Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου της Ι. Μ. Ζακύνθου. Είναι e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου. Οι κ.κ. δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα μόνο σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συγκεκριμένου συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Ημέρα χαράς στο Ορθόδοξο Ορφανοτροφείο της πόλης Dolisie | Δημοκρατία του Congo




















Την 17η Σεπτεμβρίου 2016, ο Θεοφιλ. Επίσκοπος Μπραζαβίλ και Γκαμπόν κ. Παντελεήμων αφίχθη στην πόλη Dolisie για τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου Ευσταθίου, Προστάτου και Εφόρου του ορθοδόξου Ορφανοτροφείου «Άγιος Ευστάθιος». 

Αρχικώς, είχε πολύωρη συνεργασία με τον κ.Jean-Claude Tchilimbou, Διευθυντή του ορθοδόξου Δημοτικού Σχολείου «Φως Εθνών» εν όψει της ενάρξεως του νέου σχολικού έτους. Ακολούθως, μετέβη στο παρακείμενο ορφανοτροφείο της τοπικής Εκκλησίας, όπου είχε την χαρά της εκτενούς επικοινωνίας με τα μικρότερα παιδιά, προς τα οποία προσέφερε μπάλες και γλυκίσματα.

Επίσης, εξέφρασε την ικανοποίησή του προς τον δραστήριο διευθυντή, π. Παύλο Diafouka, Εφημέριο της πόλεως, για την ολοκλήρωση των εργασιών επισκευής και στεγανοποιήσεως της δεξαμενής ποσίμου ύδατος, δαπάναις της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ανδρών Θεσσαλονίκης, καθώς και για την δημιουργία κήπου λαχανικών και μικρών χώρων εκτροφής ιχθύων για τις ανάγκες του ιδρύματος. Τέλος, παρέδωσε μία καινούρια φορητή ηλεκτρογεννήτρια, η οποία αποτελεί προσφορά του Συλλόγου Φίλων Ορθοδόξου Ιεραποστολής Πατριαρχείου Αλεξανδρείας «Η Γέφυρα της Αγάπης».

Η ημέρα ολοκληρώθηκε με την Ακολουθία του Εσπερινού στον Ιερό Ενοριακό Ναό Αγίας Ειρήνης, κατήχηση προς τους πιστούς που προσήλθαν στον Ναό και συνεδρίαση με την Ενοριακή Επιτροπή.

1η Θεία Λειτουργία στον Ναό του Αγίου Γεωργίου Dilbeek | Φλάνδρα Βελγίου


































Με μεγαλοπρέπεια τελέσθηκε το Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2016 η πρώτη Θεία Λειτουργία στο Dilbeek των Βρυξελλών, στον νέο Ιερό Ναό της Μητροπόλεως, αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο   και στην τοπική Αγία Αλίνα, υπό του Σεβ. Μητροπολίτου Βελγίου κ. Αθηναγόρου.

Ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Αθηναγόρας ετέλεσε κατ’ αρχήν την ακολουθία του Αγιασμού και στη συνέχεια την πρώτη Θεία Λειτουργία συλλειτουργούντων κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Μητροπολίτης εξέφρασε τις ευχαριστίες του στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία η οποία παραχώρησε ακόμα ένα ναό στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Στη συνέχεια ευχήθηκε τα δέοντα στον Ιερατικώς Προϊστάμενο Πρωτοπρεσβύτερο Ιωάννη Λύκο και τόνισε ότι στη νέα Ενορία θα τελείται η Θεία Λειτουργία κάθε Κυριακή σε δύο γλώσσες, ελληνικά και φλαμανδικά για της ανάγκες των πιστών της περιοχής.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ακολούθησε δεξίωση στην ενοριακή αίθουσα.

30 χρόνια από την κοίμηση του Μητροπολίτη Νέας Σμύρνης Χρυσοστόμου | Το μήνυμά του προς τους νέους

Γράφει ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΒΙΚΕΤΟΣ












Ήταν αργά το βράδυ της Τετάρτης , 17 Σεπτεμβρίου 1986. Εργαζόμουν βάρδια στην εφημερίδα της Κύπρου «ΤΑ ΝΕΑ», όταν χτύπησε το τηλέφωνο . Στην άλλη γραμμή από το Λονδίνο ο αρχιμανδρίτης , Ιωάννης Σακελλαρίου, νυν ηγούμενος της Μονής Πεντέλης και Μητροπολίτης Θερμοπυλών , συγκλονισμένος και με φωνή τρεμάμενη με πληροφόρησε ότι εκοιμήθη εν Κυρίω ο πρώτος Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης , Χρυσόστομος Βούλτσος. Ο μακαριστός την ημέρα εκείνη είχε υποβληθεί σε εγχείρηση στην καρδιά και υπέκυψε , λίγη ώρα μετά την μεταφορά στο δωμάτιο του. 

Στις 19 Σεπτεμβρίου 1986 η σορός του ήρθε από το Λονδίνο στην Αθήνα και εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα. Για τέσσερις μέρες χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας απέδωσαν το ύστατο χαίρε στον Ιεράρχη, που χαρακτηρίστηκε «Επίσκοπος της αγάπης». 

Ο αρχιμανδρίτης Βασίλειος Τζοβλάς, πρωτοσύγκελος τότε της Μητρόπολης Νέας Σμύρνης, αποχαιρετώντας τον μακαριστό ποιμενάρχη, είχε τονίσει ότι ήταν «οικτίρμων και ελεήμων, μακρόθυμος και πολυεύσπλαχνος, διότι είχε σπλάχνα οικτιρμών».

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος , πριν από μερικά χρόνια σε αφιέρωμα του Amen.gr είχε δηλώσει: «Η προσωπική γνωριμία με τον μακαριστό έχει αφήσει ίχνη αγαθών εικόνων ενός λαοπρόβλητου και λαοτίμητου εν Χριστώ αδελφού, ο οποίος έφυγε ενωρίς, αλλά άφησε ήδη απηρτισμένο ικανό έργο αγάπης και πλήρους δοσίματος κατά το πρότυπο του Χριστού και των Αποστόλων».

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης, Χρυσόστομος (κατά κόσμον Αριστείδης ή Άρης, όπως τον αποκαλούσαν οι φίλοι του) γεννήθηκε το 1927 στην Αθήνα και έμενε στον προσφυγικό συνοικισμό του Βύρωνα. Πατέρας του ήταν ο Θωμάς Βούλτσος , ο οποίος υπηρέτησε πιστά μέχρι το μαρτύριο του το 1922 τον Μητροπολίτη Σμύρνης, Ιερομάρτυρα Χρυσότομο, και μητέρα του η Ιορδάνα. Στο μπλόκο των Γερμανών στον Βύρωνα ο νεαρός τότε Αριστείδης συνελήφθη και μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Χαϊδάρι, αλλά μετά από μερικές μέρες αφέθηκε ελεύθερος και δεν πήγε όμηρος στην Γερμανία, όπως ο μετέπειτα σύζυγος της αδελφής του Αργυρώς, Χαράλαμπος Βικέτος από τον Μπουρνόβα της Σμύρνης. Ο αξέχαστος Μητροπολίτης, ο οποίος διακρινόταν για την αφιλοχρηματία του, μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων και γυμνασιακών μαθημάτων, σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (1945 - 1949).

Αφού ολοκλήρωσε την τριετή στρατιωτική του θητεία, κατά την οποία πήρε μέρος στις επιχειρήσεις του Γράμμου, συμμετείχε εθελοντικά στο εκστρατευτικό σώμα στην Κορέα (1951 - 1952), παίρνοντας οικειοθελώς την θέση άλλου έγγαμου συστρατιώτη του.

Στις 6 Δεκεμβρίου 1952 χειροτονήθηκε διάκονος. Από το 1952 ως το 1954 χρημάτισε διευθυντής στην Παιδούπολη του Αγίου Ανδρέα στο Ζούμπερι, την οποία και αναδιοργάνωσε. Έλαβε τον δεύτερο βαθμό της ιεροσύνης στις 10 Απριλίου 1955. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Άρτης (1955 - 1960), στην Ιερά Μητρόπολη Ιωαννίνων (1961), στην Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας (1961 - 1962) και στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών (1962-1970). 

Επίσης, διετέλεσε διευθυντής του Θεολογικού Οικοτροφείου της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος (1965 - 1968), ανασυγκροτώντας και προσαρμόζοντας το εκκλησιαστικό αυτό ίδρυμα στις απαιτήσεις της εποχής εκείνης. Τότε γνώρισε και αρκετούς Κυπρίους φοιτητές , ανάμεσα στους οποίους ο μετέπειτα πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Αντωνίου.

Στις 22 Ιουνίου 1970 εξελέγη βοηθός Επίσκοπος του τότε Μητροπολίτη Ιωαννίνων, μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Σεραφείμ Τίκα (†1998) υπό τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης επισκοπής Δωδώνης. Το 1974 εξελέγη πρώτος Μητροπολίτης της αρτισύστατης Μητρόπολης Νέας Σμύρνης και η ενθρόνισή του έγινε στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Φωτεινής στις 15 Ιουνίου 1974.

