ἐν πᾶσι φορεύς, σέ καλωσορίζει εἰς τά ἴδια. Χαιρόμεθα ἰδιαιτέρως πού κατά τήν ἐπίσκεψί σου αὐτή συνοδεύεσαι ἀπό τούς ἀγαπητούς μας τελειοφοίτους, τούς μελλοντικούς κληρικούς τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς, γιά τούς ὁποίους τρέφουμε χρηστές ἐλπίδες. Σέ ἐκείνους καί στούς ἐκλεκτούς καθηγητές τους ἐπιθυμοῦμε νά ἀπευθυνθοῦμε τώρα στά ἑλληνικά καί στά ἀγγλικά.
Ἐλλογιμώτατοι Καθηγητές,
Ἀγαπητοί μας ἀπόφοιτοι,
Ἀσφαλῶς γνωρίζετε ὅτι δέν σπουδάσατε μίαν ὁποιανδήποτε ἐπιστήμη, ἀλλά τήν ἐπιστήμη τῶν ἐπιστημῶν, σπουδάσατε τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί τόν λόγον περί Θεοῦ. Ἡ Θεολογία εἶναι «ἄρτος ζωῆς αἰωνιζούσης», καί αὐτόν τόν ἄρτον καλεῖσθε νά μεταδώσετε τώρα στούς πεινῶντες ἀδελφούς μας ἐν Κυρίῳ στίς μακρινές Ἡνωμένες Πολιτεῖες Ἀμερικῆς, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν τόν ἁγιασμό, τήν τελείωσι καί τήν ἐν Χριστῷ σωτηρία τους. Στό ἱερό καί θεάρεστο αὐτό ἔργο σας θά σᾶς συνοδεύουν οἱ ὁλόθερμες προσευχές καί οἱ εὐλογίες μας, διότι ὅλοι ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι ἔχουμε ἕνα σκοπό καί μία κλῆσι: τήν δόξα τοῦ Κυρίου, τήν ἐπικράτησι τῆς βασιλείας Αὐτοῦ ἐπί τῆς γῆς καί τήν σωτηρία τοῦ κόσμου. Αὐτός, ἄλλωστε, δέν εἶναι καί ὁ σκοπός τῆς Ἐκκλησίας;
We wish all of you a pleasant and spiritually beneficial stay in the Queen of cities, the City of Constantine the Great. You are in a place both historic and sanctified by the noble struggles of many martyrs and confessors of our faith; in a place where monasticism and theological learning flourished; where great and historic events took place; where Ecumenical and local Councils convened. In fact, all of the first seven Ecumenical Councils – a precious legacy of Christianity – were held either in this City or in the broader area around the Imperial capital. This region cherishes the Seven Churches of the Book of Revelation, but also the unparalleled monastic caves of Cappadocia, from where we just returned after our common pilgrimage with His Beatitude Archbishop John of Albania. Therefore, during these upcoming days, strive to hear the voice of the centuries and to grasp the message conveyed by the stones, bricks, and tiles in the archaeological sites and other monuments you will visit. Engage with the history and significance of the Ecumenical Patriarchate, as well as its culture and belief. And when, with God’s help, you return home, we kindly ask you to convey our fraternal greetings to the other beloved Hierarchs of this renowned Eparchy of the Throne, as well as our Patriarchal blessing to the priests, deacons, monks and nuns, to your fellow seminarians, and to all the faithful and devout flock of the Holy Great Church of Christ in the United States of America.
Χριστός Ἀνέστη, τέκνα πεφιλημένα ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι!
Αὐτῷ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου