Τριάς Αγία, δόξα σοι!

Γράφει ο π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Η Αγία Τριάδα –Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα– είναι η τέλεια ενότητα του Θείου. Είναι η αθέατη βάση της ύπαρξης και η απέραντη πηγή από όπου προέρχονται τα πάντα. Δεν πρόκειται για κάτι το αφηρημένο ή το φιλοσοφικό, αλλά για ζωντανή σχέση μεταξύ προσώπων. Είναι αγάπη που προσφέρεται, ενότητα χωρίς αρχή και τέλος. Ο Πατέρας γεννά τον Υιό, το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα, και ομού τα τρία Πρόσωπα απαρτίζουν τον τρόπο που υπάρχει ο Θεός – μια αδιάκοπη κίνηση αγάπης και ζωής.

«Πάντα χορηγεί το Πνεύμα το Άγιον». Θεολογικό σχόλιο στην εορτή του Αγίου Πνεύματος

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού

Η μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής, την οποία η Εκκλησία μας εορτάζει και πανηγυρίζει λαμπρά, φέρνει στη σκέψη όλων ημών των πιστών το τρίτο Πρόσωπο της Τριαδικής Θεότητας, το Πνεύμα το Άγιο, τον Παράκλητο, κι’ αυτό διότι, το Θείο Αυτό Πρόσωπο είναι ο πρωτοστάτης αυτής της εορτής. Η κάθοδός Του στον κόσμο την ευλογημένη εκείνη ημέρα της Πεντηκοστής, στο υπερώο της Ιερουσαλήμ (Πράξ. 2,1) σήμανε μια νέα εποχή για την πορεία του κόσμου και την ιστορία της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους. 

Ο θείος Αρχιτέκτονας

Του π. Δημητρίου Μπόκου

«Τελευταία εορτή» ονομάζεται η αγία Πεντηκοστή. Ολοκληρώνεται με αυτήν η θεία Αποκάλυψη, η φανέρωση του Τριαδικού Θεού στον κόσμο. Είναι εορτή του Αγίου Πνεύματος, αλλά και εορτή της Αγίας Τριάδος, αφού τα πάντα γίνονται υπό του Θεού Πατρός, διά του Υιού, εν Αγίω Πνεύματι. Φανερώνεται η αιώνια αλήθεια. Έρχονται εις πέρας όλα όσα θεώρησε απαραίτητα ο Θεός για τη σωτηρία του κόσμου (η Θεία Οικονομία). Τώρα η πρωτοβουλία για την αξιοποίησή τους ανήκει σε μας.

Η ΔΙΨΑ ΜΑΣ. Εισοδικές σκέψεις στο μυστήριο της Πεντηκοστής

[Η Αγία Τριάδα, σε αγιογράφηση Ορθόδοξης Μονής της Γαλλίας]

Γράφει ο π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

«Εάν τις διψά, ερχέσθω προς με και πινέτω» (Ιω 7,37)

Με την φράση αυτήν ο ίδιος ο Θεάνθρωπος διανοίγει για χάρη της ανθρωπότητας, πενήντα μέρες μετά την Ανάστασή Του, δρόμο ευθύτατο προς το μέρος Του, υποδεικνύοντάς μας απλά και σταράτα τον μονόδρομο που πρέπει να διέλθουμε για να κατασιγάσουμε την υπαρξιακή μας δίψα, αφού είναι πλέον πραγματικότητα αναμφισβήτητη ότι ο άνθρωπος διψάει κάθε μέρα όλο και περισσότερο.

«ἀλλ᾿ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς»

«Πάλιν οὖν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς ἐλάλησε λέγων· ᾿Εγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ᾿ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς» (Ιωάν. 8,12)

Τότε ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς μίλησε πάλι καὶ τοὺς εἶπε· «᾿Εγὼ εἶμαι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὅποιος μὲ ἀκολουθεῖ δὲν θὰ πλανιέται στὸ σκοτάδι, ἀλλὰ θὰ ἔχει τὸ φῶς ποὺ ὁδηγεῖ στὴ ζωή». 

Η Πεντηκοστή, εκπλήρωση των επαγγελιών του Θεού ["Φωνή Κυρίου", 31.5.2026]

Από τον πύργο της Βαβέλ στο υπερώο της Πεντηκοστής

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή Η΄ από του Πάσχα  31/5/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Κατά τη σημερινή λαμπροφόρο ημέρα της Πεντηκοστής, της γενεθλίου ημέρας της Εκκλησίας, ο ιερός συγγραφέας των Πράξεων εξιστορεί τα γεγονότα τα οποία συνέβησαν στα Ιεροσόλυμα.

Λόγος για την Κυριακή της Πεντηκοστής

Καθοριστικὴ καὶ μεγαλειώδης εἶναι ἡ σημερινὴ μεγάλη ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς γιὰ τὴν ζωὴ τής Ἐκκλησίας μας. Εἶναι καθοριστική, διότι ἀποτελεῖ τὴν γενέθλιο ἡμέρα της, κατὰ τὴν ὁποία, τὸ Πανάγιον Πνεῦμα, μὲ μορφὴ πυρίνων γλωσσῶν, ἐπικάθησε ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῶν μαθητῶν, μεταβάλλοντάς τους σὲ «διαύλους» ζωῆς καὶ φωτὸς πρὸς τὴν οἰκουμένη. Στὰ πρόσωπά τους, κατὰ τὴν ἡμέρα ἐκείνη, συγκροτήθηκε ἡ πρώτη Ἐκκλησία ὡς κιβωτὸς ἀληθείας, σωτηρίας καὶ ἀθανασίας, μὲ ἀποστολὴ τὴν ἐξάπλωση τοῦ Εὐαγγελίου στὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης καὶ τὴν ἔνταξη τῆς ἀνθρωπότητος στοὺς κόλπους της.

"Εκχεώ από του πνεύματός μου επί πάσαν σάρκα". Θεολογικό σχόλιο στην Πεντηκοστή

Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου

Η αγία εορτή της Πεντηκοστής είναι ένας ξεχωριστός σταθμός στον εορτολογικό κύκλο του ενιαυτού για την Εκκλησία μας. Αυτή μαζί με το Πάσχα αποτελούν τις αρχαιότερες εορτές, οι οποίες ανάγονται ως τους αποστολικούς χρόνους. Η μεγάλη αυτή εορτή προβάλλει ως ανακεφαλαίωση του λυτρωτικού επί γης έργου του Σωτήρος μας Χριστού και ως νέα δυναμική αφετηρία της υλοποιήσεως και ολοκληρώσεως του θείου σχεδίου για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους και ολοκλήρου της δημιουργίας.

Άγ. Γρηγόριος Θεολόγος: Λόγος μα΄ εις την Πεντηκοστήν

[Από: Στυλ. Γ. Παπαδόπουλος (επιμ.), Μιλάει ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, μτφρ. Διονύσιος Κακαλέτρης, εκδ. Αποστολική Διακονία, Αθήνα 1991.]