Κατά το διάστημα της ποιμαντορίας του ο αείμνηστος Χρυσόστομος ίδρυσε πλήθος κοινωφελών εκκλησιαστικών ιδρυμάτων, ευνόησε την ανάπτυξη της καλλιτεχνικής κίνησης ανάμεσα στους νέους, οργάνωσε υποδειγματικά κατηχητικά σχολεία, οργάνωνε αποστολές ασθενών στο εξωτερικό για θεραπεία , τους οποίους τις περισσότερες φορές συνόδευε ο ίδιος και στελέχωσε την Μητρόπολή του με πλήθος μορφωμένων κληρικών. Επίσης, βοήθησε να σπουδάσουν στην Αθήνα παιδιά προσφυγικών οικογενειών από την Κύπρο. 

Συμμετείχε ως εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος σε διάφορες εκκλησιαστικές αποστολές και υπήρξε πρόεδρος των Ορθόδοξων Χριστιανικών Ενώσεων , διαδεχθείς τον πνευματικό του πατέρα π. Άγγελο Νησιώτη από την Κιουτάχεια (αρχαίο Κοτύαιο, τόπο μαρτυρίου του αγίου Μηνά του Αιγυπτίου) της Φρυγίας της Μ. Ασίας. Ο πνευματικός πατέρας του Μητροπολίτη Χρυσόστομου υπήρξε αριστούχος της Ριζάρειου Σχολής Αθηνών και ευτύχησε να έχει καθηγητή τον Άγιο Νεκτάριο, Επίσκοπο Πενταπόλεως. 

Λίγο μετά το Πάσχα του 1986, ο μακαριστός Νέας Σμύρνης, Χρυσόστομος, επισκέφθηκε για πρώτη και μοναδική φορά την Σμύρνη. Προηγουμένως πέρασε από την Πόλη και υπέβαλε τα σέβη του στον τότε Οικουμενικό Πατριάρχη, Δημήτριο.

Ως ταπεινό μνημόσυνο στον μακαριστό Νέας Σμύρνης Χρυσόστομο παραθέτω αυτούσιο και διατηρώ το πολυτονικό σύστημα Μήνυμα του προς τους νέους τα Χριστούγεννα του 1985. 

«Παιδιά μου,

Κι ἐσεῖς κι ἐγὼ σήμερα στεκόμαστε μπροστὰ στὸ πιὸ μεγάλο, τὸ πιὸ συγκλονιστικὸ γεγονὸς τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας: Τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ πάνω στὸ μικρό μας πλανήτη, περιβλημμένου τὴν ἀνθρώπινη σάρκα μας. Ὁ Θεὸς γίνεται ἄνθρωπος γιὰ νὰ κάνει τὸν ἄνθρωπο θεό. Ὁ Θεὸς μπαίνει στὰ μονοπάτια τῆς ἱστορίας γιὰ νὰ ἀλλάξει τὴν ἀνθρώπινη μοῖρα. Ὁ Θεὸς ἔρχεται ἀνάμεσα μας γιὰ νὰ μᾶς προσφέρει τὴν εἰρήνη, νὰ μᾶς πλουτίσει μὲ τὴν ἀγάπη, νὰ μᾶς εὐαγγελιστεῖ τὴ δικαιοσύνη.

Εἶναι πιθανὸ ν' ἀκοῦτε μερικοὶ ἐπιφυλακτικὰ τὴ μαρτυρία μου. Κατανοῶ, ὅσο μοῦ εἶναι δυνατό, μιὰ τέτοια στάση. Κι αὐτὸ γιατί γνωρίζω, ὅτι οἱ λέξεις ἔχασαν τὴ σημασία τους κάτω ἀπὸ μιὰ ἀπίστευτη φθορὰ ἢ μιὰ μεθοδικὴ καπηλεία ποὺ ἔχουν ὑποστεῖ στὶς μέρες μας.

Ἀσφαλῶς γι’ αὐτὸ τὸ πράγμα κι ἐμεῖς οἱ ἐκκλησιαστικοὶ δὲν εἴμαστε ἀμέτοχοι εὐθυνῶν. Ὡστόσο, ἡ σημασία τῆς ἐνανθρώπησης τοῦ Λόγου εἶναι ἀδύνατο ν' ἀγνοηθεῖ. Τὸ Εὐαγγέλιο Ἰησοῦ Χριστοῦ, σφραγισμένο μὲ τὸ αἷμα τῆς σταυρικῆς Του θυσίας, ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένει γιὰ ὅλους μας ἡ μεγαλύτερη πρόκληση καὶ ἡ μοναδικὴ ἐλπίδα. Οἱ χριστουγεννιάτικες καμπάνες δὲν σίγησαν. Συνεχίζουν, ἐδῶ καὶ δυὸ χιλιάδες χρόνια, νὰ χτυποῦν γλυκὰ κι ἐλπιδοφόρα...

Ὡς Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας, κήρυκας τοῦ Εὐαγγελίου τῆς χαρᾶς καὶ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους, ἐπικοινωνῶ σήμερα - μεγάλη μέρα τῆς χριστιανοσύνης - μαζί σας, γιὰ νὰ σᾶς ἐμπιστευθῶ τὴ χριστουγεννιάτικη ἐλπίδα καὶ νὰ σᾶς ἀπευθύνω λόγο πατρικό. Πιστέψτε με, παιδιά μου, εἶναι λόγος ποὺ βγαίνει μέσ' ἀπὸ τὴν καρδιά. Ἐκεῖ βαθιὰ τὸν ἔθρεψε ἢ ἀγάπη καὶ τὸν ξενύχτησε ἡ ἀγωνία...

Παιδιά μου,

Εἶναι κοινοτοπία σήμερα νὰ ἀναφέρεται κάποιος στὴν κρίση τῆς ἐποχῆς καὶ νὰ ἐπισημαίνει τὰ ἀδιέξοδα ποὺ δημιούργησε ὁ πολιτισμός μας. Ἐντούτοις ἡ κρίση αὐτὴ δὲν παύει νὰ εἶναι μιὰ ὀδυνηρὴ πραγματικότητα ποὺ, κι ἂν θὰ τὸ θέλαμε, εἶναι ἀδύνατο νὰ τὴν ἀγνοήσουμε.

Ὁ κίνδυνος ἑνὸς ὀλέθριου παγκοσμίου πολέμου πλανιέται συνεχῶς πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας. Οἱ τοπικὲς πολεμικὲς ἑστίες, ἀναμμένες σχεδὸν μόνιμα σὲ διάφορα σημεῖα τοῦ πλανήτη μας, κάνουν νὰ χύνεται καθημερινὰ ἄφθονο ἀνθρώπινο αἷμα καὶ ἀπειλοῦν νὰ προκαλέσουν μιὰ γενικότερη ἀνάφλεξη.

Οἱ πολεμικοὶ ἐξοπλισμοὶ χρόνο μὲ χρόνο αὐξάνουν, ἀπορροφώντας τεράστια ποσά, καὶ οἱ θεατρικὲς συναντήσεις κορυφῆς καὶ οἱ ἀτέλειωτες συνδιασκέψεις γιὰ τὸν ἀφοπλισμὸ καὶ τὴν ὕφεση ἐκεῖνο ποὺ πετυχαίνουν εἶναι ὁ ἐντυπωσιασμὸς τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης. Ἴσως καὶ γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτὸ καὶ μόνο νὰ γίνονται...

Τὰ διάφορα εἰρηνιστικὰ κινήματα, καπελωμένα συνήθως ἀπὸ τὴν κομματικὴ προπαγάνδα, μᾶς τρέφουν μὲ τὸ σανὸ μιᾶς πληθωρικῆς εἰρηνολογίας, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα προωθοῦν δικούς τους ἰδιοτελεῖς στόχους, ἐκμεταλλευόμενα τὰ ὁράματά σας καὶ τὸ νεανικό σας δυναμισμό.

Ἡ πείνα θερίζει καθημερινὰ χιλιάδες συνανθρώπων μας, κυρίως παιδιά, ἐνῶ οἱ προηγμένες - καὶ στὶς περισσότερες περιπτώσεις «χριστιανικὲς» - κοινωνίες παραδέρνονται ἀνάμεσα στὶς συμπληγάδες τῆς καλοπέρασης καὶ τῆς κατανάλωσης. Ἀποτέλεσμα οἱ διάφορες «κρίσεις», οἰκονομικές, ἐνεργειακὲς καὶ ἄλλες, ἡ μόλυνση τοῦ περιβάλλοντος, ὁ κίνδυνος ἐξάντλησης τῶν πρώτων ὑλῶν...

Ἡ ἐλευθερία, ὅ,τι πιὸ πολύτιμο γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη, στραγγαλίζεται βάναυσα καὶ σήμερα κάτω ἀπὸ τυραννικὰ καθεστῶτα ἢ φαλκιδεύεται μέσα ἀπὸ μηχανισμούς, ποὺ τὴν ἀνακάλυψή τους ἀρχικὰ εἴχαμε πανηγυρίσει. Μετὰ ἀπὸ εἴκοσι ὁλόκληρους αἰῶνες χριστιανικῆς μαρτυρίας γιὰ τὴν ἰσότητα καὶ τὴν ἀδερφοσύνη ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἡ ἀνισότητα καὶ οἱ φυλετικὲς διακρίσεις ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν καὶ νὰ ἀτιμάζουν τὴν ἀνθρώπινη προσωπικότητα.

Ἔχοντας υἱοθετήσει ἕνα τρόπο ζωῆς «ἀπελευθερωμένο - ὅπως θέλουμε αὐτάρεσκα νὰ λέμε - ἀπὸ θρησκευτικὲς προκαταλήψεις καὶ μεταφυσικὲς ἀναστολές», ὁδηγηθήκαμε σὲ κοινωνικὰ σχήματα ποὺ τὰ διέπει ὁ ἀμοραλισμός, ἡ κερδοσκοπία, ἡ ἐκμετάλλευση. Φυσικὰ ἐπακόλουθα ἡ κοινωνικὴ ἀδικία καὶ ἀνισότητα, ποὺ δυναμιτίζουν τὴν ἑνότητα τῆς ἀνθρώπινης κοινότητας μὲ τὶς ἀτελείωτες ταξικὲς συγκρούσεις. Ἀκόμη ἡ φοβερὴ κρίση ἀνεργίας, ποὺ πλήττει ἰδιαίτερα σᾶς τοὺς νέους.

Σὲ μιὰ τόσο δύσκολη ἐποχή, ὅπως ἡ δική μας, ἦταν φυσικὸ νὰ γεννηθοῦν οἱ πιὸ ἀπίθανες ἰδεολογίες καὶ νὰ παρουσιαστοῦν διάφοροι σωτῆρες ἐπαγγελλόμενοι πράματα καὶ θάματα. Ἀποτέλεσμα ὁ ἰδεολογικὸς κορεσμός, ἡ πρωτοφανὴς σύγχυση, ἡ ἀηδία... Παρενέργειες, ὁ μηδενισμὸς καὶ ἡ ἄρνηση, ἡ ἀναρχία καὶ ἡ τρομοκρατία, τὸ θεοποιημένο σέξ, ἡ κόλαση τῶν ναρκωτικῶν...

Οὔτε ἡ ὥρα οὔτε ὁ τόπος ἐδῶ εἶναι ὁ κατάλληλος γιὰ νὰ καταλογίσουμε εὐθύνες στοὺς ὑπαίτιους τῆς κρίσης. Ὡστόσο, δὲν διστάζω νὰ ὁμολογήσω πὼς τὸ πρῶτο μερίδιο εὐθύνης δὲν πέφτει στοὺς δικούς σας ὤμους. Βαραίνει ἐμᾶς τοὺς μεγαλύτερους, καὶ κάποτε θὰ πρέπει νὰ βροῦμε τὸ θάρρος νὰ τὸ ὁμολογήσουμε ὅλοι ταπεινά.

Σήμερα λοιπόν, ποὺ ἐπικοινωνῶ μαζί σας, θὰ ἤθελα νὰ ἀπευθύνω δυὸ λόγια ἀγάπης σὲ σᾶς κυρίως, τὰ νέα παιδιὰ τῆς πατρίδας μας, ποὺ εἶστε τὸ καμάρι καὶ ἡ ἐλπίδα μας. 

Ἕνας Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας μιλώντας στ’ ἀδέρφια του δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ καταθέσει τὴ μαρτυρία τῆς πίστης καὶ νὰ προσφέρει τὴ χαρὰ τῆς ἐλπίδας. Μόνο ὁ Χριστός, παιδιά μου, λυτρώνει τὸν ἄνθρωπο καὶ καταξιώνει τὴν ἀνθρώπινη ἱστορία. Ἕνας πολιτισμὸς ποὺ Τὸν ἀρνεῖται, αὐτοκαταδικάζεται σὲ ἀδιέξοδο καὶ καταστροφή. Εἶναι ἀκριβῶς ἡ ὀδυνηρὴ ἐμπειρία, ποὺ μᾶς παρέχει ὁ σύγχρονος πολιτισμός. Ἡ ὑπέρβαση τῆς κρίσης καὶ ὁ ἐξορκισμὸς τῆς καταστροφῆς περνᾶ ἀπαραίτητα ἀπὸ τὸ μονοπάτι τοῦ Χριστοῦ. Ὁ 21ος αἰώνας ἢ θὰ εἶναι θρησκευτικὸς ἢ δὲν θὰ ὑπάρξει, γιὰ νὰ θυμηθοῦμε τὸν Ἀντρὲ Μαλρώ...

Εἴμαστε ἕνας λαὸς μὲ μιὰ μακρόχρονη ἱστορία καὶ μιὰ πλούσια παράδοση ζυμωμένη μὲ τὰ πιὸ θαυμαστὰ ὑλικά: τὴν ἀξεπέραστη ἑλληνικὴ σκέψη καὶ τὴν ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πίστη. Σὲ σᾶς τοὺς νέους πέψτει ὁ κλῆρος νὰ διαφυλάξετε ἀγέραστη κι ἀπαραχάρακτη τὴν ἱστορικὴ μνήμη αὐτοῦ τοῦ τόπου καὶ νὰ κρατήσετε δημιουργικὰ τὸ θησαυρὸ τῆς παράδοσης.

Δὲν εἶναι ἡ παράδοση παράγοντας ἀνασταλτικὸς γιὰ τὴν πρόοδο, ὅπως οἱ διάφοροι Γραικύλοι, κήρυκες ἑνὸς ξενόφερτου καὶ κούφιου προοδευτισμοΰ, διαδίδουν. Εἶναι ἡ ἱστορικὴ αὐτοσυνειδησία καὶ ἡ πολιτιστικὴ ταυτότητα ἑνὸς ἔθνους. Καὶ ἔθνη ποὺ χάνουν τὴν ἱστορική τους μνήμη καὶ ἀποκόπτονται ἀπὸ τὶς πνευματικές τους ρίζες εἶναι καταδικασμένα σὲ ἀφανισμό. Ἀληθινὴ πρόοδος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξει χωρὶς τὴ γνώση τῆς ἱστορίας καὶ τὴν ἐμπειρία τῆς παράδοσης. Χωρὶς τὸ χθές, τὸ σήμερα δὲν οἰκοδομεῖται καὶ τὸ αὔριο δὲν ἔρχεται...

Ζώντας κι ἐγώ, ὅπως καὶ ἐσεῖς, σ' αὐτὸ τὸν τόπο, εἶναι φυσικὸ νὰ παρακολουθῶ προσεκτικὰ ὅσα συμβαίνουν γύρω μας. Ἰδιαίτερα στὸ δικό σας χῶρο, τῆς νεολαίας. Καὶ τὸ κάνω ὄχι ἀπὸ ἁπλῆ περιέργεια ἀλλὰ ἀπὸ πολλὴ ἀγάπη καὶ ἀκόμη - ἂς μὴ σᾶς τὸ κρύψω - ἀπὸ ἰδιοσυγκρασία. Ἂν καὶ τὰ χρόνια μου πέρασαν, αἰσθάνομαι ἀκόμη σὰν νέος καὶ θέλω νὰ βρίσκομαι πολὺ κοντά σας.

Τολμῶ, λοιπόν, σήμερα ποὺ ἐπικοινωνῶ μαζί σας, ν' ἀρθρώσω κι ἐγὼ λόγο γιὰ ὅσα παρατηρῶ. Ἕνα λόγο εἰλικρίνειας, ποὺ τὸν ὑπαγορεύει ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ἀγωνία γιὰ τὸ μέλλον.

Σᾶς κληροδοτήσαμε μιὰ παλιά μας ἀρρώστια. Θὰ τὴν ὀνόμαζα ἐθνικὴ ἀδυναμία. Εἶναι ἡ διαίρεση καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ διχασμοῦ. Παιδιά μου, ἐξορκίστε ἀπὸ τὶς ψυχές σας, ἀπὸ κάθε πτυχὴ τῆς ζωῆς τοῦ τόπου μας, αὐτὸ τὸ σαράκι. Διδαχθεῖτε ἀπὸ τὰ δικά μας λάθη, τὸ πρόσφατο καὶ τὸ ἀπώτερο παρελθόν. Εἶναι ἀφάνταστα περισσότερα ἐκεῖνα ποὺ μᾶς ἑνώνουν, παρὰ αὐτὰ ποὺ μᾶς διαιροῦν. Τοὺς μεγάλους κινδύνους ποὺ ἀπειλοῦν τὴν ἐθνική μας ὑπόσταση μόνο ἑνωμένοι θὰ μπορέσουμε νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσουμε. Ἡ προκοπὴ καὶ τὸ καλό τοῦ τόπου μας προϋποθέτει ἑνότητα καὶ πνεῦμα ἀδερφοσύνης. Σεῖς οἱ νέοι, γίνετε οἱ κήρυκες καὶ οἱ ἐνσαρκωτές τῆς ἑνότητας, παραμερίζοντας κάθε τι ποὺ σᾶς διαιρεῖ.

Ἀσφαλῶς πρόοδος χωρὶς κριτικὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξει. Ἀλλὰ καὶ κριτική, τυφλὴ καὶ παθιασμένη, ποὺ ἰσοπεδώνει τὰ πάντα, χωρὶς νὰ προσφέρει κάτι τὸ θετικό, εἶναι ἐπικίνδυνη. Ὄχι, λοιπόν, κριτικὴ γιὰ τὴν κριτική. Υἱοθετῆστε στάση ὑπεύθυνη καὶ διοχετεύσατε τὴ νεανική σας ὁρμὴ σὲ προσπάθειες δημιουργικές.

