Η ιστορική πόλη της Μύρινας, το «παλαιόν πτολίεθρον κάστρον», κατά τον βυζαντινό συγγραφέα Γ. Φραντζή, τίμησε με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια την εορτή του Αγίου Πνεύματος, με επίκεντρο τον πανηγυρίζοντα Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Παναγίας Τριάδος, ο οποίος, θεμελιωθείς το 1865 υπό του αοιδίμου Μητροπολίτου Λήμνου Ιωακείμ Γ’ του Βυζαντίου, «συνδρομῇ τῶν Λημνίων ἐν γένει καί ἰδίᾳ τῶν τῆς πρωτευούσης», όπως επιμαρτυρεί η ολόγλυφη αφιερωματική επιγραφή στο υπέρθυρο του Ναού, αποτελεί μοναδικό δείγμα ευσεβείας, τέχνης, ιστορίας και πίστεως των Λημνίων, φυλάσσοντας στις κόγχες και τους θόλους του, ως ιερή παρακαταθήκη, την τελευταία πνοή του Εθνοϊερομάρτυρος Μητροπολίτου Λήμνου Ιωακείμ Β’, ο οποίος, μαζί με τον Λήμνιο ιερομόναχο και διδάσκαλο Κοσμά, απαγχονίστηκε από τους Οθωμανούς στα προπύλαια του Ναού, τον Σεπτέμβριο του 1770, θυσιάσας τη ζωή του «ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως καί τῆς Ἑλληνίδος πατρίδος».
Μὲ τὴν παρουσίαν πυκνοῦ ἐκκλησιάσματος ἑωρτάσθη ἡ μεγάλη ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς ἐν Σμύρνῃ. Τὰ μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Κοινότητος Σμύρνης μετεῖχον τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τοῦ εὐλογημένου αὐτοῦ τριημέρου, προσελθόντα νὰ λάβουν τὸν φωτισμὸν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Αρχιμ. Συμεών Αυγουστάκη
Πριν από περίπου επτά αιώνες, περί το έτος 1316, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, επί Πατριάρχου Ιωάννου ΙΓ΄ του Γλυκύ, ίδρυσε την Ιερά Μητρόπολη Λιθουανίας, ύστερα από επίμονες προσπάθειες του Μεγάλου Δούκα Βιτένη (Vytenis) και αργότερα του διαδόχου του Γκεντιμίνα (Gediminas). Κατά την περίοδο εκείνη, το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας αποτελούσε μία από τις ισχυρότερες πολιτικές οντότητες της Ανατολικής Ευρώπης, έχοντας επεκτείνει την κυριαρχία του σε εκτεταμένα εδάφη των Ρως, δηλαδή στις περιοχές της σημερινής Λευκορωσίας και Ουκρανίας, όπου κατοικούσαν πολυάριθμοι ορθόδοξοι πληθυσμοί.
Μπαίνοντας διστακτικά στο θάλαμο ο Τζώνυ
ένιωθε μεγάλη συγκίνηση και κάτι σαν
δέος που θα αντίκρυζε την πιο αγαπημένη από τις ξαδέλφες του τόσα χρόνια
αργότερα, μπορεί και πάνω από 50. Προετοιμασμένος να δει μια πολύ ηλικιωμένη
γυναίκα, μια γριά που πλησίαζε τα 90, εκείνος, είχε πατήσει τα 80.
Εκείνη, είχε κλειστά τα μάτια σαν να
κοιμόταν. Στάθηκε άφωνος για λίγο!
Η Χριστινούλα, όπως την έλεγαν μικρή, πολύ ηλικιωμένη μεν, αλλά στο κουρασμένο της πρόσωπο υπήρχαν πολύ έντονα σημάδια παλιάς ομορφιάς και ευγένειας.
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Μεταξύ των χιλιάδων Νεομαρτύρων, οι οποίοι ομολόγησαν την πίστη τους στο Χριστό και έδωσαν τη ζωή τους, στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας, συγκαταλέγονται και ορισμένοι, οι οποίοι προέρχονταν από τους αλλόθρησκους τούρκους. Ένας από αυτούς υπήρξε ο ηρωικός Νεομάρτυς άγιος Κωνσταντίνος εξ Αγαρηνών.
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού
Η πολυτάραχη εικονομαχική περίοδος (726-843 μ. Χ.) ανέδειξε μια πλειάδα αγίων ομολογητών στην Εκκλησία μας, οι οποίοι ομολογώντας την σώζουσα πίστη της, υπέστησαν φοβερά μαρτύρια και πολλοί από αυτούς έχασαν και αυτή τη ζωή τους. Ένας από τους μεγάλους ομολογητές αυτής της περιόδου υπήρξε και ο άγιος Νικηφόρος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.