Εἶναι σίγουρο πὼς δὲν σᾶς ἑτοιμάσαμε μιὰ ἰδανικὴ κοινωνία. Καλεῖστε νὰ ζήσετε μέσα σὲ σχήματα καὶ συνθῆκες, ποὺ πρέπει νὰ βελτιωθοῦν ἢ ἀκόμη καὶ νὰ ἀλλάξουν ριζικά. Πῶς θὰ γίνει κάτι τέτοιο; Τολμῶ νὰ τὸ πῶ, κι ἂς μὴν ἀκούεται ὁ λόγος μου εὐχάριστα: Ὄχι μὲ βίαιες συγκρούσεις καὶ ἐξαλλοσύνες ἄλλα μέσα ἀπὸ δημοκρατικὲς διαδικασίες, τὸ διάλογο, τὴ γόνιμη ἰδεολογικὴ ζύμωση. Ὄχι καταστρέφοντας ὅ,τι βρεθεῖ μπροστά σας, ἀλλὰ οἰκοδομώντας ὑπεύθυνα καὶ ὑπομονετικὰ τὸ καλύτερο καὶ τὸ καινούργιο, ποὺ θὰ ἀντικαταστήσει τὸ χειρότερο καὶ τὸ ξεπερασμένο.

Ἡ ἀγάπη μᾶς ὁπλίζει μὲ τόλμη. Γι’ αὐτὸ κι ἐγὼ τολμῶ ν’ ἀπευθυνθῶ σήμερα καὶ σὲ σᾶς, τὰ παιδιὰ τῶν «Ἐξαρχείων». Τὸ περιθώριο, παιδιά μου, δὲν εἶναι λύση. Εἶναι αὐτοκαταδίκη. Ἡ ἀναρχία δὲν εἶναι ἔκφραση οὔτε καὶ διαμαρτυρία, ἀλλὰ σκοτεινὸς λαβύρινθος ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἄβυσσο τῆς καταστροφῆς. Ξυπνῆστε, λοιπόν, ἀπὸ τὸ λήθαργο, στὸν ὁποῖο περιπέσατε. Βγεῖτε ἀπὸ ὁποιοδήποτε γκέτο στὸ φῶς. Σκεφθεῖτε ὥριμα καὶ ἐνεργῆστε ψύχραιμα καὶ συνετά. Ὁ τόπος αὐτὸς εἶναι καὶ δικός σας. Μὴ λησμονεῖτε πὼς γιὰ τὴν ὅποια τύχη του ἔχετε καὶ σεῖς εὐθύνη. Ἡ ἱστορία πρέπει νὰ πάει μπροστά!

Παιδιά μου, 

Ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδίας μου σᾶς εὔχομαι ὁ Χριστός μας, ποὺ τὴ γέννησή Του γιορτάζουμε σήμερα, νὰ σᾶς φωτίζει καὶ νὰ καθοδηγεῖ τὴν πορεία σας στὸ καλὸ καὶ στὴν προκοπή.

Ὁ Ἐπίσκοπός σας
Ὁ Νέας Σμύρνης ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ»

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΤΑ ΣΕΙΡΑ: 1) Ο Νέας Σμύρνης Χρυσόστομος ( τρίτος από αριστερά) την ημέρα της ενθρόνισης του μπροστά από τον αδριάντα του Ιερομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης. 2) Με τον αοίδιμο Οικουμενικό Πατριάρχη Δημήτριο στο Φανάρι. 3) Στην Σμύρνη .4) Επίσημη φωτογραφία. 5) Το μνήμα του στο Κοιμητήριο Νέας Σμύρνης. 6) Προτομή σε πλατεία του Βύρωνα.

Έφτασε στη Μητρόπολή του ο κοιμηθείς Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κυρός Ευγένιος | Εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα [φωτογραφίες + video]




Περί τα χτεσινά μεσάνυχτα έφτασε η σορός του μακαριστού Μητροπολίτου Ιεραπύτνης και Σητείας κυρού Ευγένιου στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Ιεράπετρα. Ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος και Μέλη της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της εν Κρήτη Εκκλησίας, Κληρικοί και λαός υποδέχτηκαν τον αιφνιδίως κοιμηθέντα Μητροπολίτη κι έψαλαν τρισάγιο για την ανάπαυση της ψυχής του. Εκεί θα εκτίθεται σε προσκύνημα έως αύριο, Κυριακή μεσημέρι, οπότε θα ψαλεί η εξόδιος ακολουθία. 
[Πηγή: Κρητικά ειδησεογραφικά sites]





















Προϋπόθεση της θέωσης η νέκρωση του εαυτού μας

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 
 της Κυριακής μετά την Ύψωση 
 18 Σεπτεμβρίου 2016
(Μάρκου Η΄ 34-38 θ-1)

Γράφει ο π. Αναστάσιος Στεργιώτης

Υπάρχουν ζημίες που οδηγούν στη σωτηρία και στο υπέρτατο κέρδος. Υπάρχει θάνατος που οδηγεί στην πραγματική ζωή. Όσο αντιφατικά και αν μας φαίνονται αυτά, σύμφωνα με τα ανθρώπινα κριτήρια, είναι απολύτως φυσιολογικά για τον Θεό.

Οι πιο πολλοί από εμάς αποσκοπούν διαρκώς στο υλικό συμφέρον και την ικανοποίησή του. Καταπατούν υποσχέσεις, συγγενικούς δεσμούς, αξίες και αρχές. Όμως, ο Θεός ζητάει από εμάς το αντίθετο. Ζητάει απάρνηση του εαυτού μας, για να καταφέρουμε έτσι να τον κερδίσουμε πραγματικά.

Ο ίδιος αποτέλεσε το μεγαλύτερο πρότυπο αυτοθυσίας και αυταπάρνησης για την σωτηρία μας. Η ανθρώπινη ζωή αποτελεί δικό Του δώρο, όπως και τα υπόλοιπα αγαθά που καθημερινά απολαμβάνουμε και μας περιστοιχίζουν. Η απάρνησή τους, που μας ζητάει, φαίνεται σ’ εμάς μέγιστο παράδοξο. Όμως, δεν μας ζητάει να τα απαρνηθούμε τυχαία και αυθαίρετα. Αλλά μόνο στην περίπτωση που αυτά θα αποτελέσουν εμπόδιο για την σωτηρία μας.

Καθημερινά διαπιστώνουμε ότι η υλοφροσύνη μάς οδηγεί στην αδικία, στην απληστία, στον εγωισμό και στο ατομικό άνομο συμφέρον. Σκεπτόμαστε και πράττουμε λες και η επίγεια ζωή είναι η μοναδική και θα είναι αιώνια. Τότε ο άνθρωπος καθίσταται ανίκανος να πράξει το καλό και καταπνίγει καθετί θεϊκό και ευγενικό που έχει μέσα του. Εάν δεν το νιώσει έγκαιρα και δεν μετανοήσει, τότε τον περιμένει αιώνια απώλεια. Επομένως, σε τίποτα δεν εξυπηρετούν τα υλικά αγαθά, αν αυτά γίνονται η αιτία για να χάσουμε την αθάνατη ψυχή μας.

Όταν βρεθούμε προ του διλήμματος ή τον Χριστό ή την υλική ζωή μας, η επιλογή που χρειάζεται να κάνουμε είναι προφανέστατη. Ο αληθινός πιστός πρέπει να αισθάνεται ως μεγάλη τιμή και ευλογία την θυσία της ζωής του για χάρη του Χριστού. Ο Θεός δίνει τη ζωή, την διατηρεί και την αφαιρεί, όταν το κρίνει ο ίδιος σκόπιμο. Έτσι και αλλιώς, κάποτε η ζωή μας φυσιολογικά θα λάβει τέλος. Προτιμότερο, λοιπόν, να την δώσουμε πρόθυμα για τον Χριστό. Τότε ο θάνατος γίνεται ένδοξη και υπέρλαμπρη νίκη.

Κατά συνέπειαν, χρειάζεται να μετέχουμε στην επί γης βασιλεία του Χριστού, που είναι η Αγία Εκκλησία Του και να αγωνιζόμαστε εντός της για να φθάσουμε κάποτε στην θριαμβεύουσα Εκκλησία και να κερδίσουμε το αμάραντο στεφάνι της θέωσης. Για όλα αυτά προϋπόθεση είναι η νέκρωση του εαυτού μας και η εφαρμογή των ακατάλυτων και αιώνιων θείων εντολών. Γένοιτο!

Το Πρόγραμμα της Ενθρονίσεως του νέου Μητροπολίτου Σμύρνης και της Χειροτονίας του Επισκόπου Ερυθρών

Κυκλοφορήθηκε από την αναπτυσσόμενη ήδη εις Χριστόν Ορθόδοξη Κοινότητα της Σμύρνης το Πρόγραμμα της Ενθρονίσεως στην πρωτεύουσα της Ιωνίας του νέου Μητροπολίτου Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου (Σαμαρά) και της Χειροτονίας του Εψηφισμένου Επισκόπου Ερυθρών κ. Κυρίλλου (Συκή). 

Τα δύο μεγάλα αυτά γεγονότα για την όλη Ιωνία και σύνολη την Ορθοδοξία θα συμβούν το Σαββατοκύριακο 24 και 25 Σεπτεμβρίου, με την ευλογητή παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου. Η μεν ενθρόνιση θα γίνει το Σάββατο (24/9, 6 μ.μ.) στον Ναό του Αγίου Βουκόλου, η δε χειροτονία στον ίδιο Ναό την άλλη μέρα (24/9, 9 π.μ.), κατά την διάρκεια Πατριαρχικής Λειτουργίας. 

Την επομένη μέρα (26/9, 8 π.μ.), στον Ναό της Αγίας Φωτεινής, θα λειτουργήσει ο νέος Επίσκοπος Ερυθρών.